> Jednak postać z horroru boi się na trochę innych
> zasadach - nie tylko dlatego, że stwór jest groźny
> i chce ją rozszarpać na kawałki, pociąć, pożreć,
> wypić z niego wszystką krew czy uczynić cokolwiek
> innego ale też dlatego, że jest „nienaturalny"

Myślę, że działa to na takiej zasadzie, że jeśli goni nas niedźwiedż (albo nawet T-Rex), to z grubsza wiemy na co go stać, czego się spodziewać i jakie jest spektrum skutecznych środków zaradczych w sytuacji jego ataku. Zatem pozostajemy nadal w zrozumiałym i kontrolowanym przez nas świecie.

Jeśli goni nas zombie, wampir, demon itp, to nie mamy pojęcia co jest grane, co nam właściwie grozi i jak się skutecznie przed tym chronić. Stajemy zatem ponownie w sytuacji naszego pierwotnego przodka, dla którego świat był pełen niepojętych sił od których kaprysu zależało jego przeżycie.