Czy jest możliwe ukaranie kogoś za czyn który popełnił? Oczywiście mówimy o tzw. Czynie złym, co z punktu widzenia prawa oznacza działanie na niekorzyść społeczeństwa lub danej grupy czy jednostki. Odpowiedź na to pytanie jest trudniejsza, niż możemy na początku przypuszczać. Bo przecież najpierw musimy udowodnić popełniony czyn, co nie zawsze jest zgodne z prawdą (bo skąd mamy wiedzieć że na 100% został popełniony?) A co do kary śmierci... ona nie jest karą, tylko eliminacją jednostki zagrażającej. A więzienia? Wypowiedź prof. Przed chwila była wielce prawdziwą, jak możemy mówić o resocjalizacji, gdy wieźniowie mówią sobie, jak zabijać, jak Kraśce, jak być przestępcą. Dlatego każdyy powinien być trzymany w odosobnieniu, ale to z kolei sprzyja zmianom psychicznym. Czy zatem możliwe jest znalezienie "złotego środka"?
Pozdrawiam,
Maciej Wiśniewski

W pewnym łódzkim liceum miała miejsce pewna lekcja. Lekcja odbyłą się (są dowody), sporny natomiast pozostał przedmiot owej lekcji.

Nauczyciel uważa, że prowadził lekcję przedsiębiorczości (nic w każdym razie nie wiadomo, aby sądził inaczej). Ot, przykład praktyczny właściwych relacji interpersonalnych w miejscu pracy - relacji przełożony-podwładny, wszak te sa najważniejsze. Uczniowie jednak odebrali to jako lekcje wychowania obywatelskiego: byc może niespecjalnie spodobał im się obraz czekającego na nich z otwartymi ramionami świata ludzi dorosłych: cóż, młode to i naiwne.

Był kiedys inny, równie głośny film - tam rzecz przebiegała w odwrotnym porządku, był to przykład byznesu źle zorganizowanego, w którym szef pozwala podwładnym nie tyko wleźć sobie na głowę, ale nawet założyć na nią kosz. No cóż, żyjemy w świecie samodokumentującym, w którym nic nie ujdzie wścibstwu wszechobecnych kamer - nawet ponadgabarytowy krzyż, patronujący życzliwie scence byznesu dobrego i zbawiennego.

Outsider myśli, że jedno i drugie to po prostu modny ostatnio program Wychowanie ku przyszłości. Przyszłości, w której miejsce nieco (bądźmy szczerzy) wszędobylskiego i ciekawskiego ponad miarę Boga zajęły malutkie chytre oczy kamer - a rejestr naszych grzechów przybrał postac plików starannie skompresowanych, aby miejsca nie zabrakło - grzeszymy wszak ile wlezie albo jeszcze więcej.

- piszę to po ułaskawieniu Zbigniewa Sobotki. Niezupełnym - ale zamieniającym karę na wyrok w zawieszeniu.

I nie ma tu znaczenia sprawa winy Sobotki - rzeczy osądzonej ale nie do końca jasnej. Ma znaczenie to, że tak bardzo od początku kwestionowano prawo Aleksandra Kwaśniewskiego do tego właśnie ułaskawienia; rzecz jasna będzie ono kwestionowane nadal, były prezydent ściągnął sobie sforę na plecy, nie wiadomo jaką cenę osobiście zapłaci.

Tak czy owak, nadchodzą czasy sprawiedliwości uproszczonej, zwanej niekiedy ludową: postępowanie min. Ziobry pozwala co nieco przewidywać. Ale to nawet nie sprawa ekipy PiS-u, to nieuchronne - nikt nie ma bowiem żadnego pomysłu na Polskę, zatem igrzyska musza zastąpić chleb. Że beda nieudolne? Może - całe szczęście; dzięki temu zapewne proporcja winnych i niewinnych wśród skazanych będzie bliska fifty-fifty, ale w sumie bedzie ich mniej, niż gdy sprawiedliwość ludowa realizuje swoje sprawnie i skutecznie.

