img233.ima(*)fotnr3literarwidocznanann5.png

Fot. nr. 3 Litera R widoczna na skale.




img240.ima(*)fotnr4stacjadrogikrzy38qm5.png


Fot. nr. 4 Stacja drogi krzyżowej nr. X.
Wizerunek Jezusa Chrystusa, na którym pokazuje On palcami prawej dłoni, wyraźnie widoczne wgłębienia na swym brzuchu. Forma tych wgłębień, różni się znacząco od naturalnej rzeźby mięśni brzusznych. Wskazujące je palce, sugerują istotne znaczenie tych wgłębień. Wizerunek nietypowych wgłębień, zarówno na brzuchu Chrystusa, jak i na skale, daje dużo do myślenia, podobieństwo to nie jest przypadkowe.




img411.ima(*)fotnr1wy380322obionewg3ap5.png


Fot. nr 1 Wgłębienia wyżłobione w skale.



img530.ima(*)fotnr2literagwidocznanajb3.png

Fot. nr 2 Litera G widoczna na skale.



img501.ima(*)fotnr5freskwidniej261cycl9.png


Fot. nr. 5 Fresk widniejący w kościele parafialnym, w Rennes le Chateau.
Fresk, znajduje się po przeciwnej stronie ołtarza. Jego głównym motywem, wydaje się być, nauka Jezusa Chrystusa na górze. W rzeczy samej, ukazuje on zupełnie, co innego, są w jego wizerunku ukryte informacje, które dotyczą tajemniczego miejsca skrywającego wejście do grot, gdzie ukryty jest skarb świątyni Salomona. Jedna z tych informacji, to litera G namalowana tak plastycznie, że wygląda jak wyrzeźbiona na zawiązanym worku. Jednak litera ta, czytelna jest dopiero, po obróceniu obrazu. Worek nie koresponduje z tematem nauki Chrystusowej głoszonej na górze, wskazuje bardziej na skarb lub na złoto. Wygrawerowana na worku litera G, doskonale koresponduje z widoczną na skale literą G.
Inne szczególne cechy, ukryte w wizerunkiem fresku, również mówią o miejscu wejścia do grot, ze względów bezpieczeństwa omówimy je w innej publikacji, wskazują one tak dokładnie na to miejsce, że mogłoby ono, być odkryte, przed odczytaniem testamentu, który wskazuje na sukcesora skarbu świątyni Salomona.



img529.ima(*)fotnr6wycinekfreskupokaen6.png


Fot. nr. 6 Wycinek fresku, pokazujący worek w zbliżeniu, jeszcze w pozycji naturalnej.

img259.ima(*)fotnr7obrconyo90stopniwpm9.png


Fot. nr. 7 Obrócony o 90 stopni w lewo wizerunek worka.
W takiej pozycji, rysunek na worku można odczytać jako literę G, jest do tej litery bardzo podobny. Podobieństwo wykazuje również rzeźba linii, która posiada taką samą formę krawędzi.



img233.ima(*)fotnr3literarwidocznanann5.png


Fot. nr. 3 Litera R widoczna na skale.



img260.ima(*)fotnr8pasterzearkadyjsckd8.png


Fot. nr. 8 Pasterze Arkadyjscy.



img233.ima(*)fotnr9zbli380enieliteryuo9.png

Fot. nr. 9 Zbliżenie litery R, którą wskazuje palcem pasterz.
Dwóch pasterzy, wskazuje w tym samym czasie, dwa różne znaki, pasterz z prawej strony palcem wskazującym lewej ręki, pokazuje coś w rodzaju pionowej linii. Pasterz z lewej strony, palcem wskazującym prawej ręki, pokazuje literę R. Czyni to w taki sposób, że część tej litery zostaje przez jego palec zakryta, widoczny kształt litery to, górna jej połowa i prawa nóżka.
Wnioski, jakie bardzo wielu ludzi wyciągnęło z wizerunku tego obrazu, poprowadziły ich na drogę poszukiwań ukrytego miejsca, jako że uznali ten obraz za podstawowy drogowskaz. Bez wątpliwości, dzieło Pousina jest drogowskazem, ale wskazuje dwa różne kierunki. Pierwszy z tych kierunków wskazuje pasterz z prawej strony, pokazuje linię, którą tworzą krawędzie kamieni, elementów ściany grobowca. Uznanie tych krawędzi jako linii, dającej przyczyny do poszukiwań geometrycznych, wprowadziło wielu na drogę żmudnej pracy bez efektów.
Przed przystąpieniem, do poszukiwań, należy wykluczyć mało prawdopodobne przyczyny. Pasterz wskazujący prawą ręką, z zasady prawej ręki wnosi bardziej realne wartości niż pasterz wskazujący lewą ręką. Kolejną istotną wartością, jest zachowanie pasterzy w trakcie pokazywania znaku. Pasterz pokazujący prawą ręką, uważnie patrzy na znak, który wskazuje. Inaczej zachowuje się pasterz pokazujący lewą ręką, patrzy na swoją ukochaną i sam nie wie dokładnie, co pokazuje. Jego wskazania, nie wnoszą cech prawdopodobieństwa z dwóch powodów, po pierwsze pokazuje lewą ręką, po drugie nie widzi znaku, który pokazuje.
Znakiem, który należy brać pod uwagę jest litera R pasterz, który pokazuje ten znak czyni to prawą ręką i uważnie patrzy, co czyni. Potwierdza to również fakt, że to ta litera jest znakiem ze skał, przy wejściu do grot.
Litera wykuta na skale, posiada dokładnie taki kontur, jaki jest widoczny z pod palca pasterza, Nikolas Pousin musiał być w tym miejscu przed namalowaniem obrazu. Pozatym jego dzieło, skrywa jeszcze inne wskazówki dotyczące tego miejsca i tak samo jak na fresku, informacje z tego obrazu, wskazują znaki bardzo widoczne a tych, w tej chwili nie możemy ujawnić. Jak już wcześniej napisałem, znaki te ujawnione zostaną po odczytaniu testamentu, który znajduje się w Rennes le Chateau.
Pozostała ostatnia kwestia, nasze bezpieczeństwo, które z momentem ujawnienia informacji o tym, że to tajemnicze miejsce jest nam znane, staje pod znakiem zapytania. Znane są przypadki śmierci, w niewyjaśnionych okolicznościach ludzi, którzy mówili, że odkryli tajemnicę Sauniera, dotyczącą miejsca ukrycia skarbu.
My dla własnego bezpieczeństwa, przygotowaliśmy dwa listy, które w szczegółach, po przeczytaniu naprowadzą dokładnie do tego tajemniczego miejsca. Jeżeli do określonego czasu nie zgłosimy się, najpierw pierwszy potem drugi, listy zostaną kolejno otwarte i cała tajemnica zostanie wyjawiona.

P.S.

TESTAMENT BOGA.

MIEJSCE TAJEMNIC.



img74.imageshack.us/my.php?image=rennesfq5.jpg

Rennes le Chateau tajemnicze miejsce, a może miejsce tajemnic. Nasza przygoda z tą wyjątkową miejscowością, dokładniej z tajemnicami, które ona skrywa rozpoczęła się 17-go września 2005 r. Dojechaliśmy do tej hipicznej miejscowości o godz. 17-ej po południu w dniu, który okazał się dla nas wyjątkowo szczęśliwy. Bo jak inaczej określić efekt zdarzenie, które spotka nas, późnym wieczorem, a dzięki niemu odkryjemy poszukiwane przez bardzo wielu ludzi miejsce.
Wrażenie emocjonalne, jakiego doznaliśmy podczas wjazdu na szczyt i w czasie, gdy tam po raz pierwszy wysiedliśmy z samochodu było niesamowite. Już wcześniej, gdy mijaliśmy granicę Langwedocji, zarówno ja jak i Magdalena doznaliśmy szczególnego uczucia. Emocje te wyrażały głęboką radość, jaką chyba tylko odczuwają marynarze po powrocie do domu z długiego rejsu. Te emocje bardzo silne już wówczas na drodze a teraz jeszcze mocniejsze, były niesamowite
Pierwszą czynnością, jaką wykonaliśmy, było obejrzenie panoramy rzucającej się w oczy doliny otaczającej samotny szczyt, na którym właśnie się znajdowaliśmy i gdzie rozlokowana jest niewielka obecnie górska miejscowość Rennes le Chateau.
Po kilku minutach i przejściu kilkudziesięciu kroków staliśmy już obok najbardziej znanej budowli tej miejscowości. Wieża Magdala, bo to ona leży najbliżej, i po widoku, który rzuca się w oczy prosto z parkingu, do niej wszyscy kierują swoje kroki.



img46.imageshack.us/my.php?image=magdalaeb6.jpg

Jej wizerunek z publikacji i obiekt, przed którym stoimy to dla nas, dwie zupełnie inne wartości. Stojąc przed nią, emocje prawie łzy wyciskają z oczu i zdawałoby się, że jest to niemożliwe, ale one z każdą chwilą ciągle się nasilają. Pierwszym wrażeniem, jakie można odnieść patrząc na wieżę jest jej posadowienie nad samą krawędzią. Prawdopodobnie twórca takiego projektu posadowienia konstrukcji wieży, chciał w ten sposób coś przekazać, może to być tylko wrażenie a może istotna informacja.

TESTAMENT BOGA.

MIEJSCE TAJEMNIC.

Drugi post.
Po kilku minutach idziemy w kierunku kościoła i to, co tu zobaczyliśmy zrobiło na nas niesamowite wrażenie. Znanych jest dużo publikacji, które przedstawiają zabytki Rennes le Chateau, są pokazywane zdjęcia, jak również jest wiele opisów. Związek Magdaleny z Chrystusem, jest w ostatnim czasie, tematem bardzo popularnym. Jednak żadna ze znanych mi publikacji, nie przedstawiła w tym względzie, rzeczy na tyle kluczowej by tej tezy dowieźć. Okazało się, że historia prezentuje nam takie dowody, dowody w postaci wizerunków, jakie możemy obejrzeć w Rennes le Chateau.
Gdy stanęliśmy na chodniku, który prowadzi do drzwi wejściowych kościoła, taki właśnie wizerunek ukazał się przed naszymi oczami. Jedno spojrzenie na rzeźby, które przedstawiają niewiasty, zarówno tą nad wejściem do kościoła, jak również tą na posągu po lewej stronie chodnika, ukazuje nam widoczną u tych postaci niewiast ciążę.



img118.ima(*)fotnr3posta263magdalenyre6.png

Fot. nr. 3. Postać Magdaleny z widoczną ciążą, która trzyma krzyż.

