Zagadka. Dlaczego w telewizji(czy to publicznej, czy prywatnej),
jest tak mało lub w ogóle nie ma pożytecznych programów edukacyjnych(naukowych, filozoficznych, czy też jakichkolwiek zmuszających do MYŚLENIA) na poziomie, a jest cała masa bezużytecznych filmów sensacyjnych, komedii, musicali, teleturniejów, w których pytania po prostu obrażają ludzką inteligencję (wyjątek: 1 z 10), reklam, luzu, seksu, alkoholu, głupich (będę szczery) gwiazd ekranu, beznadziejnych seriali (typu "m jak miłość"), kreskówek, tańców, rozrywki, etc., etc.???
Czy media publiczne nie powinny bać o rozwój intelektu młodzieży, zamiast ją demoralizować? Czemu właściwie służy moda? Po co ona w ogóle jest? A teraz kolejna zagadka.
Dlaczego poziom edukacji w Polsce ciągle spada? Czy ludzkość się cofa? Czy idzie naprzód? Jeżeli ma się rozwijać, to czy poziom edukacji przypadkiem nie powinien się zwiększać? Kto za tym wszystkim stoi? Dlaczego media nie chcą, aby ludzie zbyt dużo MYŚLELI? Jaki przykład dają te wszystkie "dody" młodym ludziom? Czy to wszystko jest częścią jakiegoś szerszego planu? Pomyślcie tylko jak bardzo użyteczna mogłaby być telewizja, gdyby ją wykorzystać w mądry sposób. Dlaczego dyskutuje się nad zwiększaniem lekcji wychowania fizycznego, a nie fizyki? Przecież każdy może po powrocie do domu poćwiczyć, chyba nie trzeba do tego nauczyciela,a do fizyki już trzeba (czyż nie?). Moją odpowiedź i zdanie na ten temat przedstawię trochę później. Ciekawi mnie co Państwo sądzicie?

Do polityki nie idzie się dla pieniędzy lecz dla władzy. Dlatego nie wolno ufać politykom którzy zarobili na władzy. Max Weber twierdził że są dwa typy polityka żyjącego z władzy i dla władzy. Polityk żyjący tylko "z władzy" to osoba dla której liczą się jedynie przywileje rządzenia i własny interes. Polityk żyjący tylko "dla władzy" nie dba o własny interes ani o przywileje związane ze stanowiskiem, interesuje go tylko możliwość zmiany zastanej rzeczywistości.

Sami zdecydujcie który typ polityka jest lepszy i który występuje częściej.

Jak co roku 13 grudnia jest dniem szczególnej aktywności mediów. Co się takiego dzieje? Otóż media zaczynają bełkotać. Bełkoczą, bełkoczą, bełkoczą, bełkoczą, bełkoczą, bełkoczą, bełkoczą,
w jednym tylko kierunku. Jaruzelski zły, Jaruzelski zły, Jaruzelski zły, Jaruzelski zły, Jaruzelski zły, Jaruzelski zły,
niezliczona liczba ofiar stanu wojennego, niezliczona liczba ofiar stanu wojennego, niezliczona liczba ofiar stanu wojennego,
i tak w kółko, i tak w kółko, i tak w kółko, i tak w kółko,
jedno i to samo. Bełkot ten przyprawia mnie co roku o ból głowy dlatego nie zamierzam 13 grudnia oglądać za dużo TV. Wiem, że media nie zostawią na Jaruzelskim suchej nitki. Dlaczego najpierw wmawia się młodym Polakom, że wprowadzenie stanu wojennego było "okrucieństwem", a potem pyta się ich o zdanie na ten temat, na który jedyną wiedzę mają właśnie z tych samych bełkoczących o tym "okrucieństwie" mediów? Według mnie Wojciech Jaruzelski podjął dobrą decyzję wybierając mniejsze zło, nie będę się z tym krył jak tchórz, to moje zdanie, piszę co myślę. Zastanawia mnie tylko to kto stoi za dyktowaniem mediom takiego stronniczego bełkotu? (Tu nawiązuję do wątku "Zagadka" założonego przeze mnie wcześniej) Jaruzelski zapobiegł "podpaleniu Polski" i żadne skorumpowane media nie wstrzykną mi do głowy kłamstwa, którym karmią nie znającą historii młodzież.

