Witam,

Chciałbym się podzielić wesołym mailem, który dostałem ze wskazaniem na stronę pewnego radia, informującego i zachęcającego do wspomnianej w tytule Nowenny do M.B.Pompejańskiej. Najweselej mi było, gdy czytałem następujący fragment:
Cytat:

Otóż oprócz wesołości włączyło mi się od razu myślenie, i tak zacząłem się zastanawiać. Co to za nowa matka boża? Z Pompejów? To zabawne, bo jest ich tyle że można by zrobić jakiś spis, lub przynajmniej Ilustrowany Przewodnik po Matkach Bożych, w którym oprócz informacji konkretnych, znaleźć powinny się metody odróżniania plamy na szybie od objawienia lub sposób na detekcję krwi i innych płynów pojawiających się w szczelinach obiektów takich jak posągi lub obrazy. Jakie znaczenie mają daty, tak dokładnie podane? Czy nie jest to związek z namiastką numerologii? Dowiadujemy się także, że teraz jest czas łaski z powodu przygotowania do beatyfikacji. Czy kończy się on z chwilą beatyfikacji, już nie napisano. Ten czas ma przemieniać nasze serca. Owoce miłosierdzia otrzymane dzięki niemu też mają przemieniać serca. Byłaby to zatem przemiana w jakiś sposób nieliniowa. Ale nie napisano przy 'prośmy', kogo i o co mamy prosić. Czy nie jest to zatem wołanie retoryczne? Czy nie jest to tak, jakbym zwołał wielkie zebranie i powiedział "mówmy!"? Co do zmiany serca, ta budzi moje największe zaciekawienie. Wiemy przecież, że serce zmienia się nieustannie. W zasadzie w każdej sekundzie, w każdej chwili jest już nieco inne, bo raz, że czas upływa, dwa, że zmienia się jego potencjał elektrodynamiczny, trzy, że różnie jest odżywiane i inną krew tłoczy... trudno wręcz mówić o niezmienności, chyba że zmiana miałaby tu być stałą. Zatem, czy chodzi o zmianę stałej zmiany serca? Nie wyjaśniono. Tak skonfundowany sprawdziłem przynajmniej te dni w kalendarzu. Okazuje się, że od początku środy popielcowej do dnia 1 maja jest tylko 53 dni. Nie 54. Czy zatem liczono 'włącznie' czy 'wyłącznie'? Jaki wpływ na tak liczone dni będą miały strefy czasowe? Czy można lecąc samolotem wydłużyć nieco czas trwania nowenny? Czy przemiana serc wielu będzie wtedy lepsza i bardziej widoczna? I jeszcze jedno, informatyczne słowo: 'włączmy się'. Jak się to robi? Czy jeżeli będę powtarzał te słowa to już będę włączony? Jak to określić? A jeżeli przy zmywaniu naczyń będę powtarzał nowennę, to też się włączę? A stojąc na głowie lub czytając od końca? A może chodzi o włączenie takie w stylu, że naciskam sobie jakiś guzik (np. pukam młotkiem w okolice zwojów migdałowatych)?

Zresztą nie jedyne to dylematy. Zastanawiające jest to 'ponad 100 osób'. Nie wiemy zatem dokładnie ile. Może było ich 1000? Może ogłaszający nie mógł policzyć z jakiegoś powodu, więc tylko tak strzelił? Niemniej podana liczba sugeruje, że nie może ich być o rząd więcej, z racji samej precyzji posiadanych danych; załóżmy zatem, że osób było od 101 do - powiedzmy, 199. Zakładamy, że liczba osób nie powinna być ułamkowa. Chociaż czy każdą osobę można liczyć jako jedność? A co z dziećmi, które nie umieją mówić, albo z ludźmi niespełna rozumu? Czy te osoby muszą być wierzące, czy jest wszystko jedno? Czy ma to znaczenie dla ogłoszonej wieści? Kto wie, w tym świecie wszystko jest możliwe. Ale gdyby było ich 200, to napisano by pewnie o tym, przecież mówimy o Najwyższej Prawdzie, w dodatku Objawionej. Pozostaje jeszcze tylko mniej ładna część, związana z szanownym nieboszczykiem. Kto i dlaczego będzie robił mu tę 'beatyfikację'? Czy dokona się tego jakoś bezpośrednio czy zdalnie wystarczy? Czy wtedy odległość ma znaczenie? No i najważniejsze, co na to sam zainteresowany? Czy ktoś może potwierdzić, że mamy zgodę człowieka na to, aby czyniono go świętym i potem modlono się do niego? Gdyby żył, czy pozwoliłby na to? Pachnie mi to świętokradztwem, no, ale skoro już umarł, to wtedy modlitwy do szanownego zmarłego świętokradztwem nie są. Sam ich sens niemniej pozostaje zagadką: otóż, dlaczego Bóg robi względy na jednego, a na innych nie? Czy jeżeli taki zmarły papież poprosi o coś dla mnie, to bardziej to boga przekona, niż jak sam go poproszę? Czy nie jest to nauka znajomości, polubownych kontaktów, brania z trzeciej ręki i zwykłego robienia interesów? Mnie nie posłuchał wszechmogący, więc idę do kogoś innego, niech on uprosi. Przypomina mi to dziecko, które nie dostając pozwolenia od taty, zasuwa w podskokach do mamy. I mama się zgadza. Jakiego rodzaju jest psychologia tego typu? Mi odmówi, ale jemu nie. Jemu nie, bo jest lepszy. Mi tak, bo jestem gorszy. Jak myślicie, czy takie jedno, proste i być może naiwne ogłoszenie nie wyczynia krzywdy umysłowi racjonalnemu? Czy nie budzi więcej pytań niż odpowiedzi? Gdybym brał w tym udział, miałbym tyle myślenia, że już na samą nowennę (co to w ogóle za słowo) nie miałbym czasu!