Chyba każdemu są znane moralizatorskie potyczki słowne tzw. "obrońców życia" i "zwolenników tolerancji". Oba te obozy traktują zagadnienia eutanazji, aborcji, homoseksualizmu itp. jako fundamentalne dla utrzymania, tudzież stworzenia "właściwego" systemu etycznego. Uważa, sie, że stanowią one jedne z najważniejszych problemów z jakimi musi sie borykać dzisiejszy świat. Ludzie żyją w przekonaniu, że rozwiązując te zgadnienia świat może stać sie w pewien sposób miejscem lepszym, bardziej przyjaznym dla ludzi, gdzie zwalczywszy owe antagonizmy społeczeństwo stanie sie bardzie ludzkie i wyrozumiałe. Jednak czy aby naparwde tak jest ? Czy jest realna szansa aby którakolwiek ze stron konfliktu ostatecznie udowodniła swoje racje i tym samym przypieczętowała zwycięstwo ? Czy w ogóle "zwyciestwo" jest tutaj możliwe ? Jeśli sie temu bliżej przyjżeć to można zauważyć, że nie o racje tutaj raczej chodzi, gdyz nigdy żadna ze stron nie bedzie w stanie przekonać drugiej o zasadności swoich argumentów. Wobec tego jeśli nie o racje tutaj chodzi, której brak tym samym nie jest w stanie zwalczyć anatgonizmów występujących wokół obu grup, to co stanowi o istocie owych zagadnień ?

Świat ma o wiele więcej problemów i znacznie poważniejszych aniżeli wynikających z legalizacji homoseksualizmu, eutanazji czy aborcji. Jak ostatnio sie nad tym zastanawiałem to zauważyłem pewną prawidłowość : konflikt obu tych obozów prowadzi jedynie to antagonizmów społecznych. Władza równie dobrze te zjawiska może wykorzystywa..

Dodaję nowy temat, zainspirowana taką oto scenką z ćwiczeń z przedmiotu "Współczesne systemy polityczne":
siedzimy w sali, drugi rok politologii, Wyższa Szkoła Pedagogiczna TWP. Ja jestem o rok starsza w wyniku dziekanki niż reszta grupy- w większości pogrobowców po Wyższej Szkole W-wskiej, czy jakoś tak. No więc siedzimy, panna o posturze Waligóry, twarzy troglodyty i ogólnej aparycji kompletnego abnegata czyta referat o Słowacji. Co drugie słowo się zacina. Nie potrafi ich przeczytać. Nie zna pojęcia : "deputowany", "kontrasygnata", plącze się przy tworzeniu przymiotników od "konstytucji", a szczytem wszstkiego jest "nienawistna władza sądownicza", zamiast "niezawisłej". Prelekcja trwa ze 30 min., takich kwiatków jest przy tej okazji od groma, a ja siedzę w ławce i zastanawiam się: wybuchnąć śmiechem, wyjść z trzaskiem drzwiami, czy może walnąć tę dziewczynę w czoło i zaproponować, że przeczytam za nią, bo dość już tej błazenady. A Pan Od Ćwiczeń, zresztą wielkie mi co, chyba pracownik również UW, latający z komóreczką i laptopem po różnych konferencjach- nic. Zero reakcji. Nie mogłam uwierzyć własnym oczom, co to takiego. I po cholerę takim prymitywom studia? Niech no pracują na kasie w Lider Prajzie, albo też przyklejają damulkom różowe tipsy! To mają być w przyszłości politolodzy, dziennikarze, inteligenci, elita tego kraju? Nie wymagam przecież od nich znajomości terminologii Bóg wie jak niedostępnej, ale absolutnie ELEMENTARNYCH pojęć, koniecznych nie tylko politologom,..

