Spróbuj od strony ogona. Zaimek "ją" wynika z pytania "kogo?", zaimek "jej" wynika z pytania "czyje?".

>Wielkie dzięki za opowiedź temu, kto wie na pewno, jak to
>być powinno.
Pan Witold Doroszewski twierdzi, że wie na pewno i uważa, że "zapytać" łączy się z biernikiem. Zatem - "zapytać ją".

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

>Pan Witold Doroszewski twierdzi, że wie na pewno i uważa, że "zapytać" łączy się z biernikiem. Zatem - "zapytać ją".

   Przepytaj ją, wypytaj ją, rozpytaj ją, podpytaj ją. To dla tych, którzy mają kłopoty z zapamiętaniem tej reguły.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Przepytaj ją, wypytaj ją, rozpytaj ją, podpytaj ją.
A ona ci akurat samą prawdę powie...
Dorosły chłop, a naiwny, jak dziecko.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

Mogę zapytać ją, ale nie mogę zapytać jej. Wszystko

Bardzo wszystkim dziękuję!

Za nie ma co.

Kłaniam się.

>Mogę zapytać ją, ale nie mogę zapytać jej. Wszystko

W tym przypadku tak jest. Jednak nie zawsze można ten schemat stosować automatycznie. Lepiej przecież powiedzieć dał koniowi owsa niż dał koniowi owies. A już z pewnością nie można powiedzieć dała mu dupę, tylko dała mu dupy.

Właśnie to też mnie zastanawia. Czy taka forma ma swoje uzasadnienie? Czy jest poprawna? Przecież rzeczywiście mówi się: "nalać mu wina". Nawiasem mówiąc: mówi się, "dajcie mi chleba", a z drugiej strony "sprzedajcie mi chleb".

Polćka jendzyk trudna jendzyk.

>Przecież rzeczywiście mówi się: "nalać mu wina". Nawiasem mówiąc: mówi się, "dajcie mi chleba", a z drugiej strony "sprzedajcie mi chleb".
Bo to wynika z kontekstu. "Sprzedajcie mi chleb" - chodzi o bochenek. "Dajcie mi chleba" - dajcie trochę chleba. Podobnie z winem.
Tego się chyba nie da dokładnie określić regułami. To kwestia osłuchania i wyczucia.

>Mogę zapytać ją, ale nie mogę zapytać jej. Wszystko

Też tak myślałem, ale przed chwilą coś sobie przypomniałem:

Czy to bajka, czy nie bajka Myślcie sobie, jak tam chcecie.
A ja przecież wam powiadam: Krasnoludki są na świecie.
Naród wielce osobliwy. Drobny - niby ziarnka w bani;
Jeśli które z was nie wierzy, niech zapyta starej niani.

Czyli wygląda na to, że mogę jednak zapytać jej (przynajmniej w języku literackim).

No właśnie, w mordę!

Może do Miodka uderzymy z naszym problemem?

Wszyscy mają rację, ale kiedy mówimy: "Muszę się jej zapytać" to wtedy z pewnością ta forma jest poprawna, a nie "muszę się ją zapytać" no nie?

---

"Fanatyzm: mieszanka wybuchowa tępoty i energii." Herbert von Karajan

>Wszyscy mają rację, ale kiedy mówimy: "Muszę się jej zapytać" to wtedy z pewnością ta forma jest poprawna, a nie "muszę się ją zapytać" no nie?
Nie! "Muszę się jej zapytać" = to pospolity błąd językowy.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

Dzięki za poprawienie, bo bym nie wiedziała. "Muszę ją zapytać" Muszę zapamiętać!!!

---

"Fanatyzm: mieszanka wybuchowa tępoty i energii." Herbert von Karajan

>Dzięki za poprawienie, bo bym nie wiedziała. "Muszę ją zapytać" Muszę zapamiętać!!!
Drobiazg. Polecamy się razem z panem Witoldem Doroszewskim na przyszłość.

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

Nie wiedziałem, że muzyków też stać na takie złote myśli.

Musiałem się odezwać, bo parę dni temu uświadomiłem sobie, że gdzieś mi szlag trafił moją perełkę- mozartowskie Requiem pod batutą cytowanego pana.

>No właśnie, jest coś, czego nie mogę rozgryźć ani
>znaleźć w słownikach:
>mówi się zapytać ją czy zapytać jej? A może zależy?
>Wielkie dzięki za opowiedź temu, kto wie na pewno, jak to
>być powinno.

zapytaj ją, czy jej oczy są no...tak...eh...w poprzek...

Po przemyśleniu dogłębnym sprawy wydaję swoją ostateczną decyzję:

Poprawną formą jest zapytać jej.

Przekonał mnie o tym prosty eksperyment myślowy. Wyobraziłem sobie rozmowę dwóch starozytnych Greków, np taką:

- Nie wiem, Sokratesie, jaki wyrok będzie w tym przypadku sprawiedliwy. Czy powinienem zapytać wyroczni?
- Tak, Platonie, to dobry pomysł. Zapytaj jej.

Pytanie Platona było bez wątpienia poprawne gramatycznie. Pytamy bowiem wyroczni, nie wyrocznię. Natomiast gdyby Sokrates zgodził się, że należy zapytać ją, wprowadziłby dysonans. Chyba, żeby przyjąć, iż "poprawiał" Platona. Nie miał jednak ku temu najmniejszego powodu, Platon wyraził się poprawnie (swoją drogą to zdumiewające, że Grek - w dodatku starożytny - tak dobrze znał język polski).

Toteż forma zapytać jej jest jak najbardziej poprawna! Formy zapytać ją nie dyskwalifikuję całkowicie, być może istnieje oboczność i w niektórych przypadkach można jej (nie ją) użyć. Z całą pewnością jednak nie w powyższym dialogu.