Witam serdecznie!
Na początek krótkie wprowadzenie o mnie. Jestem z wykształcenia psychologiem i programistą (wiem, dziwne zestawienie Głównie zajmuję się programowaniem, jednak od czasu do czasu pracuję na zlecenie dla pewnej firmy rekrutacyjnej pomagając w układaniu testów. W ubiegłym roku, jako swego rodzaju eksperyment, umieściliśmy w kwestionariuszu dla osób ubiegających się o stanowiska kierownicze pewne ciekawe zadanie. Osobie badanej została przedstawiona następująca sytuacja:

Proszę sobie wyobrazić, że Pana/Pani 13-letnia córka została porwana, przez miesiąc była wielokrotnie gwałcona i maltretowana a następnie bestialsko zabita. Sprawca został zatrzymany i bezsprzecznie udowodniono mu winę, następnie postawiono sprawcę przed Panem/Panią. Teraz proszę sobie wyobrazić, że otrzymał Pan/Pani boską moc i może zrobić absolutnie dowolną rzecz ale tylko jeden raz, co by to było?

Wyniki tego z pozoru prostego testu były dla mnie osobiście wielkim szokiem. Zaznaczam w tym momencie, że nie obstaję tutaj kategorycznie nad żadną opcją (kara śmierci/brak). Interesują mnie natomiast opinie na temat takiego zjawiska psychologicznego. Pytanie było otwarte, więc kandydaci nie mogli się sugerować żadnymi odpowiedziami. A teraz przedstawiam wyniki: wielkość próby - 178 osób

1. zabicie sprawcy - 126 osób (71%), z racji tego, że pytanie było otwarte, badani podawali mnóstwo różnych sposobów zadania śmierci sprawcy.

2. chciałbym cofnąć czas lub sprawić, żeby moja córka nadal żyła - 29 osób (16%)

3. inne odpowiedzi - 23 osoby (13%), zbiór rzadkich, utopijnych odpowiedzi typu "chciałbym zmienić świat, żeby nie było zła i morderstw", zebrałem te wyniki w jedną kategorię z uwagi na to, że dany pogląd reprezentowały jednocześnie tylko 1-2 osoby.

Wyniki według mnie są naprawdę szokujące. Tym bardziej, że pytanie było zadawane wyłącznie osobom pretendującym do stanowisk kierowniczych, a więc (nie dyskryminując nikogo) zaściankowe i małomieszczańskie myślenie nie powinno zachodzić w takiej skali.
Czekam na wszelkiego rodzaju konstruktywne komentarze do zaobserwowanego zjawiska.

>W grę wchodzi tutaj co najmniej kilka z bardzo długiej listy błędów poznawczych, to tyczy się nie tylko czytania tekstu, właściwie wszystkie zmysły mogą być ograniczone lub nawet całkowicie wyłączone pod wpływem emocji. Ściślej, zmysły funkcjonują ale percepcja zawodzi.
No tak. Ale to nadal nijak się ma do poglądów na temat dopuszczalności kary śmierci.

>>Proponuję powtórzyć test u tych samych osób pytając: "Czy zabiłbyś sprawcę, gdyby w zamian istniała możliwość cofnięcia czasu ?" Jeśli uzyskasz choć podobne wyniki, przyznam Ci rację. Będą one szokujące.
>Hehe, pytanie bardziej podchwytliwe od mojego Wręcz go nie rozumiem... "gdyby w zamian istniała możliwość" czy to oznacza, że możliwość cofnięcia czasu jest uzależniona od zabicia sprawcy? Czy bardziej chodziło o "gdyby istniała alternatywna możliwość cofnięcia czasu"?
O to drugie. Wyraziłem się niejasno.

>Po prostu większość osób z tej grupy odniosło się do globalnej zmiany porządku świata. Stąd moje określenie "utopijne". Jednak odpowiedzi w tej grupie typu "chciałbym być szczęśliwy" ni jak się mają do utopii.
Ale nie tylko. Gdy mamy boską moc (choćby nawet jednorazowo) to nic nie jest utopijne. W tym kontekście totalna likwidacja możliwości popełniania zbrodni absolutnie nie jest utopijna. Taka odpowiedź świadczy wręcz o wybitnej trzeźwości umysłu odpowiadającego.

>>>Ja jakoś nigdy nie uznawałem "Jam jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli" za przykazanie,
>Gdzie w tym zdaniu jest przykazanie,

Cytat:

>Mam nadzieję, że większość z tych, którzy chcieliby zabić zabójcę, są ludźmi wierzącymi i mają nadzieję, że takim zwyrodnialcem "zajmie się" osobiście jakiś bóg.

Chyba to zależy od wyznawanej religii. Tylko zastanawia mnie czemu ludzie chcą Bogu pomagać w tym "zajęciu się" Bo skoro Bóg, nie razi piorunem nawet najgorszego zwyrodnialca, to może ma jakieś inne plany wobec niego...

