Kolejny wyznawca Matrixa. Zenujace.
Pozdrawiam

>jeżeli ja chcę wykonać ruch postacią "AL" to ja frater mam
>nad nią władzę i zrobię to co jej nakażę, ale z punktu
>widzenia programu niewidać, że to ja steruję postacią gdyż
>jestem w innym wymiarze w stosunku do tych w grze - czyli
>racjonalista będąc w grze widzi, że postać się sama porusza
>i sądzi ułudnie, że to ona myśli zamiast mnie.

Nawet skrajny empirysta by tak nie pomyślał.
Racjonaliści mają to do siebie, że rozum stawiają czasem nad empirię, a zazwyczaj starają się, że by oba te czynniki się uzupełniały.
Przykład jest fatalnie dobrany.
Ogólnie rzecz biorąc nasuwają mi się dwie przyczyny takiego błędu:
a) nie Masz zielonego pojęcia co to racjonalizm( jako sposób odbierania rzeczywistości);
b) nie Masz pojęcia co to takiego ten rozum;

Zalecam krótka sesję z Wiki, tak na początek.

---

NIE KLIKAĆ

>Nawet skrajny empirysta by tak nie pomyślał.
>Racjonaliści mają to do siebie, że rozum stawiają czasem nad empirię, a zazwyczaj starają się, że by oba te czynniki się uzupełniały.
>Przykład jest fatalnie dobrany.
>Ogólnie rzecz biorąc nasuwają mi się dwie przyczyny takiego błędu:
>a) nie Masz zielonego pojęcia co to racjonalizm( jako sposób odbierania rzeczywistości);

pl.wikipedia.org/wiki/Racjonalizm

>b) nie Masz pojęcia co to takiego ten rozum;

Rozum - zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi.

>Zalecam krótka sesję z Wiki, tak na początek.
>

---

NIE KLIKAĆ

>pl.wikipedia.org/wiki/Racjonalizm

Rozumiem,że czytałeś. Na jakiej więc podstawie twierdzisz,że racjonaliści uważają, że postaci z gry podejmują decyzje samodzielnie?

>>b) nie Masz pojęcia co to takiego ten rozum;

>Rozum - zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi.

Zdolność poznawania zjawisk i wykrywania zależności między nimi.PWN

---

NIE KLIKAĆ

>>pl.wikipedia.org/wiki/Racjonalizm
>Rozumiem,że czytałeś. Na jakiej więc podstawie twierdzisz,że racjonaliści uważają, że postaci z gry podejmują decyzje samodzielnie?
>>>b) nie Masz pojęcia co to takiego ten rozum;
>>Rozum - zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi.
>Zdolność poznawania zjawisk i wykrywania zależności między nimi.PWN
>

---

NIE KLIKAĆ
Racjonalista musi dotknąć, żeby uwierzyć
podchodzi także rozumowo, ale nie jest w stanie wznieść się
ponad znane mu wymiary.

Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
Skrótowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.

> Racjonalista musi dotknąć, żeby uwieżyć
>podchodzi także rozumowo, ale nie jest w stanie wznieść się
>ponad znane mu wymiary.

W jakim celu miałbym się tam wznosić?

>Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
> Skrutowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.

Słaby jestem z fizyki, więc nie jestem w stanie sprawdzić tej teorii.

---

NIE KLIKAĆ

>Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
> Skrutowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.
A to ciekawe, mozna prosic o dalsze wyjasnienia?
Pozdrawiam

>>Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
>> Skrutowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.
>A to ciekawe, mozna prosic o dalsze wyjasnienia?
>Pozdrawiam
>

2 teoria względności ( powszechna teoria względności ) Eisteina mówi o zagięciu czsoprzestrzeni
tworzy się tunel czasoprzestrzenny w którym jest inny wymiar

Czyli mówi, że między mną a kimś jest powiedzmy 2 m po lini światła, czyli po innej drodze może to być 2 mm lub np 2000 km
i to jest właśnie inny wymiar czyli odległaść w funkcji Bożej
stąd tamtem świat niejest związany przestrzenią

Układ słoneczny wyznacza nam czas, ale 2 teoria względności Eistaina mówi nam, że czas może być po innej drodze
i to jest właśnie czas w funkcji Bożej.
Stąd tamten świat niejest związany czsem ziemskim.

STĄD TEŻ WSZYSTKIE OSOBY NA MSZACH ŚWIĘTYCH, KTÓRE ODBYWAŁY SIĘ GDZIEKOLWIEK I KIEDYKOLWIEK NA ŚWIECIE JEŚLI CHODZI O MIEJSCE I CZAS SĄ PRZENOSZONĘ W CHWILI OFIAROWANIA POD KRZYŻ PANA JEZUSA
(Siostry klauzulowe Benedyktynki Sakramentki podczas Ofiarowania cały czas klęczą)

TAMTEN ŚWIAT NIEJEST ZWIĄZANY NASZYM CZASEM ANI PRZESTRZENIĄ

Pokój i Dobro

>2 teoria względności ( powszechna teoria względności ) Eisteina mówi o zagięciu czsoprzestrzeni
>tworzy się tunel czasoprzestrzenny w którym jest inny wymiar
   Bzdura.
1. Przy zagięciu przestrzeni najczęściej nie pojawiają się tunele czasoprzestrzenne. Do wytworzenia tzw. tunelu Einsteina-Rosena potrzebne jest wytworzenie ujemnej krzywizny czasoprzestrzeni, zatem potrzeba ujemnej masy/energii. W dodatku średnica takiego tunelu byłaby najprawdopodobniej rzędu długości Plancka uniemożliwiając przesłanie jakiegokolwiek sygnału przez tunel.
2. Zagięcie przestrzeni wcale nie świadczy o istnieniu dodatkowych wymiarów. Przestrzeń zagina się w tzw. czasie urojonym ict (i - jednostka urojona, c - prędkość światła, t - czas), który ma wymiar długości, a nie w dodatkowych wymiarach.

> Czyli mówi, że między mną a kimś jest powiedzmy 2 m po lini światła, czyli po innej drodze może to być 2 mm lub np 2000 km
>i to jest właśnie inny wymiar czyli odległaść w funkcji Bożej
>stąd tamtem świat niejest związany przestrzenią
>Układ słoneczny wyznacza nam czas, ale 2 teoria względności Eistaina mówi nam, że czas może być po innej drodze
>i to jest właśnie czas w funkcji Bożej.
>Stąd tamten świat niejest związany czsem ziemskim.
   Co za bełkot. Mówisz o czasie własnym? Interwale? Odległość w funkcji bożej (BTW: przymiotniki pisze się zawsze z małej litery)? OTW nic nie mówi na ten temat.