Wczoraj w Teatrze Rozmaitości na Marszałkowskiej był jakiś odczyt czy spotkanie ze Stanisławem Obirkiem. Czy ktoś może był. Co to było?

Niewykluczone, ze ten watek juz pojawial sie na forum niejako "w kawałkach"- przy dyskusji o roznego rodzaju problemach społecznych lub ekonomicznych mogly sie pojawiac wizje najbardziej racjonalnego (lub sprawiajacego takie wrazenie) ustroju. Sadze, ze nie jest specjalnie odkrywczym stwierdzenie, ze zarowno komunizm jak i kaptializm prowadza do patologii irracjonalizmu; o ile w komunizmie mamy do czynienia z idiotycznymi decyzjami podejmowanymi przez partyjnych urzednikow, o tyle w kapitalizmie glupote mozna odnalezc w decyzjach stymulowanego reklamami spoleczenstwa. W obu przypadkach prowadzi to do marnotrawstwa energii i srodkow na zaspokojenie bezsensownych pseudopotrzeb- jesli chodzi o komunizm, takie byly wymogi "ideologiczne", natomiast w kapitalizmie wypadalo by wspomniec np. o modach na rynku, niejako wymagajacych wyrzucania jeszcze dobrych produktow na smietnik i zastepowania ich nowymi. Z makroekonomicznego punktu widzenia jest to bardzo korzystne, jako ze rozkreca koniunkture, ale stanowi szkode dla srodowiska, poza tym niepotrzebnie komplikuje zycie spoleczne- nie sztuka jest cos wyprodukowac, ale sprzedac to i nadażać za moda i konkurencja. Juz widze kontrargument "neolibrałow", ze w koncu nie musze nigdzie z nikim sie scigac, ale moi drodzy- to fikcja ze nie musze. Idiotyczne mody obowiazuja takze na rynku pracy, i to chyba wlasnie z racji tego ze jest "rynkiem". Zeby utrzymac sie w pracy, czy tez na rynku nie moge nie miec telefonu komorkowego (okazuje sie ze..

MARGINALNIE ledwie udaje sie znaleść szept chocby o wielce elektryzujacym polski podworzec zjawisku 'parad' na racjonaliscie.
Otoz ,co mile, od niedawna (od niedawna zalogowanym), natykam sie tu na świeże powietrze; mgła ulega, roztopy uchodza, i objawia sie ciekawy w części obiektywizm;oddycha sie lekko.
CIEKAWYM wobec tego opinii waszej na temat tak rozpalajacy nasze usiane zmaszczką konsternacji czola.
po ktorej stronie stanąć?
pozostac w ciasnym dialogu z zahukiem intelektualnym?czy wyjść naprzeciw naturalizmowi homoerotycznemu?
i czym jest ta nietolerancjia...?
gdzie jest wasze miejsce?
serdecznie zapraszam do dysputy..

Czy sama idea podatków jest bezprawiem? Czy nie nasuwa wam się porównanie z przymusowym wcielaniem do armii, niewolnictwem, przywiązaniem do ziemi?
Dlaczego mam płacić absolutnie za wszystko i to po kilka razy??
Czy idea podatku tak głęboko jest wszysta w nasze życie, że nikt nie pyta już o jej sens?
Czy nie ma innego rozwiązania?
A może lepiej nie dyskutować, bo przecież "to i tak nic nie zmieni"?!

W Parlamencie Europejskim przygotowywana jest rezolucja w sprawie łamania praw człowieka w Polsce, przede wszystkim w zakresie praw gejów.

Może problem zostanie potraktowany nieco szerzej i tutaj pytanie - co powinno się podnieść i na co wskazać?

Jest to o tyle trudne, ze inne sprawy np. w zakresie sytuacji mniejszosci swiatopogladowych nie sa tak efektowne, wiec i pewnie nie beda tak interesujace dla autorow. Trudno jest wskazac cos spektakularnego w zakresie dyskryminacji mniejszosci swiatopogladowych, a zestawianie pojedynczych przypadkowo w caly obraz tutaj pewnie nie wchodzi w gre.