>>Psychopaty nie sposób wykryć podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
>Na eksponowane stanowiska rozmowa to zbyt mało. Od pewnego poziomu badania psychologiczne, psychiatryczne czy neurologiczne powinny być rutyną.

Też jestem tego zdania i faktycznie w wielu dziedzinach się je stosuje (choćby zawodowy kierowca, pilot, praca z bronią itp.) W mojej opinii lista zawodów, dla których takie badania powinny być obligatoryjne powinna być znacznie poszerzona.
Tylko, że jest kilka "ale"
1. Takie badania są kosztowne i wymagają więcej czasu. Natomiast pracodawca godzi się na pewne ryzyko, jeśli "taniej go to wyjdzie".
2. Proszę sobie wyobrazić jaki byłby raban przy próbie wprowadzenia obowiązkowych badań psychiatrycznych i psychologicznych w niektórych dziedzinach. Pierwszy przykład, który mi przychodzi do głowy - polityka

>>wbrew pozorom niektórzy psychopaci rewelacyjnie sobie radzą na stanowiskach związanych z pracą z ludźmi - ich udawane emocje są często bardziej wiarygodne niż "normalnych ludzi"
>Zawsze? Na ile psychopatyczny mózg może być odpowiedzialny?

Oczywiście, że nie zawsze. Dlatego napisałem "niektórzy" A czy psychopata może być odpowiedzialny? Jasne, że może, tyle że znacznie rzadziej to zachodzi niż u reszty populacji.

>>nie bada się nawet skłonności psychopatycznych kandydata i traktuje się to jako czynnik losowy na równi z uderzeniem dużego meteorytu w magazyn wyrobów gotowych
>Kandydata na jakie stanowisko? Pilota? Kapitana statku pasażerskiego? Przyszłego parlamentarzystę, polityka?

Pilota się bada, kapitana statku - nie mam bladego pojęcia, polityka się w żaden sposób nie bada (ubolewam nad tym)

>>Po prostu większość osób z tej grupy odniosło się do globalnej zmiany porządku świata. Stąd moje określenie "utopijne". Jednak odpowiedzi w tej grupie typu "chciałbym być szczęśliwy" ni jak się mają do utopii.
>Ale nie tylko. Gdy mamy boską moc (choćby nawet jednorazowo) to nic nie jest utopijne. W tym kontekście totalna likwidacja możliwości popełniania zbrodni absolutnie nie jest utopijna. Taka odpowiedź świadczy wręcz o wybitnej trzeźwości umysłu odpowiadającego.
>
Tak. Proszę mi wierzyć, że takie nieszablonowe odpowiedzi z reguły są znacznie wyżej oceniane. W moim osobistym odczuciu odpowiedź "chciałbym być szczęśliwy" jest rewelacyjna. Rozwiązuje w 100% osobisty problem, bez ingerowania w porządek świata. I nie trzeba główkować w stylu: "no tak, jeśli wskrzeszę córkę, a on będzie żył, to on ją za rok znowu może zabić".

>>>    Fajną macie bekę z ludzi, którzy je (te testy, rzecz jasna) wypełniają?
>>Odpowiem szczerze, w wielu przypadkach tak Co prawda nie dotyczy to tego pytania, ale na inne pytania są udzielane odpowiedzi, które potrafią doprowadzić do łez ze śmiechu, nawet jeśli niewskazane jest to przed kandydatem.
>    Głupie pytania to i odpowiedzi adekwatne.
>    A teraz posłuchaj. Kiedyś to ja chodziłam na rozmowy kwalifikacyjne. Potem tak się jakoś stało, że to ja z racji stanowiska je przeprowadzam. Ależ ja się ważna poczułam. Myślałam, że pęknę z tej dumy czy nie wiadomo czego za tym biurkiem. I przypomniałam sobie siebie, jak szukałam pracy, te wszystkie rozmowy. I zrozumiałam, że trzeba być skończoną świnią, żeby tych ludzi, którzy przychodzą na rozmowę, z nadzieją, traktować jak postaci z kreskówki i się nabijać, bo w nerwach coś źle powiedzą czy napiszą.
>Każdy medal ma dwie strony. Nigdy nie wiadomo, którą się do Ciebie obróci.

Chyba zupełnie źle mnie Pani zrozumiała. Rozmowa kwalifikacyjna nie jest po to, żeby rekruter mógł utwierdzić swoje poczucie wyższości, ani po to żeby udowodnić że kandydat jest "totalnym debilem" i go obśmiać. Jeśli zadamy pytanie "ile jest 2+5", a kandydat odpowie 100 to wcale nie jest śmieszne. Jeszcze się nie spotkałem z sytuacją kiedy rekrutera rozśmieszyła zła odpowiedź na pytanie na które można udzielić złej lub dobrej odpowiedzi. Inaczej jest w przypadku pytań otwartych, na które nie ma dobrej/złej odpowiedzi.
Posłużę się klasycznym, znanym powszechnie przykładem: "Dlaczego studzienki kanalizacyjne są okrągłe?", odpowiedź kandydata "Żeby łatwiej było dotoczyć dekiel do skupu złomu". Taka odpowiedź większość ludzi doprowadzi do śmiechu, nie dlatego, żeby się ponabijać z kandydata, tylko dlatego, że po prostu zawiera element humorystyczny.
Dlatego też zaznaczyłem wcześniej, że poczucie humoru to jest bardzo pozytywna cecha.