>STĄD TEŻ WSZYSTKIE OSOBY NA MSZACH ŚWIĘTYCH, KTÓRE ODBYWAŁY SIĘ GDZIEKOLWIEK I KIEDYKOLWIEK NA ŚWIECIE JEŚLI CHODZI O MIEJSCE I CZAS SĄ PRZENOSZONĘ W CHWILI OFIAROWANIA POD KRZYŻ PANA JEZUSA
   Dowód? Co na to wskazuje? Twoja bujna wyobraźnia?

Szanowny panie Frater, pańskie dywagacje na temat szczególnej teorii względności pokazują pańską totalną i absolutną ignorancję w temacie. Wywody tam zawarte nie tylko, że nie są prawdziwe, one nawet nie są fałszywe. Po prostu nie sposób polemizować z takim bełkotem.
Przypisywanie owych dyrdymał Einsteinowi to bardzo poważne nadużycie.

George Berkeley "Mało ludzi myśli, ale każdy chce mieć swoje zdanie".
Zachęcam do nauki, to usprawnia myślenie.

---

"Nie umiem wyobrazić sobie Boga nagradzającego i karzącego tych, których stworzył, [..] Boga, który jest jedynie odbiciem ludzkich słabości. [..] chociaż słabe dusze żywią takie myśli z powodu strachu lub absurdalnego egotyzmu". Albert Einstei

>Szanowny panie Frater, pańskie dywagacje na temat szczególnej teorii względności pokazują pańską totalną i absolutną ignorancję w temacie. Wywody tam zawarte nie tylko, że nie są prawdziwe, one nawet nie są fałszywe. Po prostu nie sposób polemizować z takim bełkotem.

Szanowny Panie konkretniej proszę.

@@@

>Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
> Skrutowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.

A tak, w trochę mniejszym skrócie, to ta teoria pokazuje także bezsens idei Boga.

Znam wszystkie sztuczki, z wmawianiem Einsteinowi teizmu.
Ale już sam Einstein nie pozwolił się na nie złapać. Trzeba zdziebko poczytać.

Przy okazji, to jaki jest wymiar Boga, lub w jakim jest On wymiarze. Trójca w siódmym wymiarze. Piękne to, tylko jak się ma do tego starca chadzającego po ziemi.
Wiem, rozumiem - to tajemnica.

>

>Znam wszystkie sztuczki, z wmawianiem Einsteinowi teizmu.
>Ale już sam Einstein nie pozwolił się na nie złapać. Trzeba zdziebko poczytać.

Cytaty Einsteina świadczące o wierze w BOGA i jak daleko jest od sposobu pojmowania świata przez racjonalistów. Jak wielu pielgrzymujących po ziemi odkrywał BOGA powoli.
Z ogromu cytatów wybrałem niestety tylko niektóre.

`Chcę wiedzieć, jak Bóg stworzył ten świat. Nie interesuje mnie to czy inne zjawisko. Chcę znać Jego myśli, reszta to szczegóły.`

`Czysto logiczne rozumowanie nie da nam żadnej wiedzy o realnym świecie.`

`Prawda to dążenie do wyznaczenia z niewiadomej.`

`Jaki jest sens ludzkiego życia? Każda odpowiedź na to pytanie wiąże się z religią. Można więc spytać, czy w ogóle warto je zadawać? Odpowiadam, że człowiek, który uważa życie swoje i innych istot ludzkich za bezsensowne, jest nie tylko nieszczęśliwy, ale właściwie nie zasługuje na życie.`

`Moje doznania mają naturę religijną w tym sensie, iż jestem świadomy, że umysł ludzki jest zbyt ograniczony, by głębiej wniknąć w harmonię Wszechświata, którą nazywamy "prawami natury".`

`Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona.`

`Nauka bez religii jest kaleka, religia bez nauki jest ślepa.`

`Tylko dwie rzeczy są nieskończone: Wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej.`

`Nie wierzę, że Bóg zajmuje się grą w kości.`

`Pan Bóg nie gra w kości!` - na topie ,

ale odkrył BOGA.

Bóg filozofów ("porządek Wszechświata"), bogu religiantów nierówny. Z resztą mówisz jakby ktokolwiek miał jakiś patent na właściwą odpowiedź.

Z wikipedii (jakież to przydatne, nie trzeba się nawet wysilać ):

Można powiedzieć, że następujące trzy przekonania leżą u podstaw filozofii fizyki Einsteina:
Istnieją prawa przyrody, które można odkrywać - czyli Wszechświat jest racjonalny.
Prawa przyrody są proste i spójne do tego stopnia, że wyrażające je teorie same muszą być proste i spójne.
Prawa przyrody są prawami matematycznymi.

Swoje poglądy [religijne] określał jako religijne odczucie kosmicznego porządku, ("cosmic religious sense").[3] Odpowiadając na telegram rabina Nowego Jorku Herberta S. Goldsteina w 1929 (Czy wierzy Pan w Boga. Stop. Odpowiedź zapłacona do 50 słów) stwierdził: Wierzę w Boga Spinozy, który ujawnia się w harmonii wszechbytu, a nie w Boga, który interesuje się losem i działaniami ludzkości. Spinoza był naturalistycznym panteistą.

"Nie umiem wyobrazić sobie Boga nagradzającego i karzącego tych, których stworzył, a którego cele są wzorowane na naszych własnych - krótko mówiąc, Boga, który jest jedynie odbiciem ludzkich słabości. Ani też nie wierzę w przeżycie przez jednostkę śmierci jej ciała, chociaż słabe dusze żywią takie myśli z powodu strachu lub absurdalnego egotyzmu".
Albert Einstein

>ale odkrył BOGA
I znów głodne kawałki

   To ja Ci wskażę parę innych cytatów do przemyślenia:

Nie potrafię sobie wyobrazić Boga, który karze i nagradza stworzone przez siebie istoty i którego zamiary wzorowane są na ludzkich - słowem - Boga, który jest odbiciem ludzkich ułomności. Nie wierzę też, by człowiek mógł przetrwać po śmierci swego ciała, choć ludzie słabego ducha wierzą w takie rzeczy, kierowani strachem lub pożałowania godnym egotyzmem.

Jestem głęboko religijnym niewierzącym. [...] Idea osobowego Boga jest mi raczej obca, a nawet wydaje mi się naiwna.

Cóż za smutna epoka, w której łatwiej jest rozbić atom niż zniszczyć przesąd.

