Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Mieszkający w Kairze Johann von Leers, jeden z najbardziej jadowitych polemistów antyżydowskich III Rzeszy i dobry przyjaciel Muftiego, przeszedł na islam i przybrał imię Omar Amin. Pisząc do amerykańskiego neonazistowskiego działacza von Leer informował go, że „jeśli istnieje jakaś nadzieja wyzwolenia wolnego świata od żydowskiej tyranii, to są nią muzułmanie, którzy stoją nieugięcie przeciwko syjonizmowi, kolonializmowi i imperializmowi” ^{[ 72 ]}. Dalej wyjaśnia:

Jedna rzecz jest jasna – coraz więcej niemieckich patriotów przyłącza się do wielkiej arabskiej rewolucji przeciwko zwierzęcemu imperializmowi. W Algierii połowa kompanii niemieckich żołnierzy (…) przeszła na stronę Algierczyków i przyjęła islam. To dobrze! Do diabła z chrześcijaństwem, bo w imię chrześcijaństwa sprzedano Niemcy naszym ciemiężycielom! Nasze miejsce jako uciskanego narodu pod jarzmem ohydnego zachodnio-kolonialistycznego rządu w Bonn musi być po stronie arabskiej nacjonalistycznej rewolty przeciwko Zachodowi. Niech się Adenauer wścieka, że te kochające wolność arabskie kraje nie wydają uczciwych niemieckich patriotów [nazistów] ani jemu, ani jego brytyjskim i amerykańskim bossom. Niech te brytyjskie świnie nazywają nas „wichrzycielami” – wkrótce skończy się brytyjskie wtrącanie się w Bliski Wschód, tak jak skończyło się w Iraku, gdzie niewierni słudzy brytyjskiego imperializmu wszyscy zostali zabici. l hamd ul Allah! (…) poparcie USA dla żydowskich tyranów w Niemczech wywoła rewoltę niemieckiego narodu. Naprawdę jest tylko jedna nadzieja dla naszego narodu – pozbyć się zachodniego imperializmu przyłączając się do prowadzonych przez Arabów antyimperialistycznych grup ^{[ 73 ]}.

Dzięki kontaktom Muftiego von Leers znalazł pracę w egipskim ministerstwie informacji, gdzie produkował masowo „antysyjonistyczną” literaturę nienawiści i regularnie nadawał audycje w radio kairskim, które docierało do większości świata arabskiego ^{[ 74 ]}. Do von Leersa dołączyło w tym ministerstwie „dziesiątki europejskich nazistów, którzy cieszyli się z nowej możliwości kontynuowania wendetty przeciwko Żydom” ^{[ 75 ]}. Naziści w tym ministerstwie wyprodukowali arabskie tłumaczenie Mein Kampf oraz Protokołów mędrców Syjonu, wydanych następnie przez rząd egipski. Dla Nassera Protokoły „dowiodły poza wszelką wątpliwość”, że syjonizm „rządzi losem kontynentu europejskiego” ^{[ 76 ]}. Jako wielki wielbiciel nazizmu organizując swoją ochronę osobistą Nasser ściągnął tam byłego generała SS, poszukiwanego w Polsce za zbrodnie wojenne i innego esesmana, poszukiwanego za udział w eksterminacji Żydów na Ukrainie ^{[ 77 ]}.

Von Leers zmarł w Kairze w 1965 roku, unikając tym samym procesu o zbrodnie wojenne, ale nie doczekawszy się wymarzonej „rewolty” Niemców. Choć von Leers nie żyje i „rewolta” nigdy nie miała miejsca, jego dziedzictwo pozostaje w formie ideologii, którą pomógł rozprzestrzenić w całym świecie arabskim. W bardzo namacalnej postaci to dziedzictwo nazistów z Kairu powróciło we współczesnej Wielkiej Brytanii.

