> Czy księża Heller , Życiński i inni naukowcy oświadczyli że "zmartwychwstanie" to jakiś symbol a w
>czasie mszy spożywają opłatek który jest tylko symbolem Ciała Chrystusa.
> Nie mogę pojąć dlaczego nie powinniśmy się domagać jasnego odrzucenia tego zakłamania i stosować
>jakąś kolejną "poprawność polityczną" .
Nie chodzi o poprawność, przynajmniej nie tym, którzy rzeczywiście wierzą.
Sądzę, że trudno ci zaakceptować taką sytuację ale każdy światopogląd ma u swych podstaw wiarę. Tyle, że ta wiara bywa różna.
Są tacy, którzy wierzą w prymat rozumu.
Tacy, którzy ufają iż poza materią i to dotykalną nie ma nic więcej.
Inni wierzą, że nauka wcześniej lub później wszystko wyjaśni.
Niektórzy wierzą, że wszystkim steruje wyższa inteligencja, jedni nazywają ją Bogiem inni kosmitami, a bywa też nazywana po prostu naturą.
Są też ludzie wierzący w transcendencję.

Ludzie w różne rzeczy wierzą, cały problem polega na tym, że to w co się wierzy, wydaje się tak oczywiste, prawdziwe i ważne, że zaprzeczenie temu lub wiara w coś innego jawi się jako gwałt, głupota, ciemnota i zaślepienie.

Wszyscy jednocześnie mamy tendencje do tego aby gromadzić i chomikować przez całe życie argumenty na słuszność i wyjątkowość naszej własnej postawy. To też normalne.

Dla mnie nie ma sprzeczności między teorią wielkiego wybuchu a transsubstancjacją. Sądzę, że podobnie jest w przypadku Hellera i Życińskiego.

Pozdrawiam

>Dla mnie nie ma sprzeczności między teorią wielkiego wybuchu a transsubstancjacją.

Jedno i drugie to efekt działalności krasnoludków, taka jest moja koncepcja.
Nie ma sprzeczności między teorią wielkiego wybuchu, transsubstancjacją a krasnoludkami.

A propos transsubstancjacji - myślę że jest to interesujący argument na potwierdzenie tezy, iż wszyscy księża to hipokryci (choć przez jakiś czas wydawało mi się, że jest część takich, którzy wierzą naprawdę). Odprawiwszy otóż magiczny rytuał, kapłan wypija substancję, która - niespodzianka - wciąż smakuje i pachnie jak wino mszalne. Nie sądzę, aby można było skutecznie oszukać ideologią swój nos i kubki smakowe. Ergo, wciskają owieczkom kit z premedytacją.

>Nie chodzi o poprawność, przynajmniej nie tym, którzy rzeczywiście wierzą.
>Sądzę, że trudno ci zaakceptować taką sytuację ale każdy światopogląd ma u swych podstaw wiarę . Tyle, że ta wiara bywa różna.
>Są tacy, którzy wierzą w prymat rozumu.
>Tacy, którzy ufają iż poza materią i to dotykalną nie ma nic więcej.
>Inni wierzą, że nauka wcześniej lub później wszystko wyjaśni.
>Niektórzy wierzą, że wszystkim steruje wyższa inteligencja, jedni nazywają ją Bogiem inni kosmitami, a bywa też nazywana po prostu naturą.
>Są też ludzie wierzący w transcendencję .
>Ludzie w różne rzeczy wierzą, cały problem polega na tym, że to w co się wierzy , wydaje się tak oczywiste, prawdziwe i ważne, że zaprzeczenie temu lub wiara w coś innego jawi się jako gwałt, głupota, ciemnota i zaślepienie.

Dłuższy cytat zostawiłem celowo, by zaakcentować jego tendencyjność, polegającą na nadużywaniu w kontekście słowa "wiara" i to w zupełnie uniwersalnie-nietrafnym znaczeniu.
Tylko raz wykrztusiłaś słabiutki zamiennik "wiary", czyli "ufność".

Słowo "wiara" ma trochę więcej synonimów i nie oznacza tylko patologicznego stanu umysłu podobnego lub utożsamianego z miłości, a związanego najczęściej z wiarą w boga/bogów, religią, wyznaniem, kultem, konfesją, pobożnością i w takichże znaczeniach użytych przez Ciebie powyżej.

Twój tekst zabrzmiałby inaczej, gdybyś tym prostym zabiegiem semantycznym nie usiłowała zamienić racjonalizmu, materializmu czy wolnomyślicielstwa na "inną wiarę" - tego słowa nadużyłaś w celu jednoznacznej manipulacji.

Mogłaś użyć synonimów: ufność (raz się udało), pewność, przeświadczenie, przekonanie, zaufanie, optymizm, nadzieja... mogłaś, ale wówczas trudno jest postawić znak = między sposobami postrzegania rzeczywistości przez teistów i niewierzących.

Czy postrzeganie wszystkich jako "wierzących" jest Ci do czegoś potrzebne, poprawia Ci komfort psychiczny?

   Drogi Jurku, chyba się trochę zagalopowałeś.

   W wypowiedzi Beatki ja nie widzę błędu ekwiwokacji (bo to właśnie jej sugerujesz).
   Faktem jest, że samo słowo wiara posiada wiele znaczeń; faktem jest, że każdemu z tych znaczeń możemy przypisać po kilka synonimów; faktem jest zatem, że słowo "wiara" posiada wiele synonimów. Ale jest też faktem, że używanie w tekście wyłącznie słowa podstawowego (bez wymienności na synonimy) jest jedynie błędem językowym, konkretnie stylistycznym, i wcale nie musi być uznane za manipulację.
   Tekst Beaty jest tak skonstruowany, że poszczególne znaczenia słowa "wiara" w nim użytego jasno wynikają z kontekstu zdania; tu nie ma mowy o opacznym rozumieniu (czyli o owej ekwiwokacji). Sam kontekst też nie jest dwuznaczny, zatem manipulacja, czy choćby jej próba, nie ma tu miejsca.

>Mogłaś użyć synonimów: ufność (raz się udało), pewność, przeświadczenie, przekonanie, zaufanie, optymizm, nadzieja... mogłaś, ale wówczas trudno jest postawić znak = między sposobami postrzegania rzeczywistości przez teistów i niewierzących.

   Od kiedy to, Jurku drogi, słowa "optymizm" i "nadzieja" są synonimami słowa "wiara"?
   Sądzisz, że sposoby "postrzegania rzeczywistości przez teistów i niewierzących" są tak różne, że nie da się ich ze sobą porównać (ten znak =)? Jakbyś zechciał tę myśl rozwinąć, będę Ci bardzo zobowiązany. Bo wg mnie te sposoby postrzegania rzeczywistości niczym się nie różnią, są tożsame. Teista widzi, słyszy, czuje itd. dokładnie to samo co ja. Różnica tkwi jedynie w interpretacji owych doznań.
   Przykład: Jeśli patrzymy na leżącą na stole książkę, to jest to książka zarówno dla niego jak i dla mnie. Jeśli odczytamy jej tytuł i będzie to, dajmy na to, "Biblia", to dla niego będzie to "święta księga", dla mnie zaś "święta księga teistów związanych z chrześcijaństwem i judaizmem". Ale nadal będzie to tylko książka dla obu z nas.
   Problemem może być (acz nie musi) postrzeganie takich elementów rzeczywistości jak np. "hostia". Na pewno jednak zgodzimy się w jednym: że jest to "opłatek". Różnice objawią się w przypisywanych mu synonimach - dla teisty będą to: "ciało Chrystusa" lub "symbol ciała Chrystusa", dla mnie: "wyrób (wypiek) mączny" lub coś w tym stylu. Ale to nadal jest tylko interpretacja, a nie różnica w postrzeganiu !