Moje doznania mają naturę religijną w tym sensie, iż jestem świadomy, że umysł ludzki jest zbyt ograniczony, by głębiej wniknąć w harmonię Wszechświata, którą nazywamy "prawami natury"

Źródło: pl.wikiquote.org

I najciekawszy:
It was, of course, a lie what you read about my religious convictions, a lie which is being systematically repeated. I do not believe in a personal God and I have never denied this but have expressed it clearly. If something is in me which can be called religious then it is the unbounded admiration for the structure of the world so far as our science can reveal it.

Źródło: en.wikiquote.org

   Dość jasno widać charakter "religii" Einsteina, i co rozumie pod pojęciem "bóg". Nie ma to nic wspólnego z jakąkolwiek ze współczesnych religii. Słowo "bóg" ma dla niego zupełnie odmienne znaczenie i jego używanie wcale nie oznacza, że wierzy takiego "boga" jak go zazwyczaj pojmują wierzący.

>   Dość jasno widać charakter "religii" Einsteina, i co rozumie pod pojęciem "bóg". Nie ma to nic wspólnego z jakąkolwiek ze współczesnych religii. Słowo "bóg" ma dla niego zupełnie odmienne znaczenie i jego używanie wcale nie oznacza, że wierzy takiego "boga" jak go zazwyczaj pojmują wierzący.
>

Bracie nawrócenie polega na odkryciu BOGA
to proces długi także u Ciebie
człowiek podczas tej walki ma różne myśli

Ale dojście do stwierdzenia `PAN BÓG` świadczy o głębokiej przemianie wewnętrznej.

Wielu z Was na tym etapie w którym się znajdujecie, by to przez gardło nie przeszło.

Pokój i Dobro

   A co to jest "BÓG"?

Cześć
Prawda jest taka, że nie wiesz czy Einstein wierzył w jakiegoś boga. Nie można tego stwierdzić na podstawie "bóg nie gra w kóści", nie bądź śmieszny.

Einstein na pewno nie wierzył w Jezusa idącego na chmurze do nieba. Nie wierzył w Twojego Boga, a więc nie powinno mieć dla Ciebie znaczenia czy był, na przyklad, deistą.
Nie osiągnął zbawienia...
Zdaje się, że nie wiesz, ale racjonalistą może być ktoś wierzący w jakiekoś boga. Racjonalista, NIE MUSI być ateistą. Ateista MOŻE nie być racjonalistą.

Mówisz o wielu wymiarach, jednak zdecydowanie tok Twojego rozumowania ma ich zbyt mało. Nie wspominając pierwszego postu, który IMO jest dość płaski.

Jeszcze na koniec. Einstein nie odkrył wielu wymiarów, dodał tylko jeden, czas. Coś co znaliśmy. Zamiast trójwymiarowej przestrzeni, wprowadził czterowymiarową czasoprzestrzeń.

>Cześć
>Prawda jest taka, że nie wiesz czy Einstein wierzył w jakiegoś boga. Nie można tego stwierdzić na podstawie "bóg nie gra w kóści", nie bądź śmieszny.

`Pan Bóg nie gra w kości!` - ale stwierdzenie to sugeruje, że uwierzył.
Jak Boga pojmował, do jakiej Religii było Mu najbliżej to ma trzeciorzędne znaczenie.

>Einstein na pewno nie wierzył w Jezusa idącego na chmurze do nieba. Nie wierzył w Twojego Boga, a więc nie powinno mieć dla Ciebie znaczenia czy był, na przyklad, deistą.
>Nie osiągnął zbawienia...

Tego niebądź taki pewien. To zależy od bardzo wielu czynników.
Ważna jest Wiara, dążenie do Świętości. Katolicy wierzą, że
ludzie innych wyznań, jak postęują sprawiedliwie też są Zbawieni. Po śmierci idą do Czyśca, a stamtąd po oczyszczeniu do Nieba.

>Zdaje się, że nie wiesz, ale racjonalistą może być ktoś wierzący w jakiekoś boga. Racjonalista, NIE MUSI być ateistą. Ateista MOŻE nie być racjonalistą.
>Mówisz o wielu wymiarach, jednak zdecydowanie tok Twojego rozumowania ma ich zbyt mało. Nie wspominając pierwszego postu, który IMO jest dość płaski.

Zgadzam się z Tobą. Racjonalne myśleniue doprowadza do tego, że świat jest wielowymiarowy. Tylko nie każdy zaskakuje.
Jeżeli racjonalista oderwie sie od 4 wymiarów w swym przwiązaniu do przez siebie akceptowanej wizji świata, to łatwo dojdzie do pojmowanie świata w wielu wymiarach.
I,że znajduje się tam BÓG i Dusza.

>Jeszcze na koniec. Einstein nie odkrył wielu wymiarów, dodał tylko jeden, czas. Coś co znaliśmy. Zamiast trójwymiarowej przestrzeni, wprowadził czterowymiarową czasoprzestrzeń.

O Einsteinie innym razem.

>człowiek podczas tej walki ma różne myśli
> Ale dojście do stwierdzenia `PAN BÓG` świadczy o głębokiej przemianie wewnętrznej.

Bawiłeś mnie. Teraz zaczynasz mnie nudzić.

>Wielu z Was na tym etapie w którym się znajdujecie, by to przez gardło nieprzeszło.

Za to wiele innych słów by przeszło. Aż się same na usta cisną.

>Pokój i Dobro

I rozumu trochę. Skocz na inne wątki i zobacz jak inni wierzący się wypowiadają, taki Losec czy Ocykan(pewnie inni też, tylko akurat Oni mi do głowy przyszli), z nimi można pogadać, a Ty w kółko jedno i to samo.
Mam tego dość.

---

NIE KLIKAĆ

Z żadnego z przytoczonych cytatów nie można wyciągnąć wniosku o tym, że Einstein w wieku dojrzałym wierzył w boga. Poza tym, tymi samymi cytatami posługują się także ateiści dla wykazania jego niewiary w jakiekolwiek byty niematerialne. Krótko mówiąc pońskie dywagacje są nieprzyzwoicie naciągane, albo żałośnie naiwne.

Cytat:
>`Chcę wiedzieć, jak Bóg stworzył ten świat. Nie interesuje mnie to czy inne zjawisko. Chcę znać Jego myśli, reszta to szczegóły.`
To tylko zwrot retoryczny w toczonej kiedyś naukowej dyskusji. "Bóg" to całkiem przydatna przenośnia w takich przypadkach, jedynie naiwni mogą uważać, że użycie tego słowa oznacza wyznanie wiary.

