Oko, zdaniem biologów, wyewoluowało wiele razy. Jest tylko jedno oko, o którym możemy z całą pewnością powiedzieć, że nie jest produktem ewolucji - oko opatrzności. Oczywiście fanatyczni zwolennicy ewolucji i tu dopatrują się działania sił doboru naturalnego. Stawiają pytanie co było pierwsze - australopitek czy oko opatrzności; doprowadzają sprawę do absurdu twierdząc, że to dobór naturalny spowodował pojawienie się nosiciela idei oka opatrzności. Co za nonsens.
Spór o ewolucję oka opatrzności może wynikać z błędu językowego. Nie wiemy jakie były w zamierzchłej przeszłości relacje między opatrznością i opacznością. Jest wiele powodów aby podejrzewać, że opaczność jest pierwotna wobec opatrzności. Opaczność zakrawająca na złośliwość zrodziła podejrzenia, że istnieje jakaś opatrzność. (Kiedy dziś budujemy Świątynię Opatrzności Bożej doskonale zdajemy sobie sprawę, że gdyby nie czuwająca nad Polską opaczność nie byłoby takiej potrzeby.)
Oko opatrzności nie jest produktem doboru naturalnego, a zwyczajnego pecha, przekonania, że coś za mną łazi i mnie prześladuje, coś obserwuje każdy mój krok, tylko po to, żeby mi podłożyć świnię.
Oko opatrzności jest z definicji złe, wredne. Trzeba je przebłagać, albo oszukać. Kiedy rozpoczynamy istotną dla naszego przeżycia wyprawę, plujemy za siebie trzy razy, obchodzimy wiadomy dąb z lewej strony, a nie z prawej, zaś mijając go dotykamy prawą ręką lewej łopatki, tak jakbyśmy wykręcali oku opatrzności rękę.
Wielopokoleniowe doświadczenie wykazało, że to czasem pomaga, zmienia wredne oko opaczności w życzliwe oko opatrzności.
Oko potrafi dać znać, że wszystko jest O.K.. Niestety znaki są zróżnicowane i bywa, że zły znak bierzemy za dobrą monetę i odwrotnie. Tak czy inaczej, oko opatrzności pamięta jak woda homeopaty.
Jest rzeczą zupełnie oczywistą, że takie pamiętające oko nie mogło wyewoluować. Jest to bowiem oko ze świadomością, Oko, które nie ma nic wspólnego z materią, ale swoje wie. Naród ma prawo do prawdy o oku. Kto próbuje do oka opatrzności dołożyć inną ideologię, ten dobroci przebłaganego oka nie doświadczył. Kto z okiem wojuje ten od oka ginie.
Oko łączy, a nie dzieli, oko jest miłością. Dobrze wiemy kto na oko krzywo patrzy i nie są to ludzi, z którymi nam po drodze. Oni nie przyjmują naszych argumentów. Można powiedzieć, że wręcz je odrzucają.
Słyszeliście opowieść o dobrym Samarytaninie i oku opatrzności. Nie będę jej tu przywoływał, gdyż zna ją każde dziecko. Nie da się oszukać oka opatrzności, ani też przejść do porządku dziennego nad faktem, że ci, którzy lekceważą albo i obrażają oko opatrzności, nie znają bojaźni ani dobra, które z bojaźni przed wszystko widzącym okiem się poczyna. Nie ma dobra bez oka i nie ma oka bez dobra. Bo oko jest dobrem. Czy to takie trudne do pojęcia? Czy można odrzucić ideę, dobra w oku?
Zaprawdę powiadam wam, że przyjdzie dzień, kiedy wszyscy staniemy przed okiem i wtedy się okaże komu oko co zapamiętało.
Bełkot jakiś wychodzi z tej opowieści o oku opatrzności i trudno się dziwić, czytałem właśnie wczorajsze homilie, czyli kazania do bożego ludu z okazji dnia Konstytucji. Boże, jak ci ludzie to znoszą i nie wyją ?