Uczestniczyłem już w wielu dyskusjach o aborcji na różnych forach i zawsze kończyła się ona wymianą wyzwisk, która sprowadzała się do tego, że antyaborcjoniści nazywali zbrodniarzami liberałów, a liberałowie nazywali prolajfowców tępymi ignorantami. Czy towarzystwo tutejsze jest na wyższym poziomie? A może uda nam się sformułować kilka racjonalnych opinii na temat niektórych aspektów tego trudnego zagadnienia?

Na wstępie chcę zrócić uwagę na najczęstszy błąd logiczny popełniany przez aborcyjnych dyskutantów. Błąd ten polega na specyficznym odwróceniu relacji przyczyna-skutek. Dyskutanci często zapominają, że z początku rowój człowieka jest zgodny z upływem czasu, że dopiero stary człowiek rozwija się odwrotnie, tracąc życie. Kiedy jednak spojrzymy na pierwsze miesiące człowieka, to widzimy, że najpierw jest ledwie żywa materia organiczna w postaci plemników i komórki jajowej, potem rozwija się dość bezładny układ nerwowy u płodu, a dopiero potem w dziecku kształtuje się świadomość i podmiotowość. Wydaje się, że z pozoru to proste, ale zaskakująco wiele osób nie rozumie konsekwencji tak rozumianego upływu czasu.

Aby dobrze zrozumieć i uświadomić sobie konsekwecje tego, o czym piszę, warto wyobrazić sobie jakiś świat równoległy, w którym wszystko jest prawie identyczne jak u nas. Gdybyśmy się zamienili miejscami ze swoim analogiem, to żaden z nas nie poczułby różnicy. Wyobraźmy sobie teraz, że odkryliśmy, iż jest kilka różnic w historii obu światów, niektóre z tych różnic polegają np. na tym, że w szpitalmych rejestrach o kilka, czasem kilkanaście sekund różnią się daty urodzin analogów. Badamy dokładniej, okazuje się, że patrząc wnikliwie w przeszłość obu światów i porównując analogiczne zdarzenia widzimy, że momenty poczęcia mój i Twój i jeszcze wielu osób różnią się o kilka czy kilkanacie sekund. Przyglądamy się większej liczbie światów równoległych, okazuje się że różnice są rzędu minut, godzin, a nawet dni. Mimo to światy są niemal identyczne, a ja zawsze jestem ja, nawet po zamianie ze swoim analogiem.

Chcę tym myślowym eksperymentem uświadomić niektórym z Was, jaki błąd popełnia większość ludzi. Błędem tym jest bezpodstawne twierdzenie, że jeżeli urodzi nam się dziecko poczęte dzisiaj, to będzie to zupełnie inna osoba niż w wypadku, gdy zrezygnujemy dzisiaj z seksu i poczekamy z poczęciem jeszcze miesiąc lub rok. Ja twierdzę, i zawsze powtarzam to (z małym skutkiem) w dyskusjach aborcyjnych, że gdyby moi rodzice nie urodzili mnie w 1955 ale poczekali z tym 5 lat i urodzili mnie w 1960, to byłbym tym samym człowiekiem, ale o 5 lat młodszym. Nie ma podstaw twierdzić, że ja, poczęty 5 lat później, byłbym kimś mniej wartościowym, mniej człowiekiem, niż ten poczęty 5 lat wcześniej.

Jeżeli pominąć wszelkie inne aspekty aborcji czy poronienia i skupić się tylko na tym jednym aspekcie liczby dzieci i dzieci potencjalnych, to widać jak na dłoni, że aborcja, której jedynym celem jest późniejsze urodzenie dziecka, nie może być krytykowana z tego punktu widzenia, jeśli w końcu rodzice decydują się wreszcie i rodzą dziecko. Jeżeli później już nie chcą mieć kolejnych dzieci, mimo że nadal mogą, to odpada nawet zarzut, że mogliby mieć więcej dzieci.

Kiedy więc obserwujemy dwie rodziny, dwa małżeństwa w tym samym wieku, obie wychowują jedynaków, jeden nich ma 15 lat a drugi 10 lat, to nie ma w tym nic złego. Obie pary nie chcą mieć więcej dzieci. W takim porównaniu widać, że jeśli para, której dziecko ma 10 lat, 15 lat temu przeprowadziła aborcję, to ta para nie odebrała nikomu życia, a jedynie opóźniła urodzenie swojego dziecka o 5 lat.

Często mnie pytają, czy chciałbym, żeby moi rodzice mnie wyabortowali po poczęciu mnie, ja wtedy zawsze racjonalnie odpowiadam. Tak, chciałbym, bo teraz byłbym o 5 lat młodszy, szczęśliwszy i miałbym rodzeństwo... "zaraz, a skąd nagle jakieś rodzeństwo?" spytacie... ale póki nie pytacie, nie będę Was zanudzał, poczekam, czy wątek Was zainteresuje