>`Nie wierzę, że Bóg zajmuje się grą w kości.`
Patrz wyżej.
Pan A.E. osobiście stworzył podwaliny mechaniki kwantowej (kiedyś zwanej "teorią kwantową" a nawet "teorią korpuskularną"), jednak wnioski z niej wypływającej tak bardzo nie przypadły mu do gustu, że w czasie jednej z dyskusji wypowiedział z katedry cytowane zdanie. Na to z sali odkrzyknął Dirack - "Nie dyktuj bogu co ma robić". Obaj retorycznie użyli słowa "bóg",

Krótko mówiąc hurtowe cytowanie czyichkolwiek wypowiedzi w oderwaniu od ich kontekstu, nie może być jakimkolwiek argumentem na rzecz czegokolwiek, a w tym przypadku istnienia boga.

>ale odkrył BOGA.
A to kto Panu powiedział? Sam Einstein?
Żałosne...

---

"Nie umiem wyobrazić sobie Boga nagradzającego i karzącego tych, których stworzył, [..] Boga, który jest jedynie odbiciem ludzkich słabości. [..] chociaż słabe dusze żywią takie myśli z powodu strachu lub absurdalnego egotyzmu". Albert Einstei

>Przy okazji, to jaki jest wymiar Boga, lub w jakim jest On wymiarze. Trójca w siódmym wymiarze. Piękne to, tylko jak się ma do tego starca chadzającego po ziemi.
>Wiem, rozumiem - to tajemnica.
>>

2 teoria względności ( powszechna teoria względności ) Eisteina mówi o zagięciu czsoprzestrzeni
tworzy się tunel czasoprzestrzenny w którym jest inny wymiar

czyli mówi, że między mną a kimś jest powiedzmy 2 m po lini światła, czyli po innej drodze może to być 2 mm lub np 2000 km
i to jest właśnie inny wymiar czyli odległaść w funkcji Bożej
stąd tamtem świat nie jest związany przestrzenią

Układ Słoneczny wyznacza nam czas, ale 2 teoria względności Einsteina mówi nam, że czas może być po innej drodze
i to jest właśnie czas w funkcji Bożej.
Stąd tamten świat nie jest związany czsem ziemskim.

STĄD TEŻ WSZYSTKIE OSOBY NA MSZACH ŚWIĘTYCH, KTÓRE ODBYWAŁY SIĘ GDZIEKOLWIEK I KIEDYKOLWIEK NA ŚWIECIE JEŚLI CHODZI O MIEJSCE I CZAS SĄ PRZENOSZONĘ W CHWILI OFIAROWANIA POD KRZYŻ PANA JEZUSA
(Siostry klauzulowe Benedyktynki Sakramentki podczas Ofiarowania cały czas klęczą)

TAMTEN ŚWIAT NIE JEST ZWIĄZANY NASZYM CZASEM ANI PRZESTRZENIĄ

Pokój i Dobro

Takich wlasnie wyjasnien sie po Tobie spodziewalem.
Pozdrawiam

>i to jest właśnie czas w funkcji Bożej.
>Stąd tamten świat niejest związany czsem ziemskim.
>STĄD TEŻ WSZYSTKIE OSOBY NA MSZACH ŚWIĘTYCH, KTÓRE ODBYWAŁY SIĘ GDZIEKOLWIEK I KIEDYKOLWIEK NA ŚWIECIE JEŚLI CHODZI O MIEJSCE I CZAS SĄ PRZENOSZONĘ W CHWILI OFIAROWANIA POD KRZYŻ PANA JEZUSA
>(Siostry klauzulowe Benedyktynki Sakramentki podczas Ofiarowania cały czas klęczą)
>TAMTEN ŚWIAT NIEJEST ZWIĄZANY NASZYM CZASEM ANI PRZESTRZENIĄ
>Pokój i Dobro

Hahahah Jesteś chyba jakimś moim złym snem
Zastanawiam się czy ty sobie po prostu jaja robisz czy naprawdę podpisujesz się pod tymi głupotami. Przecież to jest wręcz niemożliwe żeby nawet najbardziej twardogłowy religiant, czy pomylony katecheta wypisywał takie brednie. Nie jestem nawet w stanie tego komentować
Poza tym spychanie boga do niedostępnych wymiarów (w sensie fizycznym) jest wyjątkowo żałosne i śmieszne. Jeszcze bardziej żałosne jest upatrywanie istnienia boga w obszarach ludzkiej niewiedzy.

Tak czy inaczej chyba gdzieś opublikuję twój post. Co najmniej od kilku lat nie słyszałem takiego bełkotu, być może kwalifikujesz się nawet do jakiejś nagrody, lecz nie jestem pewien jakiej

Chyba sobię otworzę piwo z tej okazji.

>Tak czy inaczej chyba gdzieś opublikuję twój post. Co najmniej od kilku lat nie słyszałem takiego bełkotu, być może kwalifikujesz się nawet do jakiejś nagrody, lecz nie jestem pewien jakiej
>Chyba sobię otworzę piwo z tej okazji.

Wszystkie nowe teorie fizyki opierają się na wielowymiarowości.

A niby co to ma wspólnego z Twoimi wynurzeniami? Musisz mieć sporo odwagi żeby upatrywać związków fizyki z istnieniem hipotetycznego boga. Czy istnienie 5 9 11 123203 wymiarów czyni istnienie twojego boga bardziej prawdopodobnym? Przez cztery nie jest w stanie się przecisnąć czy jak?
Co ma piernik do wiatraka?
Moja poprzednia wypowiedź w ogóle nie odnosiła się do żadnych wymiarów, a do twoich porażających "teorii" na ten temat.

Seminarium duchowne jak widać zrobiło swoje, specyficznie dobrane poglądy, zniekształcony obraz świata, tendencyjne nadinterpretacje faktów, kulawe próby podpierania religii nauką.
Wybacz, ale w ogóle mnie to nie dziwi. Po kilku latach takiego prania mózgu zapewne wygłaszałbym podobne brednie. Nie wiem kto Cię zablokował, ale chciałbym mu z miejsca pogratulować prawidłowej decyzji. W tym wątku rozjaśniłeś już wszelkie wątpliwości na swój temat.

   Powinieneś brać wzór z sióstr klauzurowych. Klęcząc podczas Ofiarowania robią to, na czym się znają najlepiej, a nie wątpię, że jest wiele rzeczy, na których znasz się lepiej, niż na teorii względności.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>   Powinieneś brać wzór z sióstr klauzurowych. Klęcząc podczas Ofiarowania robią to, na czym się znają najlepiej, a nie wątpię, że jest wiele rzeczy, na których znasz się lepiej, niż na teorii względności.
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

czy chcesz Bracie ze mną na ten temat popolemizować?

