>Zastanawiam się czy postawienie na języczek UWagi (6-7%)
>nie będzie najrozsądniejsze? Co wy na to?

E tam, duby smalone pleciesz... trzeba nam głosować na Komunistyczną Partię Polski - tylko oni będą w stanie zrobić tu taki porządek, jakiego nikt nie zapomni i usunąć liberalny aparat terroru i wyzysku, który gnębi biednych ludzi pracy i tuczy nielicznych oligarchów i kapitalistów. Dla nich, dla innych burżujów, klechów, wrogów Rosji i zaplutych karłów reakcji jest tylko jedno rozwiązanie - dół z wapnem lub latarnia. To będzie rewolucja, jakiej świat nie widział i jakiej Lenin naprawdę pragnął. Przypominam, że Rosjanie schrzanili sprawę komunizmu i rewolucja tak perferkcyjnie im nie wyszła (ale i tak żyło się lepiej, niż w międzynarodowym, tfu!, kapitalizmie), więc my mamy szansę. A Unia Wolności to spadkobiercy tych wszystkich drani, którzy zniszczyli Polskę Ludową w imię skrzydlatego kuraka i za pieniądzie imperalistów z Waszyngtonu, na czele z Balcerowiczem, który odpowiada za największe ludobójstwo w Europie od czasów faszyzmu!

Powyższa wypowiedź NIE jest wyrazem moich poglądów, jest to tylko kompilacja tego, co przeczytałem na forach poratlu lewica.pl i grupie alt.pl.popieram.ateizm

A teraz poważnie: i ja skłaniam się w kierunku UW, aczkolwiek nie ma w tym entuzjazmu, jest tylko "jeśli nie oni, to kto?", jako że poza UW nie widzę partii, której program zgadzałby się z moimi poglądami całkowicie. O PiS lepiej nie wspominać (żałosne pomysły, twardy populizm, kretyńskie argumenty), a i PO zachowywało się wiele razy dwuznacznie (niektóre głosowania, retoryka, niezbyt szczęśliwe 4x TAK...) i niezbyt, powiedzmy, liberalnie czy racjonalnie. Jeśli jednak UW nie dostanie się, to głos mój będzie zmarnowany, więc może lepiej na PO, w imię wzmocnienia "centrum" (takie z nich centrum, jak z mojej babci akrobatka).

UW ma sens tylko w jednym wypadku - samodzielnym rządzeniu.
Jako języczek u wagi już raz była i co z tego... dobrze chciała, a i tak populizm zwyciężał. Zauważcie obecnie. Lewica na przekrętach stoi, ale gospodarka jednak się trzyma.
A jakby tak polityków na Antarktydę... może klimat się ociepli, pingwiny zaczną latać...
z drugiej strony to i kolejne zlodowacenie gotowi są zmajstrować... zabraknie słówka "lub" zlodowaceniu i... strach pomyśleć ;-P

ja będę głosować na UW. Jest to jedyne ugrupowanie, które podziela moje priorytetowe poglady (rozdział państwa od religii, liberalizm gospodarczy, równouprawnienie, aborcja).

>ja będę głosować na UW. Jest to jedyne ugrupowanie, które podziela moje priorytetowe poglady (rozdział państwa od religii, liberalizm gospodarczy, równouprawnienie, aborcja).
>
A ja na PO.

>[...] UW [...] podziela moje priorytetowe poglady (rozdział państwa od religii, [...]równouprawnienie, aborcja).
A to niby od kiedy? Zresztą SLD też 'popierał' i widzimy ile z tego wyszło.

Nieśmiało zwrócę uwagę na fakt, że władzy nie sprawują programy polityczne... Głosowanie na program czy wedle nazwy partii jest całkowitym nieporozumieniem jeśli się nie pamięta, kto ma głos decydujący w danej partii. Przecież czy to Porozumienie Centrum, czy Prawo i Sprawiedliwość, to żadna różnica - prawdziwa nazwa tych partii brzmi Kaczyńscy. Identycznie w przypadku pozostałych partii, których złotouści wodzowie nawet po parę razy chłeptali już z korytka. Naprawdę - nie problem w tym kogo wybrać, ale w tym, że nie ma kogo wybrać.

>Naprawdę - nie problem w tym kogo wybrać, ale w tym, że nie ma kogo wybrać.

Swego czasu Janusz Korwin-Mikke, który moim idolem politycznym nie jest, powiedział, że nie zagłosuje ani na Wałęsę, ani na Kwaśniewskiego, bo to wybór między dżumą a cholerą.
Ja również dosyć długo szanowałem swój głos za bardzo by oddawać go na którąkolwiek partyjkę.
To był strach przed wstydem za tych, których wybiorę!
Ale kogoś trzeba, bo inaczej wybiorą się sami, rękami przejajświętszego elektoratu!
Dotąd nie głosowałem, bo nie było na kogo - czekałem, ale chyba się nie doczekam, a wizja Trójcy PO-PiS-LPR teroryzowanej przez Wszechmłodzież mnie przeraża!

Problem polega na tym, że Polska nie ma po prostu tradycji demokratycznych. Nie ma zatem ani wystarczająco świadomych swych praw i obowiązków wyborców, jak i nie ma polityków świadomych swych obowiązków wobec Państwa i wobec wyborców. Jest kilku idealistów-intelektualistów, którzy już się nie liczą w polityce, jest multum karierowiczów żądnych stołków, blichtru i kasy oraz spore grono nawiedzonych "proroków" realizujących chore misje. Pytanie - czy Polska ma w ogóle szansę stać się normalnym, demokratycznym krajem? Bo może wcale nie musi, może pewne etapy rozwoju mogą zachodzić wyłącznie w określonych warunkach polityczno - ekonomiczno - socjologicznych? Może raz na zawsze straciliśmy szansę wypracowania metod, zwyczajów, etosów?