Nie chcę niczego sugerować ( ), ale Beatce należą się jakieś przeprosiny za pomówienie jej o niecne intencje...

Oczywiście, że Cię pozdrawiam.

---

fides ex necessitate esse non debet

>Drogi Jurku, chyba się trochę zagalopowałeś.
Nie lubię truchtać, drogi Michale.

>W wypowiedzi Beatki ja nie widzę błędu ekwiwokacji (bo to właśnie jej sugerujesz).
Ja dostrzegłem to, co tak ładnie zagranicznym słowem nazwałeś, choć znaczenia tego określenia tylko się domyślałem.

>Ale jest też faktem, że używanie w tekście wyłącznie słowa podstawowego (bez wymienności na synonimy) jest jedynie błędem językowym, konkretnie stylistycznym, i wcale nie musi być uznane za manipulację.
Jasne, że nie musi, ale może i w kontekście wypowiedzi Beatus ja tak uznałem.

>Sam kontekst też nie jest dwuznaczny, zatem manipulacja, czy choćby jej próba, nie ma tu miejsca.
Właśnie o tym piszę - Beatus zupełnie jednoznacznie wrzuca mnie do jednego wora z wierzącymi, czyniąc to przy pomocy słowa "wiara", używanego w identycznym (intencjonalnie) znaczeniu dla teistów i reszty wymienionego towarzystwa, na co ja się nie zgadzam uznając to za manipulację, lub ekwiwokację, jak Ty to ślicznie nazwałeś.

>>Mogłaś użyć synonimów: ufność (raz się udało), pewność, przeświadczenie, przekonanie, zaufanie, optymizm, nadzieja... mogłaś, ale wówczas trudno jest postawić znak = między sposobami postrzegania rzeczywistości przez teistów i niewierzących.

>Od kiedy to, Jurku drogi, słowa "optymizm" i "nadzieja" są synonimami słowa "wiara"?
Ano, od czasu, kiedy słowo "wiara" zaczęto zastępować tymi (oraz innymi) słowami w kontekstach niereligijnych .
I to by była, z grubsza, odpowiedź na Twoje zarzuty, drogi Michale.
14.pl/synonimy
14.pl/synonimy_2

>Nie chcę niczego sugerować ( ), ale Beatce należą się jakieś przeprosiny za pomówienie jej o niecne intencje...
Przecie Beatus miała- uważam- intencje jak... najcniejsze - chciała poprawić sobie samopoczucie (nie znam bardziej cnych zamiarów) i właśnie o tym piszę.
Nie czytałem zdania Beatus na ten temat, więc na razie niecne intencje zarzucasz, drogi Michale, pośrednio mnie.
>Oczywiście, że Cię pozdrawiam.
Wzajemnie, Michale.

>Właśnie o tym piszę - Beatus zupełnie jednoznacznie wrzuca mnie do jednego wora z wierzącymi

   Nie ma sensu się wypierać. Wierzysz. Choćby w to, że literki, które teraz sczytujesz ze swego monitora, to nie wytwór Twojej nieprzeciętnej wyobraźni. Uwodnić tego w żaden sposób nie można. Podobnie nie sposób udowodnić, że porządek tych literek nie jest wynikiem pracy przemyślnego (w sensie informatycznym) programu, lecz prawdziwego, z krwi i kości, placownika.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>Właśnie o tym piszę - Beatus zupełnie jednoznacznie wrzuca mnie do jednego wora z wierzącymi
>   Nie ma sensu się wypierać. Wierzysz. Choćby w to, że literki, które teraz sczytujesz ze swego monitora, to nie wytwór Twojej nieprzeciętnej wyobraźni. Uwodnić tego w żaden sposób nie można. Podobnie nie sposób udowodnić, że porządek tych literek nie jest wynikiem pracy przemyślnego (w sensie informatycznym) programu, lecz prawdziwego, z krwi i kości, placownika.

Hmmm, zastanawiam się, jaki mechanizm tkwi w Tobie, Mentraku i Beatus, nakazując Wam (pozornie bezinteresownie) nie tylko podejrzewać, ale i narzucać werbalnie swój sposób myślenia mnie...?

Zupełnie nieistotny w kontekście wydaje się fakt, iż mam zupełnie inny sposób percepcji rzeczywistości na myśli... ale Beatus to mniej interesuje niż Michała i Ciebie, Placowniku...

>Hmmm, zastanawiam się, jaki mechanizm tkwi w Tobie, Mentraku i Beatus, nakazując Wam (pozornie bezinteresownie) nie tylko podejrzewać, ale i narzucać werbalnie swój sposób myślenia mnie...?
Osobiście jestem przeciwniczką stawiania negatywnych granic (takich które dzielą na dobrych i złych, mądrych i głupich, wartościowych i nie) pomiędzy ludźmi z powodu ich: wieku, płci, wyznania lub jego braku, narodowości, światopoglądu. Dlatego też od czasu do czasu zajmuję głos w dyskusjach, które moim zdaniem prowadzą do tworzenia tych nielubianych przeze mnie podziałów.
>Zupełnie nieistotny w kontekście wydaje się fakt, iż mam zupełnie inny sposób percepcji rzeczywistości na myśli... ale Beatus to mniej interesuje niż Michała i Ciebie, Placowniku...
Juruś jak krótką masz pamięć, rozmawialiśmy dotychczas ze sobą 3 razy. Raz się pokłóciliśmy, raz broniłam twojego punktu widzenia, raz napisałam, że podzielam twoje przekonania ale z drobnymi zastrzeżeniami.
Pozdrawiam

>>Hmmm, zastanawiam się, jaki mechanizm tkwi w Tobie, Mentraku i Beatus, nakazując Wam (pozornie bezinteresownie) nie tylko podejrzewać, ale i narzucać werbalnie swój sposób myślenia mnie...?
>Osobiście jestem przeciwniczką stawiania negatywnych granic (takich które dzielą na dobrych i złych, mądrych i głupich, wartościowych i nie) pomiędzy ludźmi z powodu ich: wieku, płci, wyznania lub jego braku, narodowości, światopoglądu. Dlatego też od czasu do czasu zajmuję głos w dyskusjach, które moim zdaniem prowadzą do tworzenia tych nielubianych przeze mnie podziałów.

A ja inaczej: jestem przeciwnikiem wartościowania różnic (granic) które są... czy tego chcesz czy nie.

>>Zupełnie nieistotny w kontekście wydaje się fakt, iż mam zupełnie inny sposób percepcji rzeczywistości na myśli... ale Beatus to mniej interesuje niż Michała i Ciebie, Placowniku...
>Juruś jak krótką masz pamięć, rozmawialiśmy dotychczas ze sobą 3 razy. Raz się pokłóciliśmy, raz broniłam twojego punktu widzenia, raz napisałam, że podzielam twoje przekonania ale z drobnymi zastrzeżeniami.

Kompletne nieporozumienie (nie użyłem zwrotu: nie rozumiesz).
Odniosłem się do faktu, iż elita forumowa rzuca się w twojej obronie, nie znając jeszcze twojego stanowiska
Ale dziękuję za dotychczasową wymianę poglądów

Pozdrawiam.