>   Powinieneś brać wzór z sióstr klauzurowych. Klęcząc podczas Ofiarowania robią to, na czym się znają najlepiej, a nie wątpię, że jest wiele rzeczy, na których znasz się lepiej, niż na teorii względności.
>   Pozdrawiam
>

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

czy chcesz Bracie ze mną na ten temat popolemizować?

Widzisz coś narobił?
Biednego dżonego w alkoholizm wpędzasz!

---

NIE KLIKAĆ

>Może powinniśmy rozpocząć od ogólnej teorii względności opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku.
> Skrutowo odkrywa ona istnienie innych wymiarów.
   Nikt się jeszcze do tego nie przyczepił, więc ja to zrobię: żadna teoria niczego nie odkrywa, a jedynie opisuje.
   Co do innych wymiarów, to jasno pokazuje, że dla większej liczby wymiarów przestrzeń zaginałaby się zupełnie inaczej i można by to wykryć badając oddziaływanie grawitacyjne, które - wg OTW - zależy od odległości jak r^-(n-1), gdzie n - liczba wymiarów przestrzennych. Ponieważ w naszym świecie grawitacja zależy od odległości jak r^-2, to jasno wskazuje, że żyjemy w świecie z trzema wymiarami przestrzennymi + oczywiście jeden specyficzny, czasowy.
   Dokładne pomiary wykazały, że prawo odwrotnych kwadratów jest słuszne co najmniej do odległości bodajże kilkudziesięciu angstremów, zatem jeśli dodatkowe wymiary istnieją, to są "zwinięte" do średnicy mniejszej niż ta odległość.
   Mimo wszystko, wniosek jest taki, że to co napisałeś to kompletna bzdura. OTW nie odrywa istnienia żadnych dodatkowych wymiarów.

>>Nawet skrajny empirysta by tak nie pomyślał.
>>Racjonaliści mają to do siebie, że rozum stawiają czasem nad empirię, a zazwyczaj starają się, że by oba te czynniki się uzupełniały.
>>Przykład jest fatalnie dobrany.
>>Ogólnie rzecz biorąc nasuwają mi się dwie przyczyny takiego błędu:
>>a) nie Masz zielonego pojęcia co to racjonalizm( jako sposób odbierania rzeczywistości);
>pl.wikipedia.org/wiki/Racjonalizm
>>b) nie Masz pojęcia co to takiego ten rozum;
>Rozum - zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi.
>>Zalecam krótka sesję z Wiki, tak na początek.
>>

---

NIE KLIKAĆ
>
wiara i rozum nie przeciwstawiają się sobie, ale wspomagają się nawzajem, niczym Ťdwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdyť

>>wiara i rozum nie przeciwstawiają się sobie, ale wspomagają się nawzajem, niczym Ťdwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdyť

Nie wierzę w duchy i wolę po ziemi chodzić.

---

NIE KLIKAĆ

@@@

>>wiara i rozum nie przeciwstawiają się sobie, ale wspomagają się nawzajem, niczym Ťdwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdyť

Trafił Pan, Panie Bracie, w samo sedno. Dlatego mawiamy "bezrozumna wiara"!

Tylko, czy nie mógłby Pan zdziebko prościej, gdyż na przykład na I Sobórze Watykańskim powiedziano: "Istnieje podwójny porządek poznania (...). Różni się źródłem, bo w pierwszym przypadku poznajemy przy pomocy naturalnego rozumu, a w drugim przy pomocy wiary."

***********************************

Tak spokojnie, to warto się przyjrzeć, co na ten temat pisze jeden z racjonalistów
- Andrzej B. Izdebski:

Oryginał: www.racjonalista.pl/kk.php/s,4867

Uskrzydlenie

Przedwojenny intelektualista katolicki ks. Jan Salamucha napisał: "Myśl ludzka bez wiary objawionej schodzi na manowce, wiara skrzydła jej daje i zarazem kierunek lotu wskazuje."

Sobór Watykański I: Istnieje podwójny porządek poznania, różniący się nie tylko źródłem, ale i przedmiotem. Różni się źródłem, bo w pierwszym przypadku poznajemy przy pomocy naturalnego rozumu, a w drugim przy pomocy wiary. Różni się przedmiotem, bo oprócz prawdy, do której może dojść rozum naturalny, przedłożone nam są również do wierzenia tajemnice zakryte w Bogu: nie można ich poznać bez Objawienia Bożego. Jan Paweł II w "Fides et ratio", najważniejszej encyklice poświęconej relacjom między religią a nauką, napisał: "Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy".

Zastanówmy się więc, czy wiara uskrzydla naukę, czy jest dla niej handicapem. Odpowiedź wcale nie jest prosta. Religia przez wieki poważnie ucierpiała w starciu z nauką. W miarę, jak coraz lepiej poznajemy wszechświat, Bogu zostaje coraz mniej do zrobienia. Jednocześnie coraz bardziej sprawni intelektualnie wierzący ludzie nauki i teologowie próbują uzgodnić religijny i naukowy punkt widzenia. Poznaniu religijnemu nadać uzupełniający względem naukowego charakter, a naukowemu religijny. Czasem w "poważnej" polskiej publicystyce można się spotkać z opinią, że nie ma przeszkód, aby człowiek wierzący zajmował się pracą naukową. Zupełnie nie potrafię zrozumieć tego stwierdzenia, bo albo mówimy o oczywistości dotyczącej ogromnej masy wierzących uczonych, albo nie rozumiemy zupełnie słowa nauka.

Warto przypomnieć, że każdy uczony, poza zakresem swej specjalności, jest tak samo laikiem jak każdy inny człowiek. Przenoszenie autorytetu naukowego z jednej dziedziny na drugą jest zwyczajną uzurpacją. Natomiast w zakresie uprawianej przez siebie dziedziny nauki żaden z uczonych nie może opierać się na jakichkolwiek dogmatach i dlatego np. teologia jest wiedzą, ale nie jest nauką.

