Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Dziś rano „Sunday Times" opublikował artykuł o związku Amnesty International z grupą, która popiera talibów i propaguje idee islamskiej prawicy. Zacytowano mnie w tym artykule, kiedy wyrażałam zaniepokojenie bardzo widocznymi związkami Amnesty z byłym więźniem Guantanamo Moazzamem Beggiem. Uważam, że Amnesty International naraża swoją reputację przez stowarzyszanie się z Beggiem, który przewodzi organizacji Cageprisoners, aktywnie propagującą idee i ludzi islamskiej prawicy.

Kilka godzin po publikacji tego artykułu dostałam informację, że Amnesty zawiesiła mnie w pracy.

Przychodzą takie momenty, choć zdarzają się rzadko, kiedy wielka organizacja musi zapytać: jeśli okłamujemy siebie samych, to czy może wymagać prawdy od innych? Bowiem dla obrony standardu naszych wystąpień w sprawie tortur, protestu najmocniejszego i najgłębiej zakorzenionego w międzynarodowych konwencjach o prawach człowieka, Amnesty International upiększyła historię i poglądy polityczne byłego więźnia Guantanamo Moazzama Begga i zupełnie nie potrafiła zrozumieć charakteru jego organizacji Cageprisoners.

Tragedia polega na tym, że niezbędne potępienie tortur zostało w sposób niewybaczalny połączone z nadaniem politycznej legitymacji osobom i organizacjom należącym do islamskiej prawicy.

Zawsze sprzeciwiałam się nielegalnemu przetrzymywaniu i torturowaniu muzułmanów w Guantanamo Bay podczas tak zwanej Wojny z Terrorem. Byłam przerażona i wstrząśnięta traktowaniem ludzi takich jak Moazzem Begg i osobiście mu to powiedziałam. Głośno sprzeciwiałam się próbom usprawiedliwiania przez rządy "torture lite".

Nie chodzi tu o wolność opinii Moazzama Begga ani o jego prawo do głoszenia swoich poglądów-już korzysta z tych praw w takim stopniu, w jakim powinien. Chodzi o fundamentalną kwestię — by ruch na rzecz praw człowieka zachowywał obiektywny dystans od grup i idei, które są oddane systematycznej dyskryminacji i w zasadniczy sposób podminowują uniwersalność praw człowieka. Podniosłam tę kwestię z powodu mojej wiary w prawa człowieka dla wszystkich.

Wysłałam do kierownictwa dwa memoranda z szeregiem pytań o to, czy rozważano charakter naszych powiązań z Moazzamem Beggiem i jego organizacją, Cageprisoners. Nie dostałam żadnej odpowiedzi na moje pytania. W ramach Amnesty było wiele głosów, że niewłaściwejest nawiązywanie partnerstwa z Beggiem. Amnesty stworzyła wrażenie, że Begg jest nie tylko ofiarą pogwałcenia praw człowieka, ale także obrońcą praw człowieka. Mówiło to wielu moich bardzo szanowanych kolegów, każdy z wielką wiedzą w swojej dziedzinie ekspertyzy. Wszystkie te głosy zostały zlekceważone.

W wyniku mojej rozmowy z „Sunday Times" Amnesty International oznajmiła, że rozpoczęła dochodzenie wewnętrzne. Przyszedł czas na domaganie się publicznych odpowiedzi i pokazania, że istnieje społeczne żądanie, obejmujące także członków Amnesty International, przywrócenia prawości tej organizacji i przypomnienia jej o jej fundamentalnych zasadach.

Od ponad trzech dziesięcioleci prowadzę kampanię na rzecz praw człowieka, bronię praw kobiet i mniejszości etnicznych, bronię swobody religijnej i praw ofiar tortur i prowadzę kampanie przeciwko nielegalnym zatrzymaniom i represjom państwowym. Sprawę związku Amnesty International z grupami takimi jak grupa Begga systematycznie poruszałam w ramach organizacji. Obecnie zawieszono mnie w pracy za próbę wykonywania moich zadań i wierność misji ochrony i obrony praw człowieka.

Tekst oryginału.

7 lutego 2010

Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (14)..

Wyślij tekst mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word

Gita Sahgal Przez wiele lat kierowała sekcją obrony praw kobiet (Gender Unit) w kwaterze głównej Amnesty International w Londynie.