Odnoszę niejasne wrażenie, że się czepiasz, Outsiderze. Używasz dużych sformułowań i skojarzeń nazbyt na wyrost.
Inicjatywę tego rodzaju trudno byłoby ocenić negatywnie nawet najbardziej zagorzałemu zwolennikowi praw kobiet. Ty też do samej idei nie masz, jak się wydaje, zastrzeżeń. O co Ci więc chodzi? O ten sprytny chwyt, że w haśle reklamowym nie ma całej prawy, tylko pół?

>Prawdopodobniej najpoważniejszym zagrożeniem etycznym doby
>dzisiejszej jest rozmycie granicy miedzy prawdą i
>kłamstwem:
Ta granica była zawsze rozmywana, odkąd ludzie nauczyli się mówić a może i wcześniej. W każdej epoce opłacało się ją rozmywać.

>Techniki wypracowane przez sprzedawców marnego towaru służą
>realizacji celu stricte ideologicznego, nie zwykłej
>sprzedaży towaru powyżej jego wartości.
Cel - zapobieganie aborcji - jest bez wątpienia motywowany ideologicznie, ale nie jest to zapewne jedyna motywacja, a może nawet nie najważniejsza, nawet u jezuitów. Myślę o podstawowej motywacji etycznej, którą mają wszyscy ludzie. W każdym razie nie wydaje się, żeby był to cel 'stricte ideologiczny'.
>jaki bedzie skutek?
Martwisz się o skutek?
>zgrabne połączenie ideologii absolutu ze środkami relatywizmu
Zawsze tak postępowali.
>Co się może okazać błedem
Martwisz się z tego powodu?
> albo krokiem ku ewolucji Kościoła w kierunku zbliżającym go do innych supermarketów:
>supermarketów idei, rzecz jasna.
>
Ten supermarket to populacja memów. Religie wszelkie sprzedają się na nim od swojego urodzenia, Kościoły realizują tę walkę.

A więc o co Ci chodzi, o dobro Instytucji, żeby się nie chwytali metod manipulacji prawdą i fałszem? Nie robią nic nowego i w niczym im to nie zaszkodzi... W konkretnym przypadku klientek ich poradni, też raczej tym dziewczynom nie zaszkodzi.

1. Jak pewnie zauważyłeś, nie oceniam sprawy jednoznacznie. Z formalnego punktu widzenia i świeckich kryteriów nie ma podstaw do krytyki. Stawiania owych świeckich formalnych kryteriów uczciwości nad bardziej elementarnymi (które potępiają kłamstwo zawsze, o ile jest skierowane przeciw woli) w gruncie rzeczy też nie. A jednak pozostaje pewien niesmak - i nic więcej niż niesmak.

Albowiem system wartości cywilizacji nam współczesnej rozpada się - i koscielni krytycy tego stanu rzeczy wiążą to z odejściem od wiary. Tymczasem ojcowie jezuici skwapliwie korzystają z owych reguł permisywizmu moralnego i z łatwością poruszają się w przestrzeni przez nie właśnie wyznaczonej. Cóż, taka dywersyfikacja metod nie jest rzecz jasna rzeczą nową - ciekawi jednak zastosowany w tym przypadku relatywizm moralny w zestawieniu z absolutyzmem celu: przecież anyaborcjonizm jak mało co w Kościele współczesnym jest absolutyzacją norm.

Jest zatem tak: kobieta nie ma prawa przerwać ciąży niezależnie od motywacji i woli - księżą mają prawo do metod etycznie wątpliwych zależnie od woli, cel uświęca środki; cudze cele są jednak a priori potepiane i odrzucane.

2. Cele Kościoła sa mi dośc obojętne, niekiedy wrogie. Inaczej jednak jest z regułami obowiązującymi we wspólnocie kulturowej dziś i w niedalekiej przyszłości. W tym miejscu postrzegam Kościół, który w żaden sposób nie broni bardzo dziś zagrożonych zasad elementarnych, natomiast z uporem lansuje swoje - bynajmniej nie elementarne. Zaszkodzi mu to na dłuższą metę, ale szkodzi mu i wiele innych rzeczy - przy okazji jednak może szkodzić cywilizacji, jesli taka postawa obrony wartości wątpliwych ale przedstawianych jako bezdyskusyjne metodami równie wątpliwymi upowszechni się bardziej jeszcze niż dziś. Rzecz jasna - żadna to nowość na płaszczyźnie ogólnej (amicus Plato, sed magis amica Ecclesia), jednak mysl ogólna zwykle jest ukrywana i da sie analizować jedynie jej realizacje: tu mamy jedną z nich.

