Autor tekstu: Frimet i Arnold Roth

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Istnieją, być może słowa, które pozwalają opisać uczucia człowieka patrzącego na morderczynię twojego dziecka, która jest traktowana jak bohaterka, jest przedmiotem uwielbienia, ikona, którą powinny naśladować dzieci. My po prostu nie znamy takich słów. Informacje zawarte w raporcie, który przedrukowujemy poniżej, wprawiły nas w osłupienie.

Poniższe sprawozdanie, opublikowane kilka godzin temu przez Palestinian Media Watch i poświęcone w całości kobiecie, która odegrała wiodącą rolę w masakrze niewinnych, która zabrała również życie naszej córki, opisuje społeczeństwo tarzające się w niemoralności i barbarzyństwie.

Palestyńska bohaterka w mediach

Itamar Marcus i Nan Jacques Zilberdik, Palestinian Media Watch

Od uwolnienia w zeszłym miesiącu 1027 więźniów palestyńskich (nie jest to poprawne, chociaż transakcja ma spowodować uwolnienie tej liczby więźniów po zakończeniu jej drugiego etapu) z więzień izraelskich na wymianę za żołnierza Gilada Szalita

Palestinian Media Watch udokumentowała, że przywódcy Autonomii Palestyńskiej (AP), włącznie z prezydentem Abbasem, jak również oficjalne media AP postanowiły gloryfikować niektórych z tych terrorystów, którzy popełnili najbardziej krwawe zamachy przeciwko Izraelowi, jak również samo porwanie Gilada Szalita.

Wśród niedawno uwolnionych więźniów jest Ahlam Tamimi, Jest ona tą terrorystką, która wybrała miejsce i doprowadziła zamachowca-samobójcę do pizzerii w Jerozolimie w sierpniu 2001 r., gdzie zamordował on 15 osób, wśród których było 7 dzieci.

Tamimi wielokrotnie oświadczała, że nie żałuje swojego udziału w tym zamachu terrorystycznym. Wystąpiła w wielu wywiadach, w których to powtórzyła. Jordańska witryna internetowa nadała wywiad z nią, w którym zapytano ją, czy uczestniczyłaby lub przeprowadziła kolejny zamach terrorystyczny. Odpowiedziała:

„Oczywiście. Nie żałuję tego, co się zdarzyło, absolutnie nie. To jest droga; oddaję siebie Allahowi, Dżihadowi dla Allaha. Przeprowadziłam [moją misję] i Allah dał mi sukces: znasz liczbę ofiar, które zostały zabite. A wszystko to dzięki sukcesowi od Allaha. Czy oczekujesz, że odrzucę to, co zrobiłam, mówiąc, że tego żałuję? Żałowanie jest czymś, co nie wchodzi w rachubę. Gdyby można było cofnąć czas, przeprowadziłabym to, co zrobiłam, w ten sam sposób". Zobacz wideo

Al-Aqsa TV Hamasu także przeprowadziła długi wywiad z Tamimi, w którym z podziwem opisała zamachowca-samobójcę:

„Ważne jest powiedzenie, że szłam obok uduchowionej osoby. Wokół niego wyczuwałam rodzaj boskiej auty, która nas otaczała".

Telewizja Hamasu przeprowadziła także wywiad z rodzicami zamachowca-samobójcy z Sbarro. Oboje wyrazili dumę i wdzięczność dla Tamimi za to, jak pomogła ich synowi zostać Męczennikiem:

„Jesteśmy dumni z Ahlam Tamimi nawet przed naszym synem, na Allaha. Wypełniła swój obowiązek i napawa mnie dumą. Dziękujemy Allahowi i Ahlam Tamimi, która doprowadziła mojego syna do tego wysokiego poziomu". Zobacz wideo

Przed uwolnieniem więźniów oficjalna gazeta AP wydrukowała długi artykuł opisujący życie Tamimi jako dziennikarki i jako „wojowniczki" w militarnym skrzydle Hamasu, Brygadach Izz A-Din Al-Kassam. Między innymi artykuł opisuje jak Tamimi:

„marzycielska studentka i sumienna dziennikarka zamieniła się w inny rodzaj kobiety — zaczęła wyścig z czasem, aby uczestniczyć w przeprowadzaniu operacji [tj. zamachów terrorystycznych] w Jerozolimie Zachodniej".

Nie pierwszy to raz, kiedy Ahlam Tamimi była gloryfikowana w mediach AP. W reakcji na retransmisję przez telewizję izraelską wywiadu z Tamimi, w którym powiedziała, że nie żałuje zaplanowania zamachu, mimo że zabite zostały dzieci, i że wybrała pizzerię Sbarro na cel, ponieważ miała dużą liczbę klientów, telewizja Autonomii Palestyńskiej oskarżyła telewizję izraelską o „podżeganie przeciwko więźniom". Zobacz wideo

Palestinian Media Watch udokumentowała politykę AP gloryfikowania terrorystów.

Poniżej podajemy tekst wywiadu na wideo z jordańskiej witryny internetowej ammonnews z Ahlam Tamimi, przeprowadzonego w domu jej rodziców w Jordanii po jej uwolnieniu:

Prowadząca wywiad: Jak przyjęłaś wyrok? [15 wyroków dożywocia]
Tamimi: Jestem bojownikiem Dżihadu dla Allaha, a bojownik Dżihadu dla Allaha jest gotów na wszystko: albo umrze jako Szahid [męczennik], albo zostanie zabity, albo dostanie się do niewoli; albo Allah zadekretuje jakiś nieznany mu los — np., że będzie żyć jako poszukiwany.
Prowadząca wywiad: Gdybyś mogła cofnąć zegar, Ahlam, czy przeprowadziłabyś albo wzięła udział w wielkiej operacji [tj. zamachu terrorystycznym]?
Tamimi: Oczywiście. Nie żałuję tego, co się zdarzyło, absolutnie nie. To jest droga; oddaję siebie Allahowi, Dżihadowi dla Allaha. Przeprowadziłam moją misję i Allah dał mi sukces: znasz liczbę ofiar, które zostały zabite. A wszystko to dzięki pomocy Allaha. Czy oczekujesz, że odrzucę to, co zrobiłam, mówiąc, że tego żałuję? Żałowanie jest czymś, co nie wchodzi w rachubę. Gdyby można było cofnąć czas, przeprowadziłabym to, co zrobiłam, w ten sam sposób.
Prowadząca wywiad: Jak opisałabyś Izraelczyków?
Tamimi: Izraelczycy są narodem, co do którego zostało zadekretowane, że będą rozproszeni po ziemi. Allah zadekretował to dla nich, ale międzynarodowe spiski, Deklaracja Balfoura, dały im prawo do czegoś, do czego nie mają żadnego prawa.
Źródło: ammonnews.net otwarte 12 listopada 2011.Zobacz wideo

Fragmenty wywiadu z Ahlam Tamimi w Al-Aqsa TV (Hamas):

