Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Wprowadzenie

Niedawno rząd irański wyraził niepokój wobec nasilającego się wśród kobiet irańskich trendu do pokazywania się publicznie bez hidżabu albo z niedbale noszonym hidżabem. Wysocy funkcjonariusze i propagandziści władz irańskich twierdzą, że takie nieskromne ubranie jest winne moralnemu zepsuciu i korupcji, chorobom, a nawet trzęsieniom ziemi, i że zagraża samemu istnieniu państwa. Poinformowano, że Najwyższy Przywódca, Ali Chamenei, wydał rozkaz zajęcia się tym problemem. Minister spraw wewnętrznych Mustafa Mohammad Najjar ogłosił rozpoczęcie „Kampanii skromności i hidżabu", realizowanej przez różne ministerstwa Iranu. Maryam Mojtahed-Zadeh, która przewodzi Centrum ds. Kobiet i Rodziny w Biurze Prezydenta, powiedziała, że egzekwowanie nowej kampanii może wymagać użycia siły i wznowienia tak zwanych „patroli informacyjnych" ^{[ 1 ]}.

Członek Majlis (irańskiego parlamentu) Mohammad Taqi-Rahbar powiedział konserwatywnej gazecie „Jam-e Jam", że podczas spotkania 19 kwietnia z Najwyższym przywódcą Iranu Ali Chomeneim, wyraził niepokój wobec wzrastającej częstotliwości pojawiania się kobiet, które rezygnują z hidżabu lub noszą go niedbale. Chamenei zareagował wydaniem rozkazu, by natychmiast zająć się tym problemem ^{[ 2 ]}. Sam Chamenei krytykował permisywność wobec kobiet Zachodu i sposób w jaki kultura zachodnia przedstawia kształty kobiece, mówiąc: „Świat zachodni utrzymuje, że szanowana kobieta to taka, która porzuca skromność i hidżab i pojawia sie przed mężczyznami w całej swej urodzie… podczas gdy to podejście w rzeczywistości degraduje kobiety".

27 kwietnia 2010 r. szef policji w Teheranie Hossein Sajedinia powiedział, że „publiczność oczekuje, iż policja podejmie działania przeciwko kobietom, które chodzą ubrane jak manekiny wystawowe".

19 kwietnia 2010 r. minister spraw wewnętrznych Mohammad Najjar oznajmił, że w tym roku rozpocznie się wprowadzanie w życie „Kampanii skromności i hidżabu". Tydzień później Najjar wyjaśnił, że celem tej kampanii, która jest planowana we współpracy z ministerstwem edukacji, jest wpojenie kultury hidżabu w całym społeczeństwie od biur rządowych do sal przedszkolnych.

Gazeta „Jam-e Jam" doniosła, że ministerstwa rządowe, władze miejskie i media będą uczestniczyć w kampanii, każde w swojej dziedzinie: media będą wyjaśniać, jak skromność i hidżab przyczyniają się do dobrostanu społeczeństwa; ministerstwo edukacji będzie wybierać kolor dziewczęcych mundurków szkolnych; ministerstwo finansów zakaże importu ubrań, których nie można nosić z hidżabem; Organizacja Dziedzictwa Kulturowego (połączona z Ministerstwem Kultury i Wskazówek Islamskich) będzie informowała turystów o hidżabie; a ministerstwo transportu wywiesi plakaty nakłaniające kobiety do skromnego ubioru ^{[ 3 ]}.

Parvin Salihi, doradczyni do spraw kobiet irańskiej rozgłośni IBC, powiedziała, że IBC będzie wpajać kulturę „hidżabu i skromności" także wśród dzieci i młodzieży oraz zacieśni nadzór nad kobietami pojawiającymi się na wizji.

