No to rozpoczynam kolejny temat, bo w temacie o paradoksie bliźniąt czasowo brak dyskutantów:

Udowodniono, że ZMIERZONA prędkość światła jest niezależna od kierunku i szybkości ruchu emitera światła. Einstein by to wyjaśnić użył pokręconej, dziwacznej jak z Talmudu teorii zakładającej zmieniający się czas, skracającą przestrzeń, zerową masę fotonu mimo dowodów na to, że masa obiektu po emisji fotonu maleje - czyli podszedł od d...rugiej strony w mało spójny, często sprzeczny sposób.
Gdy zakładanie takich kabalistycznych dziwactw chyba wcale nie było potrzebne!!!!!

By wyjaśnić jednakową ZMIERZONĄ niezależnie od miejsca emisji prędkość światła wystarczy uznać niezawierającą dziwactw teorię, że światło jest wysyłane nie z poruszającego się obiektu materialnego, lecz z konkretnego miejsca niezmiennej, nieruchomej przestrzeni. W takim założeniu prędkość światła nie sumuje się ani nie odejmuje z prędkością ruchu obiektu, z którego widzimy wychodzący foton. Dokładnie tak samo jest w przypadku mierzenia prędkości światła, które przybyło do odbiornika.

W tym założeniu prędkość światła w próżni względem innych obiektów może być różna, lecz jej nie potrafimy zmierzyć, bo nie potrafimy zmierzyć prędkości fotonu bez zatrzymania jego biegu i nie dysponujemy uniwersalnym zegarem w miejscu detekcji światła, dającym się dokładnie zsynchronizować z innym zegarem w miejscu emisji światła na odległość - a przeniesienie jednego z zegarów z miejsca synchronizacji będzie zmieniało jego tempo "tykania".

Einsteinowe bajania oparto na pomiarach wykonanych zegarami, które zakłamują wynik, bo prędkość ich "tykania" zmienia się wraz ruchem - o czym za chwilę.

Teraz rozważmy, dlaczego wydaje nam się, że czas zwalnia, gdy zwalniają tylko zegary, nie czas podczas ruchu:

Zegar atomowy emituje pakiety fotonów o stałej częstotliwości, a odbiornik je rejestruje. Jesli ten układ będzie w spoczynku, odbiornik będzie odbierał częstotliwość identyczną z częstotliwością emisji promieniowania. Za to jak ten uklad będzie w ruchu to częstotliwość odbierana przez odbiornik będzie zalezeć od kierunku ruchu ukladu i od jego usytuowania emiter- odbiornik lub odbiornik-emiter. Zatem wyobraźmy sobie, ze ten zegar wstawiamy do rakiety lecącej z prędkością podświetlną. Układ emiter- odbiornik ustawiony jest w nim tak, że odbiornik jest bliżej dzioba rakiety, a emiter bliżej ogona. W tym przypadku zegar będzie tykal wolniej gdyż pakiety fotonów emitowane z emitera będą musiały pokonać dluższą drogę, jako że odbiornik będzie uciekał od punktow, w których emisja światla nastapila, w tym przypadku punkty z których światlo zostało wyemitowane, zostają w tyle w stosunku do odbiornika. W przypadku gdy uklad zegara będzie ustawiony odwrotnie, zegar będzie się spieszył gdyz detektor będzie poruszał się w kierunku jak gdyby na spotkanie się z nieruchomymi źródłami światla i będzie miał do pokonania krótszą drogę. Detektor będzie rejestrował wyższą częstotliwość zatem zegar będzie tykał cześciej. I to tłumaczy wszystkie anomalie różnic chodu zegarów bez konieczności stosowania jakichkolwiek skróceń czegokolwiek, wydłużeń i innych paranoicznych dylatacji, ktore są konieczne przy przyjęciu baśniowych założeń Einsteina.