W 2002 roku dwóch dziennikarzy „Daily Telegraph” zdziwiło się znajdując kopie Mein Kampf, wystawione na sprzedaż w kiosku przy Edgware Road w centralnym Londynie , w okolicy zamieszkałej przez dużą arabską populację. Książkę tę, z fotografią Hitlera i swastyką na okładce, sprzedawano za 10 funtów obok gazet, czasopism, papierosów i słodyczy. Książkę opublikował libański dom wydawniczy i datował ją na lata dziewięćdziesiąte, ale samo tłumaczenie było z lat sześćdziesiątych i był tam wstęp tłumacza, Luisa al-Haja ^{[ 78 ]} „Luis al-Haj” to arabskie imię przyjęte przez Louisa Heidena, pracownika niemieckiej agencji prasowej w czasie wojny i członka kręgu nazistów wokół von Leera w Kairze ^{[ 79 ]}. We wstępie oświadcza on: „Narodowy socjalizm nie umarł wraz ze śmiercią swojego herolda. Zamiast tego jego nasiona mnożą się pod każdą gwiazdą”.

W 2005 roku, podczas innego śledztwa na Edgware Road, w dwóch księgarniach znaleziono egzemplarze w języku arabskim zarówno Mein Kampf , jak i Protokołów Mędrców Syjonu. Także tym razem Mein Kampf był w tłumaczeniu nazisty Louisa Heidena. Protokoły opublikowano w Egipcie i dołączona jest do nich „akademicka” analiza dra Ahmada Hijazi al-Saqa (profesora religii porównawczej z uniwersytetu Al-Azhar) i Hishama Khadra (dziennikarza czasopisma Al-Sharq w Katarze), jak również przedmowa napisana przez Ali Jum’aha (profesora zasad islamskiej jurysprudencji z uniwersytetu Al-Azhar) ^{[ 80 ]}. Jak widzieliśmy, Egipt eksportował  Mein Kampf od lat sześćdziesiątych dzięki pracy niemieckich nazistów w egipskim ministerstwie informacji. Jakże triumfowałby von Leers, gdyby wiedział, że 40 lat po jego śmierci jego próby zakażenia muzułmanów nazistowską ideologią nadal odnoszą sukcesy.

Muzułmańsko-nazistowski sojusz nadal straszy nie tylko w Wielkiej Brytanii. Siedmiu spośród terrorystów 11 września żyło i studiowało przez pewien czas w Niemczech i dżihadyzm jest tam niepokojąco obecny. W tym roku „Der Spiegel” ujawnił, że „małe dzieci wychowywane na antysemitów [przez swoich muzułmańskich rodziców] już w przedszkolach i na placach zabaw używają zwrotu ‘ty Żydzie!’ jako obraźliwego epitetu. Dzieci w szkołach złorzeczą nauczycielom, nazywając ich żydowskimi psami, za nauczanie niezgodne z szariatem, a żydowskie dzieci są atakowane i muszą przenosić się ze szkół publicznych do szkoły żydowskiej oraz ukrywać w miejscach publicznych oznaki swojej wiary – jarmułkę i gwiazdę Dawida” ^{[ 81 ]}. 

Badanie niemieckiego ministerstwa spraw wewnętrznych z 2007 roku dotyczące poglądów „muzułmanów w Niemczech” wnioskuje, że „znaleziono antysemickie postawy wśród młodych muzułmanów znacznie częściej niż wśród nie-muzułmańskich imigrantów czy ludności miejscowej” oraz, że około 10% muzułmańskich studentów wyrażała „skrajne” uprzedzenia wobec Żydów ^{[ 82 ]}. Nauczyciele informują, że muzułmańscy uczniowie otwarcie popierają Holocaust, wyrażając opinie takie jak: „Lubię Hitlera; zrobił dobrą rzecz z Żydami” i odmawiając uczestnictwa w szkolnych wyprawach do miejsc upamiętnienia obozów koncentracyjnych. Zdarzyło się, że podczas szkolnej wycieczki do Niemieckiego Muzeum Historycznego „grupa muzułmańskiej młodzieży zebrała się przed repliką komory gazowej z Auschwitz i zaczęła bić brawa” ^{[ 83 ]}. Matthias Küntzel pyta: „Czy możemy obwiniać Izrael za mentalność, która prowadzi do takich czynów?” i słusznie mówi, że „być może właściwszy byłby wniosek, że fale nienawiści, które naziści kiedyś wysyłali przez radio krótkofalowe do świata arabskiego, wracają teraz w formie spóźnionego echa” ^{[ 84 ]}.

