Jako człowiek wsiowy nieczęsto oglądam miostoków w tłumie. Patrząc na ten kręcący się, bezmyślny tłumek, chcąc nie chcąc zastanawia się człowiek. Ciekawe są ich zachowania na przystankach tramwajowych i autobusowych. Zachowania poszczególnych jednostek wydają się wskazywać na jakieś myślenie. Obserwują się, coś kalkulują, ustawiają się strategicznie. Kiedy pojazd nadjeżdża, popychają się wzajemnie, próbując znaleźć się na wprost drzwi. Jednym udaje się to lepiej, innym gorzej. Jest to po części kwestia szczęścia, ponieważ pojazdy nie zatrzymują się dokładnie w tym samym miejscu.
Ci którzy źle wyliczyli patrzą z nienawiścią na tych, którym udało się lepiej. Teraz jest moment najważniejszy – wsiadanie do pojazdu. Polskie miostoki używają tu przemocy i sprytu. Mniejsi wsuwają się przed większych, silniejsi odpychają słabszych.
Byłem kiedyś w Londynie. Tamtejsze miostoki zachowują się inaczej. Nawet kiedy na przystanku znajdują się tylko dwie osoby – formują kolejkę. Nie patrzą na siebie z taką nienawiścią, nie odczuwają również tak silnej potrzeby rozmów o miłości bliźniego. Co kraj to obyczaj.
Ponieważ ład społeczny w państwie organizowany jest u nas przez miostoków, odnosi się nieodparte wrażenie, jakby ich wizja idealnego ładu społecznego wywodziła się z ich zachowań na przystankach.

Przygotuj swoje dziecko do polskiej matury z religii - Euro 2012
Możliwe tematy:
Techniki zapłodnienia przez ducha świętego.
Wyjaśnij zdanie: Ojciec Rydzyk zawsze dziewica.
Wpływ święcenia pól na zachowania wołka zbożowego.
Niebiańska psychoterapia niewiniątek po wyjściu z otchłani.
Świętość życia od zwiastowania do ukrzyżowania.
Przykłady cudownych uzdrowień za wstawiennictwem świętego Jana Pawła II.
Zawierzenia maryjne w pracy samorządów gminnych, powiatowych i wojewódzkich.
Logistyka pielgrzymek. Projekt biznesplanu pielgrzymki szkolnej do najbliższego sanktuarium.

Nie wszystkie tematy można przewidzieć, ale być może warto przedstawić tu inne możliwości, które przychodzą Państwu do głowy.

Słownik opozycji politycznej jest zachwycająco ubogi. Rząd nie ma pomysłu, X- niczego nie powiedział, nie dotrzymali wyborczych obietnic, itp., itd. Lista jest tak uboga, że skonstruowanie niemal kompletnego zestawu fraz używanych przez polityków opozycyjnych jest możliwe w ciągu tygodnia oglądania wiadomości telewizyjnych i zapewne dokument miałby nie więcej niż trzy strony maszynopisu. Ktokolwiek oczekiwał, że pluralizm polityczny przyniesie nam rzeczową dyskusję, ten oczywiście jest dziś głęboko zawiedziony. Okazuje się, że zamiast kosztownych partii opozycyjnych wystarczyłyby katarynki, które wygłaszały by stosowne formułki w opozycyjnej retoryce.
Oczywiście jako wyborcy ponosimy tu odpowiedzialność. Zarówno sympatycy tych partii, jak i reszta wyborców pokornie znosi ten bełkot, nie stawiając opozycji żadnych wymagań. Dziennikarze powielają te frazesy bez najmniejszego protestu, my zaś akceptujemy zarówno taką politykę, jak i takie dziennikarstwo. Być może ani politycy, ani dziennikarze po prostu nie wiedzą, że dostajemy mdłości na tę retorykę. Proponuję zestawienie przykładów opozycyjnej retoryki, na które mamy szczególną alergię.

Kościół katolicki jest ostoją polskości. I wszyscy, którzy dobrze Polsce życzą, powinni dbać o jego dobrą kondycję. Ci, którzy rozpętują przy każdej okazji gigantyczną aferę wokół Kościoła, źle przysługują się Polsce.

Powyższe zdania cały czas mnie prześladują, ale jeszcze nie znalazłem zadowalających argumentów, które by potwierdzały zacytowane zdania.
Ciekaw jestem co takiego jest w Kościele Katolickim że jest on niezbędny do dobrej kondycji naszego pięknego kraju ?
Może ktoś tutaj zna odpowiedz na to pytanie ?

Czy samo powtarzanie jak mantry zacytowanych zdań wystarczy, aby nagle stały się prawdziwe?

Pozdrawiam.

Możesz przyjąć jedną z trzech postaw wobec homofobii:
*Postawa neutralna
*ZA homofobią
*PRZECIW homofobii.

