Święto Obżarstwa (zwane też Bożym Narodzeniem) w rozkwicie. Polskę ogarnął gwałtowny paroksyzm zdziecinnienia i kiczu. W Wigilię Polak-katolik przemówił ludzkim głosem (wcześniej naoliwiwszy gardło gorzałką), wyrobiwszy tym samym normę życzliwości na cały rok. Po tym przykrym incydencie można już było zacząć Wielkie Żarcie, ten niezwykły rys polskiej duchowości. Po sprawdzeniu czy sprezentowane przez Mikołaja skarpety pasują do koloru oczu, ululany Polak udaje się na Pasterkę posłuchać księżych wynurzeń o in vitro, tak bardzo przecież związanych z okolicznościami. A później powrót do Wielkiego Żarcia przy dźwiękach kolend (co bardziej ucierpi: brzuch czy uszy?). I ewentualna wizyta u rodziny, gdy uda się oderwać rozdęte obżarstwem korpusy od świątecznego stołu. Oto wspaniała tradycja. Szczęśliwi ci, których stać na wyjazd do ciepłych krajów, gdzie mogą przeczekać ten obłęd.

No dobra, po ćwiczeniach z widelcem, czas na prawdziwy problem: co jest określone przez większą ilość definicji, niżeli racjonalizm?
.

Nie wszystko co nam mówią zmysły należy traktować poważnie. Słońce wstaje lub zachodzi, a Ziemia jest płaska lub górzysta, ale nic nie wskazuje na to, żeby miała przypominać pomarańczę. Uczciwie mówiąc nagi rozsądek bywa fatalnym doradcą. Nagi rozsądek kazał dostrzegać związek między złym okiem sąsiadki a chorobą, między pojawieniem się orła i zwycięstwem (jeśli pojawił się orzeł i zwyciężyliśmy) i między pojawieniem się kruka i przegraną (jeśli pojawił się kruk i przegraliśmy).
Głupstwa mówił nam nagi rozsądek i głupstwa mówi nadal. Poczęli zatem niektórzy występować przeciwko nagiemu rozsądkowi i zaglądać tam, gdzie zmysły nasze nagie zajrzeć nie mogły.
Uczciwie mówiąc, nauka przeczy nagiemu rozsądkowi i bardzo pięknie. Na zdrowy chłopski rozum biorąc, od dziecka należy nieufność do nagiego rozsądku budzić. Rodzi się istota ludzka z rozsądkiem nagim jak święty turecki. Im szybciej zacznie istota rozumieć, iż ubrać trzeba tego oszusta i uzbroić, tym większą ciekawość piękna tego świata możemy rozbudzić, i tym lepszym krytykiem nagiego rozsądku może okazać się w przyszłości, czego w Nowy Rok wszystkim posiadaczom ludzkich maluszków życzyć należy.

Zabawne są zachowania niektórych polityków. PiS walcząc z korupcja sprowadził te walkę do jednej instytucji, CBA. Według tej logiki ten, kto się waży podważyć zasadność i celowość działań CBA, neguje samą walkę z korupcją. Jean Jacques Rousseau napisał kiedyś: "Gdybym był księciem lub prawodawcą, nie traciłbym czasu na mówienie, co czynić należy; uczyniłbym to albo bym milczał." Zdaje się, że słowa te nie straciły na ważności, politycy wciąż mówią a efektów nie widać.

Nasuwa się więc pytanie z czego to wynika? Czy brak efektów w polityce związany jest tylko z samymi politykami, czy też może przyczyny leżą gdzieś głębiej?

W związku z dzisiejszym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie Pani Aleksandry Jakubowskiej, Prokurator Generalny Zbigniew Ćwiąkalski polecił prokuraturze złożenie apelacji od tego wyroku.
www.tvn24.pl/-1,1532926,wiadomosc.html

Jak widać PO twórczo rozwija logikę i moralność Kalego. Według tamtego ciemnego Murzyna, dla oceny kwalifikacji moralnej czynu najistotniejszym było, czy to Kali ukraść, czy ktoś ukraść Kalemu. Dla PO równie ważne dla takiej oceny jest, który Kali to zrobić. Bo jeżeli to być Kali z PiS-u, to (niezależnie od tego co ten Kali zrobić), to zawsze być zły uczynek. Natomiast jeżeli ten Kali być z PO (lub z jej nadania), to zawsze być dobry uczynek.
Jeżeli Kali Ziobro polecać coś prokuraturze, to być zły uczynek ("ręczne sterowanie" prokuraturą). Jeżeli polecenie prokuraturze wydawać Kali Ćwiąkalski, to być dobry uczynek. Oj Platformo, Platformo...

ja powiem tyle że cieszy mnie laicyzacja w takich krajach jak Tunezja czy Maroko (z ks.) ale martwi syt. w np. Iranie za to martwi mnie laicyzacja w Europie bo dochodzi do pewnych nadinterpretacji (wiem że może wyraziłem się niejasno ale jestem tu pierwszy raz , śpieszę sie i muszę lecieć)!