Tak jak Hitler podziwiał i przyjaźnił się z Al-Husseinim i tak jak von Leers entuzjastycznie promował perwersyjny związek radykalnego islamu z nazizmem, tak dzisiaj znajdujemy neonazistów oklaskujących dżihadyzm i oferujących poparcie. Przykładem są ataki z 11 września. Po potwornościach tego dnia neonaziści złożyli hołd swoim ideologicznym braciom dżihadystom, dziękując im za „zniszczenie wspólnego wroga”. 

Niemiecki terrorysta Horst Mahler, były członek Czerwonych Brygad, który zmienił się w neonazistę, nazwał atak dżihadystów na cywilnych Amerykanów „wojskowym atakiem na symbole światowej potęgi pieniądza”, który był „słuszną wojną przeciwników globalnych struktur Stanów Zjednoczonych” i oznajmił „mają moje pełne poparcie”. Inna niemiecka grupa skrajnej prawicy, „Opór Narodowy”, oznajmiła, że 11 września był „dniem świętowania”. Neonaziści w północno-wschodnim mieście Stralsund publicznie świętowali i palili amerykańską flagę, a neonaziści w Eisenach zostali aresztowaniu po wychwalaniu ataków w wywiadzie telewizyjnym ^{[ 85 ]}. Wieczorem 11 września francuscy neofaszyści świętowali pijąc szampana. Jan Kopal, szef czeskiego Bloku Narodowo Socjalistycznego, oznajmił na wiecu w Pradze, że bin Laden jest „przykładem dla naszych dzieci”. Dr William Pierce, przewodniczący amerykańskiej organizacji neonazistowskiej National Alliance stwierdził, że pragnie, by neonaziści mieli „w połowie takie jaja” jak zamachowcy 11 września ^{[ 86 ]}.

Lata po tym, jak Hitler fantazjował o wieżowcach Nowego Jorku „zamienionych w gigantyczne płonące pochodnie”, zamachowcy 11 września urzeczywistnili ten sen. Dla skrajnej prawicy „syjonistyczna konspiracja”, która rzekomo rządzi Ameryką, zebrała cięgi od „antyimperialistów”, podczas gdy skrajna lewica, wielbiciele ludzi takich jak Che Guevara, który śnił o nuklearnym Holocauście w Nowym Jorku, usprawiedliwiają dżihadyzm przy pomocy tej samej „antysyjonistycznej” i „antyimperialistycznej” retoryki. 

Tym, co naziści, neonaziści, dżihadyści i skrajna lewica mają wspólne, jest iluzoryczna wizja świata. Mają obsesję na punkcie fantazji i walecznych epopei, heroicznych bitew przeciwko siłom „imperializmu”, żydowskiej konspiracji, kapitalizmowi i tak dalej; narcystycznie i maniakalnie wyobrażają sobie, że zostali „powołani” do unicestwienia nowoczesnego świata. Jak widzieliśmy, dżihadyzm w żadnym sensie nie jest wyjątkowym zjawiskiem, ale jest zabarwioną islamem odmianą tego samego totalitarnego i uwielbiającego śmierć światopoglądu, który leży u podstaw wszystkich skrajnych ruchów „rewolucyjnych”. 

Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też: Polska praktykująca Refleksje wigilijne

Zobacz komentarze (3)..

Wyślij tekst mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word