> Nie ma sensu się wypierać. Wierzysz.

Wiem, że nie było to do mnie, ale wypieram się: wiara jest mi zbędna.

> Choćby w to, że literki, które teraz sczytujesz ze swego monitora, to nie wytwór Twojej nieprzeciętnej wyobraźni.

Nie muszę tu wierzyć bo wiem jak jest. A w dodatku jest coś wręcz przeciwnego niż Twoja wiara Ci sugeruje: te literki są wytworem Twojej wyobraźni.

> Uwodnić tego w żaden sposób nie można.

Na życzenie mogę to zrobić.

>> Uwodnić tego w żaden sposób nie można.
>Na życzenie mogę to zrobić.

   Chcesz udowodnić prawdziwość realizmu epistemologicznego? Życzę powodzenia. Tylko zanim przystąpisz do dzieła odpowiedz sobie (i mnie) na pytanie: po co. Bo gdyby jedynym powodem byłaby nieprzeparta niechęć do słowa wierzę, to nie wiem czy warto byłoby się trudzić.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Są rzeczy, które, nawet jeżeli prawdziwe, nie dają się udowodnić. Pozostaje tylko ustalić, co znaczy 'prawdziwe'

>Są rzeczy, które, nawet jeżeli prawdziwe, nie dają się udowodnić. Pozostaje tylko ustalić, co znaczy 'prawdziwe'

   "Prawdziwość" to w tym kontekście niezbyt szczęśliwe określenie. Podobnie zresztą jak i "udowodnić". Lepsza byłaby "słuszność", którą (według mnie) można tylko przyjąć lub odrzucić. Bez dowodu.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

> Chcesz udowodnić prawdziwość realizmu epistemologicznego?

Nie. Wręcz przeciwnie. Przeczytaj jeszcze raz co napisałem: mogę udowodnić, że literki które sczytujesz teraz z monitora to wytwór Twojej wyobraźni.

>> Chcesz udowodnić prawdziwość realizmu epistemologicznego?
>Nie. Wręcz przeciwnie.

   Wręcz przeciwnie? Czyli fałsz?

>Przeczytaj jeszcze raz co napisałem: mogę udowodnić, że literki które sczytujesz teraz z monitora to wytwór Twojej wyobraźni.

   W to nie wątpię. To był, wydawało mi się, że oczywisty, skrót myślowy. Nie chodziło mi o wrażenie (obraz) literek, lecz o same literki, łącznie z monitorem, stołem na którym stoi, podłodze na której stoi stół itp. itd., słowem, miałem na myśli całą otaczającą mnie rzeczywistość.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Beatus zupełnie jednoznacznie wrzuca mnie do jednego wora z wierzącymi, czyniąc to przy pomocy słowa "wiara", używanego w identycznym (intencjonalnie) znaczeniu dla teistów i reszty wymienionego towarzystwa, na co ja się nie zgadzam uznając to za manipulację

   A do jakiego wora miała cię wrzucić, skoro twierdzenie o nieistnieniu boga jest nieweryfikowalne. Skoro tak twierdzisz, to tylko wierzysz w to, co twierdzisz. Acha, zapomniałam, nie zgadzasz się z tym, no cóż, albo weź się za elementarz, albo dalej pieprz głupoty.
   

>   Weekend to nie dzwon i on nie dla ciebie, tygodnia brakuje na twój dualizm, a konfitury musisz wszystkie wylizać, szkoda zostawić.
   
>   A do jakiego wora miała cię wrzucić, skoro twierdzenie o nieistnieniu boga jest nieweryfikowalne. Skoro tak twierdzisz, to tylko wierzysz w to, co twierdzisz. Acha, zapomniałam, nie zgadzasz się z tym, no cóż, albo weź się za elementarz, albo dalej pieprz głupoty.
>   

Zazdrościsz mi mojego poczucia koherencji?

Miłego weekendu, belvedere .

P.S. Aha można też pisać przez samo "h".

>mojego poczucia koherencji

   Poczucia, a więc jednak wiary. Ty nie jesteś koherentny, a sprzeczny, ale za to zdrowy psychicznie, bo nie jesteś w stanie widzieć swojej sprzeczności. Gdybyś przeczytał elementarz, to byś zdrowie psychiczne utracił jak każdy zdrowy dogmatyk, który je traci w zderzeniu z metodą naukową i dla utrzymania zdrowia psychicznego porzuca naukę.

   Nie zaglądaj do elementarza, bo utracisz zdrowie psychiczne i wiarę w swoją koherentność.
   

>>mojego poczucia koherencji
>   Poczucia, a więc jednak wiary. Ty nie jesteś koherentny, a sprzeczny, ale za to zdrowy psychicznie, bo nie jesteś w stanie widzieć swojej sprzeczności. Gdybyś przeczytał elementarz, to byś zdrowie psychiczne utracił jak każdy zdrowy dogmatyk, który je traci w zderzeniu z metodą naukową i dla utrzymania zdrowia psychicznego porzuca naukę.
>   Nie zaglądaj do elementarza, bo utracisz zdrowie psychiczne i wiarę w swoją koherentność.
>   

Zastanawiające jest, skąd się biorą w ludziach ciągoty do przypisywania "wszystkim" swojego sposobu myślenia.

Czy budowanie złudzenia, iż niestabilność emocjonalna dotyczy większej liczby osób poprawia ci samopoczucie?
Czy, jeśli wmówisz sobie, że "twoje ułomności są powszechne" to zmniejszysz ciężar gatunkowy tychże?

Weselej ci będzie, jak sąsiadowi też się chałupa spali?
Potrzebujesz wspólników w nieszczęściu?

>Potrzebujesz wspólników w nieszczęściu?

   Byłoby miło, ale jest to niemożliwe. Kilka procent z populacji jest zdolne do myślenia, reszta to zdrowi psychicznie, wierzący w swoją koherentność, tępiący fakty burzące ich zdrowy spokój. Tak, ja jestem nieszczęśliwa, bo zagubiona w oceanie faktów i wynikających z nich wątpliwości. Ja nie ignoruję faktów dla ochrony swojego zdrowia psychicznego, niepokoją mnie, burzą mój spokój psychiczny i w odróżnieniu od ciebie, staram się je zrozumieć dla jego odzyskania, a nie odrzucać, jak ty, dla ratowania dobrego samopoczucia.

   Paradygmat nauki, a na nim opiera się metoda naukowa, wyklucza nie tylko stawianie tezy o nieistnieniu boga, ale w ogóle wyklucza analizę tej tezy z powodu jej nieweryfikalności. Paradygmat w odróżnieniu od dogmatu, wyklucza absolutną słuszność w ogóle. Twoje twierdzenie o nieistnieniu Boga metoda naukowa wyklucza jako naukowe, a więc czym ono jest, Adamiak, dla ciebie? Jakkolwiek byś sobie to nazywał, to każde twierdzenie nieweryfikowalne metodą naukową, jest dogmatem, ty przez nieuctwo zaślepiony dogmatyku.

   Twoja przedszkolna erystyka unikająca odnoszenia się do przedstawionych przeze mnie faktów i buszująca po polach twojej ignorancji pomieszanej z psychologią dla gospodyń domowych, może być atrakcyjna w maglu, w salonie za coś takiego służba zrzuca ze schodów i obija kijem.

   Zastanawiam się też, czy ciebie stać nawet na tak infantylna erystykę, być może ty nie rozumiesz, o czym ja piszę i tylko tupiesz nóżką ze złości.
   

>Tak, ja jestem nieszczęśliwa, bo zagubiona w oceanie faktów i wynikających z nich wątpliwości.

Dostrzegam u ciebie inną... dolegliwość - masz kłopot w pojmowaniu wolności:
wolność wg belvedere polega na tym, iż chce ją zwalczyć u innych.

>Dostrzegam u ciebie inną... dolegliwość

   Adamiak, twoja obsesyjna walka o swoje zdrowie psychiczne zawęża twoją percepcję. Instynkt twój, bo rozumu zdolnego do analizy nie posiadasz, nie pozwala ci na inny ogląd rzeczywistości, jak tylko poprzez pryzmat medycyny. Wszystkie fakty zagrażające twoim dogmatom, którymi odgrodziłeś się od niebezpiecznej rzeczywistości, traktujesz jak wirusy, zagrażające twojemu zdrowiu. Kontakt innych osób z rzeczywistością uważasz za dolegliwość niebezpieczną dla ich zdrowia.

>wolność wg belvedere polega na tym, iż chce ją zwalczyć u innych.

   Zwrócenie ci uwagi na sprzeczność twoich dogmatycznych tez z faktami naukowymi traktujesz jak zamach na swoją wolność do ochrony swego zdrowia.

>masz kłopot w pojmowaniu wolności

   Pojmowanie w odróżnieniu od rozumienia, nie wymaga definicji aksjomatyki, wystarczy, aby pojmowanie nie stało w sprzeczności z instynktem chroniącym dobre samopoczucie. Jak sam zauważyłeś, ja posiadam dolegliwość, która ogranicza instynkt ochronny i dopuszczam swoją psychikę do kontaktu z niebezpiecznymi dla niej faktami naukowymi i do tego pozwalam sobie jeszcze na strasznie niebezpieczną dla zdrowia psychicznego analizę naukową, która zniewala mnie do tego stopnia, że wyklucza moją wolność do ignorancji. Zniewolona jestem, w przeciwieństwie do Ciebie, Adamiak, ty jesteś wolny od wiedzy naukowej i korzystasz z pełnej wolności do ignorancji i dogmatu.
   

>Zniewolona jestem, w przeciwieństwie do Ciebie, Adamiak...

A moja z Tobą rozmowa brzmi mniej więcej tak, jak z blondynką z CPN-u:

Klient na stacji benzynowej pyta ślicznej blondynki za ladą:
- Są klemy?
Blondyneczka z rozbrajającą wnikliwością:
- Do ląk czy do twarzy?

>Blondyneczka z rozbrajającą wnikliwością:

   ...zwraca się do Adamiaka: A co wy mi tu Adamiak p...cie, umyjcie sobie ręce i zapnijcie rozporek.
   

>>Blondyneczka z rozbrajającą wnikliwością:
>   ...zwraca się do Adamiaka: A co wy mi tu Adamiak p...cie, umyjcie sobie ręce i zapnijcie rozporek.
>   

Ups... i z "klasy" belvedere zostało...

Krótko mówiąc - król/owa jest naga.

>   Twoja przedszkolna erystyka unikająca odnoszenia się do przedstawionych przeze mnie faktów i buszująca po polach twojej ignorancji pomieszanej z psychologią dla gospodyń domowych, może być atrakcyjna w maglu, w salonie za coś takiego służba zrzuca ze schodów i obija kijem.
Skądś znam ten styl... - czyżbyś wyręczała się w potrzebie chętnie baryckim?

Pozdrawiam - Zbyszek

---

Prawda jest jedna.

>Skądś znam ten styl...

   Wzoruję się na Najlepszym. Pochlebia mi fakt, że dostrzegłeś jakieś podobieństwo, bardzo mi pochlebia.
   

>>Skądś znam ten styl...
>   Wzoruję się na Najlepszym.
Jeszcze tylko kroczek, a stanie się Najwyższym...

Pozdrawiam - Zbyszek

---

Prawda jest jedna.

>Dłuższy cytat zostawiłem celowo, by zaakcentować jego tendencyjność, polegającą na nadużywaniu w kontekście słowa "wiara" i to w zupełnie uniwersalnie-nietrafnym znaczeniu.
Wiara w potocznym rozumieniu, i w takim użyłam słowa, oznacza przekonanie na określony temat.
1. używałam słowa "wiara" celowo, przyczyny:
a) aby podkreślić jego wieloznaczność
b) aby podkreślić rozmaitość sposobów zastosowania tej samej dyspozycji psychicznej człowieka
c) ponieważ najlepiej nadaje się do opisywania powodów przyjmowania aksjomatów

Jeżeli w twoim słowniku słowo "wiara" ma jednoznaczne i dodatkowo negatywne konotacje, to jesteś przypadkiem odosobnionym. Nawet wstanie z łóżka wymaga minimum wiary, że ta czynność ma sens. Bez tego minimum stan zwany jest depresją.

>Tylko raz wykrztusiłaś słabiutki zamiennik "wiary", czyli "ufność".
Bądź uprzejmy darować sobie używanie tak precyzyjnych co do intencji słów jak "wykrztusić". W wielorakości moich wad i niedociągnięć, akurat zasób słownictwa mam nad przeciętnie bogaty. Efekt uboczny dysleksji.

>Słowo "wiara" ma trochę więcej synonimów i nie oznacza tylko patologicznego stanu umysłu podobnego lub utożsamianego z miłości, a związanego najczęściej z wiarą w boga/bogów, religią, wyznaniem, kultem, konfesją, pobożnością i w takichże znaczeniach użytych przez Ciebie powyżej.
To jest twoja definicja, obciążona twoimi osobistymi uprzedzeniami. Nie ma nic wspólnego z ogólnie przyjętą: pl.wikipedia.org/wiki/Wiara.

>Twój tekst zabrzmiałby inaczej, gdybyś tym prostym zabiegiem semantycznym nie usiłowała zamienić racjonalizmu, materializmu czy wolnomyślicielstwa na "inną wiarę" - tego słowa nadużyłaś w celu jednoznacznej manipulacji.
W celu podkreślenia mało odkrywczego faktu, że na początku każdego światopoglądu występuje zestaw aksjomatów, które są przyjęte bez dowodu, inaczej na wiarę. Jeżeli taka oczywistość kimś manipuluje, to strach myśleć jakie mamy niedouczone społeczeństwo.

>Mogłaś użyć synonimów: ufność (raz się udało), pewność, przeświadczenie, przekonanie, zaufanie, optymizm, nadzieja... mogłaś, ale wówczas trudno jest postawić znak = między sposobami postrzegania rzeczywistości przez teistów i niewierzących.
Ten znak równości występuje między wszystkimi poglądami w odniesieniu do podstawowych przyczyn ich przyjmowania. Więcej nas łączy niż dzieli. Różnica miedzy ludźmi w odniesieniu do ich aksjomatów faktycznie występuje. Są tacy, którzy nie mają bladego pojęcia o podstawach swoich poglądów - ci chętnie pójdą na wojnę ideologiczną. Tacy, którzy domyślają się lub nieco orientują w niedowodliwości podstaw życia psychicznego - ci są tolerancyjni. Również tacy, którzy doskonale zdają sobie sprawę co w ich poglądach jest przyjęte na wiarę, co przemyślane i dlaczego - ci są mędrcami.