Wizerunek niewiasty w ciąży, która trzyma krzyż na rękach, jednoznacznie wskazuje na Magdalenę, która w czasie po ukrzyżowaniu Chrystusa jest w ciąży. Na czas po ukrzyżowaniu, wskazuje trzymany w jej rękach krzyż, atrybut, który nie mógł wystąpić przed ukrzyżowaniem. Wizerunek Magdaleny w ciąży w czasie po ukrzyżowaniu Chrystusa, dowodzi dwóch istotnych kwestii. Pierwsza z nich to ta, która mówi, że Chrystus miał dziecko lub dzieci z Magdaleną.
W tamtym czasie, Żyd a w szczególności potomek królewskiego rodu i dodatkowo nauczyciel duchowy i moralny jakim był Chrystus, nie mógł mieć nieślubnego dziecka. Taka kwestia, to dowód na istnienie małżeństwa Chrystusa i Magdaleny, który jednoznacznie wynika z wizerunku wyrzeźbionego na kościele chrześcijańskim. Prawdopodobnie miejsce, które artysta wybrał dla tych rzeźb, ponad drzwiami do kościoła chrześcijańskiego, przyczyniło się do tego, że nie zostały one zniszczone.




img457.ima(*)fotnr4zbli380eniepostacjv6.png

Fot. nr. 4. Zbliżenie postaci Magdaleny z krzyżem na rękach.

Na tym zbliżeniu, widoczne są zdobienia dwóch filarów po obu stronach Magdaleny, na których malowidła są tak wykonane by w określonej perspektywie i odległości, ukazywały wzory przypominające małe dzieci. Motywy, które wskazują na płodność i rodzinę, występują nagminnie w większości zdobień, istniejących w Rennes le Chateau. W tym klimacie zdobniczym, można odnieść wrażenie, że wszystko tu wskazuje na istnienie, rodziny z dziećmi i należy przyjąć, że wskazywaną rodziną jest tamta z przed dwóch tysięcy lat. Czy odnajdziemy w tych szczególnych zapisach, informacje o potomkach rodziny Chrystusa i Magdaleny, przekonamy się po odczytaniu wszystkich wizerunków znajdujących się w Rennes Le Chateau.




img462.ima(*)fotnr5postumentnaktrymski1.png

Fot. nr. 5. Postument, na którym stoi druga figurka niewiasty w ciąży.

Wspólną cechą obu postaci przedstawionych w figurce nad wejściem do kościoła i w figurce na postumencie, jest widoczna ciąża obu niewiast. Taki wizerunek mówi, że te niewiasty są matkami w rodzinach posiadających jeden rodowód, który przez Chrystusa wywodzi się z rodu Dawidowego. Dowodami wskazującymi na to, że każda z tych postaci jest inną niewiastą, są rzeczy, które zostały im przydane. Magdalena, żona Chrystusa trzyma w rękach krzyż, taki wizerunek krzyża i ciąży, mówi, że w czasie po ukrzyżowaniu Chrystus żyje, i wraz z Magdaleną swoją żoną mają dzieci.
Druga z kolei niewiasta, dzięki rzeczom jej przydanym, w postaci różańca i korony, które w odniesieniu do widocznej ciąży, stawiają ją w pozycji innej niewiasty niż Magdalena żona Chrystusa, jak również w innej postaci, niż Maryja matka Chrystusa. O ile widoczna ciąża obu niewiast, mogłaby sugerować, że obie postacie to Magdalena żona Chrystusa, to różaniec na prawej ręce niewiasty na postumencie, wyklucza taką możliwość. Ten atrybut chrześcijaństwa nie istniał w czasie, gdy żyła Magdalena a z kolei jej postać nie jest, na tyle związana z ta religią chrześcijańską, by mogła być pokazana z różańcem i w koronie. To jest dowodem, że Magdalena żona Chrystusa, jest eksponowana tylko nad wejściem do kościoła. Kim zatem jest druga niewiasta w ciąży? Nie może to być Maryja matka Chrystusa, z tego prostego względu, że w czasie, gdy istniał atrybut chrześcijaństwa w postaci różańca, ona już dawno nie żyła a tym samym nie mogła być w ciąży.



img240.ima(*)fotnr6zbli380eniewizeruzx6.png

Fot. nr. 6. Zbliżenie wizerunku tajemniczej niewiasty w ciąży.

Wizerunek wskazuje, że ta niewiasta posiada prawo do tytułu królowej, co uwidocznione jest w postaci korony na jej głowie. Biorąc pod uwagę fakt, że nie jest to matka Chrystusa, wyniesiona przez chrześcijaństwo do miana królowej, to ta niewiasta musi posiadać inne niezbywalne prawa do tego tytułu. Ta tajemnica, bez wątpienia, wyjaśni się podczas odczytywania dalszych zapisów testamentu Boga, który jest ukryty w wizerunkach zdobień znajdujących się w Rennes le Chateau.

Co to jest?

---

---

>Co to jest?
>

---

---

Temat, który zapewne zostanie przeniesiony do bazgrołów i zamknięty

Poczekajmy na naszych kochanych Moderatorów
Przecież nawet nie ma jak sie do tego ustosunkować. No, chyba że trafi sie ktoś równie "nawiedzony"

---

---

>Poczekajmy na naszych kochanych Moderatorów
>Przecież nawet nie ma jak sie do tego ustosunkować. No, chyba że trafi sie ktoś równie "nawiedzony"

   No to się doczekaliście. Szukam skąd jest to przepisane. Tymczasem zamykam wątek.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>>Poczekajmy na naszych kochanych Moderatorów
>>Przecież nawet nie ma jak sie do tego ustosunkować. No, chyba że trafi sie ktoś równie "nawiedzony"
>   No to się doczekaliście. Szukam skąd jest to przepisane. Tymczasem zamykam wątek.

   Aby go ponownie otworzyć, po uzyskaniu od autorki zapewnienia, że zarówno tekst jak i zdjęcia są oryginalne.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Co to jest?
Joasiu, jakiś globtroter opisuję swoją pielgrzymkę do świątyni Salomona i niezwykłe odkrycia. Przeczytałem tylko połowę, ponieważ dalsze czytanie mogłoby odbić się negatywnie na moim zdrowiu.
Pozdrawiam

TESTAMENT BOGA.

MIEJSCE TAJEMNIC.

Post trzeci.
Proszę zwrócić uwagę, jak ważne okazują się szczegóły, które zostały ujęte w konstrukcji wizerunków, co można stwierdzić na podstawie analizy figurek dwóch niewiast. Jest w Rennes le Chateau pewna wskazówka, która w świetle takiej formy zapisu informacji, eksponowanej w konstrukcji wizerunków, może okazać się bardzo cenną. Wskazówkę tę B. Sauniere umieścił na rzeźbie Jezusa Chrystusa, a samą rzeźbę posadowił tak wysoko na swojej willi, by szczegóły na niej wyrzeźbione były praktycznie niewidoczne.



img234.ima(*)fotnr7willabetaniiazwidge6.png

Fot. nr. 7. Willa Betaniia z widoczną wysoko figurką Chrystusa.

Serce Chrystusa, tak w skrócie można zdefiniować istotę rzeźby, która na postaci Chrystusa eksponuje Jego serce. Sama rzeźba jest średnich rozmiarów figurką, ulokowaną na wysokości drugiego piętra.



img266.ima(*)fotnr8figurkaprzedstawich2.png

Fot. nr. 8. Figurka przedstawiająca postać Chrystusa z sercem na piersi.

Ogólnie rzecz oceniając, jest to chyba najczęściej eksponowany wizerunek Chrystusa. W tym przypadku, można by również tą ekspozycję przyjąć w taki sam sposób, gdyby nie jedna drobna, acz istotna zmiana w wizerunku serca Chrystusa.



img507.ima(*)fotnr9wizeruneksercachrdc2.png

Fot. nr. 9. Wizerunek serca Chrystusa.

Serce, które jest symbolem twarzy, taki wizerunek zobaczyliśmy po powiększeniu zdjęcia w komputerze. W pierwszej chwili zaskoczenie, tak można określić uczucie, jakie nas ogarnęło w momencie, gdy zobaczyliśmy powiększenie zdjęcia. Jednak nie bez przyczyny, taki wygląd serca został wykonany na tej figurce Chrystusa. Proboszcz tej parafii, kś. B. Sauniere zbudował tę willę dla siebie, jednakże nie była to jedyna jego inwestycja, jaką wykonał w tamtym czasie. Tak naprawdę to na przełomie 19-go i 20-go wieku, podczas gdy w Rennes le Chateau pełnił funkcję proboszcza, przebudował praktycznie wszystko. Poza willą i leżącym w jej otoczeniu specjalnie wykonanym ogrodzie, zbudował po obrzeżach ogrodu nad skarpą, półkolistą budowlę zakończoną na obydwóch końcach wieżami. Jedna z nich, ta z południowej strony budowli, to szeroko znana Wieża Magdala. Ta druga po północnej stronie w górnej części oszklona, jest jakby lustrzanym odbiciem magdali.



img108.ima(*)fotnr10p322kolistabudowku1.png

Fot. nr. 10. Półkolista budowla nad skarpą.