Czy w Polsce może istnieć organizacja, która przewiduje utajnienie członkostwa? Oczywiście chodzi mi o organizacje prawnie legalną.
Joanna

Inspirowany programem Pospieszalskiego:

-Konstytucja

Konstytucja nie pozwala na dyskryminację ludzi ze względu na wyznanie. W szczególności także na to, aby uczeń posiadąjacy (lub nie) daną wiarę miał inne szanse niż inni.

-Religia jako wiedza

Teoretycznie z każdego zakresu wiedzy można zrobić egzamin. Są jednak różne rodzaje wiedzy, jest wiedza uzasadniona i zbudowana na faktach,
oraz wiedza zbudowana na legendach i wierzeniach. Trudno obronić tezę, że wiedza o religii jest tym samym co np. wiedza o społeczeństwie. Tym bardziej, że przedmiot religii w Polsce nie jest religioznawstwem, a katechezą.
Identycznych argumentów, jakich używają obrońcy wprowadzenia religii na maturze, wliczania do średniej i jej obecności w szkole, można użyć do obrony tezy, że astrologia powinna być przedmiotem szkolnym i maturalnym. Jeżeli religia, to tym bardziej astrologia. Każdy, kto chce religii w szkole, musi uzasadnić, dlaczego nie powinno być w szkole np. astrologii.

-Atak na kościół

Zdania w tej kwestii są podzielone na innej linii niż wierzący-niewierzący. Jest to kwestia merytoryczna i przyjęcia standardów państwa świeckiego. Tak samo niezgoda na astrologię w szkole nie jest atakiem na wróżki.

-Państwo chrześcijańskie

Państwo europejskie może być przede wszystkim demokratyczne, a nie wyznaniowe. Większość nie decyduje o tym, co jest prawdą. Większość nie ma prawa dyskryminować większości.

-Równe szanse dla kandydatów na teologię

Teologia nie jest nauką, nie jest więc także dyskryminacją..

Ktokolwiek pamięta rok 1989, ocet na półkach, kilometrowe kolejki przed stacjami benzynowymi i ogólny widok Polski w tamtych czasach, powinien być świadom, że cud się dokonał. Liczyliśmy na więcej. Chyba przede wszystkim na to, że będzie bardziej po ludzku, że ludzie przestaną się opluwać, robić sobie świństwa, oszukiwać się. Na tym polu ponieśliśmy sromotną klęskę. Polskie piekło stało się zasobniejsze, barwniejsze, pełne czarujących postaci w rodzaju braci Kaczyńskich, kapłanów takich jak Rydzyk, patriotów jak Jacek Kurski, Bubel i inni.
Irlandzki cud zabrał nie mniej niż 20 lat. Irlandia została przyjęta do EWG w 1973 roku i stopniowo krzepł jej organizm gospodarczy. Jeszcze przez pierwsze dwa dziesięciolecia w Unii ten mały kraj był katolicką potęgą zaopatrującą angielskojęzyczny świat w katolickich kapłanów. Irlandia Północna była w ogniu walk między katolikami i protestantami. Przy tamtym, irlandzkim piekle, nasze, polskie piekło to śmiech na sali. Stopniowo Irlandczyk-katolik przestawał słuchać proboszcza, pustoszały kościoły. Prawdziwy irlandzki cud dokonał się jednak w seminariach dla duchownych, które po roku 1990 zaczęły gwałtownie pustoszeć. Dziś wyświęca się w Irlandii rocznie kilku księży, więcej księży zdejmuje sutanny niż je zakłada. Ogień w irlandzkim piekle zaczął się wypalać i przygasać. Cud się dokonał. Trudno o wątpliwości.

Od bardzo dawna, to znaczy od czasu, gdy nauczono mnie posługiwania się tym ustrojstwem, zadaję sobie męczące pytanie: czy ludzkość wymyśliła coś bardziej głupiego, aniżeli widelec?
.