Były także informacje o dziewczynkach ze szkół podstawowych, które uczestniczyły w „Marszu hidżabu" w Teheranie 28 kwietnia, skandując takie slogany jak: „Siostro, siostro, nagrodą za noszeni hidżabu jest raj", „Naruszenie norm islamskiego ubioru prowadzi do szerzenia się zepsucia" i „Nie noszenie hidżabu - nieskromność, hańba, hańba".

Nienoszenie hidżabu powoduje katastrofy

Prowadzący modły Ahmad Chatami w kazaniu piątkowym 7 maja 2010 r. wezwał kobiety, by były rygorystyczne w noszeniu hidżabu i powiedział: „jest to kwestia społeczna, nie zaś osobista" i niedbałość w tym względzie „prowadzi do dziesiątków ciężkich grzechów". Podkreślił, że reżim będzie stanowczy wobec zjawiska lekceważenia hidżabu. Po modłach wierni przeszli w marszu protestacyjnym przeciwko „szerzeniu się nieskromnego zachowania" i skandowali: „Rozkaz przywódcy musi zostać wypełniony", „Te, które zdejmują hidżab, są agentkami sił arogancji" i „Zepsucie i zdejmowanie hidżabu to wynik kuszenia Szatana".

W kazaniu piątkowym 16 kwietnia 2010 r. w meczecie w Teheranie, prowadzący modły Kazem Sediqi, wezwał kobiety „by były bardziej posłuszne" w noszeniu hidżabów, ponieważ kobiety, które tego nie robią, „powodują, że serca młodych ludzi drżą i prowadzą do wielkich grzechów, które wywołają gniew Boga". Przypisał trzęsienia ziemi kobietom nie noszącym hidżabu, ostrzegając że „szerzenie się cudzołóstwa prowadzi do trzęsień ziemi".

W kazaniu piątkowym 23 kwietnia 2010 r. w Maszhad, prowadzący modły Ahmad Alam El-Hodda wezwał reżim irański do poddania  kwestii hidżabu ściślejszej kontroli i nadania mu wysokiego priorytetu. Al-Hodda chwalił aktywne egzekwowanie noszenia hidżabu i dodał: „Pewne elementy antyrewolucyjne w swoich mediach i na stronach internetowych podniosły ważną i fundamentalną kwestię hidżabu… określając to jako pogwałcenie praw człowieka i kobiet… Dla nich, pozwolenie kobietom na pojawianie się z makijażem i z rozpuszczonymi włosami przed pożądliwym spojrzeniem mężczyzn jest równoznaczne z obroną praw kobiet i oddawaniu honoru ich płci".

Wcześniej, w styczniu 2010 r. Al-Hodda mówił o hidżabie jako „obowiązku spoczywającym na wszystkich kobietach", ostrzegając że nie przestrzeganie tego zwyczaju powoduje choroby serca i doprowadza młodzież do szaleństwa. Powiązał także zaniedbywanie tego obowiązku z kolaboracją z USA i obwiniał je za profanację, która miała miejsce podczas zamieszek przeciwko reżimowi podczas Dnia Aszury, 27 grudnia 2009 r. ^{[ 4 ]}.

Zaniedbywanie hidżabu naraża państwo

19 kwietnia 2010 r. irańska gazeta „Jomhouri-ye Eslami", którą wiąże się ze zwolennikami Haszemiego Rafsandżaniego, twierdziła, że zaniedbywanie hidżabu - które szerzy się w społeczeństwie jak choroba — może spowodować załamanie się ustroju Rewolucji Islamskiej, ponieważ hidżab jest symbolem wartości, na których zbudowany jest ten ustrój. Gazeta pisała:

"Oznaki zepsucia moralnego i kulturowego oraz chaosu wyraźnie szerzą się w wielu sektorach społeczeństwa: niestosowne ubrania dziewcząt i kobiet; niepohamowane zachowanie dziewcząt i chłopców w parkach i na ulicach i ich zabroniona publiczna fraternizacja; … niewłaściwe stosunki między dziewczętami i chłopcami na uniwersytetach; atmosfera panująca w pobliżu żeńskich liceów; kobiety i także dziewczęta w makijażu na ulicach i w miejscach publicznych;… zaniedbywanie noszenia hidżabu przez niektóre kobiety w pewnych miejscach Teheranu i w innych dużych miastach.

