Jestem oburzony nowym planem naszego genialnego rządu o odpłatności studiów dziennych. Argumenty, które podaje wiceminister edukacji są jedną wielką bzdurą. Wcale nie jest prawdą, że na studia dostają się osoby z najzasobniejszych rodzin, które było stać na korepetycje. Dodatkowe lekcje biorą uczniowie, którzy nie umieją się sami uczyć. Na uczelnie dostają się ci, którzy mają ambicje i umiejętności. Na prywatne uczelnie idą w większości lenie, ludzie bez idei i ambicji, ludzie którym zależy tylko na papierku. Jeśli pani wiceminister rzeczywiście wierzy w to co mówi to powinna się zabrać za zmodernizowanie metod nauczania na poziomie szkoły średniej tak aby bez dodatkowych lekcji przeciętny uczeń mógłby uzyskać dobre wyniki w nauce i przy odrobinie dobrej woli miał szanse dostać się na państwową uczelnie. Rozumiem, że sytuacja finansowa uczelni nie jest wspaniała ale nie można rozwiązywać tego problemu kosztem studentów. Jeśli profesorowie narzekają na niskie pensje to niech zarabiają na w/w leniach ale nie na ambitnych i uzdolnionych. Poza tym bardzo nie podoba mi się pomysł zmiany zapisu w konstytucji. Zapewnienie równego dostępu do edukacji tzn. uzależnienie go od zdolności a nie od zasobności portfela to jeden z podstawowych obowiązków państwa. Zmiana zapisu w konstytucji o bezpłatnym dostępie mogłaby stać się podstawą do nadużyć. Jak najlepsza edukacja powinna być priorytetowym elementem polityki każdego rządu. I tak jak Bogdan Miś wypowiadał się o tym, że nie można urynkowić..

Bieżąca polityka wtargnęła i tu, wraz z emocjami jakie zawsze ze sobą niesie pisanie o niej. Wyprzedziła znaczace wydarzenie polityczne, jakim była rezygnacja poważnego kandydata na prezydenta w ogniu medialnych oskarżeń - i rzecz jasna przetrwała je.

Istotą propagandy jest zastąpienie wyborów opartych o kryterium własnego interesu (w jakim kraju chciałbym zyć) proroctwami, wywodzącymi kształt owej spodziewanej przyszłości z prawdziwej lub rzekomej wiedzy o teraźniejszości lub przyszłości - chwalebna może próba zastapienia rozumu własnego czymś na kształt intuicji zbiorowej. Rzecz jasna, nie da sie inaczej praktykować demokracji - a przecież kształt owej propagandowej wojny, poprzedzającej akt wyborczy sprawia, że demokracja nie jest panaceum na gorsze rozwiązania: jest jaka w danym społeczeństwie może i chce być.

Im bardziej skuteczna społecznie jest propaganda rzetelna (na ile propaganda w ogóle rzetelną byc może), czyli stawiająca na pierwszm miejscu programy i rzeczywiste przesłanki ich realności (cechy osobowe, pamięć sprawdzonej wiarygodności, ograniczenia realności), tym większe prawdopodobieństwo trafnej ekstrapolacji znaczenia dokonanego wyboru - im z kolei bardziej skuteczną jest propaganda oparta o tzw. owczy pęd, tym łatwiej przewidzieć, że wyborcy nie chcą przewidywać niczego, skonstantowawszy bowiem własną nieumiejętność analizy jakichkolwiek sądów istotnie uargumentowanych czują się na tyle bezsilni, że wolą wierzyć opiniom nic ze sprawą nie mającym wspólnego...

Jak powszechnie wiadomo niejaki Monteksiusz celem zwalczania klik i koterii zaproponował trójpodział władzy. Owej koncepcji przyświecało jedno motto : "...rządź dobrze lub odejdź...". W rezultacie otrzymaliśmy 3 władze : ustawodawczą , wykonawczą i sądowniczą. Władza ustawodawcza , to parlament , inaczej mówiąc oko w trójkącie zwierzchnictwa. Oko bacznie obserwuje poczynania dwóch pozostałych władz, ustanawia prawo i w razie czego odwołuje głowę danej władzy ( np. wykonawczej). W rezultacie skoro głowa się boi ,że jeżeli odpuści swemu podwładnemu to zostanie odcięta , jest zmuszona zarządzać dobrze lub odejść a w raz z nią w ramach indukcji w hierarchii, wszyscy pozostali podwładni. Jest wielu ludzi , którzy twierdzą ,że prawdziwy trójpodział władzy to mrzonka ,że nie jest możliwy do realizacji gdyż nigdy nie uda się uzyskać pełnej niezawisłości. Ja jednak twierdzę inaczej.Myślę,że wystarczy zrealizować dodatkowe postulaty:
1. Parlament nie może odwołać głowy państwa , może jedynie zarządzić przedterminowe wybory. Jeżeli głowa państwa je przegra wówczas przestanie nią być. Jeśli wygra wówczas , zostaną zarządzone nowe wybory do parlamentu. Gdy jedna ze stron odrzuci prawo wówczas da do zrozumienia ,że nie rządzi zgodnie z wolą Narodu a zatem wbrew racji stanu, to zaś oznacza,że piastuje urząd dla własnych egoistycznych celów lub co gorsza celów sił trzecich.
2. Kadencja głowy państwa i parlamentu trwa tyle samo z tym ,że różnica faz wynosi pół kadencji.
3. W sądach o winie..

Moim zdaniem to hasło widniejące na billboardach z wizerunkiem kandydata Kaczyńskiego stanowi dokładne zaprzeczenie tego, czego życzą sobie w większości obywatele tego kraju, a więc uczciwego prezydenta i silnej Polski.

Witam. Chciałabym się dowiedzieć, jakie macie zdanie na temat tej świeckiej egzorcystki? Czy jest wiarygodna? Czy raczej należy do licznego grona oszustek, które wykorzystują naiwność ludzi?

Prezes Onet.pl przekazał przywróconemu Polsce abp Dziwiszowi Księge Kondolencyjną - zapis wpisów do stosownej Księgi czynnej w sieci w dniach 2-9 kwietnia. Pamiętam ten czas na Onecie - także czas nieco wcześniejszy, także nieco późniejszy: organmistrz nastroił ów zwykle wielobarwny instrument na jedna nute i jeden ton: można było tłuc w klawisze, co najwyżej odpowiadała cisza.

W ten sposób jednak - ze sporządzeniem owej Xiegi - 35 900-stronicowych tomów, ponad milion wpisów, najczęsciej błahych - staliśmy się zadziwiająco nowocześni. Ludzie stukają w swoje klawiatury ozywieni jedną myślą, głowice dysków dygoczą nad umykającym lustrem ferromagnetyka - potem drukarki laserowe zadrukowują obustronnie parenaście tysięćy kartek, introligatorzy pieczołowicie oprawiają (dla nich to tylko 35 tomów - jest zatem miejsce na pieczołowitosć), prezes wręcza...

I rzecz cała odchodzi w zapomnienie - czy raczej trafia do stosownej i szacownej szafy bibliotecznej - może na tę okolicznośc sporządzonej a może nie. W lesie nie widzi się drzew - w milionie komunikatów zdawkowych nie sposób odnależć tych, co zdawkowymi nie są: człowiek nie poradzi sobie ze znużeniem, komputery nie są do tego zdolne z całą pewnością. Xięga zatem - czy pogański w swej istocie gest zaklinania czasu minionego, rozmieniania chwili w miliony słów?

A mnie - niemłodego juz koniec końców - martwi miast cieszyć, że ktoś może nad moją trumną zapłacze: aby płakali nieliczni, zadbałem jak umiałem. Ot, optyka odchodzącego..

Zauważyłem, że w dość dużej ilości tematów poruszanych na Forum możemy znaleźć opinie dotyczące obciążeń podatkowych, tak w Polsce, jak i na świecie. Wobec tego pragnę zainicjować dyspute na ten temat, z której mam nadzieje wyniknie jakiś wniosek ( ale mam nadzieje że nie w stylu: "wszyscy mają inny pomysł"). Zacznę go od własnej opinni. Otóż, główna linia podziału biegnie między wielkością podatków. Najważniejsze argumenty strony będącej za niskimi podatkami to to, iż są to pieniądze przez nich zarobione, często ciężko wypracowane, które mogą być przeznaczone na inwestycje, a należą się np. za wyższe wykształcenie, cięższą pracę, czy poprostu spryt. Jednakże zwolennicy wyższych stóp podatkowych stwierdzają, iż podatki wysokie i progresywne przyczyniają się do niwelacji różnic majątkowych ( redystrybucja dochodu), dodatkowych finansów na inwestycje publiczne, egalitaryzacji społeczeństwa, odpowiednie ulgi stymulują rozwój, zaś środki wyrównują szanse społeczne. Oczywiście tych argumentów po obu stronach jest znacząco więcej. Liczę, że takowe znajdą się w dyskusji.
Jeśli chodzi o moją prywatną opinię to najchetniej bym widział w Polsce system Szwedzki (ale ten po reformach z ostatnich lat). Jest mocno skomplikowany i interwencjonistyczny, ale dzięki dobrym, wypróbowanym mechanizmom, skutecznie stumuluje gospodarkę w kierunku badawczo-rozwojowym, dopinguje nowoczesne technologie i kierunki, skutecznie przystosowując gospodarkę społeczno opiekuńczą do globalizacji. Dzięki temu..