Nauka i wiara nie mogą być ze sobą sprzeczne, gdyż z punktu widzenia nauki zdania, których przedmiotem jest termin empirycznie nieweryfikowalny są nonsensem, także nonsensem jest przeczenie takim zdaniom. Zaś nauka zajmuje się porządkiem (sensem) empirycznie weryfikowalnego świata. Nie znaczy to, że uważam religię za przeżytek lub mało ważne zjawisko społeczne. I choć wiemy, że doświadczenie religijne jest wyjątkowo odporne na empiryczne badanie i wierzący wyrażają sprzeciw, gdy ich wierzenia chcemy poddawać próbom weryfikacji doświadczalno-rozumowej i racjonalnej dyskusji, to nie zapominajmy, że w religiach musi tkwić coś, co oni uważają za bardzo ważne. Wiara zaspokaja ich potrzeby i odpowiada na ważkie pytania. Religia może być, i najczęściej jest, racjonalna, gdyż jest wynikiem przemyśleń rozumnych ludzi; dlatego wiara na drodze spekulacji intelektualnych może znaleźć potwierdzenie.

Cały tekst warto przeczytać oraz, co jest jeszcze trudniejsze, warto spróbować samodzielnie przemyśleć.

---

Ciekawych przemyśleń życzę.

.

>@@@
>>>wiara i rozum nie przeciwstawiają się sobie, ale wspomagają się nawzajem, niczym Ťdwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdyť
>Trafił Pan, Panie Bracie, w samo sedno. Dlatego mawiamy "bezrozumna wiara"!
>Tylko, czy nie mógłby Pan zdziebko prościej, gdyż na przykład na I Sobórze Watykańskim powiedziano: "Istnieje podwójny porządek poznania (...). Różni się źródłem, bo w pierwszym przypadku poznajemy przy pomocy naturalnego rozumu, a w drugim przy pomocy wiary."
> ***********************************
>Tak spokojnie, to warto się przyjrzeć, co na ten temat pisze jeden z racjonalistów
>- Andrzej B. Izdebski:
>Oryginał: www.racjonalista.pl/kk.php/s,4867
>Uskrzydlenie
>Przedwojenny intelektualista katolicki ks. Jan Salamucha napisał: "Myśl ludzka bez wiary objawionej schodzi na manowce, wiara skrzydła jej daje i zarazem kierunek lotu wskazuje."
>Sobór Watykański I: Istnieje podwójny porządek poznania, różniący się nie tylko źródłem, ale i przedmiotem. Różni się źródłem, bo w pierwszym przypadku poznajemy przy pomocy naturalnego rozumu, a w drugim przy pomocy wiary. Różni się przedmiotem, bo oprócz prawdy, do której może dojść rozum naturalny, przedłożone nam są również do wierzenia tajemnice zakryte w Bogu: nie można ich poznać bez Objawienia Bożego. Jan Paweł II w "Fides et ratio", najważniejszej encyklice poświęconej relacjom między religią a nauką, napisał: "Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy".
>Zastanówmy się więc, czy wiara uskrzydla naukę, czy jest dla niej handicapem. Odpowiedź wcale nie jest prosta. Religia przez wieki poważnie ucierpiała w starciu z nauką. W miarę, jak coraz lepiej poznajemy wszechświat, Bogu zostaje coraz mniej do zrobienia. Jednocześnie coraz bardziej sprawni intelektualnie wierzący ludzie nauki i teologowie próbują uzgodnić religijny i naukowy punkt widzenia. Poznaniu religijnemu nadać uzupełniający względem naukowego charakter, a naukowemu religijny. Czasem w "poważnej" polskiej publicystyce można się spotkać z opinią, że nie ma przeszkód, aby człowiek wierzący zajmował się pracą naukową. Zupełnie nie potrafię zrozumieć tego stwierdzenia, bo albo mówimy o oczywistości dotyczącej ogromnej masy wierzących uczonych, albo nie rozumiemy zupełnie słowa nauka.

Wiara nie stoi w sprzeczności z nauką. Ludzie mają różnie skonstruowane umysły są humaniści, są analitycy, kontemplatycy, artyści itp. Dla jednych wystarczy sama wiara, inny gośc ma problem (umysł jest Mu krzyżem jego ziemskiego pielgrzymowania ten musi się podeprzeć nauką)

>Warto przypomnieć, że każdy uczony, poza zakresem swej specjalności, jest tak samo laikiem jak każdy inny człowiek. Przenoszenie autorytetu naukowego z jednej dziedziny na drugą jest zwyczajną uzurpacją. Natomiast w zakresie uprawianej przez siebie dziedziny nauki żaden z uczonych nie może opierać się na jakichkolwiek dogmatach i dlatego np. teologia jest wiedzą, ale nie jest nauką.

Z teologii najbardziej lubię Modlitwę. Współczuję rasowym teologom. Cel życia ludzkiego jest banalnie prosty, przy ograniczności umysłu ludzkiego do jego poznania.

>Nauka i wiara nie mogą być ze sobą sprzeczne, gdyż z punktu widzenia nauki zdania, których przedmiotem jest termin empirycznie nieweryfikowalny są nonsensem, także nonsensem jest przeczenie takim zdaniom. Zaś nauka zajmuje się porządkiem (sensem) empirycznie weryfikowalnego świata.

Tak. wzajemnie się uzupełniają bądź dochodzą do porozumienia.

Nie znaczy to, że uważam religię za przeżytek lub mało ważne zjawisko społeczne. I choć wiemy, że doświadczenie religijne jest wyjątkowo odporne na empiryczne badanie i wierzący wyrażają sprzeciw, gdy ich wierzenia chcemy poddawać próbom weryfikacji doświadczalno-rozumowej i racjonalnej dyskusji, to nie zapominajmy, że w religiach musi tkwić coś, co oni uważają za bardzo ważne. Wiara zaspokaja ich potrzeby i odpowiada na ważkie pytania. Religia może być, i najczęściej jest, racjonalna, gdyż jest wynikiem przemyśleń rozumnych ludzi; dlatego wiara na drodze spekulacji intelektualnych może znaleźć potwierdzenie.

Dla niektórych konstrukcji umysłu , oczywiście.

>Cały tekst warto przeczytać oraz, co jest jeszcze trudniejsze, warto spróbować samodzielnie przemyśleć.
>

---

Ciekawych przemyśleń życzę.
>.
Jest Pan na dobrej drodze by stać się gorliwym Katolikiem, przy całym szacunku dla Pana Osoby.

>Jest Pan na dobrej drodze by stać się gorliwym Katolikiem, przy całym szacunku dla Pana Osoby.

Buahaha, sikam po nogach . Tego się ze strony fratera nie spodziewałem. Nie wiem, czy użył tej konstrukcji językowej specjalnie, ale rozbawiło mnie to.