>Czy postrzeganie wszystkich jako "wierzących" jest Ci do czegoś potrzebne, poprawia Ci komfort psychiczny?
Nie wszyscy są wierzący (w sensie w jakim o tym pisałam), ty akurat jesteś. Dlaczego? Ponieważ nie mieści ci się w głowie, że ktoś może mieć przeciwne poglądy i być wartościowy. To jest właśnie wiara o której pisałam, wiara w najwyższą wartość i słuszność swoich, indywidualnych opinii. Przekonanie o nieomylności.
Pozdrawiam

>Wiara w potocznym rozumieniu, i w takim użyłam słowa, oznacza przekonanie na określony temat.
>1. używałam słowa "wiara" celowo, przyczyny:
>a) aby podkreślić jego wieloznaczność
Wyszło jednoznacznie - Mętrak też to zauważył

>b) aby podkreślić rozmaitość sposobów zastosowania tej samej dyspozycji psychicznej człowieka
Udało ci się...?

>c) ponieważ najlepiej nadaje się do opisywania powodów przyjmowania aksjomatów
Możesz dopisać - Tobie się najlepiej nadaje?

>Jeżeli w twoim słowniku słowo "wiara" ma jednoznaczne i dodatkowo negatywne konotacje, to jesteś przypadkiem odosobnionym.
Piszę coś wręcz przeciwnego - synonimów "wiary" jest sporo i można ich z sensem używać.

>Nawet wstanie z łóżka wymaga minimum wiary, że ta czynność ma sens.
Ja nie potrzebuję wiary by wstać z łóżka - mnie wystarczy chęć.

>Bez tego minimum stan zwany jest depresją.
Mylisz pojęcia - depresja to brak chęci (motywacji) a nie wiary.
14.pl/motywacja_a_depresja

>Bądź uprzejmy darować sobie używanie tak precyzyjnych co do intencji słów jak "wykrztusić".
Czułem upoważnienie jako ripostę na Twoje manipulacje, ale ok, proszę.

>>Słowo "wiara" ma trochę więcej synonimów i nie oznacza tylko patologicznego stanu umysłu podobnego lub utożsamianego z miłości, a związanego najczęściej z wiarą w boga/bogów, religią, wyznaniem, kultem, konfesją, pobożnością i w takichże znaczeniach użytych przez Ciebie powyżej.
>To jest twoja definicja, obciążona twoimi osobistymi uprzedzeniami.
Nie tylko ja uważam wiarę w boga/bogów za patologię.

>Nie ma nic wspólnego z ogólnie przyjętą: pl.wikipedia.org/wiki/Wiara.
Pod tym adresem nic nie ma.

>W celu podkreślenia mało odkrywczego faktu, że na początku każdego światopoglądu występuje zestaw aksjomatów, które są przyjęte bez dowodu, inaczej na wiarę. Jeżeli taka oczywistość kimś manipuluje, to strach myśleć jakie mamy niedouczone społeczeństwo.
Zapomniałaś, że nie o początkach mówimy?

>Ten znak równości występuje między wszystkimi poglądami w odniesieniu do podstawowych przyczyn ich przyjmowania. Więcej nas łączy niż dzieli.
Wolę słowo "różni" bez jego wartościowania.

>Różnica miedzy ludźmi w odniesieniu do ich aksjomatów faktycznie występuje. Są tacy, którzy nie mają bladego pojęcia o podstawach swoich poglądów - ci chętnie pójdą na wojnę ideologiczną. Tacy, którzy domyślają się lub nieco orientują w niedowodliwości podstaw życia psychicznego - ci są tolerancyjni. Również tacy, którzy doskonale zdają sobie sprawę co w ich poglądach jest przyjęte na wiarę, co przemyślane i dlaczego - ci są mędrcami.
Jw., mnie niepotrzebne wartościowanie, wystarczy, że jestem inny.

>>Czy postrzeganie wszystkich jako "wierzących" jest Ci do czegoś potrzebne, poprawia Ci komfort psychiczny?
>Nie wszyscy są wierzący (w sensie w jakim o tym pisałam), ty akurat jesteś.
Twoje zaklęcia nie zrobią ze mnie wierzącego.

>Dlaczego? Ponieważ nie mieści ci się w głowie, że ktoś może mieć przeciwne poglądy i być wartościowy.
Dajesz przykład myślenia, że tylko wierzący może być wartościowy - jeszcze raz: nie będzie mi się "nie mieściło" tylko dlatego, że to wyartykułujesz... twoje zaklęcia nie działają

>To jest właśnie wiara o której pisałam, wiara w najwyższą wartość i słuszność swoich, indywidualnych opinii. Przekonanie o nieomylności.
Jw.

Pozdrawiam.

Wiara jest terminem wieloznacznym.
W mowie potocznej oznacza przekonanie o czymś.
W religioznawstwie natomiast polega na przyjęciu istnienia lub nie istnienia czegoś bez żadnego dowodu wiarygodnie potwierdzającego ten fakt. Świadoma decyzja przyjęcia takiej wiary nazywa się aktem wiary.
W epistemologii wiara to "uznawanie za prawdziwe nieuzasadnionego twierdzenia". Zarówno uzasadnienie jak i jego brak nie implikują prawdziwości lub fałszywości treści wiary.
wiki spod adresu pod którym nic nie było

>Wiara jest terminem wieloznacznym .
>W mowie potocznej oznacza przekonanie o czymś.

Właśnie o tym pisałem, że używałaś celowo, kilkukrotnie słowa "wiara" w odniesieniu do zupełnie innych kontekstów tejże, pomimo istnienia synonimów, które nie powinny być ci obce ze względu na ponadprzeciętne urozmaicenie twego słownika, o czym sama wspominałaś.

Za Wiki: celem uniknięcia ekwiwokacji należy pamiętać o następującej regule: zanim użyjesz danego terminu w swojej wypowiedzi, zastanów się, czy w jej kontekście może on posiadać to znaczenie, w którym chcesz go użyć. ...
... nie przypuszczam, że się nie zastanowiłaś (doceniam cię), więc założyłem celowe działanie, czyt: manipulację.

> wiki spod adresu pod którym nic nie było
Dziękuję za pomoc.

>>Wiara jest terminem wieloznacznym .
>>W mowie potocznej oznacza przekonanie o czymś.
>Właśnie o tym pisałem, że używałaś celowo, kilkukrotnie słowa "wiara" w odniesieniu do zupełnie innych kontekstów
Jurku, proszę cię coś ty się tak zaparł jak oszalały. Przecież z punktu widzenia epistemologii to jest obojętne czy wierzysz w rozum, naukę, czy boga. We wszystkich przypadkach chodzi o przekonanie nie posiadające dowodów i nie mogące tych dowodów posiadać.

Ja nie pisałam o religii, nie pisałam o nauce, pisałam o podstawach przekonań światopoglądowych człowieka. Te podstawy zawsze i wszędzie przyjmowane są na bazie silnej emocji, której towarzyszy poczucie ich słuszności i prawdziwości. To jest wiara.

Nie wiem po co, ani w jakim celu utożsamiasz samą wiarę z jej przedmiotem. Jak mówię kocham mamę, kocham kąpiel z bąbelkami, kocham powieści Banksa - to nie muszę po stokroć tłumaczyć, że kąpieli nie obdarzam tożsamą emocją co moją rodzicielkę. Zawsze chodzi o silne upodobanie. Ja o wierze napisałam coś, co w odniesieniu do owej miłości można byłoby ująć w twierdzenie:
Każdy człowiek kogoś lub coś kocha. A ty się uczepiłeś, że napisałam iż każdy kocha kąpiel z bąbelkami, bo takie masz skojarzenie, a ja manipuluję publiką racjonalisty by porzucili swoje prysznice i kąpali się w wannach i z bąbelkami.