Myśląc o tej konstrukcji budowlanej, cały czas zastanawia mnie taka rzecz, czy Sauniere zlecił wykonanie takiego układu budowli celowo, czy jest to przypadek. W przypadki już dawno przestałem wierzyć, więc mój wniosek może by tylko jeden, taki układ budowli coś musi obrazować.
Jednak najwięcej zmian, B. Sauniere dokonał w kościele i jego otoczeniu, między innymi na cmentarzu. Należy nadmienić, że te prace wykonywał w pierwszej kolejności, w krótkim czasie po objęciu probostwa. Zakres ich miał charakter kosmetyczny i dekoratorski a zmiany w tym zakresie poczynił bardzo szerokie. Charakter zdobniczy tych prac, to wykonanie dużej ilości drobnych wizerunków dekoratorskich. Jest w nich ukrytych bardzo dużo informacji, które są obrazowane małymi szczegółami na pierwszy rzut oka niewidocznymi. W czasie, gdy budował willę Bretanię, te wszystkie dekoratorskie prace w kościele i jego otoczeniu, były już wykonane. Doskonale wiedział, jakie tajemnice informacyjne skrywają szczegóły tych dekoracji. By zwrócić uwagę, na te mało widoczne wizerunki obrazów i rzeźb, pozostawił wskazówkę w postaci serca, które wygląda jak twarz.
Wizerunek, który symbolizuje tę twarz posiada szczególną wymowę, jednoznacznie wskazując na oczy, które są szeroko otwarte. Przy tych szeroko otwartych oczach, wyraźny kontrast widzimy patrząc na usta a raczej w miejsce gdzie one powinny być. Nie istnieją, a raczej nie ma ich, bo są na amen zamknięte koroną cierniową. Co wymowa takiego obrazu twarzy oznacza?
Wymowa ta, jest jednoznaczna a informacja, jaką uzyskujemy mówi, by bardzo wnikliwie patrzeć na wszystko, co się tu znajduje. Należy dojrzeć i ocenić każdy detal, będący nawet najdrobniejszym szczegółem całego wizerunku. Patrzeć, to nie tylko widzieć, patrzeć to również myśleć, te szeroko otwarte oczy i tak szczelnie zamknięte usta, mówią jednoznacznie. Bardzo dokładnie oglądaj i bardzo dokładnie analizuj.

Taki pięknie skrojony garnitur danych. Mam propozycję, Bierz łopatkę i do roboty, sława Cię czeka na wieki, chcesz aby ktoś Cie uprzedził? Nie pozwól na to. Jak ja bym miał tak mocne przeświadczenie to bym kopał.

>Taki pięknie skrojony garnitur danych. Mam propozycję, Bierz łopatkę i do roboty, sława Cię czeka na wieki, chcesz aby ktoś Cie uprzedził? Nie pozwól na to. Jak ja bym miał tak mocne przeświadczenie to bym kopał.
Na wszystko przyjdzie czas,w pierwszej kolejności publiczne odkrycie tajemnicy Testamentu Boga.

>>Taki pięknie skrojony garnitur danych. Mam propozycję, Bierz łopatkę i do roboty, sława Cię czeka na wieki, chcesz aby ktoś Cie uprzedził? Nie pozwól na to. Jak ja bym miał tak mocne przeświadczenie to bym kopał.
>Na wszystko przyjdzie czas,w pierwszej kolejności publiczne odkrycie tajemnicy Testamentu Boga.
Już bardziej niż łopatka jej nie odkryjesz. Większego dowodu nie dostarczysz, niż ten który jest ukryty w miejscu tak dokładnie wskazanym. Mówię Ci łopatka i do roboty.

Święte słowa
Może nie powinnam się przyznawać, ale przeczytałam "po łepkach", na inne podejście nie miałam siły.
Całe szczęście, że nie przeczytałam całego. Potrzebne mi zdrowie psychiczne do innych celów, niż marnowanie na "osobiste pielgrzymki"

Pozdrawiam.

---

---

Post czwarty.

Po wyciągnięciu wniosków, które wynikają z interpretacji szczególnego wyglądu serca Jezusa, możemy dokładnie obejrzeć zdobienia w Rennes le Chateau. Nie ma bezwzględnej konieczności by ktokolwiek musiał tak postępować, jest to tylko wskazówka, lecz może się ona, okazać bardzo istotną wskazówką. W takiej sytuacji, kto chce, może inaczej patrzeć na rzeźby i malowidła znajdujące się w Rennes le Chateau. W takim kontekście, objawiają się one obserwatorowi, nie tylko jak zwykłe kultowe wizerunki. Wskazówka B. Sauniere mówi, że w tych z pozoru zwykłych obrazach kryje się coś jeszcze.
Biorąc pod uwagę cały klimat przekazywany przez historię Rennes le Chateau, na który między innymi składa się informacja o Magdalenie, która wraz z rodziną żyła w tych okolicach, należy uznać tę okolicę za miejsce bardzo istotne dla losów Chrystusa na ziemi. Jeszcze bardziej istotną, może się ta sprawa okazać, dla losów potomków Chrystusa i Magdaleny. W cztery wieki po Magdalenie, przybywają w te okolice Wizygoci i chociaż pochodzą oni z innego rejonu Świata, niż Magdalena to osiedlają się w tym samym miejscu. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie jeden istotny fakt, który ściśle łączy się zarówno z historią Narodu żydowskiego jak i z historią Wizygotów.
Historia narodu żydowskiego, to tysiące lat doświadczeń i kultura znana na całym świecie. Jednym z wytworów tej kultury jest kult religijny i świątynia narodowa dla nich szczególnie ważna. Zarówno naród jak i świątynia zostają zdominowane przez wrogów, naród traci ojczyznę, a świątynia swoje skarby, bardzo istotne dla narodu. Historia pokazuje nam dzieje, zarówno członków tego narodu, jak i skarbu świątyni. I o dziwo najważniejsi potomkowie tego narodu, w osobach rodziny potomków rodu Dawidowego i najcenniejsze relikwie świątyni przeniesione są zdarzeniami losu na inny kontynent, a jeszcze bardziej niesamowite jest to, że nie tylko na inny kontynent, ale w jedno miejsce na tym obcym kontynencie. I to dzięki małemu narodowi Gotów, któremu przydarzyła się okazja do obrabowania Rzymu. Po tym sukcesie, Goci nie wracają w swoje ojczyste strony tylko wraz ze zdobytymi skarbami wędruj na tereny południowej Francji i Hiszpanii, a skarby ukrywają w okolicach gdzie żyła Magdalena z rodziną.
Czy ta historia to przypadek, czy może palec Boży?
Fakt jest faktem, Rennes le Chateau należy traktować, jako miejsce wybrane przez Boga dla spełnienia Jemu tylko znanych zamierzeń.
Jedno jest pewne, nie należy posądzać Boga o brak rozsądku, lub brak wyobraźni zdarzenia, jakie tu wystąpiły posiadają jakiś cel, jeżeli ma się on objawić, to musi tu i w obecnym czasie. Działania, jakie uczynił B. Sauniere i ta wskazówka, którą zostawił, świadczą o tym, że w tym miejscu są ukryte tajemnice, związane z Magdaleną, Chrystusem, skarbem świątyni i zapowiadanym Mesjaszem. W innym przypadku, nie istniałoby sensowne wytłumaczenie, zaistniałych w czasie historycznym wydarzeń, które doprowadziły do obecnej historii Rennes le Chateau. Jednak musi tu wystąpić jakiś element wiążący cały temat, i takim elementem jest wskazywana przez B. Sauniere jakaś informacja ukryta w wizerunkach rzeźb i malowideł. Jeżeli nic takiego by nie istniało to, w jakim celu kazał On wykonać serce jako wizerunek twarzy umieszczony na Willi Bretanii.
Serce Chrystusa, jakże istotny filar kultury człowieka, który jak latarnia, wskazuje drogę na polach emocji, tu wskazuje drogę dla oczu i myśli.




img523.ima(*)fotnr11zdobieniaponaddrvf0.png

Fot. nr. 11. Zdobienia ponad drzwiami do kościoła.
Ponad drzwiami wejściowymi do kościoła, istnieje zbiór rzeźb, który tworzy jeden obraz. W pierwszej kolejności, należy ocenić cały wizerunek, ukazuje on postać niewiasty i cztery rośliny, jako główne jego eksponaty. Te rzeźby zarówno figurka niewiasty jak i cztery rośliny, zajmują honorowe miejsca na tym obrazie. Naturalną rzeczą jest to, że takie honorowe miejsce zajmuje postać niewiasty, ale dlaczego w taki sam sposób artysta potraktował rośliny. Czyżby chciał je, porównać do człowieka?
Te rzeźby są usytuowane na stopniach, jakby na wspólnym podium, wygląd stopni, przypomina kształtem ołtarz z tego kościoła. Logicznie oceniając taki wizerunek można przyjąć tezę, która mówi, że postać Magdaleny wraz z roślinami tworzy jakby wspólną całość. Inaczej postępując, to znaczy naturalnie oceniając ten obraz, możemy powiedzieć, że ta niewiasta stoi w otoczeniu roślin, które mają zadanie dodać miękkości tej sztywnej konstrukcji podestu. Lecz w takiej ocenie, czegoś brakuje, te rośliny, pomimo że jest ich cztery i że są duże, nie tworzą oczekiwanego wystroju. W wizerunku obrazu wyglądają tak, jakby swoją wielkością chciały dorównać figurce. Dodatkowo w ogólnym wyglądzie wizerunku, eksponują się całkowicie indywidualnie. Ten aspekt wspólnoty roślin i figurki, podnosi ich splendor, jest synonimem równości.
Istnieje jeszcze inny aspekt, który dodatkowo wzmacnia ten niezwykły charakter wyrazu roślin. Widoczne na tym obrazie rzeźby rośliny przedstawiają roślinę granatu, jest to roślina, która w niektórych kulturach jest uznawana jako symbol płodności. Ekspozycja rośliny granatu, rośliny, która jest symbolem płodności, zdecydowanie wskazuje nam informację, że te cztery rośliny symbolizują dzieci. Taką tezę z tego obrazu można wyciągnąć, lecz nie jest ona jeszcze zbyt mocno osadzona w realiach logiki. Teraz należy skorzystać z podpowiedzi B. Sauniere i obejrzeć szczegóły wyrzeźbionych tu roślin.



