Jestem w szkole, nie mam czasu na długi wpis.Chciałam tylko napisać o moich zasadach religijnych, a raczej pseudoreligijnych.Uważam się za deistkę, jednak dalej szukam "czegoś dla siebie", tworząc nowe teorie w swojej głowie i czytając dawno już wymyślone dogmaty innych religii niż chrześcijaństwo (jestem z katolickiej rodziny). Bardzo podoba mi się idea reinkarnacji, ale nie takiej "w mrówkę", tylko takiej "w człowieka".Wydaje mi się to dość prawdopodobne. Człowiek nie potrafi sobie wyobrazić innego świata "wiecznej szczęśliwości", jaki ukrywa się w religii chrześcijańskiej ( nie tylko) pod pojęciem NIEBO.Łatwiej jest sobie wyobrazić dalsze życie na Ziemi, czyż nie? Podobają mi się idee satanistyczme, ale nie te z "duszeniem kotka", tylko te bardziejprawdziwe, głoszące, że człowiek tak naprawdę sam powinien sobie ustalać prawa, zgodnie z własnym sumieniem. W ogóle wierzę w to, że nikt nie rodzi się z gruntu zły, więc jeśli będzie zył zgodnie z własnym sumieniem, to powinien sobie w miarę bezkonfliktowo poradzić w życiu. Ale to utopia, tak nigdy nie będzie. Nikt nie słucha siebie do końca albo warunki zmuszają go do postępowania tak czy inaczej.Zawsze fascynowałam się Diabłem itp., ale to bardziej hobby. To świat, w którym chciałabym żyć, ale zdaję sobie sprawę, że powinnam myśleć bardzeij racjonalnie. I nie wierzę w Piekło, chociaż bardzo bym tego chciała - to takie piękne! Jeśli ktoś ma ochotę ze mną o tym porozmawiać, to podaję mój e-mail: mf.atzcop@snelovsnelon Z chęcią podyskutuję na ten temat, naprawdę. Mój chłopak sądzi, że jestem niekonsekwentna; że dopasowuję sobie te fragmenty religii czy filozofii, które są mi na rękę. Może i ma trochę racji, ale nie do końca. Cóż, napiszcie do mnie... mf.atzcop@snelovsnelon