news.money(*)e;milionerzy,253,0,300285.html

świat głodnego jest inny niż świat sytego.
świat durnia jest inny od świata mędrca.
świat bogatego jest odmienny od świata biedaka.
również świat szczęśliwego człowieka jest inny od świata pechowca. tak sądził również wittgenstein, którego nie tylko ja cenię (por.tractatus logico-philosophicus, 6.43)

opublikowano listę posłów milionerów. tak sobie myślę, że skoro mamy już dwie izby parlamentu, to należałoby powołać izbę najniższą - izbę biednych ludzi. ktoś w końcu musi zrozumieć tych, którzy ledwo wiążą koniec z końcem, a czasem - tylko końce stryczka...

Większość pewnie się tu zgodzi, że religia w szkole jest co najmniej zbyteczna, by nie napisać - szkodliwa. Nauka religii narzuca odgórnie światopogląd, dogmaty, etc.

Skoro jednak uważamy, że religia odgórnie zamyka dyskusję nad pewnymi obszarami wiedzy nie przedstawiając innych, konkurencyjnych poglądów a przez to jest szkodliwa par excellence dla edukacji to czy nie jest analogicznie kiedy odmawia się kreacjonistom głoszenia swoich poglądów obok darwinistów? Czy dla rozszerzenia horyzontów nie powinno się przedstawiać także mniej popularnych teorii?

Oczywiście, uznanie teorii IP za teorię naukową wymagałoby zmiany definicji samej nauki a przynajmniej pewnych jej obszarów lecz czy jednak założone z góry nieistnienie Boga jako "nienaukowego" jest równoznaczne z neutralnością światopoglądową nauki?

Czy nauka nie powinna kierować się zasadą poszukiwania prawdy absolutnej bez względu na metody jakimi się posługuje?

Czy gdyby szerzej stosowanoPluralizm Teoretyczny w nauce dopuszczając wielość teorii nawet gdy jedna z nich jest definitywnie uznana przez naukę to nie byłoby to z korzyścią dla poszerzania horyzontów w społeczeństwie i czy odejście od utartych schematów w nauce nie pozwoliłoby spojrzeć z innej perspektywy na sprawy które nurtują naukowców?

Czy nie lepiej byłoby gdyby uczciwie niekiedy napisać: „na to pytanie nauka nie zna odpowiedzi”. Czy takie podejście nie byłoby racjonalniejsze niż lansowanie..

Tysiące polskich obywateli codziennie otrzymuje wezwania, których treść jest zawsze taka sama: Proszę w poniedziałek o godzinie 11.15 stawić się w powiatowym urzędzie ZUS w pokoju numer 26. Podstawa wezwania – ustawa X, paragraf Y. Niestawienie się grozi grzywną lub aresztem.
Podobne wezwanie w dowolnym cywilizowanym kraju zawiera informację o problemie wymagającym omówienia lub wyjaśnienia, nazwisko i telefon urzędnika proszącego o spotkanie, zazwyczaj nie zawiera konkretnej daty tylko dni i godziny przyjęć.
Styl polskich wezwań do urzędów podkreśla, że urzędnik jest czynownikiem, a obywatel poddanym. Obywatele Kaczyńscy, dorwawszy się do władzy, zapowiedzieli, że będą strażnikami polskiej tradycji. Ktoś mógłby powiedzieć, że jest to bardziej tradycja rosyjska niż polska, ale obawiam się, że jest to złudzenie spowodowane zaborami. (Nasza rodzima tradycja nigdy nie była inna.)
Obywatel prezydent nie może mieć mniejszych uprawnień od obywatelki Pipsztyckiej z ZUS. Inny sposób formułowania wezwań po prostu nie przychodzi do głowy. Taka jest nasza święta tradycja, której Prezydent broni ustami swojego pałacowego ludu. Jak powiedziała nam pani Fotyga - powinniśmy znać swoje miejsce.
Zdawać by się mogło, że pora już nauczyć się niezbyt skomplikowanych parlamentarnych zasad wysyłania wezwań, umawiania spotkań, organizowania współpracy. Traktowanie wszystkich jak chłopców (dziewczynki) na posyłki nie jest najlepszą praktyką parlamentarną. Tylko skąd dziedzice narodowej tradycji..

