Myślę, że walka z zabobonem i bóstwami to poniekąd walka z wiatrakami. To jak próba walki z prostytucją. Religia i prostytucja towarzyszą ludzkości od jej początków i będą trwać przez następne tysiąclecia. Po prostu obie są odpowiedzią na pewne odwieczne ludzkie potrzeby. Gdy jest popyt zawsze pojawi się podaż. A popyt na łatwe odpowiedzi na trudne pytania będzie istniał zawsze. Oczywiście edukacją można zdziałać bardzo wiele i na pewno warto krzewić wiedzę. Praktyka jednak pokazuje, że przedkładamy wygodne rozwiązania ponad te słuszne i prawdziwe. Poza tym człowiek zawsze lubi myśleć że jest czymś więcej niż jest. Bogowie odejdą na emeryturę dopiero gdy nie będą nam już potrzebni. Na to się jednak nie zanosi. Gdy oglądam Wiadomości widzę, że popyt na boga będzie się utrzymywał jeszcze długo. Za dużo jest ludzi, którzy oprócz wiary nie mają wiele. Czy warto zabierać im ostatnią iskrę nadziei(choćby złudnej)? Czasem dążysz do poznania by się na końcu przekonać, że wolałbyś nie poznać prawdy. Jednak by się o tym przekonać musisz zdobyć tą wiedzę. Błędne koło.
Lepiej być światłym czy szczęśliwym?
Może zabijając mit boga odnosimy pyrrusowe zwycięstwo? Nie mam tu oczywiście na myśli prymitywnego boga chrześcijan tylko ogólną ideę.
Może rację miał jeden z bohaterów filmu "Matrix" mówiąc: "Nieświadomość to błogosławieństwo".
Neo wybrał czerwoną pigułkę. Ja bym się wahał...