"Pieniądz fiducjarny - (łac. fides - wiara) waluta nie mająca oparcia w dobrach materialnych (jak np. kruszce), której wartość ma źródło z reguły w dekretowanym prawnie monopolu w wykorzystaniu go na danym obszarze jako legalny środek płatniczy oraz na popycie generowanym przez instytucje państwowe, głównie przez pobór podatków."

Pieniądz normalny to po prostu zwykły towar. Gospodarka oparta na pieniądzu normalnym zasadniczo nie różni się od barteru. W takiej sytuacji rolę pieniądza spełnia zwykle kulturowo przyjęty towar, najczęściej o dużym stosunku wartości do wagi/rozmiarów, o wysokiej trwałości, łatwy do dzielenia na równe części o dużej wartości. Historycznie było to na przykład złoto i srebro. Z tego co pamiętam, kiedyś w Ameryce Południowej powszechnie płaciło się nasionami kawy.

Pieniądz fiducjarny to pieniądz, na który składa się celuloza i groźba spuszczenia bęcków, jeżeli ludzie nie będą się nim posługiwać i płacić podatków. A więc "legalny środek płatniczy".

Pieniądz normalny absolutnie nie wymaga wyeliminowania pieniądza papierowego czy cyfrowego. W takiej sytuacji pieniądz jest po prostu aktem własności towaru przechowywanego w depozycie.

Pieniądz fiducjarny daje olbrzymią władzę. Pozwala nałożyć podatek bez ustawy. Dodruk pieniądza jest de facto nałożeniem podatku na wszystkich posiadaczy pieniędzy. Ponadto podmiot emitujący pieniądz musi zadecydować, przez kogo wprowadzi pieniądz do obiegu. W ten sposób może arbitralnie zmieniać równowagę w gospodarce.

Pytanie: Po co nam pieniądz fiducjarny? W jaki sposób służy on społeczeństwu?