>>Jest Pan na dobrej drodze by stać się gorliwym Katolikiem, przy całym szacunku dla Pana Osoby.
>Buahaha, sikam po nogach . Tego się ze strony fratera nie spodziewałem. Nie wiem, czy użył tej konstrukcji językowej specjalnie, ale rozbawiło mnie to.
He.He. Ty się nie śmiej , to może być ZNAK!!
Nie wiem jeszcze czego znak, ale frater coś wymyśli.

---

NIE KLIKAĆ

@@@

>Jest Pan na dobrej drodze by stać się gorliwym Katolikiem, przy całym szacunku dla Pana Osoby.

Jestem katolikiem i to z wielopokoleniowymi tradycjami rodzinnymi, tyle że wybrałem sakrament małżeństwa, a nie kapłaństwa. (Choć na kapłaństwo też miałem ochotę i chyba dlatego - choć byłem już żonatym - teologii chrześcijańskiej trochę liznąłem.)
Tyle, że Bozia o łasce wiary dla mnie zapomniała i dlatego z jakąkolwiek gorliwością zawsze u mnie było trudno. Natomiast braku pokory i dążności do poznania, zrozumienia i samodzielnych przemyśleń zawsze był nadmiar. Ot, taka "rogata dusza"!
Dzięki temu - dziś już mogę tak powiedzieć - zbudowałem sobie własny światopogląd, który określam jako racjonalistyczno-empiryczny sceptycyzm i w poznaniu świata opieram się na naturalizmie ontologicznym.
Ale jak Brat doskonale wie: Wszystko jest w "rękach Boga" i kto wie, co jeszcze mnie spotka.

---

Szczęść Boże.

.

>@@@
>>Jest Pan na dobrej drodze by stać się gorliwym Katolikiem, przy całym szacunku dla Pana Osoby.
>Jestem katolikiem i to z wielopokoleniowymi tradycjami rodzinnymi, tyle że wybrałem sakrament małżeństwa, a nie kapłaństwa. (Choć na kapłaństwo też miałem ochotę i chyba dlatego - choć byłem już żonatym - teologii chrześcijańskiej trochę liznąłem.)

Może Pan, jeżeli taka będzie wola PANA JEZUSA zostać Stałym Diakonem (Kapłanem). Żona tu nie jest przeszkodą, aczkolwiek musi wyrazić pisemną zgodę.

Stały Diakon wykonuje tę samą posługę co Ksiądz z pominięciem przewodnictwa i pełnego uczestnictwa w Celebrowaniu MSZY ŚWIĘTEJ, oraz nie może udzielać Rozgrzeszenia (Spowiedź Święta, Wiatyk).

Tylko 4 lata Seminarium Duchownego do osiągniecia tego celu.

Pokój i Dobro

I Pan Bogusławski zostanie diakonem w wieku 103 lat...(wierzę,że wiek rzeczywisty podał)
To mogłoby być ciekawe.

---

NIE KLIKAĆ

@@@

>Może Pan, jeżeli taka będzie wola PANA JEZUSA zostać Stałym Diakonem (Kapłanem). Żona tu nie jest przeszkodą, aczkolwiek musi wyrazić pisemną zgodę.
>Stały Diakon wykonuje tę samą posługę co Ksiądz z pominięciem przewodnictwa i pełnego uczestnictwa w Celebrowaniu MSZY ŚWIĘTEJ, oraz nie może udzielać Rozgrzeszenia (Spowiedź Święta, Wiatyk).
>Tylko 4 lata Seminarium Duchownego do osiągnięcia tego celu.

Serdecznie dziękuję Bratu za troskę, ale dojrzały mężczyzna powinien mieć też poczucie godności i poglądy zmieniać ewolucyjnie, a nie rewolucyjnie.
Przez ładnych parę lat młodym ludziom pewne rzeczy opowiadałem, coś tam opublikowałem, a teraz na starość miałbym mówić, że się pomyliłem, albo że, tak naprawdę, to cały czas myślałem inaczej.
Widzę, to proszę Brata, w mediach dosyć często, ale ja jestem tym zażenowany.

A ze mną jest jeszcze gorzej, gdyż - co prawda podyplomowo - ale teologię chrześcijańską już skończyłem. Może to się nie liczy, gdyż pod kierunkiem heretyka - ks. prof. Edwarda Bałakiera, ale On wyszedł z dobrej franciszkańskiej szkoły i rzymski katolicyzm też znał nienajgorzej.
A najgorsze w tym jest, iż mój wspaniały profesor namówił mnie na te studia (wiele, wiele lat temu) doskonale wiedząc, iż byłem, już wówczas, na etapie ateizmu - po studiach politologicznych i religioznawczych.
Dziś od Boga odszedłem znacznie dalej, gdyż teraz już nie przeczę bytom nie istniejącym.

Nasz doczesny świat nie jest tak prosty jak się ludziom wydaje. Osobiście znałem W. Tylocha, J. Kellera, J. Wierusza Kowalskiego. Znam S. Obirka. Wielu innych, podobnych im, wielkich intelektualistów, którzy kiedyś w "sukienkach" chodzili znam z ich dorobku.
Dla mnie Węcławski jest teraz większy, a nie mniejszy. Nie dlatego, że zrzucił, ale dla tego że zdobył się na taką odwagę.

Reasumując bliżej mi już do drewnianej skrzynki, jak do diakonatu. Co moich poglądów, to ich korzenia, czy pnia (ale tylko tyle, gdyż już gałęzie, to permanentnie ewoluują), to żadna ludzka siła nie jest ich w stanie zmienić, a cuda to ja nie wierzę.
Choć jak napisałem w poprzednim poście - wszystko jest w rękach Boga.

---

Szczęść Bratu Boże.

.