img166.ima(*)fotnr12ro347linagranaturd0.png

Fot. nr.12 Roślina granatu.
Teraz skierujemy naszą uwagę na szczegóły, które zawiera wizerunek pojedynczej rośliny granatu. Jest tu widoczny, obraz liści, które przedstawione są, niezgodnie z naturą biologii. Dwa liście każdej rośliny, są tak wyrzeźbione by przykrywały owoce. W naturze do takiej formy rozwoju biologia nie może dopuścić, bo w efekcie tego, owoce byłyby pozbawione światła. Jest to cecha wizerunku, która wykazuje całkowitą niezgodność z rzeczywistością biologicznych zasad ewolucji.
Czy jest to tylko swobodna forma wyrazu artysty, czy może jego zamierzone działanie?
Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w ilości i w wyglądzie tych czterech roślin granatu. Otóż wszystkie one są identyczne, to perfekcyjne skopiowanie identycznego wyglądu rośliny, dodatkowo czterokrotnie, jest nienaturalnym obrazem pokazującym rośliny. W wykonaniu rzeźb przedstawiających te rośliny, objawia się zamierzone działanie artysty, które ma na celu zwrócenie uwagi na nietypowe cechy tych roślin. Dwa nietypowe wskazania cech: pierwsze identyczny wygląd czterech roślin, drugie liście zakrywają owoce zamykając im dostęp do światła, mówią, że te rzeźby roślin symbolizują coś zupełnie innego niż naturalne cechy biologii.
W kontekście do pokazywanej ogólnym widokiem, cechy jakiejś wspólnoty postaci, człowieka i czterech roślin granatu, te dwa kolejne nietypowe wizerunki wskazują nam kierunek. Logicznie oceniając tę sprawę, wynik będzie jednoznaczny; cztery rośliny granatu symbolizują dzieci, które są w prostej linii potomkami Magdaleny i Chrystusa.
Przyczyny pozwalające wyciągnąć taką tezę to;
1/ Figurka i rośliny, pokazują wspólną grupę.
2/ Figurka to postać Magdaleny żony Chrystusa, ciąża wskazuje na ich wspólne potomstwo.
3/ Roślina granatu symbolizuje płodność, w odniesieniu do człowieka potomstwo.
4/ Cztery identyczne rośliny symbolizują ścisły związek, rodzeństwo.
5/ Nie są to dzieci Magdaleny i Chrystusa, dlatego że rośliny są w trakcie rozwoju biologicznego, taki wizerunek wskazuje jakiś czas w rozwoju, czy w życiu, muszą to, być żyjący ludzie.
6/ Poza tym dzieci Magdaleny wskazane są wizerunkiem, który jest widoczny, na filarkach, umiejscowionych po jej prawej i lewej stronie, a więc przy niej samej. Inną wartość przedstawiają rośliny symbolizujące potomstwo, które umiejscowione są poniżej.
7/ Potomstwo wskazywane roślinami granatu, będzie żyło w czasie odczytania zawartej w wizerunkach informacji, jest to czas wskazywany wyglądem roślin, zgodnym z rozwojem biologicznym. Taki wizerunek mówi, że potomkowie żyją w rodzinie, która w czasie odczytania informacji zawartej w testamencie Boga składa się z dwojga rodziców i dwóch bardzo małych dzieci. Dowodem na taką interpretację wizerunku, jest nienaturalny wygląd dwóch liści i dwóch owoców na każdej roślinie. Liście, które przykrywają owoce, symbolizują opiekę rodziców nad malutkimi dziećmi. Tak dokładnie przykryte owoce świadczą, że te dzieci potrzebują jeszcze pełnej opieki, gdyż są jeszcze małe.
W formie rośliny granatu, pokazane są dwa owoce i trzy kwiaty wyraźnie rozwinięte. Te dwa owoce to małe dzieci a kwiaty to kolejne dzieci, które przyjdą na świat w najbliższej przyszłości. W taki sposób zapisany jest czas, pierwszego odczytania testamentu Boga, jest on wskazany stanem rodziny, która w prostej linii pochodzi od Chrystusa i Magdaleny.



img157.ima(*)fotnr13owocero347linygras7.png

Fot. nr. 13. Owoce rośliny granatu.

Dodatkowym dowodem na kwestię, która mówi, że rośliny granatu symbolizują płodność, co jest równoznaczne z potomstwem a w przypadku człowieka z dziećmi, są zdobienia wewnątrz kościoła. Jest tam ich kilkadziesiąt, przedstawiają owoce granatu w przeważającej ilości pokazane tylko z liśćmi, co wskazuje na istotę owocu - młodego potomstwa z pominięciem wizerunku całej rośliny jako rodziny.

Post piąty

Najczęściej występujące zdobienia, które możemy oglądać, pośród
wszystkich rzeźb i malowideł kościoła w Rennes le Chateau, to owoce i
rośliny granatu. Ozdoby kościoła chrześcijańskiego eksponujące owoc
granatu, któremu przypisane zostały wartości ukazujące go jako synonim
płodności, wywołują w tym miejscu szczególny klimat. Dla obserwatora
głębiej wnikającego w istotę przekazu, jaki niesie rzeźba czy malowidło,
ten szczególny klimat buduje w wyobraźni tematy związane z płodnością.
Obserwator, którego świadomość nie jest zamknięta kanonami kultu,
będzie odbierał ten przekaz jako informacje z poza teologii. Jako
informacje mówiące o dzieciach wskazywanych rzeźbami, rzeźbami, które
świadczą o płodności. Taki obserwator rozróżni tu, dwie grupy przekazu z
pozoru nic wspólnego z sobą nie mające. Jednak, gdy taki głębiej patrzący
obserwator, zastanowi się nad całością informacji, jakie może uchwycić w
Rennes le Chateau, to nie wyciągnie żadnego pochopnego wniosku.
Zabytki, Rennes le Chateau są zgromadzone w kościele i miejscach
ściśle z nim związanych. Eksponaty w swoim obrazie nawiązują do
chrześcijaństwa, ale uzupełnione są motywami, które do hermetycznego
wyrazu informacji kultowych dodają innych wartości. Ekspozycja Magdaleny,
wnosi informacje o całej grupie historycznego wyrazu, który świadczy o
życiu Chrystusa. Człowieka, który poza kanonami kultu jest normalnym
mężczyzną, żonatym a w czasie po tym historycznym wydarzeniu, jakim było
Jego ukrzyżowanie również ma dzieci.
Obrazem, który wyraża te wartości, jest eksponowana na kościele
figurka pokazująca Magdalenę w ciąży, niewiastę wskazującą na ojca swego
oczekiwanego dziecka. To wskazanie jest wyrażone rzeczą, którą ona trzyma
w rękach. Jest to krzyż, symbol Chrystusa, lecz takim symbolem będzie on
dopiero w przyszłości, gdy powstanie ten kult. W tamtym czasie dla
Magdaleny, krzyż nie był symbolem jej męża Jezusa Chrystusa, ona w taki
sposób wskazuje na człowieka, który jest ojcem oczekiwanego dziecka.
W odniesieniu do symboli płodności, których jest tak dużo
wyrzeźbionych w kościele, taka postawa Magdaleny wiąże ten klimat w jeden
obraz, mówiący; chrześcijaństwo to nie wszystko, jest jeszcze życie
Chrystusa, Chrystusa człowieka i Jego potomstwo.
Istota potomstwa Chrystusowego, jest wykazana w treści artystycznie
pokazanej zdobieniami w Rennes le Chateau.

Zdjęcia zawarte w postach są zdjeciami wykonanymi przez nas w czasie 3 naszych podróży do Rennes le Chateau.
Te zdjęcia ,które są ujęte w poście dotyczącym Skarbu Świątyni ,pokazują sfotografowane przez nas znaki.
Wszystkie znaki znajduja się w jednym miejscu {zdj.są jedynymi fotografiami na świecie pokazującymi te znaki-nikt do tej pory takowych nie zrobił} , są tam również inne ,których nie publikujemy .
Odnosniki do tych znaków w postaci zdjęc z tamtejszego kościoła, a w jednym przypadku z obrazu Pasterze Arkadyjscy są tak samo autentyczne.Pozostałe zdjęcia pokazują rzeżby ,które między innymi zawierają informacje dotyczące Testamentu Boga ,który wskazuje potomków Chrystusa i Magdaleny ,ich dziedzictwa i wskazywanego skarbu.

Post szósty.
Sposób, w jaki objawiają się informacje, które tworzą treść testamentu Boga jest iście nieziemski. Bo jakże inaczej nazwać cały ten przekaz, gdzie słowa zapisane są w postaci obrazów a treść wskazująca rzeczy eksponowana jest w miejscu, które z natury swego charakteru jest wrogie informacjom zawartym w treści testamentu. Testament Boga, mówi o tym, że Chrystus wraz z Magdaleną tworzyli rodzinę i mieli dzieci, mówi o ich potomkach, którzy mają żyć w czasie działania na ziemi misji z Nieba.
Kanony kultu chrześcijańskiego wykluczają istnienie małżeńskiego aspektu życia Chrystusa, nie do przyjęcia jest kwestia posiadania przez niego dzieci a Magdalenę mówiąc delikatnie, traktują z przymrużeniem oka. Jeżeli dodamy do tego sposób myślenia kapłanów oddanych kultowi, jego moc uzależniania, jaką traktowani są kultowi wyznawcy i stosowaną przez ten kult siłę niszczenia przeciwnika, o której występowaniu, informacje dla wiernych, przekazywane są na płaszczyźnie wartości barankowych, to widzimy obraz całkowitego zniewolenia człowieka.
Właśnie takie miejsce wybiera Bóg, by w różnym czasie, przygotowując sobie jako narzędzia, różnych ludzi, mogła zostać przekazana treść testamentu. Zbioru zapisanych obrazami słów, które to słowa w mrocznych czasach zniewolenia świadomości człowieka, przedstawią we właściwym świetle już żyjących na ziemi potomków Chrystusa i Magdaleny.
Jednym z ludzi, wybranych przez Boga jako Jego narzędzie, do tworzenia kolejnych zapisów testamentu, był proboszcz parafii, której siedzibą był w tamtym czasie wskazywany kościół. On sam jako człowiek, posiadał szczególną osobowość, będąc kapłanem chrześcijańskim swoje uczucia kieruje w stronę Katarów. Niektóre źródła mówią wręcz, że piastował funkcję wysokiego dostojnika w religii tego narodu. Tak szerokie zainteresowania, wzmocnione cechą osobistej niezależności, którą wykazał w trakcie wykonywania zmian wizerunku kościoła parafialnego i jego otoczenia, świadczą o predyspozycjach niezbędnych do spełnienia potrzeb Boga.
Zainteresowania i zdolności B.Sauniere można ocenić jako Jego cechy naturalne. Tak jest w istocie, lecz te cechy zostały odpowiednio wprowadzane do osobowości jego przodków. Sposobu i czasu boskiego oddziaływania należy, więc dopatrywać się w jego korzeniach rodowych i w społeczności katarskiej, w której się wychował.
Namacalnym dowodem, wpływu na Jego przodków, jest data Jego przyjścia na świat. Data Jego urodzenia jest ściśle połączona, ze wskazywaną testamentem, datą przyjścia na świat syna Boga. Czas pomiędzy tymi narodzinami to dokładnie jeden wiek z jedną tylko różnicą, wykazaną również w treści testamentu, tą różnicą są ich narodziny pod innymi znakami zodiaku.



img513.ima(*)fotnr14postumentnaktrymml3.png

Fot. nr. 14. Postument, na którym stoi tajemnicza niewiasta, widoczne znaki zodiaku.
Na tym postumencie wyrzeźbione są znaki zodiaku, jeden z nich jest zgodny z datą, pod którą urodził się B. Sauniere. Zbiór informacji czytanych w chronologicznej kolejności, ukazuje jak głęboko, w losach ludzi i narodów czynione były przygotowania, do prawidłowego działania człowieka jako narzędzia Boga. B. Sauniere obejmując parafię w Rennes le Chateau, był już takim gotowym narzędziem Boga, dowiódł tego, gdy niezwłocznie po objęciu parafii przystąpił do czynności przeprowadzenia zmian w wizerunku kościoła i jego otoczenia. A jak precyzyjnie wykonał plan Boga świadczą informacje ukryte w tym wizerunku. Te informacje odczytane w kolejnych odsłonach treści testamentu, objawi się wówczas ich precyzja i trafność wskazań.

Post siódmy..




img401.ima(*)fotnr15o322tarzwko347cict1.png

Fot. nr. 15. Ołtarz w kościele w Rennes le Chateau.

Wizerunek ołtarza, jest bardzo podobny do wyglądu konstrukcji, na której stoi figurka Magdaleny i cztery rośliny granatu. Podobieństwo jest tak duże, że należy uznać cechę tych dwóch obrazów, jako cechę wspólnej wymowy. Wizerunek na zewnątrz kościoła, przedstawia postać Magdaleny w ciąży z krzyżem na rękach, w taki sposób symbolizując ich rodzinę.
Ołtarz również w swojej centralnej części wskazuje na tę samą rodzinę, kielich z hostią symbolizuje Chrystusa a powyżej, również w nawie, tak jak na wizerunku ponad wejściem do kościoła, roślina granatu z jednym owocem, symbolizuje ciąże Magdaleny.
Motywem wnoszącym dowód na słuszność tezy, która mówi, że te obydwa wizerunki, zarówno obraz ponad wejściem do kościoła jak i obraz ołtarza, posiadają wspólną wartość wymowy, jest wyrzeźbiona tu winorośl. Zobrazowaniem dowodu, są w szczególny sposób wyrzeźbione owoce winorośli, które identycznie jak na obrazie zewnętrznym, są przykryte przez liście. Ciąża Magdaleny, jest tu symbolizowana owocem granatu, który jest wyrzeźbiony w sposób równie nienaturalny w stosunku do formy biologicznej, jak i owoce granatu na zewnątrz i tak samo jak winogrona tu na ołtarzu. Dodatkową wartością informacyjną, którą przedstawia winorośl, to jej symbolika. Roślina ta jest symbolem rodu chrystusowego.



img252.ima(*)fotnr16zbli380eniewizerjc8.png

Fot. nr. 16. Zbliżenie wizerunku na ołtarzu.

Na zbliżeniu widoczny jest owoc granatu, wyrzeźbiony na środku pionowo usytuowanego liścia, taki wizerunek może być tylko symbolem, tak nie wygląda roślina w naturze. Taki symbol, który mówi o płodności usytuowany w tym miejscu, musi posiadać wyjątkowe znaczenie. Ołtarz jest najważniejszym atrybutem każdej religii, w kościele chrześcijańskim zajmuje centralne miejsce w świątyni, przy nim odbywają się ceremonie kultowe. Najważniejszym miejscem na ołtarzu, jest takie miejsce gdzie chowany jest kielich z hostiami. Na obrazie ołtarza, widzimy to właśnie miejsce a nad nim kielich z hostią, ale to nie wszystko, ponad nimi istnieje obraz rośliny granatu z tak specyficznie pokazanym owocem. Wymowa takiego wizerunku jest jednoznaczna, symbol rośliny granatu i symbol kielicha z hostią, to rodzina Magdaleny i Chrystusa.

Podziwiam!
Moze nie zawsze profesjonalnie, ale na potrzeby srednio zaawansowanego historyka - calkiem, calkiem...

Post ósmy.



img377.ima(*)fotnr17ro347linagranatueu8.png

Fot. nr. 17. Roślina granatu na ambonie.

Ambona, jest w kolejności, drugim po ołtarzu miejscem w odprawianiu procedur kultowych chrześcijaństwa. To miejsce służy do głoszenia słowa bożego i nauk dla wiernych, które kapłan czyni zgodnie z kanonami kultu. Wizerunek ambony przedstawia sześć naw, w których widzimy pięć postaci, a w szóstej nawie jest widoczna roślina granatu. Taki wygląd zdobień ambony, mówi jednoznacznie, że eksponowana tu roślina jest takim samym symbolem, jak pozostałych pięć postaci ludzkich. Taki wygląd, mówi więcej, wszystkie symbole obrazują jeden temat. Źródło do takiego wniosku, tkwi w braku opisu, jaki posiadają wszystkie inne postacie w kościele lub poza nim. Tu żadna z nich nie jest bliżej określona, co na poziomie symbolu, zrównuje te postacie z symboliką rośliny granatu, która mówi o płodności a tu dodatkowo, mówi o rodzinie.
Ołtarz wskazuje rodzinę Chrystusa, ambona jego potomków w dwa tysiące lat później, taki wniosek jest uzasadniony, całokształtem wymowy Wizerunków w Rennes le Chateau.
Podstawowym dowodem, który uwiarygodnia zasadność istnienia obrazowego zapisu słów w wizerunkach ozdób kościoła i jego otoczenia, składających się na treść Testamentu Boga, jest szczególny wygląd i usytuowanie roślin granatu. Ich usytuowanie w stosunku do postaci Magdaleny, pokazane w rzeźbach ponad wejściem do kościoła, stawia je w hierarchii umiejscowienia na równi z człowiekiem.
Wizerunek zdobień ambony w zdecydowany sposób, taki dowód wzmacnia. To wzmocnienie dokonuje się poprzez wyeksponowanie rośliny granatu, jako części wizerunku ambony. Jest tu ona, wyeksponowana w identyczny sposób jak postacie ludzi. Umiejscowienie jej w jednej z sześciu naw, gdy w pozostałych widać pięć postaci ludzkich, stawia wizerunek rośliny w hierarchii umiejscowienia na równi z człowiekiem.
Roślina granatu, która eksponowana jest na ambonie w swym wyglądzie przypomina, cztery rośliny granatu wyrzeźbione ponad drzwiami do kościoła. Zmiana wizerunku wnosi dodatkowe informacje, które łączą obie ekspozycje i zarazem te informacje rozwijają. Najważniejszą informacją jest wniosek, jaki możemy wyciągnąć z wyglądu owoców i liści, tu owoce nie są przykryte przez liście.
Istotą rzeczy, która zawarta jest w takim wizerunku, to celowe działanie twórcy rzeźb. Takie celowe działanie, które pokaże dwa różne obrazy takiej samej rośliny granatu. Na jednym z tych obrazów, jest wizerunek drastycznie niezgodny z zasadą naturalnej formy biologicznej na drugim zgodny. W tej sytuacji, takie działanie możemy uznać jako ważną informację, która mówi zwróć uwagę na obraz tych roślin.
Obraz roślin ponad drzwiami wejściowymi do kościoła, wskazuje na rodzinę, która ma dwoje małych dzieci i planuje kolejne trzy. Rodzina ta pochodzi w prostej linii od Chrystusa i Magdaleny, a żyje w czasie odczytania treści Testamentu Boga.
Obraz rośliny granatu, która wyeksponowana jest na ambonie, wskazuje na siedmio osobową rodzinę. Miejsce ekspozycji, ambona i wygląd rośliny taki sam jak tych na zewnątrz, pozwala przyjąć wniosek, że tu jest wskazywana ta sama rodzina.



img117.ima(*)?image=fotnr18ambonanr1lf7.png

Fot.nr.18. Ambona nr.1

Postacie mężczyzn umieszczone w pozostałych nawach, wnoszą kolejne informacje o tej rodzinie.

Frater? To Ty?

Pozdrawiam.

---

---

>Frater? To Ty?
Tak blondi, to on.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,89543#w89733

>Frater? To Ty?

   Po czym go rozpoznałaś? Po języku? A może po tematyce?

   Frater mógłby co najwyżej czyścić buty autorce tego tekstu, w pokucie za brak chęci do opanowania zasad polskiej gramatyki i ortografii.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

No, przepraszam! Czy mi umnkelo, czy nie zwrocono uwagi na znaczace zdobienie kolumienek oltarzyka przez ornament podwojnej helisy??? To juz nie kod Browna, to kod zycia! Jak mozna bylo przeoczyc?
Tutaj proponuje porownanie do plaskorzezb Inkow. Bo tam tez wystepuje ten ornament, choc w odpowiedniej transformacji. Mam na mysli tzw, plyte z Palenque. Nalezy przy tym pamietac, ze Quetzalkoatl byl ni mniej, ni wiecej : brodatym mezczyzna ze wschodu, ktory przybyl morzem na skrzydlatych statkach.
Czy to sa przypadkowe zbieznosci?
Pozornie przypadkowe... Ale wszak nic nie jest dzielem przypadku. Najwyzej skutkiem niewystarczajacej wiedzy.
Hehe...

Post dziewiąty.