3. Piszesz "W konkretnym przypadku klientek ich poradni, też raczej tym dziewczynom nie zaszkodzi.". Byłbym ostrożny z takim stawianiem sprawy - albowiem ocena moralna pewnej różnicy stanowisk przesłania Ci jak się wydaje ocenę rzeczy bardziej od tego elementarnej. Otóż wydajesz beztrosko na cudzą grę czyjąś wolę już wyartykułowaną. Działanie zgodne z własną wolą kobiety zostaje zakłócone przez wprowadzenie jej w błąd. Możnaby ową zasadę rozszerzać - na przykład przekonuje sie klienta salonu samochodowego, aby zainwestował swoje pieniądze na miesiąc w nasze wspaniałe i bezpieczne przedsięwzięcie, po czym będzie mógł nabyć samochód droższy bo zarobi - nie sądzę, abyś i w tym przypadku powiedział - to nie zaszkodzi.

W obu przypadkach podstępem jest naruszana autonomia woli.

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}

Wykonaj trzy ruchy outsiderze: zbliż się do konkretu, zauważ proporcje i przeprowadź granicę między słowami z różnych półek.

Rozmawiamy o problemie życiowym, w którym takie duże określenia, jak używane przez Ciebie raczej zaciemniają obraz niż go tłumaczą. W ocenie tej sprawy i innych związanych z aborcją raczej nie bądźmy ideowcami pełnymi wzniosłych słów, ale ludźmi praktycznymi i wyrozumiałymi.

Właśnie wyrozumiałymi. Ten chwyt reklamowy, nie całkiem kryształowy, o który się spieramy, nie powinien budzić wielkich emocji, nawet jeżeli stosuje go Instytucja związana tak blisko ze źródłem prawdy i moralności (przynajmniej we własnym mniemaniu). Sprawa, jak ja ją widzę, zamyka się w rozmiarze tylko lekko nieprawdziwej, podchwytliwej oferty. Wywijanie nad nią poważnymi terminami jak permisywizm moralny i absolutyzacja norm jest raczej przesadą.

W stosunku do wielkiego w skali dziewczyny problemu, tego który skłania ją do szukania ogłoszeń, ukrycie takiej jednostronnej oferty jak ta jezuitów wśród innych ofert, również jednostronnych (chociaż z drugiej strony), jest manipulacją bardzo małą, możliwą do wykrycia po dwu zdaniach rozmowy. Jeżeli dziewczyna szuka aborcji, to i tak ją znajdzie, a jeżeli ktoś (choćby jezuici) w międzyczasie zaproponuje jej pomoc w rezygnacji z tego zamiaru, choćby tylko rozmowę - to ta drobna manipulacja o jaką się spieramy jest w proporcji do problemu - bardzo nieduża. I leży ona, wraz z innymi śmieciami, na innej półce niż aborcja.

>W obu przypadkach podstępem jest naruszana autonomia woli.
Na mój gust to chyba przesada z tym naruszaniem autonomii woli. Pdstęp, manuipulacja, tak, ale powierzchowna, nie docierająca przecież do mechanizmu autonomii woli (przypuszczam, że coś takiego jest). Na każdym etapie rozmowy z jezuitą petentka dokonać swobodnego wyboru dalszego postępowania.

Scorpie, rzecz o której tu mówimy została zapisana w prawie karnym jako występek karalny - choc to nie kobieta podlega karze. Jeśli coś, co z jednego punktu widzenia jest uznawane za czyn zbrodniczy a z innego nie, zostaje wprowadzone do prawa powszechnego jako czyn zakazany - sięgnięto do najwyższej półki.

Ja sięgam niżej - zauważam że instytucja tak absolutyzująca prawo i tak niechętna dyskusji o konkretach, w szczególach owo prawo uzupełniających przyznaje sobie dowolność relatywistyczną i nie widzi w tym niczego złego. To oczywista niespójność na poziomie fundamentalnym - to oczywista asymetria. Masz inne zdanie - ja jednak pozostanę przy tym co napisałem: nie ustępuje się w sporze przeciwnikowi tak dbałemu o swój własny dyktat. Bo to by znaczyło uznać rzecz samą za już osadzoną w rzeczywistości i akceptowaną - ja jestem posłuszny prawu, ale zachowuję własną opinię o jego tresci.

Nie podoba mi sie bowiem sytuacja taka: wy wiecie, że przez was wymyslone prawo nie jest w praktyce przestrzegane - my wiemy, że przez was głoszonej moralnosci nie przestrzegacie sami, zatem mamy status quo.

Bo litera prawa jednak pozostaje taka, jaka pozostaje: nie przystająca do realiów tak etycznych jak praktycznych - w tej sytuacji owo wzajemne puszczanie oka jest obustronnym przyzwoleniem, aby owego słabego prawa nie ruszać: w tym jednak interes ma tylko jedna strona.

Co mówisz o Bogu? Ślisko tu od krwi ludzkiej
(Nie-boska komedia}