Moim zdaniem Obirkowi zamknięto usta z czysto partykularnych powodów, więcej z tego samego powodu dziś atakowany jest profesor Kieres. Wybrał sobie zły moment. Jednakże jak ktoś słusznie zauważył bronienie O. Obirka (już drugi art. napisał chyba, w tej sprawie napisany przez Mariusza), to "woda na młyn" wiadomo kogo. I faktycznie przeciętny czytelnik może się zacząć zastanawiać czemu szef serwisu to robi? Może ma nadzieje, że nasz Jezuita zostanie nowym heretykiem, jednak to wątpliwe tak daleko się nie posunie. Niektórym osobom z kościoła się wydaje, że jak odwołają swa twarda linię w sprawie aborcji choćby to tacy jak Mariusz się nawrócą. Przecież jednak wiadomo, iż raczej się nie nawrócą. Więc po co Ks. Obirek to robi? Żeby ostatecznie kościół zgodził się na istnienie wiary tylko prywatnej, co równa Sie zepchnięciu na margines i żeby ludzie tacy jak Kagan i inne osoby w gruncie rzeczy miały wierzących za upośledzonych umysłowo gorszych ludzi?
.

Czy nie mozna by postawic tezy, ze polska prywatyzacja doprowadzila do pauperyzacji wiekszej czesci spoleczenstwa i pozwolila 'obrosnac w piorka' garstce - bo na samym poczatku ktos obiecal rowna i powszechna prywatyzacje w rodzaju kuponovki - czyli rozdanie panstwowego majatku po te przyslowiowe 100 milionow, a ostatecznie postanowono zrobic talonowke - czyli ROZDAC niczym na talony duzych kesow tego majatku roznym 'wiernym i zasluzonym' ( np. Pan Talone )??
Pisze ten post bo znow widze cala te ekipe, ktora jakies 15 lat temu perfidnie w zywe oczy klamala... a dzis, umocowana w majatku chce udawac moralistow!
Wiec kogo moglibyscie polecic na prezydenta? I co nam teraz moze obiecac?

Temat jest tak naprawdę dla mnie bardzo smutny. Bo zawsze, bardzo ceniłem i podziwiałem Panią Izę za jej waleczne, przepelnione lewicą i humanizmem czerowne serce. Niestety, czasy się zmieniają. I również niestety, ludzie także. Albo ktoś inny może powiedzieć tak: jak trwoga to do Boga. Im bliżej końca tym człowiek rewiduje swoje dotychczasowe poglądy na życie. I chyba tak się stało z Panią Izabellą. Niegdyś wielka orędowniczka rozdziału państwa od kościoła, prawie kobiety do legalnej aborcji, obrończyni praw gejów i wszystkich mniejszości. A dziś? Czytam niedawny wywiad z Panią Sierakowską. Oto cytacik:
Izabella Sierakowska: A spraw obyczajowych, chociażby kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn, pod koniec kadencji się nie załatwia. Teraz jest na to za późno. Takie zadania lewica może realizować na początku swoich rządów...
Ciekawa wypowiedz. Ja pamiętam, podobną wypowiedz na początku kadencji (lato 2001). Oto cytat:
Izabella Sierakowska: Przez pierwsze dwa lata rządów lewicy skupimy się na pilnych kwestiach gospodarczych by potem przejść do spraw obyczajowych. Gospodarka jest teraz najważniejsza.
Czyli jednak widzimy czysta hipokryzję i obłudę u Pani Poseł. Raz mówi tak, póżniej zmienia zdanie.
A tutaj kolejna wypowiedz, tym razem aktualna:
I. Sierakowska: Takie działania są bez sensu. Nawet jeśli udałoby się im np. zliberalizować ustawę antyaborcyjną, to i tak kolejny prawicowy parlament przywróci poprzednią ustawę, a może nawet ją zaostrzy. W Polsce w tej sprawie trzeba..

