Na europejskim teatrze działań sytuację mamy następującą. USA, konfrontowane z Chinami na obszarze Pacyfiku, będą ograniczały swoją obecność i aktywność w Europie. Całkiem z niej nie zrezygnują, ze względów także historyczno - emocjonalnych, tym niemniej jednak będzie to już całkiem inna jakość angażowania się w sprawy Europy, która do tej pory spokojnie sobie funkcjonowała, korzystając z militarnej egidy USA. Amerykanie ograniczając się w Europie, wyznaczą w niej swego proamerykańskiego namiestnika do zarządzania kryzysem europejskim. Po odejściu z UE GB - jedynym - oczywistym - kandydatem są Niemcy. Niemcy chcąc nie chcąc muszą został liderem Europy z nadania USA. Z kolei Niemcy zarządzając całą Europą będą musiały znaleźć "podwykonawców" do zarządzania jej poszczególnymi segmentami - gdyż same jako główny koordynator i supervisor europejski nie będą mogły i chciały zajmować się wszystkimi problemami, których będzie multum.
Tysiąc lat temu Otton III planując rekonstrukcję idei imperium romanum w Europie, podzielił ja na Rome, Galie, Germanię i Sclavinię - i tez ostatnią zamierzał poddać pod opiekę Chrobremu.
Obecnie mamy podobną sytuację. Polska jest naturalnym kandydatem do zarządzania kryzysem na wchodzie Europy I Niemcy - jeżeli tylko Polska zechce - zaakceptują taki wariant. "Deal" z Niemcami już w zasadzie w jakimś ogólnym kształcie istnieje. Chodzi tylko o to żeby go zmodyfikować i doprecyzować. Na wschodzie istnieje też już kryzys, którym się trzeba zająć i którego istota polega na ekspansywnej polityce Rosji, która będzie starała się destabilizować wschodnią flankę Europy. Stad konieczność wspierania Ukrainy oraz prowadzenia intensywnej polityki prometejskiej w przebudzonej Białorusi. Stąd też konieczność rozbudowy nowoczesnej siły zbrojnej ( to nie są terytorialsi!) - a wszystko to za duże pieniądze, które w ramach "dealu" jak wyżej dla nam Europa pozostająca pod nadzorem Niemiec.