Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Znakomity artykuł w „Chicago Tribune" dokumentuje nadużycia nauki przez szarlatanów. Prawdziwi badacze identyfikują pewne właściwości autyzmu — na przykład markery zapalenia w mózgu lub korelacje z testosteronem — i piszą artykuły, w których starają się jak mogą wyjaśnić, że ich obserwacje są interesujące, ale niekoniecznie prowadzą do terapii, a jak myślicie, co robią medyczni oszuści? Używają ich do uzasadnienia bezużytecznych i niebezpiecznych terapii, jak zastrzyki z inhibitorów testosteronu lub czynników przeciwzapalnych, lub też ładują w swoich pacjentów immunoglobulinę dożylnie... terapie, które w żaden sposób nie były testowane, nie przeszły prób klinicznych. Uzasadniają to wątlutkim związkiem z prawdziwymi badaniami, które czasami dają przeciwwskazania do tego, co robią szarlatani.

Kiedy więc Pardo i jego współpracownicy opublikowali swój artykuł w „Annals of Neurology" w 2005 r., dodali online elementarne wyjaśnienie swoich odkryć w przystępnym języku i surowo ostrzegli lekarzy, by nie używali ich do rozwijania terapii.

"Obawialiśmy się, że badanie wzbudzi wiele kontrowersji i zostanie nadużyte - powiedział Pardo. — I mieliśmy rację".

Raz za razem lekarze z „Autism recovery movement" (Ruch wyleczenia z autyzmu) posługiwali się tym artykułem dla uzasadnienia eksperymentalnej terapii skierowanej na obniżenie procesu zapalnego neuronów.

To dzieje się stale. Prawdziwi naukowcy znajdują słaby związek z czymś, opisują to z solidnymi zastrzeżeniami, a ci nikczemni wyzyskiwacze bólu innych wskakują, żeby propagować drastyczne i niebezpieczne terapie, ignorujące wszystkie problemy.

Badanie Pardo jest tylko jednym przykładem. W maju „Tribune" informowała o innym wątpliwym posługiwaniu się badaniami. Pewien genetyk wraz ze swoim synem, którzy promowali leczenie dzieci z autyzmem inhibitorem testosteronu, oparli częściowo swój protokół na pracach Simona Baron-Cohena, psychopatologa z University of Cambridge, który badał rolę tego hormonu w autyzmie.

Ale Baron-Cohen powiedział „Tribune", że pomysł używania tego leku w ten sposób „napawa mnie przerażeniem".

Pardo mówi, że od czasu publikacji artykułu otrzymał wiele pytań o niesprawdzone terapie autyzmu. Szczególnie prześladują go pytania dotyczące niezmiernie silnego środka obniżającego odporność, którego używa się przy przeszczepie narządów. Nazywa ten pomysł „całkowicie niesłusznym".

Ten badacz powiedział: „Ludzie nadużywają nauki do leczenia autyzmu".

Artykuł w „Chicago Tribun" podaje nazwiska: Dan Rossignol, Jeff Bradstreet, James Neubrander i Patricia Kane to ludzie, którzy nadużywają naukowej literatury, by promować kosztowne i niebezpieczne znachorskie leki (ubawiłem się także, kiedy zobaczyłem, że Kane uzyskała wykształcenie na Columbia Pacific University, w tej samej byle jakiej instytucji, która dała doktorat Jerry’emu Bergmanowi — i artykuł nie jest uprzejmy charakteryzując CPU).

Dobrze jest zobaczyć w gazecie mocną, sceptyczną relację o nauce medycznej. To właśnie jest rola dobrego dziennikarstwa — dokopywanie się do kłamstw i ujawnianie ich.

Tekst oryginału

Pharyngula, 24 listopada 2009.

Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (1)..

Wyślij tekst mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word