Dlatego jesli cos jest rownie spektakularne to chyba eskalacja klerykalizacji struktur wladzy i zycia publicznego a tym samym narastajaca presja ideologiczna. Rzad narodzil sie niejako w kruchcie, jeszcze pamietam te relacje z narad w palacu biskupim, kiedy po wszystkim media dopadaja biskupa, aby pytac o polski rzad... Caly rzad, zaprzysiezony "w imie boga" (jeden Religa nie przysiegal bogu) a Marcinkiewicz konczac swoje przemowienie w palacu prezydenckim po zaprzysiezeniu rzadu robi religijny teatr deklarujac po szeregu poboznych zyczen: "Z boza pomoca - dokonamy tego!". Zaraz potem zaczynaja sie kursy miedzy Toruniem i Warszawa...

Telewizja coraz bardziej zamienia się w przedłużenie ramienia Kościoła, a zapis o wartosciach chrzescijanskich w ustawie medialnej rozgrzesza natarczywa indoktrynacje religijna, wiadomosci w coraz mniejszym stopniu dotycza spraw donioslych,..

zlikwidowano -jak już zapewne wszystkim wiadomo- stanowsko rzecznika do spraw równego statusu kobiet i mężczyzn. ue ostro skrytykowała posunięcie polskiego rządu, być może pociągnie to za sobą zmniejszenie dotacji unijnych. jak natomiast zareagowali ludzie? czytałam wypowiedzi na forum znanego polskiego portalu i jestem przerażona. większość postów była w tonie ironicznym i dawał sie streścic w słowach-"czego te baby chcą, po co równouprawnienie? źle im czy co? kobiety są do dzieci- takie jest prawo biologii. chcą być traktowane na równi z facetami to proszę- niech pracują w kopalniach" etc etc. w sumie nic dziwnego- pis mówi głosem swoich wyborców, których była mówiąc językiem polskiej "yntelygencji" - "większa połowa"
jak myślicie co będzie dalej? jakie będą następne posunięcia rządu?
hmmm... może chcąc żyć w tym kraju powinnam rzucić studiowanie filozofii i zapisać się na kurs "sprawna gospodyni domowa"???

Na początek uproszczona definicja emerytury. Jest to taki etap życia kiedy decydujemy się zrezygnować z działalności zarobkowej i utrzymywać ze zgromadzonego wcześniej kapitału.
Teraz dwie tezy:
1. Każdy powinien przechodzić na emeryturę kiedy mu się spodoba. Jeśli zgromadzi wystarczający kapitał mogą to być 2 lata albo 40.
2. Praca nieprzyjemna, ciężka czy niebezpieczna powinna być kompensowana wyłącznie przez pracodawcę (lub np. zleceniodawcę).
W wypadku górników, przy ich niewątpliwie ciężkiej i niebezpiecznej pracy koszty związane ze specyfiką tej pracy również powinny obciążać pracodawcę. Może to być większe wynagrodzenie (i pewnie jest) albo, mając na uwadze ograniczoną skłonność większości ludzi do akumulacji kapitału zaś ogromną do doraźnej konsumpcji - zwiększone składki na ZUS. Tylko wtedy można ustalać wcześniejszą emeryturę górników- albo sami odłożą nadwyżki albo zgromadzą w ZUSie odpowiednią kwotę. Niech sobie wtedy idą na emeryturę nawet po 10 latach i na zdrowie.
Tymczasem ma to być kasa budżetowa czyli nasza. Prowadzi to do tego, że kompanie węglowe chwalą się zyskami a koszty do nich należące pokrywać mamy my. Pośrednio jest to również sztuczne zaniżanie ceny węgla poprzez dotowanie kopalń co jest sprzeczne z zasadami WTO i UE.
Cała nadzieja w TK.