Oglądając przekazy medialne z wieców na terenie Białorusi, łatwo zauważyć, iż odbywają się one pod sztandarami biało - czerwono - białymi, symbolizującymi nurt niepodległościowo - narodowy. Flaga sowiecka, zielono - czerwona jest w zdecydowanej defensywie. Oznacza to "unaradawianie się" Białorusinów - czyli wielkie kłopoty dla Rosji w nieodległej już być może perspektywie.
Flaga biało - czerwono - biała pojawiła się w 1918 roku i symbolizowała niepodległościowe aspiracje Białorusinów. Dla jej upowszechnienia bardzo wiele zrobił....Wilhelm Kube, beniaminek Hitlera, gauleiter Okręgu Generalnego Białoruś w czasie II wojny światowej. Mając dużą dozę autonomii, wychodził on z założenia(wielce słusznego), iż najlepszym antidotum na bolszewizm jest unaradawianie Białorusinów w opozycji do Rosji/bolszewizmu. Jego białorutenizacyjna polityka spotkała się z ostrym sprzeciwem ze strony czynników SS i policji. Jednakże mając bardzo mocną pozycję, Kube był w stanie przeforsować szereg swoich koncepcji. Zginął we wrześniu 1943 roku. NA jego ceremonialnym pogrzebie Himmler zauważył, iż śmierć uchroniła Kubego przed trafieniem do obozu koncentracyjnego
Temat białorutenizacyjnej polityki Kubego jest wcale szeroko potraktowany w jego wikipediowskim biogramie. Zainteresowanych zachęcam do jego wnikliwej lektury.

"Wobec coraz większego zagrożenia przez partyzantkę W. Kube zdecydował się w czerwcu 1942 r. zaktywizować białoruskich nacjonalistów. Opierając się na jedynej legalnej organizacji białoruskiej, tj. Białoruskiej Samopomocy Ludowej, 29 czerwca mianował jej szefa I. Jermaczenkę swoim doradcą i mężem zaufania „narodu białoruskiego” oraz zapowiedział powołanie 3 dalszych mężów zaufania w komisariacie generalnym i po jednym w każdym komisariacie okręgowym. Jednocześnie zapowiedział – prawdopodobnie bez zgody władz Rzeszy – utworzenie tzw. Wolnego Korpusu Białoruskiej Samoobrony, polecając działaczom Białoruskiej Samopomocy Ludowej przygotowanie odezwy wzywającej Białorusinów do ochotniczego zaciągu. W nowej sytuacji W. Kube zezwolił w lipcu 1942 r. na powołanie 12-osobowej Rady Głównej Białoruskiej Samopomocy Ludowej z I. Jermaczenką na czele, która składała się z kilku resortowych wydziałów. W każdym okręgu powstały ponadto rady okręgowe. W ten sposób był tworzony aparat administracyjny, który w przyszłości mógłby przejąć władzę z rąk Niemców. Towarzyszyły temu kolejne koncesje na rzecz Białorusinów, jak powołanie Białoruskiego Towarzystwa Naukowego, związków zawodowych, białoruskiego sądownictwa, Ligi Kobiet, czy zezwolenie na wywieszanie BIAŁORUSKICH FLAG i godła narodowego. W sierpniu zapowiedziano otwarcie białoruskich gimnazjów, przystąpiono też do rozmów w sprawie reaktywowania Uniwersytetu w Mińsku. We wrześniu ukazało się zarządzenie o zmianie nazewnictwa administracyjnego, zgodnie z którym dotychczasowe rejony uzyskiwały nazwę powiatów, a burmistrzowie – tytuł naczelników powiatu, gminy, miasta i wsi. Dużą uwagę zwracał W. Kube na rozpowszechnianie jego polityki w prasie białoruskiej i niemieckiej; zapraszał do Mińska licznych dziennikarzy z Rzeszy, inspirował odpowiednie korespondencje i wywiady. Pod koniec lipca W. Kube zezwolił na przeprowadzenie w stolicy Białorusi 4-dniowego zjazdu okręgowych i rejonowych kierowników Białoruskiej Samopomocy Ludowej. Postulował on zmianę statutu organizacji i przyznanie jej funkcji samorządowych. W tym samym czasie rozpoczęto przygotowania do utworzenia Korpusu Samoobrony Białoruskiej, białoruskiej formacji zbrojnej przeznaczonej do walki z coraz silniejszą partyzantką. Strona białoruska liczyła na rozwinięcie go w przyszłą narodową siłę zbrojną, ale szybko nastąpiła kontrakcja centralnych władz niemieckich, które znacznie przyhamowała nadzieje Białorusinów. Przeciwko temu zdecydowanie protestował W. Kube, ale przyniosło to bardzo skromne rezultaty. Berlin zgodził się na nie przekształcanie Korpusu w bataliony policyjne, ale utrzymanie go, aczkolwiek faktycznie podległego Niemcom."

pl.wikipedia.org/wiki/Wilhelm_Kube