Dziękuję za miły tekst. Nawet na racjonaliście.pl coraz więcej nieracjonalnych zapalczywie agresywnych wypowiedzi. Ta sztuka rozróżnienia poznania boga przez wiarę w niego i świata przez obserwację jego, jest za mało pielęgnowana. Zbyt często, czy to z wierzących strony, czy też antywierzących dochodzi do sporu na terenie - stosownie do stosunku rozmówcy do świata i boga - rozłącznym.
Nauka i płynąca z niej wiedza jest wytworem tysięcy pokoleń ludzkości posługującej się przeróżnymi językami i metodami. Ale dzięki metodzie jej (wiedzy) gromadzenia, możemy dokonywać dowolnych kompilacji źródeł wiedzy i starać się osiągać najprostszy z możliwych opis świata.
Inaczej z wiarą. Ta uporządkowana na różne sposoby (religie) wiedza nie nadaje się do kompilacji (mieszania). Chyba głównie dlatego, że nosiciele (nośniki) tej wiedzy są zobowiązane do trwania w [...]. Takie trwanie jest gwarantem istnienia religii (ale nie wiary).
I tak niewierzący w boga konkretnego skłonni są uznać istnienie siły sprawczej, boga - prawa wszechświata, niezależnego od języka, kraju i tradycji (którego notabene kościół katolicki obawia się najbardziej - jeśli oprzeć się na współczesnych tekstach), natomiast wierzący w boga konkretnego czym lepiej mogą się kontaktować między sobą, tym wyraźniej podkreślają różnice. Jest grupa podejmujących starania ekumeniczne, ale obawiam się o ekumenizm budowany przez aktywnych kapłanów dowolnej religii.
Warto jednak poszukać w początkach ludzkości co było pierwsze, czy wspólny obiekt wierzeń, czy wspólne poznawanie i wiedza. Myślę, że to pierwsze. A w takim razie religijność można traktować jako pierwotnie zbiorową, dopiero potem indywidualną. Z wiedzą będzie inaczej. Najpierw pojawia się wiedza indywidualna a potem dokonuje się jej uwspólnienie. Taki wniosek jest o tyle ryzykowny, ze jego rozumienie wymagałoby akceptacji religijności przed naukowością. I myślę, że jednak tak jest. Cała tragedia religii sprowadza się do tego, że w którymś momencie historii spróbowała ona (religia) zastosować mechanizm zarezerwowany dla poznawania naukowego. Indywidualizm.
Pojawił się indywidualny bóg i wszystko zaczęło się komplikować.
Myślę, że przy okazji każdego indywidualnego zastanawiania się nad światem i bogiem, należy uwzględnić wspólnotowe pochodzenie wiary (religii) i wspólnotowe przeznaczenie wiedzy nauki.
A jeśli idzie o nagrody, czy kary, to nie ma się czym pzrejmować. Jak rzekł bodajże Bergson: "najbliższym prawdy mówieniem o bogu jest absolutne milczenie".
Pozdrawiam i dziękuję jeszcze raz za spokojne teksty.

>>wiara i rozum nie przeciwstawiają się sobie, ale wspomagają się nawzajem, niczym Ťdwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdyť
"Pobożne", czyli nieuzasadnione życzenie.
Religia zasadza się na wierze w niepodważalny dogmat i poszukiwaniu potwierdzeń.
Nauka na powątpiewaniu i szukaniu sprzeczności, oraz doskonaleniu technik badawczych.
Nauka posiada narzędzia objaśniające dokładnie czym jest religia. Religia nie jest w stanie opisać czym jest nauka.
Wiara i nauka to dwie skrajne sprzeczności. Nauka posługuje sie rozumem. Wiara, wiarą.

---

"Nie umiem wyobrazić sobie Boga nagradzającego i karzącego tych, których stworzył, [..] Boga, który jest jedynie odbiciem ludzkich słabości. [..] chociaż słabe dusze żywią takie myśli z powodu strachu lub absurdalnego egotyzmu". Albert Einstei

>Nawet skrajny empirysta by tak nie pomyślał.

Właśnie emirysta, zwłaszcza skrajny (racjonalsta zresztą też) tak by pomyślał. Dla empirysty i racjonalisty (zwłaszcza skrajnego) nie do przyjęcia byłaby przecież teza, że poza jego rzeczywistością istnieje inna, w której przebywa byt wyższy, nad tą jego rzeczywistością panujący.
No chyba, że ten hipotetyczny empirysta i/lub racjonalista byłby bardziej otwarty i mniej zadufany w sobie od naszych realnych empirystów i racjonalistów.

Empirysta opierając się na doświadczeniu wiedziałby, że komputer sam z siebie nic nie zrobi. Chyba, że sensualista, ale tych nawet nie biorę pod uwagę.

---

NIE KLIKAĆ

W jaki sposób zdobyłeś tutaj aż 74 punkty? Jestem w szoku.
Twoje fideistyczne dyrdymały nikogo tutaj nie poruszą.

Bo życie to nie gra.

- Nikt tutaj w nic nie gra.
- Nikogo tutaj nie poruszą twoje nieba/piekła.
- Odgrywanie roli małpki w twoim cyrku jest wyjątkowo obrzydliwe. Banany i klapsy nie zadziałają.

>W jaki sposób zdobyłeś tutaj aż 74 punkty? Jestem w szoku.

Płodny tfurca. A jakoś nie Mamy serca ujemnych Mu walić...

---

NIE KLIKAĆ

>>W jaki sposób zdobyłeś tutaj aż 74 punkty? Jestem w szoku.
>Płodny tfurca. A jakoś nie Mamy serca ujemnych Mu walić...
>

---

NIE KLIKAĆ

Mam prośbę byście się wczuli w temat bez uprzedzeń,
ciekawych wątków na tym przykładzie jest wiele

Faktycznie płodny twórca .
Uparcie twierdzi, że "na prawdę żyje jedynie ten kto wierzy w prawdę". I to nie byle jaką prawdę - jego prawdę = tę jedyną

Tylko dlaczego akurat trzeba wierzyć w jego prawdę? "Bo tak jest"
Zastanawiam się skąd u was taka potrzeba radosnego infekowania tych, którzy doskonale radzą sobie bez waszych "prawd". Pewnie właśnie stąd.

>"Według Jana Pawła II, zarówno rozum i wiara,
>jako pochodzące od Boga nie mogą być ze sobą
>we wzajemnym antagonizmie."

Według JP2, z całą pewnością. No cheba żeby jednak od bucka nie pochodziła

>W jaki sposób zdobyłeś tutaj aż 74 punkty? Jestem w szoku.
>Twoje fideistyczne dyrdymały nikogo tutaj nie poruszą.
>Bo życie to nie gra.
>- Nikt tutaj w nic nie gra.
>- Nikogo tutaj nie poruszą twoje nieba/piekła.
>- Odgrywanie roli małpki w twoim cyrku jest wyjątkowo obrzydliwe. Banany i klapsy nie zadziałają.

wiara i rozum nie muszą się wzajemnie zwalczać, lecz powinny się wzajemnie uzupełniać, tak, by rozum nie popadł w pychę, zaś wiara by nie przekształciła się w błędny, bezrefleksyjny fideizm. Wiara nadaje ludzkiej egzystencji sens, ukazuje jej przyczynę i cel. Natomiast rozum sprawia, że wiara jest dojrzała i ugruntowana.

Według Jana Pawła II, zarówno rozum i wiara, jako pochodzące od Boga nie mogą być ze sobą we wzajemnym antagonizmie.