Wątek: Kraków: Boyowe spotkanie racjonalistyczne (21.12.2012, godz. 19:00)

>Oddział Krakowski PSR zaprasza na kameralne spotkanie poświęcone upamiętnieniu postaci Tadeusza
>Boya-Żeleńskiego. Odbędzie się ono w piątek, 21 grudnia 2012 r. o godz. 19:00 w Krakowie, w Kawiarni
>Naukowej (ul. Szeroka 10).
>W programie występy liryczne, poetycko satyryczne.
>W repertuarze Tadeusza Boya-Żeleńskiego, Juliana Tuwima, Jonasza Kofty oraz innym, a może i nawet
>własnym, wystąpią racjonalistki, racjonaliści oraz zaproszeni goście.

Żal mi bardzo, że nie dotrę - w okrągłą 138 rocznicę urodzin Boya - na odnośne Obchody

.

A tak z innej beczki, pod adresem Władzy tutejszej:
czy nie byłoby Słuszną Koncepcją, żeby zamiast (z całym szacunkiem) Woltera, właśnie Tadeusza Boya-Żeleńskiego Patronem Portalu uczynić?

Argumentów za znalazłoby się aż nadto - służę na żądanie.

Tymczasem, aby choć symbolicznie w Obchody się włączyć, Tuwimem z roku 1928 pozwolę sobie pojechać, co tym bardziej mi dogadza, że stylizowanym na klimaty Villonowe, a przyswojenie polszczyźnie Villona za jedną z największych Boyowych zasług uznaję.

WIELKI TRAKTAMENT
DLA MĘDRCA TADEUSZA BOYA

W którymś tam życia swego lecie
Winem do syta napojony,
Ni źrały mąż, ni puste dziecię,
Mimo iż ciężko doświadczony
Kaźnią, ścirpianą z ręki krwawey
Beauprego pana Antoniego,
Siadłeś tu pełen czci y sławy...
Mnie ta nie będziesz za świętego.

Pikardzki pacierz ci ukropię!
Nie znasz go? Widzisz mi niezgułę!
To wracay na naukę, chłopie,
Do siestry Francji lub do Due.
Nie taki dzisiaj jubileusz,
By się przed tobą w słowie puszyć!
Znamy cię, coś ty za Tadeusz,
Jak sobie lubisz poświntuszyć!

Gdybych swobodnie mógł folgować
Rozświerzbionemu jęzorowi,
Takie naszeptać w uszko słowa-ć,
Jako Małgośka Villonowi!
I tako rzec ci, z bebechami,
To, co od serca w krwie mej płynie,
Byś rzewnie zalał się ślozami:
"Ach, gdzież są niegdysieysze świnie?"

Bywało-ci onego czasu,
Iż rzeczy nazywano iście,
O nich psalmista z Czarnolasu
Kropił pod lipą najsoczyściej.
Item Potocki! Ten ci smakosz
Mało rzec: świnił - ale wieprzył!
Jadał korzenno, gadał takoż
I pełną garścią mowę pieprzył.

Item i Fredro - Lubomirę,
Czy jak ją zwano, piewał smacznie,
A dziś o byle pindę, ździrę,
Zaraz się gwałt i proces zacznie.
Owa by rzecz się tutaj zdała!
Ów hrabia uczciłby cię godnie!
Tak by przygadał, że Grzymała
Leżałby krzyżem trzy tygodnie.

Bo jakiejż innej dziś materyey
Chwytać się w mowie, Boyu dobry?
Wspominać, gdzie jest graf Owerniey
Lub Artus, diuk Bretaniey chrobry?
Ultramaryna! Fiume, bracie!
O tym niech gada, kto się uprze.
A ja bych tobie, jubilacie,
Tylko o jednym! - o tym kuprze!

Ale uczciwszy obyczaje,
Milknę, mistrzuniu, na półsłowie
I chociaż mi się serce kraje,
Rzeczy z imienia nie wypowiem.
Xiążę! Lecz niechaj kronikarze
Zapiszą, iż na twoje święto
Wraz z sercem, któreć składam w darze,
I kupra też nie pominięto.

Od zarania dziejów do 2003 r. ludzkość wyprodukowała pięć eksabajtów danych. To bardzo dużo, a jednak oszałamia coś innego: dziś produkujemy tyle co dwa dni. (Edwin Bendyk)