Witam
Dziwią mnie ludzie, którzy nawet po tak fatalnych rządach jak obecne wciąż chcą głosować na SLD i Cimoszewicza. Kładę to zwykle na barki braku wiedzy lub intelektu. Zdziwiło mnie jednak niezmiernie, że nawet wśród ludzi racjonalnie myślących spory jest odsetek zwolenników postkomunistów.
Jestem zdania, że będąc patriotą (mam na myśli kogoś, komu zależy na pomyślności Polski) oraz racjonalistą (chodzi mi o człowieka logicznie myślącego, rozsądnego, który kieruje się rozumem, a nie emocjami) NIE MOŻNA popierać postkomunistów.
Nie można dlatego, że będąc racjonalistą ma się świadomość, iż PZPR była partią kolaborancką - służącą nie Polsce i Polakom, ale obcemu państwu, które w dodatku nie było dla nas przyjazne. Zatem ludzie, którzy do tej partii należeli oraz w niej aktywnie działali na rzecz utrzymania w kraju narzuconego nam sowieckiego porządku dowiedli tym samym, iż nie są godni zaufania by im powierzyć ster rządów w wolnej i demokratycznej Polsce. Zatem racjonalista nie może oddać na nich swojego głosu jeśli jest patriotą.
Ktoś może powiedzieć, że partyjni mogli się zmienić. Racjonalista powinien wtedy odpowiedzieć, że jest to możliwe, ale nie ma możliwości tego sprawdzić, więc w oparciu o zdrowy rozsądek należy przyjąć, że jest to nadzieja naiwna i nie warto dla niej ryzykować losu kraju i społeczeństwa. Tak samo jak nie ma możliwości wiarygodnie sprawdzić, czy pedofil pomyślnie zakończył leczenie. A brak takiej pewności dyskwalifikuje go do powrotu do pracy z..

Zakładam nowy temat, bo nie mogę zrozumieć systemu panującego np. w USA.
No bo w Polsce jest tak (przynajmniej teoretycznie), że są sobie rózne partie i jak np. Jan Kowalski nie zgadza się z programem żadnej z nich to może sobie stworzyć własną partię (pomijam to, że musi spełnić kilka wymogów), zabiegać o głosy wyborców, wejść do sejmu, itp.
W USA jest jakoś dziwnie, są Demokraci, są Republikanie i koniec, jeżeli żadna opcja mi nie odpowiada, to co mam zrobić? Z tego co wiem nie można sobie stworzyć kolejnej partii, jak to jest z tym systemem dwupartyjnym? Jak to działa? Może mi ktoś podac strony, na których mógłbym poczytać na ten temat?
ED: znalzałem troche info na temat systemu dwupartyjnego i moje pytanie teraz jest troche inne, ten system zakłada, że partie gromadzą się w dwóch obozach, ustalają wspólny program i kto będzie w rządzie w wypadku zwycięstwa. Na oko bardzo dobre rozwiązania, ale czy rzeczywiście jest możliwy consensus ? szczególnie w takim państwie jak Polska.

Witam. Parę pytań w związku ze zbliżającymi się wyborami.
1.Kogo chcecie w roli prezydenta?
2.Jaka partia polityczna zasługuje na zaufanie?
3.Co to znaczy wg was dobry polityk i przykład takiego polityka?
4.Jakich zmian oczekujecie po wyborach? Od czego zacząć ma prezydent i rząd?
Oczywiście do każdego pytania przyda się krótkie uzasadnienie.
Może to być ciekawe- zobaczymy, czy naszych racjonalistów-intelektualistów cechuje podobna wizja państwa i przywódców państwa, czy jest to grupa bardzo zróźnicowana.
Gdyby wpisało się dużo osób to można zrobić nawet małą statystykę.
Pozdrawiam