Terminu katarzy (gr. katharos — czysty) Kościół używał do opisu różnorodnych ruchów religijnych między III a XIII wiekiem. I tak pośród ugrupowań określanych mianem katarów znajdujemy m. in. : Paulicjan, Nowacjan, Bogomilów, Albingensów, Patarenów, Waldensów. Większość tych ugrupowań pozostawała pod wpływem gnostycyzmu, manicheizmu i odrzucała hierarchię kościelną (grupy te posiadały własnych duchownych; biskupów, diakonów). Zalecano ascetyczny styl życia, często celibat, i wegetarianizm.

"...był katarem, gdyż nigdy nie jadał 'krwawych potraw, mięsa ani ryb'. Każdy chrześcijanin, który w dwunastym i trzynastym wieku powstrzymywał się od spożycia mięsa, podejrzany był o katarską herezję. Dość często zdarzało się, iż papiescy legaci obarczeni zleceniem wyplenienia kacerstwa i kacerzy, stawiali podejrzanego o herezję przed wyborem: albo spożyje mięso, albo poniesie śmierć na stosie [...] Od czwartego wieku aż po koniec dwunastego, zdaniem przedstawicieli rzymskiego Kościoła, blada cera uchodziła za znak rozpoznawczy kacerstwa. Nawet ortodoksi, bladzi z powodu swoich głodówek i umartwień, byli pociągani do odpowiedzialności jako kacerze. Wielu dobrych katolików pozbawiono życia, tylko z powodu błędnego założenia, iż chrześcijanie o bladych policzkach muszą być kacerzami." ^{[ 1 ]}

Mieli jednakże kacerze na swoją obronę wymowny fragment Biblii, która w Przypowieściach Salomonowych zdaje się stawać po stronie wegetarianizmu: „Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść." (Przyp. 15:17).

Zobacz też o wegetarianizmie w pierwszych gminach chrześcijańskich: Ebionici.

Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też: 6525 Chrystianizm a niewolnictwo

Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (1)..

Wyślij tekst mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word