Taki Katar na przykład. MOnarcha, a dochód narodowy 4x większy od polskiego.

Czy doraźne zainteresowanie medialne da się przekształcić w długoterminowe zyski dla państwa (obywateli)?
Innymi słowy - czy warto organizować takie imprezy, a jeśli tak, to dlaczego?

Minęła już dawno radość z przegranej chamów, prostaków i paranoików w wyborach. Czas przyjrzeć się zwycięzcom. Wysłuchaliśmy dziś kilkugodzinnego przemówienia programowego nowego premiera. Trzeba przyznać, że rozwlekłość i beztreściowość tego expose zaskoczyła chyba wszystkich. Nie napawa to nadzieją na przyszłość. Ale czy można się spodziewać, by dawne towarzystwo z ZChN-u, AWS-u, KLD itp. partii i partyjek doprowadziło do skoku cywilizacyjnego, gospodarczego i mentalnego Polski? Wątpliwe. Bardziej prawdopodobne wydaje się to, że ekscesy liberalne w gospodarce przyczynią się do powrotu do władzy wspomnianych wyżej chamów i paranoików.

O kwestii rozdziału Kościoła od Państwa też nie ma co marzyć. Spotkania koalicjantów na nabożeństwach w sejmowej kaplicy, jedna z pierwszych wizyt premiera w Watykanie, brak wzmianek o neutralności światopoglądowej Państwa w expose pokazują jasno, że kurs klerykalny zostanie utrzymany.

Czyżby więc czekały nas lata dzikiego kapitalizmu z jednej, a rozpasanego klerykalizmu z drugiej strony? Mało zachęcająca perspektywa.

Liryka, liryka, ckliwa dynamika, prakseologia i dal... powiedzieć by można z lekka tylko trawestując Konstantego Ildefonsa. „Traktat o dobrej robocie” nie bez powodu zrodził się na tej ziemi, tu bowiem marzenie o dobrej robocie jest przedmiotem westchnień od czasów Popiela, albo i wcześniej. Ileż to razy chcieliśmy coś zrobić bez męki niepowodzeń, bez tej koślawości dzieł naszych, bez modlitwy, żeby Matka Boska miała nas w swojej opiece i bez westchnień, żeby się (tfu, tfu, odpukać) jakoś udało.
Dzielnym jesteśmy narodem, ale niezbyt zorganizowanym. Z logistyką łatania dziury w drodze mamy trudności zasadnicze. Autostrady nasz krótkie jak kołdra cioci Mani i na myszy przychodzi winę zwalić, bo Popiel lepiej by sobie z tym poradził (chyba).
Rączka u nas złota, ale czegoś mało sprawna, a już gdy przychodzi do zbiorowego wysiłku to klapa totalna.
Patrzy człowiek na innych i myśli sobie magia jakaś, albo co. Nie krzyczą, nie biegają i tak jakby im to wszystko składniej szło. Może logiki ich uczą w szkole, czy ja wiem? Czytając bowiem ten „Traktat o dobrej robocie” to wrażenie niechybnie takie, jakby logika sztuką magiczną była. Zaplanują robotę, przygotują robotę, wykonają robotę i jest.
Ekipa w łazience ogrzewanie wymienia. Trzy razy już wyjeżdżali, bo to im narzędzia zabrakło, potem jakiejś części, a teraz sąsiadów zalało, bo zgrzewarka była nie taka i jak mówi majster: coś nie chwyciło. „Traktat” z półki zdjąłem i na pocieszenie czytam sobie,..