Pięć postaci a żadna z nich nie posiada wskazanej tożsamości. Miejsce, na którym owe postacie stoją a gdzie u wszystkich innych wyrzeźbionych figur przedstawiających ludzi, jest napis lub symbol, tu jest puste. Wszystkie te figury, miejsce z natury rzeczy przeznaczone na opis, mają identycznie graficznie porysowane. Takie ukośne linie mogłyby tu nie istnieć, miejsce czyste całkowicie spełniałoby cechę, braku zapisu tożsamości. Taka dekoracja, może być przyjęta jako rodzaj wymowy, jako specyficzną informację, która świadczy np. o geometrii. Wymowa, która wskazuje wątek geometryczny, jest uzasadniona w wizerunku jednej z postaci.
Jedna z postaci, trzyma w lewej ręce kulę z namalowanym na niej krzyżem, który przecina jej powierzchnię na poziomie równika i bieguna. Tagi wygląd kuli mówi o geometrycznym podziale jej powierzchni na równe części. Mały krzyż wyrzeźbiony na górnej części kuli, wnosi kolejne informacje z dziedziny geometrii. Połączony z kulą, w kontekście do widocznego dużego krzyża na powierzchni, wskazuje przestrzeń wewnętrzną kuli. Taki wizerunek świadczy o geometrii przestrzennej, przedstawiony tu w klimacie informacji, jakie dotyczą Testamentu Boga, mówi o świętej geometrii.



img69.imag(*)fotnr19posta263zkul261wzc1.png

Fot. nr. 19.Postać z kulą w lewej ręce.

Kolejnym wątkiem, który wynika z braku określenia tożsamości postaci, jest prawo przypisania im takiej tożsamości, jaka wynika z okoliczności ekspozycji tych figur. Kontekst dotyczący ich pochodzenia, to zbiór informacji o potomkach Chrystusa i Magdaleny a w szczególności linia wskazywana symbolem roślin granatu. Poza wielu już wykazanymi dowodami, pozostał jeszcze do wskazania symbol graala, którego istnienie lub mit jest ściśle wiązany z Chrystusem. Naczynie, w którym są umiejscowione wszystkie pięć roślin granatu, swoim wyglądem wskazuje na szczególny przedmiot. Graal, z którego wyrasta roślina jest symbolem wskazującym na pochodzenie postaci eksponowanej na ambonie.
Przedstawienie jednego człowieka, poprzez pięć różnych wizerunków, świadczy jak ważną dla Boga jest ta postać. Każdy z tych wizerunków, przedstawia inne atrybuty a gesty wskazują zachowanie Syna Boga. Postacie obrazują kolejne etapy życia oraz Jego rozwój, który dzięki pomocy z Nieba przebiega zgodnie z wolą Boga.

Błagam - opublikuj to w jednym kawałku. Redakcja, jak domniemywam, nie będzie miała nic przeciwko.
W ten sposób nie idzie tego czytać a warto, choćby z uwagi na piękne zdjęcia. Dobra! Wiem, że zdjęć się nie czyta a ogląda. Taki tam skrót myślowy.
Prawda li to czy fałsz - możną dyskutować. jest jednak faktem, że
Rennes le Chateau miejscem jest ciekawym i dosyć tajemniczym.
Pozdrawiam serdecznie.
JATO

---

Zasada wyjaśniania Conrada: Wszystko co powiesz, zostanie ocenione przez innych , zupełnie sprzecznie z twoimi intencjami.

>Błagam - opublikuj to w jednym kawałku. Redakcja, jak domniemywam, nie będzie miała nic przeciwko.
>W ten sposób nie idzie tego czytać a warto, choćby z uwagi na piękne zdjęcia. Dobra! Wiem, że zdjęć się nie czyta a ogląda. Taki tam skrót myślowy.
>Prawda li to czy fałsz - możną dyskutować. jest jednak faktem, że
>Rennes le Chateau miejscem jest ciekawym i dosyć tajemniczym.
>Pozdrawiam serdecznie.
> JATO
>

---

>Zasada wyjaśniania Conrada: Wszystko co powiesz, zostanie ocenione przez innych , zupełnie sprzecznie z twoimi intencjami.

Przepraszam, ale teksty są pisane na bieżąco.
pozdrawiam

Post dziesiąty.

Postać z orłem, pierwsza odsłona, wskazująca na Syna Boga.
Pierwszym chronologicznie wizerunkiem, z pośród pięciu wyrzeźbionych na ambonie, jest postać z orłem, przyjęcie takiej kolejność wynika z zewnętrznego wyglądu, przedstawionego tu mężczyzny. Wszystkie postacie z wyjątkiem postaci z orłem, są pokazane jako mężczyźni z brodą, widoczna jest również różnica wieku. Postać z orłem to wizerunek najmłodszego człowieka z wszystkich tu wskazywanych.
Pierwsza postać ma przydzielone widoczne na zdjęciu atrybuty, są to, siedzący z przodu przed tą postacią orzeł, w lewej ręce trzyma otwartą książkę a w prawej ręce pióro. Wszystkie te atrybuty przedstawione są w bardzo wymowny sposób. Siedzący u stóp orzeł, jest wyrzeźbiony w takiej pozycji, że znajduje się przed lewą nogą postaci człowieka i skręcając główkę w prawo patrzy na postać. Pytanie podstawowe, co symbolizuje tak przedstawiona figura orła?
Orzeł u stóp, przed postacią człowieka, który patrzy na niego jest symbolem. Taki symbol pokazuje sytuację, jaką wykonałby człowiek w trakcie przedstawiania lub anonsowania nieznanego tam przybysza. Anonsujący staje przed anonsowanym i wskazując prawą ręką patrzy na niego, rozpoczynając początek procedury towarzyskiej, przedstawienia nieznanej osoby.
W tym przypadku, orzeł spełnia rolę anonsującego, wymowa tej rzeźby, nie jest symbolem, lecz rzeczywistością. Postaci Syna Boga, który jest zapowiadany wieloma proroctwami i przepowiedniami, nie może anonsować lub przedstawić żaden człowiek.
Prezentuje Go, odpowiednio wyrzeźbiony obraz, który znajduje się we właściwym miejscu, w takim miejscu, którego klimat informacyjny, umożliwi taką prezentację. Obraz ten wykaże tylko część cech i walorów Syna Człowieczego, pozostałe informacje o nim są dostępne w całym szeregu spisanych tekstów w/w proroctw i przepowiedni.
Co mówi obraz, prezentujący Syna Boga?



www.occur.pl/image,29411568ff.html

Fot. nr. 20. Postać z orłem.

Tu na zdjęciu widoczny orzeł, wskazuje na to, w jakim narodzie żyje człowiek, będący w duszy synem Boga, człowiek zapowiadany i oczekiwany. Wskazanie orła, to wskazanie godła państwowego, które symbolizuje orzeł. Wniosek jest taki, że Syn Boga żyje w państwie, którego godłem jest orzeł.
Kolejne informacje dotyczące tej postaci zawarte są w sposobie trzymania książki i pióra. Te dwa gesty w stosunku do postawy, która ukazuje niechęć lub obojętność do korzystania z nauki, świadczą, że człowiek ten nie jest wykształcony.
Dowody na taką kwestię widzimy, po pierwsze w sposobie trzymania książki, nie jest ona w pozycji do czytania, po drugie pióro jest trzymane w pozycji, która nie wskazuje na ochotę do pisania. Jednak najważniejszym dowodem, jest wizerunek wskazujący położenie głowy i spojrzenie skierowane gdzieś w chmury. Ktoś, kto tak od niechcenia trzyma książkę i pióro a przy tym patrzy w chmury nie ma ochoty na naukę.
Taki wizerunek młodego jeszcze, lecz już dojrzałego mężczyzny, u którego czas nauki niewątpliwie już minął, świadczy o braku wykształcenia, przynajmniej o braku wykształcenia wyższego.
Pierwsza z pięciu odsłon, które wnoszą informacje o Synu Boga pokazała nam dwie takie informacje.
1/ Pochodzi z państwa, w którego godłem jest orzeł.
2/ Nie posiada wykształcenia wyższego.

Post jedenasty.

Postać z Aniołem, druga odsłona wskazująca na Syna Boga.
Drugim chronologicznie wizerunkiem jest postać z Aniołem. Rzeźba ta pokazuje mężczyznę z brodą, już na pierwszy rzut okiem widać, że jest on starszy od mężczyzny, który jest przedstawiany z orłem. Atrybuty, jakie są przydane tej postaci to przede wszystkim Anioł trzymający zamkniętą książkę.
Postać tu przedstawiona, trzyma otwartą książkę w lewej ręce a w prawej ręce pióro, pióro jest wyraźnie oddalone od książki a wzrok skierowany jest na anioła.

www.occur.pl/image,0608eed8d8.html

Fot. nr. 21. Postać z Aniołem.