To chyba mój pierwszy post na tym forum. Pierwszy ponoć zawsze jest najtrudnieszy. Zobaczymy. Chciałbym tutaj poruszyć kwestię obecności religii w szkole. Jak wiemy, szanse na całkowite wycofanie tego przedmiotu ze szkół równe są O. Obowiązuje nas po pierwsze konkordat, gdzie Kościół wywalczył sobie zapis zobowiązujący państwo do utrzymywania zajęc w szkole. A po wtóre wciąz obowiązuje ustawa o stosunku państwa do kościoła kat. I tam również takie zapisy się znajdują. W takim razie czy w ogóle istnieje pole do kompromisu? Przedstawię tutaj parę postulatów. Po pierwsze liczba godzin religii. Obecnie w większości szkół wynosi ona 2 h. Jest to zdeycowanie za dużo. Myśle, że 1 h w zupełności wystarczy. I tak o 1 godzinę za dużo, godzinę ideologizacji. Druga sprawa. To sposób deklarowania uczestnitwa w zajęciach. Nie może być aby osoby niewierzące i innych wyznań pisemnie deklarowały zamiar nieuczestniczenia w przedmiocie. Skoro religia jest nieobowiązkowa, to niech Ci co pragną na te lekcje chodzić, niech taki zamiar deklarują. Kolejna sprawa to obecność ocen z religii na świadecetwach. Tutaj oczywiście obowiązują nas zapisy Konstytucji RP, niestety nikt tego nie pragnie brać pod uwagę. Oczywiście ocen z religii na świadectwach być nie może. Również niepoważne są aktualne rozwiązania jeśli chodzi o obecnośc katechetów w radach pedagogicznych. Nie może być na to zgody.
Sam sposób odbywania zajęc z religii pozostawia wiele do życzenia. Lekcje z tego przedmiotu są z reguły umieszczane..

Czy obecnie sensowny jest jeszcze podział sceny politycznej na prawicę i lewicę?
Pojęcia te są tak rozmyte, że nie wiadomo, co właściwie, albo raczej, jaką wartość sobą przedstawiają. Próba dyskusji, czy też zdefiniowania pojęć "prawica", "lewica" jest odwoływaniem do zakorzenionych w świadomości społecznej definicji tychże pojęć. Tymczasem zarówno "lewica", jak i "prawica" powinny na nowo określić katalog swych wartości, by móc naprawdę wejść w XXI wiek. Szczególnie, albo przede wszystkim w Polsce widoczne jest, że podział ten przebiega: nie według głoszonych wartości, ale podług historycznego podziału na post "Solidarność" i post "komunizm". Ani z jednego obozu, ani z drugiego nie "wykiełkuje" prawdziwa, (czyli co podkreślam wolnościowa, a nie totalitarna) lewica, ani też prawdziwa prawica. Opcja prawicowa, która występuje w Polsce, a raczej te partie, które zwykło się za prawicę uważać (np.: PO, PiS) są w istocie, jeśli przeanalizować ich program partiami głoszącymi liberalizm gospodarczy, czyli "centrowymi". Natomiast prawdziwie prawicowy i przez to konserwatywny program ma LPR. Tyle, że nie jest to partia konserwatywnej inteligencji, a prostaczków raczej - toteż jakikolwiek dialog, czy debata polityczna z nią jest rzeczą niemożliwą do przeprowadzenia. Wobec tego nasuwają się pytania:

- W jaki sposób należałoby definiować katalog wartości różnych ugrupowań sceny politycznej?
-Na jakich kryteriach należałoby ten podział..

Urzędasów Lojalność
Jak często mamy styczność z beznadziejną sytuacją w kontakcie z administracją
to wszyscy wiemy. I może ten artykuł tylko następne zbędne wylewanie atramentu.
Bo przecież potrzebne są radykalne zmiany w administracji, ze smutkiem i pełną
odpowiedzialnością stwierdzam że o ile nie daj boże wybory wygra PO to nadal
petent będzie przedmiotem przeszkadzającym w lokalnych plotkach i piciu kawy a nie
podmiotem. Ci urzędnicy zapomnieli że są utrzymywania z podatków podatnika.
Mierź mnie przede wszystkim brak kompetencji w urzędach niższego szczebla.
Braki w zmieniających się przepisach jest zastraszająca. A najgorsze że tz. wyższy
szczebel podtrzymuje te decyzje.
Jako przewodniczący Komitetu Obrony Lokatorów Miasta i Gminy Morąg
w 2002-06-27 w delegaturze NIK Olsztyn na ręce Zbigniewa Andrzejewskiego
złożyłem wniosek o przeprowadzenie kontroli Gminy Morąg .
Podstawą było okradanie mieszkańców gminy w tz. naliczeniach.
W imieniu Stowarzyszenie "Victoria" a dniu 2005-03-02 zwróciłem się w tym
temacie od prezesa NIK Mirosław Sekuły. Odpowiedz lakoniczna. Przecież to tylko
biedota jest okradana, o może mało medialne więc szkoda zachodu.
Podobne przypadki mamy w wymiarze sprawiedliwości, w sądach rejonowych
oraz prokuraturach rejonowych ważne sprawy są umarzane lub przewlekane
z naruszeniem prawa. I znowuż lojalność bierze górą, następni sędziowie potwierdzają bezprawie. Albo wtórny analfabetyzm labo na zasadzie przysłowia " że w własne gniazdo się nie sra"( przepraszam..

