Minęło zaledwie kilka dni od mojego zarejestrowania się tutaj, a już mam kilka minusowych punktów oceny ze strony innych członków, dwa moje wątki potraktowano jako bazgroły, a jeden się dosłownie zdematerializował. I to mnie najbardziej dziwi, gdyż zatytułowany był ''Miłość to chemia mózgu''. Zawierał on naukowe wytłumaczenie, że uczuciem miłości rządzi mózg, a nie serce. Pomyłkowo ten wątek znalazł się w dziale Religia (mea culpa) lecz ktoś grzecznie zasugerował, że jego miejsce jest w dziale Nauka. I rzeczywiście jakiś dobry duszek-racjonalista przerzucił go tam, za co stokrotne dzięki, ale nie na długo, bo inny duszek-racjonalista, już nie taki uczynny i wyrozumiały jak poprzedni, poszedł ostro po bandzie i rzucił go w czarną dziurę wirtualnej przestrzeni. Zrobił to ktoś, kto nadal tkwi w świadomości medycznej nt. roli mózgu, w okresie potęgi Egiptu. Wtedy to, mumifikując ciała, mumifikowano m.in. serce, a mózg wysysano poprzez nos i wyrzucano. Gdyby wiedziano wtedy, że mózg jest centrum zarządzania człowieka, to wyjmowano by go w całości z czaszki, zmumifikowano i obdarzano większą czcią niż resztę ciała. Tego właśnie spodziewałem się po tubylcach-racjonalistach, ale stało się inaczej. Ten, kto wyrzucił ten wątek, nadal tkwi w pojęciu: serce- logo miłości, nadal wysyła walentynkowe kartki o kształcie serduszka w i nadal twierdzi, że to serce jest ośrodkiem wszelkich uczuć. A przecież jest to jawny irracjonalizm, pochodzący z zamierzchłych czasów, kiedy medycyna była w powijakach. Wtedy to ukuto takie stwierdzenie na podstawie objawów towarzyszących miłości, tj. podniesione ciśnienie krwi, kołatanie serca czy rumieńce na twarzy w momencie spotkania się, zbliżenia do lub myślenia o obiekcie pożądania, czy miłości. Prawdą jest, że odpowiadało za to serce, ale takie pojęcie już dawno przekazano do lamusa niewiedzy. Niestety jednakone nadal tkwią wśród wielu. Szkoda tylko, że i także wśród racjonalistów.