>>>>A cóż tu komentować - naturalną reakcją jest
>>Właśnie z taką relatywizacją się nie zgadzam, są prawa tz. naturalne no i oczywiście Dekalog które są niezmienne. I nie zależą od widzimisię kogoś. Oczywiście wiem że się próbuje je różnie interpretować czy też naginać ale to już inna sprawa.
>Szkoda mi się już znęcać nad Dekalogiem (jak tam u Ciebie z odpoczynkiem sobotnim, Konowal?), ale może zechcesz podać kilka konkretnych artykułów, paragrafów czy ustępów z onych praw naturalnych, co to niezmienne i od widzimisię niezależne są?

Tak w ogóle to zastanawia mnie czy gdzieś owo postulowane przez niektórych "prawo naturalne" jest skodyfikowane, tak żebym sobie mógł je sobie poczytać w zimowy wieczór?
Jeśli ktoś ma źródła to poproszę

>No tak. Ale to nadal nijak się ma do poglądów na temat dopuszczalności kary śmierci.
>>>Proponuję powtórzyć test u tych samych osób pytając: "Czy zabiłbyś sprawcę, gdyby w zamian istniała możliwość cofnięcia czasu ?" Jeśli uzyskasz choć podobne wyniki, przyznam Ci rację. Będą one szokujące.
>>Hehe, pytanie bardziej podchwytliwe od mojego Wręcz go nie rozumiem... "gdyby w zamian istniała możliwość" czy to oznacza, że możliwość cofnięcia czasu jest uzależniona od zabicia sprawcy? Czy bardziej chodziło o "gdyby istniała alternatywna możliwość cofnięcia czasu"?
>O to drugie. Wyraziłem się niejasno.
Ok, jeśli chodziło o alternatywę, to wyniki najprawdopodobniej byłyby zdecydowanie odmienne. Wtedy pytanie już nie byłoby otwarte i mieli byśmy pytanie typu dobra/zła odpowiedź.

>Tak w ogóle to zastanawia mnie czy gdzieś owo postulowane przez niektórych "prawo naturalne" jest skodyfikowane, tak żebym sobie mógł je sobie poczytać w zimowy wieczór?

Placownikiem polecę, co się wysilał będę .

>Jeśli ktoś ma źródła to poproszę

Na portalu to i owo o prawie naturalnym poczytać sobie można, np.:

www.racjon(*)p/s,4390/q,O.prawie.naturalnym
www.racjonalista.pl/kk.php/s,2715
www.racjonalista.pl/kk.php/s,2716
www.racjonalista.pl/kk.php/s,5032

---

Internet kłamie.

>>.. dlaczego dla większości badanych naturalną (a być może wyuczoną) reakcją jest domaganie się smierci, a nie naprawienie wyrządzonej szkody.
>Widocznie większość badanych jest świadoma istnienia szkód nienaprawialnych, co raczej nieźle świadczy o ich władzach umysłowych, i dlatego próbuje eliminować takie szkody na przyszłość.
>[To, że znajdują dość niewyszukany sposób, może wystawiać im faktycznie złe świadectwo do pracy np. w więziennictwie.]
>

Co to są "szkody nienaprawialne"? Jakieś przykłady z życia też byłby miłe

Abstrahując od tematu, czy da się to jakoś ustawić, żeby posty były wyświetlane chronologicznie zamiast pod postami, których dotyczą?

>Abstrahując od tematu, czy da się to jakoś ustawić, żeby posty były wyświetlane chronologicznie zamiast pod postami, których dotyczą?

Twoje konto -> ustawienia konta -> "Sortuj wypowiedzi chronologicznie"

>>Abstrahując od tematu, czy da się to jakoś ustawić, żeby posty były wyświetlane chronologicznie zamiast pod postami, których dotyczą?
>Twoje konto -> ustawienia konta -> "Sortuj wypowiedzi chronologicznie"
Działa. Dzięki wielkie!

>Teraz pozostaje tylko kwestia zakwalifikowania kary śmierci do jednej z dwóch kategorii, "zabicie" albo morderstwo. Jaka jest intencja osoby, która decyduje o wykonaniu wyroku?
No właśnie kara śmierci może być tylko rozpatrywana jako zabójstwo w obronie własnej. Po to przekazaliśmy kompetencje osądzenia i wysokości wyroku w ręce niezawisłego sądu, żeby to nie byłą , zemsta/morderstwo - tylko obiektywna decyzja. To sąd decyduje właśnie jaki wykonać wyrok w samoobronie społeczeństwa.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn