Jakość filmu ocenia się siedzeniem. Im bardziej czujemy, że krzesła w kinie są niewygodne, tym bardziej oczywiste jest, że film nam się nie bardzo podoba. Dzisiejszego wystąpienia Tuska słuchałem siedząc w wygodnym fotelu. Odpowiedzi Jarosława Kaczyńskiego również i wydawało mi się, że mówił cztery razy dłuższej. Dopiero z wiadomości dowiedziałem się, że mówił wręcz cztery razy krócej. Ciekawe.
Opozycji brakowało w wystąpieniu Tuska konkretów. Zarzut braku konkretów jest najbardziej pozbawionym konkretów zarzutem jaki krytyk potrafi wymyślić. Jest również najbardziej standardowy.
Jarosław Sierotka kwilił po staremu, że media go nie kochały, bo gdyby go kochały to by go doceniły, a on Tuska nie ceni i ma po temu swoje powody.
Tusk mówił o stanie Polski, o priorytetach i o tym jak te najważniejsze dla Polski sprawy chciałby rozwiązać. Ocena stanu Polski, jak na tak krótkie wystąpienie była porażająco słuszna, imponowała również hierarchia priorytetów. Niepokoiło pytanie, czy realizacja tych zadań jest możliwa i w jakim czasie. Gdyby miał je realizować tylko rząd, musielibyśmy powiedzieć, że są to zadania niewykonalne. Najwyraźniej zarówno nowy premier, jak i jego rząd (w tym również koalicjant) w pełni zdają sobie z tego sprawę. Tusk proponował strategię dla państwa, a nie tylko dla rządu - dla samorządów, dla organizacji pozarządowych, dla opozycji (jeśli zechce robić cokolwiek prócz wkładania kija w szprychy), dla nas wszystkich.
Opozycja ma zawsze prawo powiedzieć: wy nie pomagaliście nam, my nie będziemy pomagali wam. Najwyraźniej wizje tego co dobre dla Polski są tu zasadniczo odmienne. Dlatego pisowską część opozycji jako partnera do działania należy skreślić, poszukując taktyki neutralizowania sabotażu z tej strony.
Obawiam się, że niczego nie usłyszeli również posłowie z LiD. Czy w tych komentarzach była li tylko służbowa opozycyjna retoryka, czy głębokie przekonanie, że słyszą tylko to na co się nastawili, że usłyszą. Mnie Tusk po raz kolejny zaskoczył. Ucieszę się naprawdę kiedy na Allegro zaczną się pojawiać moherowe berety do sprzedania. Wśród młodych, którzy rzucili swoje głosy na szalę, jak na razie euforia nie mija. I słusznie.