W książce 'Cienie Zapomnianych Przodków' (znakomita, polecam wszystkim!), autorzy Carl Sagan i Ann Druyan zamieścili takie słowa:
'Nasza inteligencja powstała całkiem niedawno i z pewnością nie jest doskonała; niepokojąca jest łatwość, z jaką może ona zostać zbałamucona, obezwładniona lub oszukana przez inne wbudowane skłonności, które same niekiedy mogą wydawać się chłodnym głosem rozsądku. Jeżeli jednak inteligencja stanowi naszą jedyną przewagę, to musimy się nauczyć lepiej jej używać, wyostrzyć ją, zrozumieć jej ograniczenia i słabości; powinniśmy użyć jej tak, jak koty wykorzystują swoją umiejętność maskowania się, jak patyczaki stosują kamuflaż - aby uczynić z niej narzędzie naszego przetrwania'.
Piękne słowa. Zastanawia mnie tylko, co mieli na myśli autorzy pisząc o chłodnym głosie rozsądku, pod który podszywają się nasze nieracjonalne skłonności. Czy ktoś ma pomysł, o czym mówią autorzy w tym miejscu?