Cud" krwi św. Januarego rzuca wyzwanie współczesnej nauce i podstawowym prawom fizyki. Naukowcy stoją przed wielką zagadką, którą nie są w stanie wyjaśnić. Zakrzepła, pochodząca z IV wieku ludzka krew, nagle przechodzi w stan ciekły. Na oczach wszystkich zmienia barwę, lepkość, ciężar, objętość. Dokonuje się to dziwne zjawisko w datach stałych lub zmiennych, niezależnie od temperatury, w chłodzie lub cieple, gdy temperatura w katedrze waha się od 5-6 stopni do 30-32 stopni. Również nie zależy to od napięcia psychicznego tłumu ponieważ krew często rozpuszcza się, nie tylko na oczach tłumów, ale także wobec kilku osób, lub zastawano ją płynną w momencie otwierania kasy pancernej w której jest przechowywana. Przechodzenie krwi ze stanu skrzepłego w stan płynny jest niezależne od ludzkich pragnień. Odnotowano przypadki, że krew pozostawała w stanie stałym także po dniach intensywnej modlitwy, maksymalnego napięcia psychicznego tłumu wiernych. Miało to miejsce w 1976 r. przez wszystkie 8 dni wystawienia relikwii.
Fizycy i hematolodzy są zgodni, że przetrwanie krwi przez przeszło 1690 lat w stanie morfologicznie niezmienionym oraz nagłe zmiany w objętości i ciężarze, przechodzenie w stan płynny i powrót do pierwotnego stanu, tego wszystkiego nie można wytłumaczyć na gruncie nauki. Współczesna nauka nie może dać żadnego przekonywującego wyjaśnienia dla tego tajemniczego zjawiska. Wszystkie próby laboratoryjnego odtworzenia tego fenomenu okazały się fiaskiem. Niekiedy krew rozpuszczając się, w imponujący sposób zmienia swoją objętość. Bywa, że pęcznieje i wypełnia cały pojemnik, innym razem zajmuje znacznie mniejszą przestrzeń. Dla naukowców szokujący jest fakt, że czasami zmienia się także ciężar krwi. Również kolor ulega zmianom od jaskrawej do ciemnej lub brudnożółtej czerwieni. Całkowicie wymyka się prawom fizyki także czas przechodzenia ze stanu stałego do płynnego. Czasami bywa, że następuje to w jednym momencie, innym razem trwa ten proces kilka minut lub cały dzień. Podobnie jest z krzepnięciem. Wszystkie te zjawiska są w oczywistym konflikcie z niezmiennymi prawami fizyki.
Każdy dobrze o tym wie, że przez ciepło krew się nie rozpuszcza lecz twardnieje. Analiza spektrograficzna udowodniła ponad wszelką wątpliwość, iż mamy do czynienia z prawdziwą, arteryjną, czystą ludzką krwią, bez żadnych obcych substancji chemicznych.
Hipoteza dodania w średniowieczu do krwi jakiejś substancji całkowicie upadła dlatego, że badania archeologiczne dowiodły , że ampułki i ich zamknięcia pochodzą z IV wieku i nie ma możliwości innego ich otwarcia jak tylko przez rozbicie.
Krew św. Januarego w niewytłumaczalny sposób nie podlega normalnie obowiązującym prawom przyrody bo gdyby podlegała to już dawno by się zepsuła i stała prochem.
Włoski uczony prof. Gastone Lambertini po wielu latach badań doszedł do następującego wniosku: "Prawo zachowania energii, zasady, które rządzą żelowaniem i rozpuszczaniem koloidów, teorie starzenia się koloidów organicznych, eksperymenty biologiczne dotyczące krzepnięcia plazmy: wszystko to potwierdza, jak substancja czczona od wielu wieków rzuca wyzwanie każdemu prawu przyrody i każdemu tłumaczeniu, które nie odwołuje się do tego, co nadprzyrodzone. Krew św. Januarego to jest skrzep, który żyje i który oddycha: nie jest więc jakąś "alienującą" pobożnością, lecz znakiem życia wiecznego i zmartwychwstania". Co o tym sądzicie o tym sądzi,zwłaszcza,że krew ta została poddana badaniom naukowym.(S.BUDZYŃSKI"Z POZA INNEGO WYMIARU";G.B.ALFARO,A.AMITRANO "NOTIZE STORICHE ED OSSERVAZIONI SULLA RELIQUIE DI SANGUE")
To jest prawdziwa krew ludzka(a nie tłuszcz wielorybi),która mimo zamknięcia zmienia masę,objętość-tego nauka nie potrafi wyjaśnić(ta krew ma setki lat).Nawet pomijając wiek tej próbki-to jest niezwykłe.