Wizerunek postaci z Aniołem, przekazuje nam informacje o Synu Boga, który jako dorosły człowiek, żyjący obecnie na ziemi rozpoczyna naukę. Uczył się również Chrystus, On rozpoczął naukę jako chłopiec, uczył się przez okres dwunastu lat, tu wskazywany mężczyzna rozpoczyna naukę w wieku dorosłym. W tym miejscu, pokazana jest różnica pomiędzy postacią Jezusa Chrystusa, który żył dwa tysiące lat temu a postacią innego Syna Boga, obecnie żyjącego Mesjasza.
W wizerunku ambony jest sześciokrotnie powtórzony motyw dwunastu pojedynczych kwiatów, który wskazuje na liczbę dwanaście. Widoczny jest on, jako zdobienie łuku wszystkich sześciu naw, w których są eksponowane postacie ludzkie i roślina granatu. Taki wizerunek, pokazuje liczbę dwanaście jako informację świadczącą o ilość lat nauki, zarówno Jezusa Chrystusa jak i przedstawianej tu postaci Mesjasza. Taka informacja wnosi możliwość rozróżnienia postaci Chrystusa i postaci Mesjasza, jeden uczył się będąc chłopcem drugi już jako dorosły mężczyzna. Ale również pokazuje wspólne wartości, czas nauki obu postaci to dwanaście lat.
W kontekście do informacji, które mówią o braku wykształcenia a odczytanych z wizerunku pierwszej postaci, otwiera się jeszcze jedna kwestia. Wskazywane wizerunkiem drugiej postaci, rozpoczęcie nabywania wiedzy, ale już w dojrzałym wieku. Jest to swoistego rodzaju wykształcenie, lecz prowadzone jest przez Anioła, dodatkowo związane jest z innym procesem nauczania i źródłem wiedzy z Nieba.
W tym miejscu właściwym jest, odniesienie się do psalmów Dawida, gdzie odnajdziemy wskazanie na wiedzę, którą według tych obrazów nabywa Syn Boga.
Treść psalmu Dawida nr. 24. obrazuje stan świadomości ludzi i sytuację w czasach ostatecznych, wskazuje również na wiedzę Mesjasza.
Przytoczę tu psalm Dawida nr. 24. z treści psalmów, które przetłumaczył na język polski Czesław Miłosz.
Psalm ten skierowany jest do ludzi żyjących w czasach ostatecznych w tym czasie, gdy na ziemi żyje wskazywany Syn Boga.
W treści psalmu, do Jego postaci przypisane są dwa tytuły, Pan Zastępów tytuł, który mówi, że Mesjasz jest dowódcą wojsk Nieba i Król chwały tytuł odnoszący się do Jego osiągnięć na ziemi. Wskazaniem na te tytuły, są wersety od siódmego do dziesiątego. W których Bóg zwraca się do ludzi szukających Mesjasza, by zrozumieli, że Pan Zastępów to człowiek żyjący na ziemi, który w jakiejś dziedzinie życia będzie niedościgniony. Z takim osiągnięciem związany jest tytuł Króla chwały, tytuł, jaki osiągnie Syn Boga żyjący na ziemi.
Dziedziną, w której uzyska chwałę może być wiedza, w takiej dziedzinie łatwo można określić osiągnięcie, bo historyczne informacje o stanie wiedzy ludzi żyjących w przeszłości i obecnie są znane.
Psalm 24; Wer. 7. Podnieście, bramy, czoła wasze. Podnieście się, bramy odwieczne, niech wejdzie Król chwały!
8. Kto jest ten Król chwały? Pan mocny i potężny, Pan potężny w boju.
9. Podnieście, bramy, czoła wasze. Podnieście się, bramy odwieczne, niech wejdzie Król chwały!
10. Kto jest ten Król chwały? Pan Zastępów, On to jest Król chwały.
Bóg przewidział stan iluzji, w jakim zamknięta będzie świadomość człowieka na ziemi, stąd taka treść psalmu przekazana Dawidowi.
W zwrocie; "czoła wasze", jest wskazana świadomość człowieka. Dwa kolejno po sobie następujące zwroty "podnieście" i "bramy" mówią, otwórzcie wasze zaślepione myślenie. Tu brama jest synonimem iluzji na poziomie informacji.
Te właściwe informacje, które powinny pokazać Boga są zamknięte "bramą" iluzją wiedzy o Bogu. Te przekazywane przez kapłanów, są takimi informacjami, które zmyliły zarówno samych kapłanów jak i wiernych. Takie mylne informacje, od wieków przekazywane są przez ludzi tworzących kulty, dowodem jest zwrot "bramy odwieczne".
1.Dawida. Pieśń. Pana jest ziemia i wszystko, co ją napełnia, okrąg świata i mieszkający na nim.
2.Gdyż On na morzach ją osadził i nad rzekami ją utwierdził.
3.Kto wstąpi na górę Pańską i kto stanie na miejscu Jego świętym?
4.Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który duszy swojej marnościami nie zaprzątał i nie przysięgał zdradliwie.
5.Ten otrzyma błogosławieństwo od Pana i nagrodę od Boga, zbawiciela swego.
6.Takie jest pokolenie szukających Go, szukających oblicza Twego, Boże Jakuba.
Werset szósty jest tematycznie ostatnim wersetem tego psalmu. Ujęty w nim zwrot "Takie jest pokolenie szukających Go", jednoznacznie mówi o jednym pokoleniu. Wskazywane pokolenie nie może być inne, niż to, w którym ludzie żyją w czasie, gdy Syn Boga żyje również na ziemi w innym przypadku nie mogliby Go szukać.
Jednak by mogli Go znaleźć, muszą spełnić wskazania Boga i zmienić swoje myślenie w innym przypadku nigdy Go nie rozpoznają. Indoktrynacja kultowa nie pozwoli by człowiek obecnie żyjący na ziemi, rozumiał Boga inaczej niż mówią to kapłani, przez tysiące lat wpływów uzyskali poza świadomościową wiarygodność. Nikt nie może zrozumieć, że Jezus Chrystus już nie powróci, i to tylko, dlatego że religia na stałe ukuła takie twierdzenie.
To twierdzenie jest całkowicie niezgodne ze słowami Boga, ale jego wiarygodność jest nie do podważenia. Najbardziej przykre jest to, że ta teoria i jej podobne są głoszone w imieniu Boga a w rzeczy samej szkodzą Boskim potrzebom na ziemi.
W treści Objawienia Św. Jana jest zapisany dowód, który jednoznacznie wskazuje

postać, która ma przyjść i mówi, że ta postać to nie jest Jezus Chrystus. Mimo tak rzucającego się w oczy zapisu, który jest ujęty w pierwszym rozdziale, iluzja nie pozwala go zrozumieć, ważniejsze są wymyślone informacje kultu.
Te wszystkie kontekstowe informacje wynikają z wizerunku postaci z Aniołem. Zamknięta książka, którą trzyma Anioł, otwarta książka w ręku Syna Boga i pióro nieużywane do pisania, do tego uwaga skierowana na Anioła, wskazują klimat nauki w myślach. Nauki, która pozwoli osiągnąć taki stan wiedzy człowieka, wiedzy zawartej w jego pamięci, by mógł osiągnąć prawo do miana Króla chwały.

Post dwunasty.

Postać z lwem, trzecia odsłona wskazująca na Syna Boga.
Trzecim chronologicznie wizerunkiem jest postać, która trzyma w lewej ręce otwartą książkę a prawą ręką pisze lub rysuje. Częściowo nogi tej postaci i lew mają wspólną bryłę rzeźby, taki obraz ukazuje człowieka, który nogi ma jakby ukryte, lub zatopione we lwie. Głowa i wzrok, skierowane są prosto przed siebie, nie patrzy on na książkę, mimo, że w tym czasie czyni w niej jakiś zapis.



img412.ima(*)ge=fotnr22posta263zlwemtf8.png

Fot. nr. 22. Postać z lwem.

Wizerunek postaci z lwem, obrazuje nam określony czas i pracę, którą wykonuje Mesjasz. Ta praca jest ściśle związana z nabytą wiedzą, taki wizerunek wskazuje nam również, że nauka została zakończona a w dalszym czasie życia będzie On korzystał z jej potencjału.
Lew, który jest pokazany w tak szczególny sposób, obrazuje taką sytuację, jakby człowiek miał coś z nim wspólnego. Istnieje tylko jedna kwestia, której można by przypisać wspólnotę wartości człowieka i lwa, jest to układ zodiakalny narodzin. Taki wizerunek informuje, że Mesjasz ma urodzić się w znaku lwa a więc w sierpniu lub w lipcu. W różnych przepowiedniach, zapowiadających Mesjasza, przypisywany jest do Jego postaci taki przydomek, np. "Lew północy".
5:5 - Tedy mi jeden z onych starców rzekł: Nie płacz! Oto zwyciężył lew, który jest z pokolenia Judowego, korzeń Dawidowy, aby otworzył księgi i odpieczętował siedm pieczęci ich.
Jest to werset z Objawieni Św. Jana, który wnosi dodatkowe informacje, potwierdzające przekaz Testamentu Boga w aspekcie, przydania Mesjaszowi wartości związanej z lwem jako znakiem zodiaku. Wskazywany lew, jako przydomek Mesjasza występuje również w tekście Apokalipsy.



img187.ima(*)=fotnr23posta263zkul261sm9.png

Fot. nr. 23. Postać z kulą.

Postać z kulą, czwarta odsłona wskazująca na Syna Boga.
Czwartym chronologicznie wizerunkiem, jest postać z kulą, którą trzyma w lewej ręce. Prawa ręka a dokładniej palec wskazujący tej ręki, jest skierowany prosto do góry.
Przytoczę tu tekst już wyżej napisany, który świadczy o tej postaci;
Postać czwarta, "trzyma w lewej ręce kulę z namalowanym na niej krzyżem, który przecina jej powierzchnię na poziomie równika i bieguna. Tagi wygląd kuli mówi o geometrycznym podziale jej powierzchni na równe części. Mały krzyż wyrzeźbiony na górnej części kuli, wnosi kolejne informacje z dziedziny geometrii. Połączony z kulą, w kontekście do widocznego dużego krzyża na jej powierzchni, wskazuje przestrzeń wewnętrzną kuli. Taki wizerunek świadczy o geometrii przestrzennej, przedstawiony tu w klimacie informacji, jakie dotyczą Testamentu Boga, mówi o świętej geometrii".
Źródło wiedzy, które pochodzi z Nieba i pośrednictwo Anioła w konsekwencji doprowadzą do wyjawienia przez Syna Boga tajemnic świętej geometrii. Tak w skrócie, można zdefiniować, efekt wiedzy Mesjasza wskazywany wizerunkiem postaci z kulą.
Trzymany w ręku przedmiot wskazujący na geometrię i palec skierowany w niebo, tworzą obraz, który mówi, że przedstawiana geometria jest świętą geometrią. Jest to pierwsza dziedzina wiedzy, którą przedstawi Syn Boga.



img242.ima(*)fotnr24posta263znied378xm5.png

Fot. nr. 24 Postać z niedźwiedziem.

Postać z niedźwiedziem, piąta odsłona wskazująca na Syna Boga.
Ten piąty wizerunek ukazuje, najstarszą w wyglądzie mężczyzny odsłonę Mesjasza, jest tu już widoczna łysina ponad czołem. Niedźwiedź z tyłu postaci, świadczy o mocy pozycji wiedzy i nieugiętości, jaką osiągnął Syn Boga na ziemi, żyjąc jako człowiek.

Post trzynasty.