To są tylko niektóre przejawy sprzeczne z naszymi prawami religijnymi i z honorem społeczeństwa islamskiego. Innym niepokojącym aspektem jest ukryty rozkład spowodowany przez te przejawy zepsucia i przez ukryte formy moralnej i kulturowej korupcji, która grozi naszej moralności, rodzinom i podstawom naszego społeczeństwa…

Klucz do moralnego i kulturowego upadku w tym kraju można znaleźć w zboczonym i niebezpiecznym myśleniu, cytowanym przez członka Majlisu Mohammada Taqi-Rahbara. Poinformował on, że pewni wysocy funkcjonariusze państwowi powiedzieli mu: Naszym problemem nie jest obecnie ilość dziewczęcych włosów niezakrytych hidżabem. Jeśli zestawimy ten rodzaj myślenia z faktem, że Rewolucja Islamska była rewolucją moralną i kulturową w celu wzmocnienia jednostki i zachowania jej honoru, odkryjemy stopień odstępstwa od ideału. To prawda, islamska natura społeczeństwa nie zależy wyłącznie od ilości niezakrytych włosów dziewczęcych. Jednak przez niedocenianie tej kwestii i unikanie pytań o moralność i kulturę, podważamy własne korzenie i fundamenty. Kiedy zaś fundamenty są naruszone, wszystko co jest na nich zbudowane, staje się bezpodstawne i jest skazane na załamanie.

Rewolucja Islamska była zwycięska dzięki wierze, poświęceniu i kulturowej aktywności. Sukces narodu irańskiego w wojnie Iran-Irak… został osiągnięty dzięki wierze, poświęceniu i religijnym, moralnym i kulturowo-islamskim wartościom ludzi i przedstawicieli władz. Każdy sukces, w każdej dziedzinie, osiągnięty przez naród irański i rząd Republiki Islamskiej przez ostatnich 31 lat, był osiągnięty dzięki kulturowym fundamentom i wartościom narodu i państwa. I również teraz tylko poprzez poleganie na tych fundamentach będziemy w stanie — w dzisiejszym burzliwym świecie — przeciwstawić się atakom, żeby kontynuować szlachetną drogą Rewolucji Islamskiej i wzmocnić ustrój Rewolucji Islamskiej.

Jest to drogocenne dziedzictwo założyciela ustroju irańskiego, ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego oraz męczenników Rewolucji i islamu, które musimy przekazać następnym pokoleniom, tak jak zostało ono przekazane nam… Przyjaciele Rewolucji i reżimu, a także ich wrogowie, odkryli, że tajemnica zwycięstwa Rewolucji i jej przetrwania leży w moralności i kulturze, nie zaś w niczym innym. Wiedzą dobrze, że jeśli naród irański zostanie oddzielony od swoich zasad i swoich wartości moralnych i kulturowych, na zawsze straci Rewolucję i swój ustrój… Jednak mimo ich poważnej odpowiedzialności za nadzorowanie społeczeństwa, jeszcze nie widzieliśmy ani nie słyszeliśmy od członków Majlisu nic poza sloganami...

Wszyscy musimy pamiętać gorzki fakt, że jeśli ignorujemy rozkład moralny i kulturowy, z przyczyn politycznych lub z powodu jakiejkolwiek innej wymówki i nie wyleczymy tej niebezpiecznej choroby. Jutro będzie za późno — ponieważ ta choroba podgryza społeczeństwo i zżera je od środka..." ^{[ 5 ]}.

MEMRI, 10 maja 2010r., Badania i analizy Nr 609

Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (10)..

Wyślij mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word