>Za Wiki: celem uniknięcia ekwiwokacji należy pamiętać o następującej regule: zanim użyjesz danego terminu w swojej wypowiedzi, zastanów się, czy w jej kontekście może on posiadać to znaczenie, w którym chcesz go użyć. ...
Zastanowiłam się, może i posiada. Nie dla wszystkich jak się okazuje.
>... nie przypuszczam, że się nie zastanowiłaś (doceniam cię), więc założyłem celowe działanie, czyt: manipulację.
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę!
>> wiki spod adresu pod którym nic nie byłoDziękuję za pomoc.
Link naprawdę nie działał. Nie wiem dlaczego, przykleiłam go prawidłowo, tzn tak jak zwykle i zawsze działało.

>Jurku, proszę cię coś ty się tak zaparł jak oszalały. Przecież z punktu widzenia epistemologii to jest obojętne czy wierzysz w rozum, naukę, czy boga. We wszystkich przypadkach chodzi o przekonanie nie posiadające dowodów i nie mogące tych dowodów posiadać.
Chcesz powiedzieć, że pisałaś, bo to ładnie wyglądało?

>Ja nie pisałam o religii, nie pisałam o nauce, pisałam o podstawach przekonań światopoglądowych człowieka. Te podstawy zawsze i wszędzie przyjmowane są na bazie silnej emocji, której towarzyszy poczucie ich słuszności i prawdziwości. To jest wiara.
Tym razem napiszę wprost: nie rozumiesz co piszę - ja się nie zgadzam z twoim "zawsze i wszędzie" i moje emocje nie dotyczą słuszności czy prawdziwości, lecz inności oraz "mojości" moich poglądów.

Owszem, mam poczucie słuszności swoich poglądów, ale tylko w kontekście ich przydatności , a nie wartości ideologicznych (oraz innych), jak się tobie zdaje.
Ja nie wiem, czy mój światopogląd jest słuszny i prawdziwy - on jest praktyczny, bo mnie się sprawdza, i nie znam praktyczniejszego.

>Nie wiem po co, ani w jakim celu utożsamiasz samą wiarę z jej przedmiotem. Jak mówię kocham mamę, kocham kąpiel z bąbelkami, kocham powieści Banksa - to nie muszę po stokroć tłumaczyć, że kąpieli nie obdarzam tożsamą emocją co moją rodzicielkę. Zawsze chodzi o silne upodobanie.
Niedawno pisałaś coś o ponadprzeciętnie bogatym słownictwie.

Dla mnie słowo "kocham" znaczy zupełnie coś innego niż "silne upodobanie".

>Ja o wierze napisałam coś, co w odniesieniu do owej miłości można byłoby ująć w twierdzenie:
>Każdy człowiek kogoś lub coś kocha.
Czemu nie dodasz, że w twoim... szerokim rozumieniu tego słowa?
Aha, nie mów za mnie.

>A ty się uczepiłeś, że napisałam iż każdy kocha kąpiel z bąbelkami, bo takie masz skojarzenie, a ja manipuluję publiką racjonalisty by porzucili swoje prysznice i kąpali się w wannach i z bąbelkami.
Moje skojarzenie dostrzegło (podzieliło?) również kilka osób.

>>... nie przypuszczam, że się nie zastanowiłaś (doceniam cię), więc założyłem celowe działanie, czyt: manipulację.
>Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę !
W kontekście naszej dyskusji proszę o sprecyzowanie słowa "uduszę"...

>>> wiki spod adresu pod którym nic nie byłoDziękuję za pomoc.
>Link naprawdę nie działał. Nie wiem dlaczego, przykleiłam go prawidłowo, tzn tak jak zwykle i zawsze działało.
"Wierzę"...

>Tym razem napiszę wprost: nie rozumiesz co piszę - ja się nie zgadzam z twoim "zawsze i wszędzie" i moje emocje nie dotyczą słuszności czy prawdziwości, lecz inności oraz "mojości" moich poglądów.
No i tu jest pies pogrzebany. Masz swoje poglądy, ok każdy ma swoje. Tylko, że robisz na rzecz ochrony tych poglądów rzecz całkiem beznadziejną. Mianowicie dopasowujesz wszystko do nich zamiast robić odwrotnie, tj. korygować poglądy w obliczu zastanych faktów.
Jeśli coś ci nie pasuje, twierdzisz, że inaczej definiujesz pojęcie, inaczej rozumiesz/widzisz określone zjawiska i zależności - i że twoja wizja jest nienaruszalna i nie wolno z nią dyskutować, to jest twoja. Jak ktoś nie chce tego uznać, znaczy się nie rozumie cię, nie szanuje itd.
Jednocześnie wcale ci nie przeszkadza wpierać np. mi, że miałam intencje, których nie miałam. Używam określonych słów na określone myśli. Nie rozumiesz tego zastosowania. No i ok. Więc ci tłumaczę o co mi chodziło. Ale nie, to nie jest tak jak być powinno, bo ty wiesz lepiej o co mi chodziło i będziesz do krwi ostatniej bronił tego, że użyłam owych słów w twoim, a nie moim rozumieniu.
>Owszem, mam poczucie słuszności swoich poglądów, ale tylko w kontekście ich przydatności , a nie wartości ideologicznych (oraz innych), jak się tobie zdaje.
Każdy tak ma. Jesteśmy inni i nie dla wszystkich to samo jest przydatne. Wartość ideologiczna też ma zastosowanie praktyczne.
>Ja nie wiem, czy mój światopogląd jest słuszny i prawdziwy - on jest praktyczny, bo mnie się sprawdza, i nie znam praktyczniejszego.
No i fajnie. Tylko, że mój pogląd jest dla mnie praktyczniejszy niż twój. Nie ma powodu aby było inaczej.
>Dla mnie słowo "kocham" znaczy zupełnie coś innego niż "silne upodobanie".
Dla ciebie generalnie wszystkie słowa znacz coś innego. Wiara już wiem, dotyczy tylko i wyłącznie wiary religijnej i jest zła sama w sobie. Zaś kochanie? Co ono dla ciebie oznacza?
>>Każdy człowiek kogoś lub coś kocha.
>Czemu nie dodasz, że w twoim... szerokim rozumieniu tego słowa?
Ponieważ mam silne przekonanie iż nie jest to moje autorskie i jednostkowe rozumienie. Nie mam obyczaju przypisywać sobie praw autorskich do powszechnych przekonań.
>Aha, nie mów za mnie.
Nie mówię za ciebie, nie wiedziałaby jak to zrobić. Mówię jak rozumiem to co piszesz, jest różnica prawda?
>Moje skojarzenie dostrzegło (podzieliło?) również kilka osób.
Jasne. Czy tobie się zdaje, że ja nie mam doświadczenia w dostawianiu minusów? Wiem doskonale za co je dostaje. Za ową inność o której już była mowa. Nie ma znaczenia czy to co mówię jest mądre, głupie, prawdziwe czy zmyślone. Znaczenie ma to, że nie jestem ateistką i się z tym nie kryję.
>>Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę !
>W kontekście naszej dyskusji proszę o sprecyzowanie słowa "uduszę"...
Uff, a jednak masz poczucie humoru. No to może się w końcu dogadamy.

