Większość zapewne uznaje, że ludzkiego życie jest większą wartością niż życie innych zwierząt. Dlaczego? Pytanie to nasunęło mi się podaczs czytania wątku o aborcji. Jeśli uznamy już zygotę za człowieka (zawiera przecież indywidualny materiał genetyczny) i zdecydujemy się na ochronę tego życia, dlaczego na to samo nie zasługują zygoty zwierząt ? Czy w tym wypadku kierować się już potencjałem zapłodnionej komórki? Pytanie sczególnie do ateistów, którzy nie uznają duszy, mogącej stanowić powód dyskryminacji zwierząt. Tylko dlatego, że mamy bardziej rozwinięty mózg zasługujemy na lepsze traktowanie? Co z ludzmi upośledzonymi ? Czy można ich bezkarnie przerabiać na pożywienie? Nie możemy negować zdolności do odczuwania cierpienia u zwierząt, nawet emocji w wypadku wyżej rozwiniętych. Wszystko wiąże się ze stopniem rozwoju mózgu. Od jakiego stopnia tego rozwoju istota zasługuje na prawo do życia? Możemy uznać, że ochronie podlegają jedynie przedstawiciele homo sapiens. Ale dlaczego? Swiadomość istnienia? I coż z tego? Co tak naprawdę się traci w chwilii śmierci? Otóż nic, gdyż nie można mieć już wtedy poczucia straty. Czy osoby upośledzone posiadają taką świadomość? Niemowlęta nie. Cierpienie osób bliskich ma mnie chamować porzed zabójstwem człowieka? A jeśli znajdę bezdomnego którym nikt się nie interesuje? Człowiek w domu opieki, który nawet nie wiem, że istnieje? Co może mnie wtedy powstrzymać? Jakie logiczne przesłanki ? Człowiek chce żyć, ale gdy umrze, jak wyżej pisałam, nie odczuje straty. Czy tylko religia chroni przed takim rozporządzaniem ludzkim życiem? Czy mam uznać wolność wszystkich istot żywych do decydowania o własnym życiu : nie zabijać much, nie jeść mięsa, nie nosić skóry, sprzeciwiać się badaniom na zarodkach zwierzęcych ?

Jeśli nie zgadzasz się z moją opinią w sprawie antykoncepcji, nie rozwlekaj tego tutaj, szczególnie interesuje mnie Twoja odpowiedź na pierwsze pytanie.

Przepraszam za natłok pytań i pozdrawiam