>Nadal mi osobiście najbardziej podoba się ta z temperaturą, co nie znaczy, że był to jedyny czynnik selekcyjny.

tutaj. Jakby ktoś chciał poczytać, a czyta się super .

>>Nadal mi osobiście najbardziej podoba się ta z temperaturą, co nie znaczy, że był to jedyny czynnik selekcyjny.
>tutaj. Jakby ktoś chciał poczytać, a czyta się super .
Tak, też polecam bo sama tego nie wymyśliłam

Teza o zastoju ewolucyjnym jest co najmniej przedwczesna.Cały zespół czynników świadczy o zmianach ewolucyjnych, paść musi więc pytanie, czego oczekujemy. Z pewnością nie rewolucji, bo czynniki kształtujące środowisko, w którym żyjemy ( my sami )są stosunkowo świeżym zjawiskiem. Od niedawna ograniczamy wpływ środowiska pierwotnego na nasze organizmy.Tamte bodźce ewolucyjne nie oddziaływują już tak, jak przed tysiącami lat. Medycyna zaś, będąca obecnie jednym z dwu głównych czynników to ostatnie dwa, może trzy pokolenia. Jej postępy wpływają bezpośrednio na przeżywalność osobniczą, ale na efekty trzeba jeszcze poczekać. Podobnie działa rozwój cywilizacyjny, wpływając na tworzenie środowiska przyjaznego dla jednego gatunku. Tempo tych zmian rośnie, więc inne gatunki muszą być niezwykle plastyczne, by przeżyć.Nigdzie jednak nie miałem możności przeczytania o prowadzeniu badań nad stopniem komplikacji ludzkiego mózgu, a ten parametr ma szansę na stosunkowo szybkie zmiany. Wielkość ogranicza także wydolność kanału rodnego, tu jednak nie ma czynnika zwiększającego jego zmiany.Na stopień komplikacji mózgu niewątpliwie wpływa upowszechnienie pracy zespołowej. Jest jednak parametr, którego zmiany zaobserwować można łatwo. Są nim rozmiary ciała, większe z pokolenia na pokolenie. To z pewnością ma wpływ na funkcjonowanie organów wewnętrznych, których wydolność musi rosnąć.Kiedy jednak ta zmiana okaże się wprowadzającą nową jakość, no i czy ją wymusi? Tym niemniej wzrost wielkości świadczy o sprzyjającym okolicznościach środowiska. Natomiast klęski naturalne działają niekorzystnie na byt wszystkich organizmów, niezależnie od ich przystosowania do istniejących warunków, są bowiem zaburzeniem incydentalnym, którego oddziaływanie co najwyżej zaburza ewolucję, lecz jej nie sprzyja. Pojmowanie ewolucji życia jako liniowej, zawsze powołującej nowe, lepsze organizmy do istnienia, jest w moim przekonaniu błędem wynikającym z homocentryczności nauki.Pora na odrzucenie twierdzenia o postępie ewolucyjnym, a przyjęciu innego - darwinowskiego - środowisko określa możność przeżycia. Nie jesteśmy koroną bytu, a wypadkową zawirowań w warunkach środowiskowych, które dały nam szansę za zaistnienie. Jesteśmy niestety pierwszym gatunkiem, który ma wpływ na kształtowanie globalnych warunków środowiskowych na Ziemi. To jak go wykorzystamy bezpośrednio wpłynie na los także naszego gatunku, więc obserwowanie zmian ewolucyjnych może wcale nie określić możności przetrwania w jedynym znanym ekosystemie. Obyśmy nie stworzyli takich, które przerosną możliwości naszego dostosowania. Cywilizowanie Ziemi nie jest bowiem synonimem dobra.

>Gdy byłem dzieciakiem czytałem o tym, jak to się człowiek zmieni ewolucyjnie - że będzie miał wielką
>głowę, bo mózg mu się powiększy, że kończyny ulegną degradacji, bo nie trzeba będzie prawie w ogóle
>chodzić ani wykorzystywać siłowo rąk. Nic takiego nie nastąpiło, a więc rozwój cywilizacyjny nie ma
>wpływu na ewolucję biologiczną.

Zmieni się, ale nie za naszego życia. Poprzednie gatunki Homo (te najbardziej znaczące, różniące się widocznie) dzieliło jakieś od pół miliona lat - do 250 tys. Wzięłam pod uwagę H. habilis, H. erectus, H. heidelbergensis. Nie da się tego precyzyjnie wyznaczyć, bo istnienie gatunków często zachodziło na siebie.
Homo sapiens istnieje dopiero 250 tys. lat, z czego o cywilizacji możemy mówić dopiero po zlodowaceniu, a tak naprawdę - mowa o kilku tysiącach lat (gdy powstały pierwsze miasta).
Myślę, że następny gatunek pojawi się za co najmniej kilkadziesiąt tysięcy lat.

>[color=#330000]W różnych publikacjach na przeróżne tematy, od socjologicznych po te dotyczące
>żywienia napotykam zawsze na to samo stwierdzenie. Otóż zwraca się uwagę na fakt, iż życiem
>człowieka we wszystkich aspektach kierują zasady obowiązujące w społecznościach jaskiniowych sprzed
>kilkudziesięciu tysięcy lat.

Nie we wszystkich. Zasady przyjmowania znajomych do fejsa wtedy nie istniały.

>Gdy byłem dzieciakiem czytałem o tym, jak to się człowiek zmieni ewolucyjnie - że będzie miał wielką
>głowę, bo mózg mu się powiększy, że kończyny ulegną degradacji, bo nie trzeba będzie prawie w ogóle
>chodzić ani wykorzystywać siłowo rąk. Nic takiego nie nastąpiło, a więc rozwój cywilizacyjny nie ma
>wpływu na ewolucję biologiczną.

Nie mogło nastąpić, bo żyjesz maksymalnie kilkadziesiąt lat. Zmiany o których piszesz muszą trwać ileś pokoleń. Żeby mówić że coś nastąpiło lub nie, to musisz dokonać oceny za tysiące lat.