>Uff, a jednak masz poczucie humoru. No to może się w końcu dogadamy.
Zacznę od końca, by nie wyjść na pana "Nie", choć niewielką wagę przywiązuję do opinii ludzi na mój temat.
Więc okoliczna ludzkość mówi, żem wesoły gość i w tym się z nimi zgadzam.

>No i tu jest pies pogrzebany. Masz swoje poglądy, ok każdy ma swoje. Tylko, że robisz na rzecz ochrony tych poglądów rzecz całkiem beznadziejną. Mianowicie dopasowujesz wszystko do nich zamiast robić odwrotnie, tj. korygować poglądy w obliczu zastanych faktów.>
Zupełnie nie zgadzam się z opinią o mojej niereformowalności poglądów ze względu na ich ew. niewygodę, czyli nieprzystawalność do starych - mogę tylko przyznać, iż nie reformuję ich w każdy wtorek i potrzebuję sporo przesłanek by coś w nich zmienić.

>Jednocześnie wcale ci nie przeszkadza wpierać np. mi, że miałam intencje, których nie miałam. Używam określonych słów na określone myśli. Nie rozumiesz tego zastosowania. No i ok. Więc ci tłumaczę o co mi chodziło. Ale nie, to nie jest tak jak być powinno, bo ty wiesz lepiej o co mi chodziło i będziesz do krwi ostatniej bronił tego, że użyłam owych słów w twoim, a nie moim rozumieniu.>
Jestem dość uważnym czytelnikiem i dużą wagę przywiązuję do słów w komunikacji z akcentem na pisaną. Zazwyczaj sposób ich użycia lub usytuowania w tekście, czy użycie tego a nie innego wyrażenia, synonimu, jest nieprzypadkowe i służy przekazaniu mniej lub bardziej wyraźnego kontekstu lub podtekstu.
Prócz, oczywiście, standardowych zasad ich stosowania.

Otóż zauważyłem w Twoim tekście to, co zauważyłem, czyli "ekwiwokację wielokrotną" - w ośmiu kolejnych zdaniach użyłaś 9 razy "wiary' w różnych odmianach, więc biorąc pod uwagę "całokształt" naszych rozmów i Twoją erudycję - nie mogłem uznać tego za przypadek... naturalną koleją rzeczy uznałem to za manipulację, bo najgorszy "scenariusz", czyli fakt, że mnie uważasz za niedorozwiniętego wchodził w rachubę jako wariant ostateczny.

Zauważ, że od pewnego czasu kłócimy się pietruchę - ja dostrzegłem ekwiwokację użytą manipulacyjnie w kontekście, a Ty trochę mi wmawiasz moją, nieistniejącą awersję do słowa "wiara".
Sęk w tym, że mój konglomerat światopoglądowy nie bardzo mieści się w "Twojej" definicji "wiary", jako: "uznawanie za prawdziwe nieuzasadnionego twierdzenia", więc odnoszę się niechętnie do używania tego słowa w kontekście moich przekonań.

Języka potocznego również nie używam w sposób, jaki jego słownikowa definicja wskazuje... w każdym razie statystycznie nieczęsto.
Jako dość spektakularny przykład podam słowo "muszę", używane przez ludzi w stosunku do najróżniejszych czynności w 99% na przymus nie wskazujących: muszę kupić sobie buty, muszę obejrzeć film w tv, muszę się napić, itd.

Ja najczęściej chcę kupić buty, by później chcieć się napić... inaczej mi brzmi i precyzyjniej oddaje mój stosunek do czynności którą chcę wykonać, że o dyskretnej nutce mojej Niezależności w kontekście nie wspomnę...

>>Dla mnie słowo "kocham" znaczy zupełnie coś innego niż "silne upodobanie".
>Dla ciebie generalnie wszystkie słowa znacz coś innego. Wiara już wiem, dotyczy tylko i wyłącznie wiary religijnej i jest zła sama w sobie.
Ta ironia "generalnie' straciła siłę rażenia - powyżej przybliżyłem swój punkt widzenia.

> Zaś kochanie? Co ono dla ciebie oznacza?
W świetle Twoich tekstów - zupełnie coś innego niż dla Ciebie i Wikipedii.
"Silne upodobanie" mogę mieć na co dzień do słodyczy, herbaty, ciepłej kąpieli lub horrorów w tv a miłość/kochanie czułem kilka razy w życiu do kilku osób i zapewniam Cię, że z nie miały w sobie nic z horroru, choć słodycz, owszem, lecz z żadną, znaną mi czekoladą jej nie porównam...

W każdym razie "miłość", "kocham" + kilka innych "kwiatków" jest dla mnie różami świątecznego przeznaczenia wyłącznie dla żywych istot i to jest właściwe wytłumaczenie - nie chcę, i nie potrzebuję ich dewaluować codziennym szastaniem.

>>Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę !
I jak - dusimy Jurusia?

>Zauważ, że od pewnego czasu kłócimy się pietruchę - ja dostrzegłem ekwiwokację użytą manipulacyjnie w kontekście, a Ty trochę mi wmawiasz moją, nieistniejącą awersję do słowa "wiara".
Zauważam i myślę, że czas na końcowe podsumowanie.
Ty zauważasz to co tam wyżej napisałeś. Ja zaś uważam, że jest inaczej. Wyłuszczyłam ci już jak się zdaje moje intencje i powody użycia takiej a nie innej formy na ich wyrażenie.
Przykro mi, ale nie ma takiej siły, która przekonałaby mnie, że wie lepiej jakie są moje intencje niż ja sama. Wiem co i po co piszę, jeżeli uważasz że ukrywam jakieś dodatkowe nie podawane przeze mnie przyczyny - to jest twój problem. Nie widzę sposobu aby dowieść ci, że teoria spiskowa na mój temat jest błędna. Teoria jest twoja, a nie moja, więc sam musisz sobie z nią poradzić.

>Prócz, oczywiście, standardowych zasad ich stosowania.
Mamy odmienne rozumienie standardu, pozostanę przy własnym.
>naturalną koleją rzeczy uznałem to za manipulację, bo najgorszy "scenariusz", czyli fakt, że mnie uważasz za niedorozwiniętego wchodził w rachubę jako wariant ostateczny.
Jest trzecie wyjście. Pisałam ci o nim, ale jak widzę spłynęło jak woda...
>> Zaś kochanie? Co ono dla ciebie oznacza?
>W świetle Twoich tekstów - zupełnie coś innego niż dla Ciebie i Wikipedii.
Tego mogłam się sama domyślić.
>W każdym razie "miłość", "kocham" + kilka innych "kwiatków" jest dla mnie różami świątecznego przeznaczenia wyłącznie dla żywych istot i to jest właściwe wytłumaczenie - nie chcę, i nie potrzebuję ich dewaluować codziennym szastaniem.
W porządku, a czy mogę prosić o przyzwolenie używania terminów w szerszych kontekstach niż ty? Inni ludzie je rozumieją.
>>>Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę !
>I jak - dusimy Jurusia?
W samo południe

>>>>Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa................ Trzymajcie mnie bo uduszę !
>>I jak - dusimy Jurusia?
>W samo południe

No tak... "kobieca precyzja"...

Kobiety nie można zmienić. Można zmienić kobietę, ale to niczego nie
zmienia.

Miłej niedzieli.

>Wyszło jednoznacznie - Mętrak też to zauważył

Przepraszam, Michale, za przekręcenie Twego nazwiska.

>Twoje zaklęcia nie zrobią ze mnie wierzącego.