Tamimi: Robi pan wielką sprawę z restauracji Sbarro, w której zginęło 15 Izraelczyków, ale moja pierwsza operacja [tj. zamach terrorystyczny] była w supermarkecie King George [w centrum Jerozolimy]. Wybrałam restaurację Sbarro, ale nie weszłam tam z nim. Kilka dni wcześniej liczyłam ludzi wchodzących do restauracji, duża liczba ludzi wchodziła do tej restauracji.
Dziennikarz: O czym rozmawiała pani z Szukającym Męczeństwa po drodze [do miejsca zamachu]?
Tamimi: Nie da się tego opisać słowami. Spotkaliśmy się tylko w dniu operacji. Bracia z Hamasu zmienili cały jego wygląd. Nie miał brody. Nosił dżinsy i czapkę. Ważne jest powiedzenie, że szłam obok uduchowionej osoby. Wokół niego wyczuwałam rodzaj boskiej aury, która nas otaczała. Spojrzeliśmy sobie w oczy. Powiedziałam do niego: „Nie ma Boga nad Allaha", a on powiedział: „i Mahomet jest posłańcem Allaha" i uśmiechnął się.
Dziennikarz: Przeprowadziliśmy wywiad z rodzicami bohaterskiego Szukującego Męczeństwa [tj. zamachowca-samobójcy], Izz A-Din Al-Masriego, który wysadził się w restauracji Sbarro w Jerozolimie.
Ojciec zamachowca-samobójcy: Jesteśmy dumni z Ahlam Tamimi nawet przed naszym synem, na Allaha. Wypełniła swój obowiązek i napawa mnie dumą. Dziękujemy Allahowi i Ahlam Tamimi, która doprowadziła go [mojego syna] do tego wysokiego poziomu.
Matka zamachowca-samobójcy: Mój syn wybrał swoją drogę i swój los, i nie żałujemy tego. Chwała Allahowi. to jest dla niego honor. O jaki [wyższy] poziom mógłby prosić? To jest najlepszy poziom w oczach jego Pana.
Tamimi (ocierając łzy): Zawsze odczuwałam wewnętrzny konflikt, czy są ze mnie zadowoleni, czy nie.
Dziennikarz: Jak zachowywała się pani [podczas przesłuchań]?
Tamimi: Na Allaha, nie uwierzy pan, ale zawsze się uśmiechałam. Nie wiem dlaczego mój uśmiech zawsze ich gniewał.
Dziennikarz: Sędzia, który panią skazał, zarządził, by nigdy nie była pani włączona w żadną wymianę.
Tamimi: Powiedziałam mu — umrzesz w swoim gniewie. Zostałam uwolniona, a ty pozostajesz w swojej porażce.
Mam nadzieję, że zostaniesz pokonany i niechaj Allah doda ci więcej porażek.

Źródło: Al-Aqsa (Hamas) TV, 24 października 2011 — Zobacz wideo

Poniżej przedstawiamy artykuł z oficjalnej gazety Autonomii Palestyńskiej o terrorystce Ahlam Tamimi na dzień przed jej uwolnieniem:

Tytuł: „Ahlam Tamimi nie będzie czekać 1584 lata na uwolnienie...!"

„Nikt na uniwersytecie Bir Zeit nie uwierzyłby, że Ahlam Tamimi może być członkiem radykalnej, ściśle tajnej organizacji militarnej, takiej jak Brygady Szahida Izz A-Din Al-Kassam, militarnego skrzydła ruchu Hamasu. Podobnie nikt nie wie, co spowodowało, że Ahlam, pełna werwy młoda kobieta… studiująca dziennikarstwo na uniwersytecie w celu urzeczywistnienia swoich aspiracji, zostanie bojowniczką, mimo że sama mówiła, iż okupacja doprowadziła Palestyńczyków do oporu wszelkimi sposobami… Ahlam urodziła się 20 października 1980 r. w mieście Zarka w Jordanii w rodzinie palestyńskiej... Powróciła do Palestyny, żeby studiować dziennikarstwo i komunikację na uniwersytecie Bir Zeit. Pozostał jej tylko jeden semestr, kiedy wybuchła Intifada Al-Aksa [tj. palestyńska kampania terroru 2000-2005], z bezprecedensową przemocą na terytoriach palestyńskich, jak o tym zaświadcza straszliwa, mordercza polityka rządów Ehuda Baraka i Ariela Szarona. Ahlam próbowała 'walczyć' z okupacją na swój sposób, skupiając się na programie, który prezentowała w audycjach lokalnej telewizji w Ramallah, które pokazywały działania okupanta. W swojej pracy dziennikarskiej Ahlam zetknęła się z okrutną rzeczywistością i tragicznymi opowieściami spowodowanymi okupacją i postanowiła podjąć kolejny, wielki krok. Równocześnie jej przyjaciel z wydziału dziennikarstwa i komunikacji, Wael Daghlas z Brygad Al-Kassam uważał, że nadaje się ona na rekrutację do Brygad… Marzycielska studentka i sumienna dziennikarka zamieniła się w inny rodzaj kobiety — zaczęła wyścig z czasem, aby uczestniczyć w przeprowadzaniu operacji [tj. zamachów terrorystycznych] w Jerozolimie Zachodniej".

Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też: Koci ateizm i jego ludzkie implikacje Próżność lekko ponadprzeciętnych

Wyślij mailem..

Wersja do druku    PDF    MS Word