Chyba każdemu są znane moralizatorskie potyczki słowne tzw. "obrońców życia" i "zwolenników tolerancji". Oba te obozy traktują zagadnienia eutanazji, aborcji, homoseksualizmu itp. jako fundamentalne dla utrzymania, tudzież stworzenia "właściwego" systemu etycznego. Uważa, sie, że stanowią one jedne z najważniejszych problemów z jakimi musi sie borykać dzisiejszy świat. Ludzie żyją w przekonaniu, że rozwiązując te zgadnienia świat może stać sie w pewien sposób miejscem lepszym, bardziej przyjaznym dla ludzi, gdzie zwalczywszy owe antagonizmy społeczeństwo stanie sie bardzie ludzkie i wyrozumiałe. Jednak czy aby naparwde tak jest ? Czy jest realna szansa aby którakolwiek ze stron konfliktu ostatecznie udowodniła swoje racje i tym samym przypieczętowała zwycięstwo ? Czy w ogóle "zwyciestwo" jest tutaj możliwe ? Jeśli sie temu bliżej przyjżeć to można zauważyć, że nie o racje tutaj raczej chodzi, gdyz nigdy żadna ze stron nie bedzie w stanie przekonać drugiej o zasadności swoich argumentów. Wobec tego jeśli nie o racje tutaj chodzi, której brak tym samym nie jest w stanie zwalczyć anatgonizmów występujących wokół obu grup, to co stanowi o istocie owych zagadnień ?

Świat ma o wiele więcej problemów i znacznie poważniejszych aniżeli wynikających z legalizacji homoseksualizmu, eutanazji czy aborcji. Jak ostatnio sie nad tym zastanawiałem to zauważyłem pewną prawidłowość : konflikt obu tych obozów prowadzi jedynie to antagonizmów społecznych. Władza równie dobrze te zjawiska może wykorzystywać do tego aby ludzi dzielić, siać wśród nich nienawiść i podtrzymywać dzielącą ich bariere. Tak długo jak ludzie nie bedą mogli dojśc do porozumienia, tak długo jak bedzie istniała ta granica to po prostu zabraknie wśród ludzi tej jedności. Nie bedą potrafili sie zjednoczyć w imie jednej i tej samej idei. Wobec tego ucisk władzy wobec społeczeństwa bedzie tym łatwiejszy. Im większa wrogośc społeczna do drugiego człowieka tym łatwiej utrzymać władze, gdyż nie ma tego kolektywu ludzkiego, który mógłby w jakiś sposób zaszkodzić systemowi, jednocząc sie wokół jednego celu, którego dzisiaj nie ma, bo świadomość społeczna, jest zamazana fałszem.

Ignorancja to siła jak mawiał Orwell. Zaiste, jak sie słedzi obecne zjawiska to czy nie można dojśc do wniosku, że władza wykorzystuje ludzkie stereotypy, uprzedzenia aby niszczyć relacje międzyludzkie by dzieki temu podtrzymywać panujące tutaj antagonizmy ? Tak długo jak ludność jest opętana fałszywym wizerunkiem świata i tak naprawde nieistniejącym problemami, tak długo nie ujży mechanizmów nim kierujących i tak dlugo władza bedzie mogła robić co chce. Społeczeństwo nie bedzie w stanie skrytykować systemu, gdyz zostało wciągnięte w wir nieistneijących , sztucznie rozdmuchanych antagonizmów, które zaślepiając odwracają uwage od prawdziwych zagrożeń dzisiejszego świata. Głównym, chociażby, jest coraz to bardziej postępująca mechanizacja społeczeństwa ukierunkowanego na zysk i maksymalizacje wydajności kosztem wypaczenia i oszukania właściwych popedów człowieka.

Wojna to pokój. Czy nie jest tak, że dzisiaj systemy polityczne takj napradwe prowadzą wojne z własnymi narodami ? Chociaż u Orwella tutaj chodziło głownie o zagadnienie ekonomiczne - nisczenie środków nadprodukcji mogących prowadzić do zwiększenia stopy życiowej społeczeństwa - to w naszym przypadku chodzi o wojne ideologiczną. Wojna, która niszczy naród duchowo wpajając nienwiść do światopoglądu odmiennego pod przykywką walki o tolerancje. Tak naprawdem nie wydaje mi sie by ludzie w tych kwestiach kiedykolwiek dzosli do porozumienia. Z jednej strony zwolennicy "tolerancji", a z drugiej, wspierani ideologią kościoła "obrońcy życia". Oba te obozy może nie tyle co sie mylą, ale nie dostrzegają istoty tego o co tak zagorzale sie wykłucają. Moim zdaniem, kościół bedzie wieczny i "tolerancja" bedzie wieczna, tak aby antagonizmy międzyludzkie były wieczne. Wojna na linii system-społeczeństwo trwa. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że jest to wojna jednostronna, gdzie jeden przeciwnik został otłumaniony i wobec tego tak naprawde nie wie o co z kim tak naprawde walczy.

Przykładowo poprzez analogie, jeśli największym dzisiaj problemem moralnym świata jest rozwiązanie równania 2+2=5 to społeczeństwo uwieży, że rzeczywiście tak jest i że problem tkwi w samym rozwiązaniu tegoż równania. Jednak nikt nie zada sobie trudu by odpowiedzieć na pytanie czy równanie takie ma w ogóle sens. Ja twierdze, że równanie to jest złe, że ono nie istnieje. Tak samo jak problem homoseksualizmu, aborcji itp. nie istnieje. Nie da sie tego równania rozwiązać i wobec tego stanowi ono swoisty fałsz. Ludzie nigdy nie dojdą do porozumienia w tych kwestiach. Zresztą nawet jeśli sie tak stanie to na zasadzie, że ludzie uwieżą w sens tego równania i uwieża, że aborcja, homoseksualizm jest słuszna. Wobec tego w czym problem by stworzyć kolejne antagonizmy ? Stworzyć kolejne równanie nie na ludzki rozum, a na ludzką wiare ? Po co sie to robi ? Bo chyba nie dla dobra społecznego ?

Od teraz przed człowiekiem stawiać sie bedzie takie właśnie równania. Równania, których rozwiązanie, jest rzeczą niemożliwą do spełnienia. A mimo to ludzie bedą uważać, że jest to możliwe. Może problem tkwi w naszej mentalności ; że chcemy wszędzie widzieć racjonalizacje, nawet tam gdzie jej nie ma ? Rozwiązać to czego rozwiązać nie można ?

Mój wniosek jest taki, że antagonizmy ludzkie służą utrzymaniu władzy i nic w nich racjonalnego nie ma. To tylko strata czasu, nerw i burzenia relacji międzyludzkich. Znacznie ciekawszym i co więcej, możliwym do rozwiązania problemem, jest kwestia postępującej mechanizacji społeczeństwa coraz bardziej uciskanego przez jednoczące sie kliki menadzerskie. Jest to kwestia, która z pewnością nie podzieli społeczeństwa bo dotyczy wiekszość z nas. I to zdecydowanej, przytłaczającej większości bo leży w naszym interesie.