Pogrzebu drugiego takiego swiat nie widzial. Miliony patnikow w Rzymie, w tym 300 tys. Polakow, ktorzy przejechali 2300 kilometrow, zeby zobaczyc, jak wyglada telebim. Przedtem, w dlugiej kolejce do papieskich zwlok, ludzie mdleli i zalatwiali sie na stojaco do reklamowek. Nasi dzielni rodacy, podobno po pijaku, pobili paru wloskich karabinierow. Ale tego sie nie naglasnia, podobnie jak faktu, ze Bill Clinton - obecnie najbardziej lubiana postac w USA - powiedzial o pontyfikacie Wojtyly, ze mial swoje dobre i zle strony. W zachodnich mediach padaja zreszta duzo mocniejsze i bardziej krytyczne slowa na temat dorobku JPII. Ale bylo, minelo i juz ciszej nad ta trumna. Podsumowac warto jeszcze tylko miniona zalobe narodowa, bo to fenomen na skale swiatowa.
Niezwykle trudno jest zgromadzic Polakow w jednym celu; jeszcze trudniej pogodzic i zmusic do zgodnej wspolpracy. Ostatnio takie poruszenie nad Wisla wywolaly wybory na Ukrainie. W przeszlosci czynnikami ogolnonarodowego (choc chwilowego) zjednoczenia byly wystapienia przeciwko komunistycznemu rezimowi i oczywiscie wizyty zywego papieza. Ostatnie trzy tygodnie pokazaly, co jeszcze moze sprawic, ze Polacy stana ramie w ramie, "skupia mysli w jedno ognisko i w jedno ognisko duchy". Papiez niezywy. Tylko on mogl wywolac tak wielkie emocje. W Polsce i Rzymie zgromadzenia po smierci Wojtyly nie mialy sobie rownych. W Lodzi "bialy marsz" - tlum na oko10-tysieczny. I ciekawostka - ten sam marsz wedlug ksiezy liczyl kilkanascie tysiecy,..

Jak uzdrowić polską edukację! Zaintrygowany wątkiem "Studenci-Debile", postanowiłem rozwiązać problem oświaty raz, a dobrze, żeby społeczeństwo całe czerpało korzyści z nauki i wzrastało zarówno ci debile jak i mądrale.
Oto mój program reform:
1.Otóż, należy zwiększyć środki na oświate przede wszystkim. Jak?
-rozwalić armię, po co nam taka kompromitująca armia, która zostanie rozwalona podczas wojny w 3 dni, po co nam wydatki na sprzęt. W razie wojny wynajmniemy żołnierzy z Palestyny czy Afganistanu, Ruandy.
-Oprócz Nik-u powołać kolejny organ kontroli, który bedzie nadzorował pracę Nik-u oraz sprawdzł jeszcze raz wszelkie organy i instytucje czy nie ma machlojek (w stylu Orlengate itd.). To wszystko bedzie podlegało rządowi oraz będzie mógł mieć w to wgląd każdy obywatel np. za pomocą internetu.
-kolejne, odejść z Unii (bo czekają nas narazie tylko kary i podwyżki) lub alternatywa zmusić ją do większych dofinansowań.
-zmniejszyć ilośc posłów, urzędników itd., a w zamian pozostałym podnieść lekko pensje i wprowadzić kontrole policji gospodarczej.
-Wszelkie niepotrzebne inwestycje wywalić oraz nie marnować kasy na bzdury np. nagrody dla prezydentów miast i radnych, i tak wychodzą na swoje.
-zaprosić inwestorów zagranicznych by budowali swoje uniwerki, szkoły, jednak nie pozwolić na dominację.
-wprowadzić kontrolę opłat za naukę i odgórnie ustalić ceny za nią, troche droższa na najlepszych uczelniach
-odciąć państwo od kościoła albo kościół od państwa w sferze finansów , w końcu..