 |
         |
|
 |
« Społeczeństwo Afrykanie umierają na wiele sposobów  Tłumaczenie: Andrzej Koraszewski Nigeryjski autor, Ben Okri, w swojej książce A Way of Being Free, pisze:
Całkowicie się z nim zgadzam. Autor nie wskazuje żadnego konkretnego narodu, rasy ani kontynentu. Ilekroć czytałem ten fragment miałem wrażenie, że kieruje je do Afrykanów, ponieważ myślę, że Afrykanie umierają na wiele sposobów, a wielu z nich nie wie nawet jak i dlaczego. Niektórzy z tych, którzy wiedzą, nie przejmują sie tym lub sądzą, że sytuacja jest tak beznadziejna, iż nie można nic zmienić. Afrykanie umierają, ale nie wymierają i nie wymrą w przewidywalnej przyszłości. Więc umierają żyjąc. Brzmi to jak sprzeczność? Wcale nie. Jak pisał Ben Okri, w tym przypadku umieranie jest związane ze sposobem życia. Afrykanie umierają, ponieważ żyją życiem pełnym kłamstw. Afrykanie żyją nie zadając pytań. Afrykanie żyją w jaskini swoich przesądów. Afrykanie żyją życiem narzuconym im przez innych. Zaraz to wyjaśnię. Afrykanie umierają, ponieważ większość ludzi w Afryce żyje fałszywym życiem. Ludzie boją się być sobą, żyć swoim życiem i obawiają się ujawniania swojej jednostkowej odrębności. Wielu ludzi żyje iluzją i oszustwem. Prawdziwą tragedią jest to, że na przestrzeni lat te kłamstwa i iluzje zinstytucjonalizowały się, znormalizowały się w takim stopniu, że nikt nie odważa się rzucić im wyzwania ani próbować ich zmieniać. Iluzje stały się sposobem życia. Wielu ludzi nie chce mówić prawdy, nie chce spojrzeć prawdzie w oczy, ani dowiedzieć się prawdy o sobie. Od Niepodległości większość państw afrykańskich tkwi w miejscu, ponieważ Afrykanie żyją w raju kłamstw; kłamstw o tym jak walczyli o niepodległość, jak opierali się władzy kolonialistów; kłamstw o tym jak pragnęli demokracji i samorządu. Afrykańska gospodarka wali się, ponieważ Afrykanie i ich przywódcy żyją w kłamstwie na temat swoich umiejętności korzystania ze swoich zasobów i na temat tego, kto ponosi winę za złe zarządzanie i niedorozwój regionu — byli kolonialiści czy nasi właśni dyktatorzy i nieudolni politycy?  Afrykanie umierają, ponieważ większość ludzi odmówiła zadawania pytań o sobie samych, o polityce, o programach, instytucjach, i ideologiach, które kierują i rządzą ich życiem. Wielu ludzi w Afryce powstrzymuje się od krytycznego spojrzenia na swoje kultury, na swoją religię i na tradycję, mimo, że widać oczywistą potrzebę ich krytycznej oceny i rewizji. Jednak ludzie wolą trzymać się gotowych odpowiedzi i rozwiązań, nawet jeśli te odpowiedzi zupełnie nie odpowiadają na ich dzisiejsze pytania. Wielu Afrykanów obawia się zadawania pytań, ponieważ sądzą, że jeśli to zrobią umrą lub utracą te maleńkie przywileje, którymi mogą się jeszcze cieszyć; nie wiedzą, że prawdziwą stratą i śmiercią jest niezadawanie pytań, jest połknięcie haczyka, spławika i żyłki. Afrykanie umierają, ponieważ w ich społecznościach cnotą nie jest krytyczna dociekliwość ale życie w posłuszeństwie dogmatom, w ślepej wierze i konformizmie. Afrykanie umierają, ponieważ przez lata ludzie zmieniali ten kontynent w jaskinię przesądów i błędnych wyobrażeń. Obejmuje to również fałszywe wyobrażenia na własny temat i na temat innych. Przesądów o tym co mają i czego pragną oraz co mają i czego pragną inni. Przesądów na temat kogokolwiek i czegokolwiek nowego lub innego, nowego stylu życia lub stylu życia choćby trochę innego od tego, do którego są przyzwyczajeni. Afrykanie nadal widzą sami siebie oczyma tych, którzy nigdy nie dostrzegali w nich niczego dobrego ani sprawiedliwego, którzy byli stronniczy i niesprawiedliwi w ocenie lub zainteresowani wyłącznie możliwością wyzysku. Afrykanie umierają, ponieważ ich przesądy nie pozwalają im jasno myśleć ani wnioskować. To ich skrzywienie nie pozwala im poznać własnej wartości, zrozumieć wartości tego co mają i tego czego pragną ani porównać tego, do tego co mają i czego pragną inni. Przesądy nie pozwalają Afrykanom na wykorzystanie swoich talentów, aby mogli zacząć lepiej wykorzystywać swój potencjał i realizować swoje obietnice. Zamiast tego kontynent nadal marnuje większość swoich talentów i trwoni nieliczne zasoby, którymi dysponuje. Te zasoby wykorzystywane są przez tych, którzy dostrzegają ich wartość, a nie przez tych, którzy je posiadają. Afrykanie umierają ponieważ większość ludzi nie żyje własnym życiem. Afrykanie żyją cudzym życiem, życiem innych, fałszywym życiem. Afrykanie żyją życiem narzuconym im przez ich dziadów i pradziadów. Wielu ludzi nawet nie próbuje realizować swoich marzeń, realizują marzenia przodków. W ten sposób Afryka jest uwięziona w przeszłości. Ludzie oglądają się z nostalgią wstecz, w historię i patrzą z rozpaczą w przyszłość. Ludzie sprzeciwiają się każdej inicjatywie, która zagraża rozstaniem z przeszłością, odrzucają każde marzenie, które nie zgadza się z marzeniami przodków. Afrykanie umierają, ponieważ żyją życiem narzuconym przez proroków, imamów, guru, czarowników, kapłanów, biskupów, szejków i uzdrawiaczy, życiem uświęconym i usankcjonowanym przez przeterminowane święte księgi, a w szczególności przez Biblię i Koran. Afrykanie umierają z powodu braku umiejętności przewidywania, wnikliwości i rozwagi.
« Społeczeństwo (Publikacja: 23-12-2009 )
str. 7035 |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sekretarz Nigeryjskiego Ruchu Humanistycznego, działacz Center for Inquiry w Nigerii, członek IHEU i Atheist Alliance International. Jest redaktorem Humanist Inquirer i autorem wielu artykułów wolnomyślicielskich. Jednym z jego zainteresowań jest studencki ruch humanistyczny w Nigerii.
| [ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ] Racjonalista © Copyright 2000-2010 (e-mail: redakcja | administrator) | ||
 | ||