Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
141.456.109 wizyt
Ponad 1056 autorów napisało dla nas 7250 tekstów. Zajęłyby one 28601 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Korea Północna zaatakuje
w 2018 r.
w ciągu kilku lat
nie zaatakuje
  

Oddano 663 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"

Złota myśl Racjonalisty:
(..) dopóki stosujemy się do rygorów logiki akceptowanych w dociekaniach naukowych, dopóty nie ma śladów Boga, które dałoby się nieomylnie wyśledzić w świecie, niczego, co moglibyśmy z pewnością zidentyfikować jako Jego znaki.
 Biblia » Nowy Testament » Apokryfy NT » Ewangelie synoptyczne » Ewangelia Marcjona

9.Wskrzeszenie córki Jaira
Autor tekstu: oprac. Krzysztofa Sykty

IXa. Wskrzeszenie córki Jaira cz.1 (pM)
8.40. A gdy Jezus powrócił, przyjął go lud; wszyscy go bowiem oczekiwali.
8.41. A oto przyszedł mąż, imieniem Jair, który był przełożonym synagogi. I padł do nóg Jezusa prosił go, aby wstąpił do jego domu,
8.42. gdyż miał córkę, jednorodzoną, w wieku około dwunastu lat, a ta umierała
. A gdy on szedł, tłumy cisnęły się do niego.
8.43. A kobieta, która miała krwotok od dwunastu lat [[i na lekarzy wydała całe swoje mienie]] i nikt nie mógł jej uleczyć,
8.44. podszedłszy z tyłu, dotknęła kraju wierzchniej szaty jego i natychmiast ustał jej krwotok.
8.45. I rzekł Jezus: Kto mnie dotknął? A gdy wszyscy się zapierali, rzekł Piotr: Mistrzu, tłumy cisną się do ciebie i tłoczą.
8.46. Jezus zaś rzekł: Dotknął mnie ktoś; poznałem bowiem, że moc wyszła ze mnie.
8.47. Spostrzegłszy, że się nie może ukryć, kobieta z drżeniem przyszła i przypadłszy do niego, oznajmiła przed całym ludem, z jakiego powodu się go dotknęła i jak natychmiast została uleczona.
8.48. On zaś rzekł do niej: Córko, wiara twoja uzdrowiła cię, idź w pokoju.
IXb. Wskrzeszenie córki Jaira cz.2 (pM)
8.49. Gdy on jeszcze mówił, nadszedł ktoś od przełożonego synagogi, mówiąc: Umarła córka twoja, nie trudź już Nauczyciela.
8.50. Jezus zaś, usłyszawszy to, odpowiedział mu: Nie bój się, tylko wierz, a będzie uzdrowiona.
8.51. A przyszedłszy przed dom, nie pozwolił nikomu wejść z sobą, tylko Piotrowi, Janowi i Jakubowi, i ojcu, i matce dziecka.
8.52. A wszyscy płakali i żałowali jej. On zaś rzekł: Nie płaczcie, nie umarła, lecz śpi.
8.53. I wyśmiewali go, bo wiedzieli, że umarła.
8.54. On zaś, ująwszy ją za rękę, zawołał głośno: Dziewczynko, wstań.
8.55. I powrócił duch jej, i zaraz wstała. A on polecił, aby jej dano jeść.
8.56. I wpadli w osłupienie jej rodzice. On zaś przykazał im, by nikomu nie mówili o tym, co się stało.

9.1. I zwoławszy do siebie dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami oraz [moc] uzdrawiania chorób.
9.2. I wysłał ich głosić Królestwo Boże i uzdrawiać.
9.3. I rzekł do nich: Niczego nie zabierajcie na drogę, ani laski, ani torby, ani chleba, ani srebra, ani nie noście dwóch tunik.
9.4. Do jakiego domu wejdziecie, tam mieszkajcie i stamtąd wychodźcie.
9.5. A gdyby jacyś was nie przyjmowali, wychodząc z tego miasta, proch ze stóp waszych strząsajcie na świadectwo przeciwko nim.
9.6. Wychodząc obchodzili więc wioski, zwiastując Dobrą Nowinę i wszędzie uzdrawiając.
9.7. Usłyszał zaś Herod tetrarcha o wszystkim, co się działo, i był zaniepokojony, dlatego że niektórzy mówili, iż Jan powstał z martwych,
9.8. A niektórzy, że Eliasz się pojawił, a inni, że powstał któryś z dawnych proroków.
9.9. Herod zaś rzekł: Jana ja kazałem ściąć. Któż zaś jest ten, o którym słyszę te rzeczy? I pragnął go widzieć.
9.10. A apostołowie, powróciwszy, opowiedzieli mu o wszystkim, czego dokonali. I wziąwszy ich z sobą, wycofał się do miasta, zwanego Betsaida, na osobność.
9.11. Tłumy, dowiedziawszy się o tym, poszły za nim. Przyjąwszy je, mówił do nich o Królestwie Bożym i leczył tych, którzy potrzebowali uzdrowienia.
9.12. A dzień chylił się ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do niego dwunastu i rzekli: Odeślij tłumy, aby poszli do okolicznych wiosek i osad i tam postarali się o pomieszczenie i wyżywienie, gdyż tutaj jesteśmy na miejscu pustynnym.
9.13. A on rzekł do nich: Wy im dajcie jeść. Oni zaś odrzekli: Nie mamy więcej aniżeli pięć chlebów i dwie ryby, chyba żebyśmy poszli i kupili żywności dla wszystkiego ludu.
9.14. Albowiem mężów było około pięciu tysięcy. Rzekł więc do uczniów swoich: Każcie im usiąść w grupach mniej więcej po pięćdziesięciu.
9.15. I uczynili tak, i posadzili wszystkich.
9.16. Wziąwszy zaś te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, pobłogosławił je, rozłamał i dawał uczniom, by kładli przed ludem.
9.17. I jedli, i nasycili się wszyscy. I zebrano pozostałych okruszyn dwanaście koszów.
9.18. A gdy modlił się na osobności, byli razem z nim uczniowie. A on ich pytał: Co mówią tłumy, że kim jestem?
9.19. Oni zaś rzekli w odpowiedzi: Janem Chrzcicielem, a inni, że Eliaszem, inni zaś, że powstał jakiś dawny prorok.
9.20. Mówi zaś im: A wy mówicie, że kim jestem? Piotr w odpowiedzi rzekł: Tyś jest Mesjasz Boga.
9.21. A on zgromił ich i zakazał im mówić o tym komukolwiek,
9.22. powiadając: Syn Człowieczy musi wiele cierpieć i musi być odrzucony przez starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie, i musi być zabity, i trzeciego dnia się podnieść.
9.23. I powiedział do wszystkich: Jeśli kto chce pójść za mną, niechaj się wyprze siebie i niech zabierze krzyż swój, i niech towarzyszy mi.
9.24. Kto bowiem chciałby swoje życie zachować, straci je, kto zaś straci swoje życie ze względu na mnie, ten je zachowa.
9.25. Cóż bowiem pomoże sobie człowiek, zyskując cały świat, siebie zaś tracąc lub gubiąc?

 Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też:
10.Kto się mnie nie zaprze...
29.Dwunastu Sędziów

 Dodaj komentarz do strony..   


« Ewangelia Marcjona   (Publikacja: 02-08-2002 Ostatnia zmiana: 17-09-2002)

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    PDF    MS Word
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 1598 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365