Z tych wizerunków, które już zostały odczytane, możemy wyciągnąć następujące wnioski.
Rzeźby na kościele i w jego wnętrzu, ukazują informacje świadczące o istnieniu rodziny, która według przyjętych oficjalnie przekazów historycznych, nie mogła istnieć. Przekazy historyczne zdominowane zostały wpływami oligarchów kultu chrześcijańskiego. Kultu, który swój profil informacyjny, opiera na pomysłach samozwańczego apostoła Pawła. Człowieka działającego zawsze przeciw słowom Jezusa Chrystusa. Charakter Jego myślenia wynika z charakteru prokuratora, ścigającego Chrystusa przez wiele lat. Jego nawrócenie niewiele zmienia, jedynie tyle, że nie wypowiada się przeciwko Chrystusowi. Nigdy nie był u boku Chrystusa, jak przystoi Jego Apostołowi, nie mógł, więc poznać głębi wartości chrystusowych, głębi Jego nauk i wzorców, jakie pokazywał swoim postępowaniem.
Kult, który utworzył przy poparciu Św. Piotra Jego bezwolnego narzędzia, był naszpikowany cechami przekazu wynikającymi z charakteru człowieka prokuratora. Gdzie najważniejszym, choć ukrytym czynnikiem jest przywódca kultowy a postać Boga służy mu do manipulacji wiernymi a jak wykazała historia, również do manipulacji władzą świecką.
Trudno jest uznać prawdę historyczną, przekazywaną w takim klimacie społecznym, tak jak trudno jest przyjąć, że polujący wilk stanie się owcą. Według przysłowia "niedaleko pada jabłko od jabłoni", tak to się działo przez dwa tysiące lat i dzieje nadal, a tylko iluzja nie pozwala dojrzeć tego naturalnego procesu.
Ta niedużych rozmiarów chrześcijańska świątynia w Rennes le Chateau, aż krzyczy wizerunkiem swoich zdobień, (które na pierwszy rzut okiem zdają się być posłuszne kultowi), wszystko było inaczej.



img528.ima(*)fotnr24stacjadrogikrzy3au8.png

Fot, nr, 24. Stacja drogi krzyżowej nr. XIII.

Stacja drogi krzyżowej, jak sama nazwa wskazuje przedstawia jeden z etapów, ostatniej drogi Jezusa Chrystusa.
Tak jak inne i ten obraz, pokazuje zupełnie coś innego dowodzi, że tu pokazywana droga nie była ostatnią w życiu Jezusa Chrystusa na ziemi. Obraz pokazujący ówczesne wydarzenia, jest eksponowany w obramowaniu, które posiada wyjątkowy wizerunek.
Konstrukcja obramowania malowidła, które zdaje się, powinno być dominujące w eksponowaniu informacji, co najmniej dorównuje mu w wyrazistości przekazu. Jest ona kontynuacją wzoru, który widzimy nad drzwiami do kościoła i taki sam wzór posiada konstrukcja ołtarza. Prawie identyczne są nawy, w których eksponowanych jest postaci i roślina granatu.
Krzyż, chrześcijański symbol śmierci Chrystusa, tu jest symbolem o zgoła innym charakterze. Wyrzeźbione na końcach ramion i na pionowym słupie kwiaty, symbolizują odrodzenie Chrystusa a nie jego śmierć. Taki krzyż jest symbolem życia, które w rzeczy samej Jezus Chrystus dalej wiódł i to razem z Magdaleną, o czym świadczy, tu ukryta treść Testamentu Boga. Kwiatami występują, nie tylko na krzyżu, są one wyrzeźbione jeszcze, na całym obramowaniu malowidła stacji drogi krzyżowej.
Jednak najważniejszym dowodem na to, że ten wizerunek jest symbolem życia Chrystusa, są dwie kiście owoców winorośli. Są one wyrzeźbione w dolnej części obramowania, a symbolizują płodność królewskiego rodu w narodzie żydowskim. Taki wizerunek i w takim kontekście, mówi, że Chrystus żył i miał dzieci z Magdaleną. Również zdobienia w górnej części obramowania, posiadają szczególny wizerunek, widoczne tu jest odniesienie tematyczne do zdobień ołtarza. Na ołtarzu, ponad wizerunkiem kielicha, który symbolizuje Chrystusa, widnieje wizerunek owocu granatu na tle liści tej rośliny. Tu widoczny jest podobny wizerunek, Chrystus wiszący na krzyżu a nad nim, takie same liście rośliny granatu, tylko tu owocu jeszcze nie ma, jest za to kwiat. To wygląda tak, jakby w ten sposób, pokazany był, wcześniejszy czas w życiu Chrystusa i Magdaleny.
Scena, która jest namalowana w obrazie tej stacji drogi krzyżowej, również bardzo wyraźnie wskazuje na to, że Chrystus przeżył ukrzyżowanie. Obraz, który tu widzimy pokazuje sytuację zdejmowania Chrystusa z krzyża.
Osoby zdejmujące Go z krzyża zachowują szczególną ostrożność, wygląda to tak jakby dbały o to by nic Mu się nie stało przy tej operacji. Całkowity dowód na to, że w tym momencie Chrystus jeszcze żyje, znajdziemy w obrazie stacji nr. XII.



img217.ima(*)fotnr25stacjadrogikrzy3lv3.png

Fot. nr. 25. Stacja drogi krzyżowej nr. XII.

Na obrazie stacji nr. XII. Widzimy dwóch strażników i cztery niewiasty. Niewiasty zachowują się w szczególny sposób, tylko jedna z nich okazuje gestem rozpacz a poza tym ten gest, wcale nie jest taki przekonywujący. Dwie niewiasty, patrzą na Chrystusa i nie widać w ich zachowaniu rozpaczy, raczej widoczny jest spokój. Czwarta niewiasta wykazuje, duże zainteresowanie stopami Chrystusa, gest taki świadczy o tym, że istotny jest stan ran na stopach, taka ocena ważna jest tylko dla człowieka żywego.
Niewiast odegrały scenę przed strażnikami i trzy z nich, odprowadziły gdzieś dwóch strażników. Bo w czasie, gdy Chrystus jest zdejmowany z krzyża strażników nie widać a obecna jest tylko jedna niewiasta. Takie działania wymagały sporo trudu, strażnicy mieli obowiązek wykonywania warty przy krzyżu, jednak zostawili swój posterunek.
Gdyby Chrystus już nie żył, nie miałoby sensu takie działanie. Podjęcie się przez niewiasty tak ryzykownego zadania, musiało być uzasadnione. Takie postępowanie można wyjaśnić tylko w jeden sposób. Towarzysze Chrystusa chcieli być pewni, że strażnicy w trakcie zdejmowania Chrystusa z krzyża nie zorientują się, jaki jest Jego rzeczywisty stan. Taka sytuacja jest dowodem na to, że Chrystus przeżył ukrzyżowanie.

Jednak dla potrzeb złudnych informacji, które głosiła sekta Pawła św. potrzebny był Chrystus z cechami boskości. Taki żyjący w normalnej rodzinie, nie był odpowiednim wzorem, którego można by postawić na ołtarzu. A bez ołtarza nie ma sposobu, by krnąbrnych rzucić na kolana, tak by nie siali zarazy w tłumie pokornych owieczek. W takiej potrzebie, tkwi źródło uśmiercenia Chrystusa na krzyżu i uczynienie procedury zmartwychwstania.
Z takiego punktu, można było wyprowadzić wiele teologicznych kwestii, które w efekcie utworzyły obecne chrześcijaństwo. Ale sprawa Chrystusa, który żył jak normalny człowiek, mający rodzinę i dzieci, była nie do przyjęcia jako informacja na forum wiernych. Ten fakt historyczny został wymazany, raz na zawsze z pamięci oficjalnej historii.
Nikt już nigdy nie dojdzie prawdy, ile było podobnych przekłamań, zarządzanych z wyroku papieży. Nikt już nigdy nie zliczy, ilu ludzi straciło życie, próbując takie tajemnice wyjawić. Takie jest prawo władzy, lecz nie jest to prawo Boga.

Sprostowanie, przepraszam za pomyłkę związaną ze zdięciem postaci z wołem.



img242.ima(*)fotnr24posta263znied378xm5.png

Fot. nr. 24 Postać z wołem.

Postać z wołem, piąta odsłona wskazująca na Syna Boga.
Ten piąty wizerunek ukazuje, najstarszą w wyglądzie mężczyzny odsłonę Mesjasza, jest tu już widoczna łysina ponad czołem. Wół z tyłu postaci, świadczy o mocy pozycji i nieugiętości, jaką wypracował sobie Syn Boga na ziemi, żyjąc jako człowiek.

>____Źródło jest tam, gdzie woda wypływa, a nie tam, gdzie chcemy by było.P.S.
.

Drodzy czytelnicy, pierwsza część Testamentu Boga została zakończona, obecnie są przygotowywane materiały do części drugiej.
Czas, który jest do tego potrzebny to około trzy tygodnie, przepraszamy za przerwę, ale publikowane materiały są pisane na bieżąco.
Zainteresowanych zapraszamy do innego tematu, który jest przygotowywany od pewnego czasu a w tej chwili jest okazja i czas do jego publikacji. Będzie w tym temacie przedstawiona teoria dotycząca powstania wszechświata. Teoria, która wyjaśni wiele konfliktów zaistniałych w tej materii, pomiędzy nauką akademicką a doktrynami religijnymi. Teoria wskazuje, nie tylko twórców, ale również ich potrzeby i możliwości. Wskazuje procesy fizyczne, jakie działały w czasie budowy tego olbrzymiego obiektu a przede wszystkim pokazuje cechy stanu pierwotnego przestrzeni wszechświata i jego wpływ na ewolucję.
P.S.

Pytanie do moderatora-Czy w/w temat mam wprowadzić w tym wątku czy w nowym?
Jeżeli moderator uważa że ten temat nie pasuje do tego forum , to nie bede go wprowadzała,wówczas mozna go przeczytac na www.mesjasz.pun.pl

Pozdrawiam

No i "wylazło". Dałem "+" za tekst. Powinienem dać "-" za "Mesjasza". Ale niech tam.
Do rzeczy. Powiedziałem, że "wylazło". Zajrzałem pod wskazany link. Kolejne siedlisko nawiedzonych!!!
Niestety. A już miałem nadzieję na wielka intelektualną przygodę!
JATO (sfrustrowany)

---

Zasada wyjaśniania Conrada: Wszystko co powiesz, zostanie ocenione przez innych , zupełnie sprzecznie z twoimi intencjami.