   Adamiak, ogólnie nie sprawiasz wrażenia głupka, ale fakty, nie ma nic bardziej upartego od faktów, robią z ciebie wierzącego, a twój upór - głupka.
   

>>Twoje zaklęcia nie zrobią ze mnie wierzącego.
>   Adamiak, ogólnie nie sprawiasz wrażenia głupka, ale fakty, nie ma nic bardziej upartego od faktów, robią z ciebie wierzącego, a twój upór - głupka.
>   

...Belvederciu, ja naprawdę nie jestem w stanie ci pomóc.

>   Adamiak, ogólnie nie sprawiasz wrażenia głupka, ale fakty, nie ma nic bardziej upartego od faktów, robią z ciebie wierzącego, a twój upór - głupka.
>   

Mam jeszcze pytanie: czy możesz przestać używać wobec mnie inwektyw?

Choć niespecjalnie nalegam, byś to czyniła na forum ogólnie, bo wiem, że każdy dysponuje argumentami tylko na miarę swego intelektu, więc stratą dla "wybranych" mogłoby być twoje całkowite milczenie...

>twój upór - głupka.
>czy możesz przestać używać wobec mnie inwektyw?

    Czuję się usprawiedliwiona, bowiem reakcja na słowo "głupek" zabrała ci prawie 75 minut. Standardowo na inwektywy reaguje się natychmiast.

>czy możesz przestać

   Będę musiała. Zaczepianie ciebie kończy się ostrzeżeniem. Widzę analogię między tą sytuacją, a tą z jednego reality show z niejaką Jolą Rutowicz w roli głównej: kto ją zaczepił, wylatywał z programu (swoją drogą, ile ludzie potrafią mieć współczucia dla pustaka).

>twoje całkowite milczenie...

   Twoje zaprzestanie "poetyckiej" twórczości...

Upomnienie Małgorzaty oraz powiadomienie o innych konsekwencjach przyjęłam do wiadomości. Postaram się być wyrozumiała dla ciebie i nie kierować postów, których nie pojmujesz, tylko takie, które będą łatwe w odbiorze, czyli składające się głównie z emotikonek.
   

> Czuję się usprawiedliwiona, bowiem reakcja na słowo "głupek" zabrała ci prawie 75 minut. Standardowo na inwektywy reaguje się natychmiast.

Przepraszam, że nie śledzę twej...wytwórczości z taką pilnością, jak ty mojej.

> Będę musiała. Zaczepianie ciebie kończy się ostrzeżeniem. Widzę analogię między tą sytuacją, a tą z jednego reality show z niejaką Jolą Rutowicz w roli głównej: kto ją zaczepił, wylatywał z programu (swoją drogą, ile ludzie potrafią mieć współczucia dla pustaka).

Nie znam Jolki i nie oglądałem z nią programu, lecz domyślam się, że się przyjaźnicie?- razem wyleciałyście z tego programu, czy cię wygryzła, ta Jolka?

>Upomnienie Małgorzaty oraz powiadomienie o innych konsekwencjach przyjęłam do wiadomości. Postaram się być wyrozumiała dla ciebie i nie kierować postów, których nie pojmujesz, tylko takie, które będą łatwe w odbiorze, czyli składające się głównie z emotikonek.

Jesteś tak malutka, jak myślałem, belvederciu.

>   Adamiak, ogólnie nie sprawiasz wrażenia głupka, ale fakty, nie ma nic bardziej upartego od faktów, robią z ciebie wierzącego, a twój upór - głupka.

   Miła belvedere - szarżujesz. Niepotrzebnie. Tym razem tylko upomnienie. W razie recydywy - skorzystam z innych, regulaminem przewidzianych, środków perswazji...

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>>   Adamiak, ogólnie nie sprawiasz wrażenia głupka, ale fakty, nie ma nic bardziej upartego od faktów, robią z ciebie wierzącego, a twój upór - głupka.
>   Miła belvedere - szarżujesz. Niepotrzebnie.

Nie znam się na regulaminie moderatorskim, ale uważam, Małgorzato, iż niepotrzebnie dowartościowałaś belvedere, nazywając jej intelektualną mordęgę "szarżą" - ja określiłbym to jako:
jedną z pomyłek jej, niewieścich - myli harakiri z szukaniem treści.

Miłego wieczoru.

>Dla mnie nie ma sprzeczności między teorią wielkiego wybuchu a transsubstancjacją.

Sprzeczności może nie ma,ale jest duża różnica.O ile Wielki Wybuch jest trudny do udowodnienia to w tym drugim przypadku jest to szalenie proste.Wystarczy rzeczoną substancję obejrzeć pod mikroskopem.Można też spróbować pohodować na szalce Petriego to co się z niej wyizoluje.W ostateczności sklonować gotowego osobnika.

Ale to byłoby już tworzenie nowej teologii.

>>Dla mnie nie ma sprzeczności między teorią wielkiego wybuchu a transsubstancjacją.
>Sprzeczności może nie ma,ale jest duża różnica.O ile Wielki Wybuch jest trudny do udowodnienia to w tym drugim przypadku jest to szalenie proste.
Pod warunkiem, że masz określoną metodę dowodzenia i że wierzysz, iż jest ona jedyną słuszną metodą.
>Wystarczy rzeczoną substancję obejrzeć pod mikroskopem.
Tylko, że podstawą transsubstancjacji jest wiara, a nie chemia.

Sama transsubstancjacja jest bardzo ciekawym elementem w religii. W chrześcijaństwie obecna w katolicyzmie i prawosławiu. Idea wywodzi się z najbardziej pierwotnych systemów wierzeń, niezwykle powszechnych przed wiekami. Chrześcijaństwo ją zapożyczyło. Temat jest interesujący dla mnie, ale sądzę, że nie dla ciebie, więc nie będę nudzić.

Pozdrawiam

>Tylko, że podstawą transsubstancjacji jest wiara, a nie chemia.

Pisałem o wyniku transsubstancjacji,a to raczej biologia niz chemia.

> Temat jest interesujący dla mnie, ale sądzę, że nie dla ciebie, więc nie będę nudzić.

Wydaje mi się interesujące badanie ciała samego Boga.Ciekawe jaka to tkanka?

>Pozdrawiam

Pozdrawiam również.

>Pisałem o wyniku transsubstancjacji,a to raczej biologia niz chemia.
Mikroskop zasugerował mi chęć poznania składu chemicznego.
>> Temat jest interesujący dla mnie, ale sądzę, że nie dla ciebie, więc nie będę nudzić.
>Wydaje mi się interesujące badanie ciała samego Boga.Ciekawe jaka to tkanka?
Nie byłoby rozsądnym próbować linijką określić litrażu wody płynący w Wiśle w ciągu roku. Mierzenie suwmiarką temperamentu Kowalskiego też skazane jest na niepowodzenie. Temperatury słońca nie określa się używając termometru, a poziomu zadowolenia z życia nie policzysz na kalkulatorze.
Przedmiot implikuje metodę.
Badanie "ciała bożego" możliwe jest przez prześledzenie historii tej idei, znaczenia i wpływu na kulturę, ma też tu wiele do powiedzenia psychologi i socjologia, jak i samo religioznawstwo. Mikroskop jest narzędziem nieadekwatnym.
Inna sprawa, możesz wierzyć, że jeśli nie da się czegoś zbadać mikroskopem to: tego nie ma, nie ma to znaczenia, jest fałszywe itp. Jednak to będą aksjomaty twojego światopoglądu, które nie są dowodliwe.