Protokół ze spotkania Kawiarni Filozoficznej P.S.R., z dnia 27 sierpnia 2009 r.
W Spotkaniu uczestniczyli:
Bogdan, Jarek, Paweł 1, Zulka, Michał, Kasia, Paweł 2, Leszek i Marian - Prowadzący.
Ustalono następującą listę proponowanych Tematów dyskusji:
1. Czy Filantropia to dobry pomysł?
2. Czy są złe pytania? Bezsensowne, źle postawione, przedwczesne, itd.?
3. Czym jest myśl?
4. Jaka jest przyszłość Cywilizacji Ludzkiej?
5. Jaki jest status i przyszłość Niewierzących w Polsce?
Po przedstawieniu przez autorów Tematów propozycji ich interpretacji i zakresu, oraz po uzgodnieniach, w pierwszej turze głosowania Tematy uzyskały następujące liczby głosów:
1: (5); 2: (4); 3: (3); 4: (5); 5: (6).
Wybrano temat 5. Rozważono propozycję dyskutowania dwu tematów, i przyjęto ją warunkowo - na ile się da. Dokonano rozstrzygnięcia między tematami 1 i 4, przez drugą turę głosowania. Stosunkiem głosów: 1: (6); 4: (3) - wybrano temat 1.
-------
Dyskusja tematu: Jaki jest status i przyszłość Niewierzących w Polsce?Nie zgłoszono inicjującego Stanowiska Programowego, uczestnicy przeszli bezpośrednio do dyskusji w trybie wymiany Opinii. W trakcie dyskusji, Prowadzący zmodyfikował Zasady Debaty, poszerzając tryb "Protest" do "Ad Vocem" - tj. dopuszczając inne rodzaje odniesienia do Opinii, niż protest.
Jarek rozróżnił kategorie Statusu - prawny, społeczny, obyczajowy i może inne. Podkreślił zasadniczą rolę dla Niewierzących zadania integracji środowiska. W sferze ideowej i światopoglądowej pełni ją np.
PSR i Racjonalista.pl, w organizacji jest jego inicjatywa integracji w sferze towarzyskiej.
Bogdan zwrócił uwagę, że Niewierzący w Polsce, jako grupa nacisku - ze względu na nieliczność - są bez szans. W poszczególnych inicjatywach społecznych, muszą zatem występować w szerszej koalicji - z Wierzącymi Liberałami.
Paweł 1 przedstawił Stanowisko Programowe, w którym wyraził pogląd, że Ateizm powoduje rozpad (dezintegrację) społeczeństw i grup, w których dominuje. Gdy każdy sam dla siebie określa Zasady życia i współżycia, to w rezultacie nieuchronny jest brak Zasad wspólnych - stąd rozpad. Dowody empiryczne tej tezy dostrzega w Historii. Również brak nakazów religijnych potęgujących płodność wyznawców, skutkuje małą liczbą dzieci u Ateistów - i zanikiem populacji. Dodatkowo - Religie to jedyny twórca Kultur (w znaczeniu socjologicznym).
Zulka poparła ideę konsolidacji środowiska. Polemizuje z Pawłem 1 - obserwacja społeczna pokazuje, że jest wiele osobistych odmian tej samej religii - asymptotycznie zbliżając się do liczby jej nominalnych wyznawców. To zaprzecza tezie o nieuchronnej jednorodności populacji religijnych. Dla sukcesu społeczeństw, wystarcza wypracowanie wąskiego zbioru zasad współżycia. Choć zgadza się, że społeczności religijne są bardziej spójne.
Leszek przeciwstawia tezie Pawła 1 o nieuchronnej dezintegracji społeczeństw ateistycznych, przykłady: Czech, Holandii, Francji i innych. Nie rozpadają się, przeciwnie - mają się lepiej niż religijna Polska. Stwierdza, że przeciwstawianie się szkodom społecznym powodowanym przez KK jest koniecznością. Zauważa, że konsumpcjonizm jest dużo skuteczniejszy od komunizmu w osłabianiu wpływów religii w społeczeństwie.
Marian zdecydowanie polemizuje ze stanowiskiem Pawła 1. Zauważa, że przytoczona argumentacja jest identyczna z głoszoną przez biskupów i teologów KK, a w istocie jest powierzchowna, opiera się na pochopnych wnioskowaniach i ignoruje zaprzeczające fakty. Rzeczywiście, Religie są historycznie pierwszym i dotąd ilościowo dominującym kreatorem Kultur. Jednak nie jedynym. Ich monopol został złamany w Europie (o innych kontynentach się nie wypowiada, z braku wystarczającej wiedzy) przez dwa europejskie Renesanse. Pierwszy - w złotym wieku starożytnej Grecji, drugi - od Italii Galileusza i Bruno, do dziś. Istotą każdego było wyrwanie się z kajdan Religii w kierunku Ateizmu, choćby nominalnie tego nie deklarując. Skutkiem był niesłychany rozkwit wszelkich osiągnięć, eksplozja różnorodności - odrażająca dla fanatyków, ale dająca szczęście ludziom i wcale nie powodująca rozpadu społeczeństw. Odwrotnie - w konfrontacjach z opresywną zwartością religijnych i kwazireligijnych reżimów - od armii Dariusza I i Kserksesa I, przez armię Kara Mustafy, po armię Hitlera - dająca zwycięstwo.
Jarek powtórzył postulat konieczności integracji środowiska ateistów. Jako przykład sprawnie funkcjonującego społeczeństwa ateistycznego podał Szwecję.
Paweł 1 wprowadził pojęcie Dryfu Rewindykacyjnego - "Żądam, bo mi się Należy! Bo tak Chcę!". Staje się powszechny w wymienionych współczesnych społeczeństwach ateistycznych - np. blokady i rozruchy we Francji, masowe wyłudzanie zasiłków w Szwecji. Rozpad nieuchronny - w skali czasu kilku pokoleń. Sformułował trzy warunki konieczne przetrwania Kultury:
* Chęć umierania za ojczyznę/sprawę,
* Ekspansywność prokreacyjna społeczności,
* Gotowość do harmonijnego współistnienia społecznego.
Zaprzeczył możliwości internalizacji Systemów Wartości poza Religią! Stąd, pod nieobecność Religii - nieuchronna erozja Wartości!
Ciąg dalszy poniżej ...