Homofobia jest złem, jest krzywdzeniem. Jak zatem ocenić postawę obojętności wobec zła, jakim jest homofobia?

Wyobraź sobie, że ktoś cię krzywdzi. Obecna przy tym osoba nie reaguje. Ma prawo: może nie widzi, może nie zdaje sobie sprawy, ponieważ brakuje jej wrażliwości. Może się boi? Nie masz do niej pretensji.

Wyobraź sobie, że zostajesz napadnięty, pobity i zwyzywany, a widząca to osoba mówi: "Nic mi do tego", albo "Nie dziwmy się przemocy" lub nawet "Jeśli przestaniemy się rozmnażać, wymrze ludzkość" (!!!). Wiesz dobrze, że tych przykładów sobie nie wymyśliłem; są osoby, które tak reagują i swoją postawę określają jako "tolerancja". Takie wypowiedzi, choć same w sobie nie są ani nieprawdziwe, ani krzywdzące, brzmią absurdalnie w sytuacji, gdy ktoś doznaje przemocy fizycznej lub psychicznej. No właśnie - po co tak reagują? Albo ci to jest obojętne, że ktoś jest obok krzywdzony, i nie reaguj, albo mu pomóż. Jeśli się wtrącasz (czyli zajmujesz stanowisko w konflikcie), ale tylko po to, aby powiedzieć którąś z powyższych bzdur, to... przyłączasz się do napaści! Wiem, że trudno ci to pojąć, ponieważ intencje masz dobre i nie chcesz nikogo skrzywdzić, ale czasem sytuacja jest taka, że cokolwiek powiesz lub zrobisz, może to mieć wydźwięk odmienny od twoich chęci. W tym przypadku upokarzasz napadniętego swoją wypowiedzią, a twoja postawa może być obiektywnie..

Jestem ostrożnym zwolennikiem obecnie funkcjonującej ustawy mówiącej o przerywaniu ciąży, gdzie dopuszczone jest jej przerwanie w sytuacjach gdy: ciąża jest wynikiem gwałtu, ciąża zagraża zdrowiu matki, płód posiada wady genetyczne (bądź podobne określenia, nie jestem prawnikiem).
W wymienionych sytuacjach uważam, że kobieta powinna mieć prawo do decydowania czy utrzymać ciążę, czy też ją przerwać.
Środowiska lewicowe często podnoszą jednak postulat by zezwolić na przerywanie ciąży "ze względów społecznych" (jak by to zwać w rezultacie mówimy o aborcji na życzenie).
Nie chcę się wdawać w dyskusje na temat tego czy płód jest człowiekiem, materiałem na człowieka czy też jest to "swoista rzecz".
Podejmuję ten temat, bo chcę zwrócić uwagę na odpowiedzialność jaka ciąży na rodzicach nie narodzonego jeszcze dziecka.
Po pierwsze muszą oni zdecydować czy chcą aby to dziecko się narodziło. I tu sie zaczyna. To, że aborcja na życzenie jest zakazana nie znaczy że się jej w Polsce nie wykonuje (kilkadziesiąt do kilkuset tysięcy rocznie według różnych badań). Jeżeli oboje rodziców chce przerwać ciąże to znajdą odpowiednie miejsce (chociaż to nielegalne).
Problem zaczyna sie wtedy, gdy przerwania ciąży chce tylko jedno z rodziców.
Feministki lansują hasło: "Mój brzuch należy do mnie!", co ma sugerować, że w kwestii przerwania ciąży to kobieta ma mieć decydujące zdanie.
Ja zgadzam się z tym, że kobieta samodzielnie może zdecydować o zabiegu gdy istnieje jeden z wymienionych na początku przypadków...

Witam .
Dziś przeglądając wiadomości natknąłem się na taki tekst:

"Wszyscy, którzy utracili obywatelstwo polskie wskutek antysemickiej nagonki w marcu 1968 roku, powinni je odzyskać: w 40 lat od tego wydarzenia, bez upokarzających starań, oczekiwania miesiącami i latami na decyzje urzędników" - pod tym apelem do Lecha Kaczyńskiego podpisało się kilkudziesięciu naukowców i ludzi kultury. Wystosowano go pięć miesięcy temu. Kancelaria Prezydenta nie odpowiedziała do dziś...(...)
W życiu osób takich jak ja Marzec ’68 odcisnął się głębokim piętnem. Do dziś staramy się uporać z dramatycznymi wspomnieniami: rozłąką z najbliższymi, niezliczonymi pożegnaniami »na zawsze«, utraconymi marzeniami o wspólnej przyszłości” - czytamy w wysłanym 4 października ubiegłego roku liście Gołdy Tencer do prezydenta.(...)
Kancelaria Prezydenta nie odpowiedziała na apel do dziś. "Ciągle czekam. Może wydarzy się cud" - mówi Tencer. A prof. Paweł Śpiewak, który również podpisał się pod apelem, dodaje: "Nie wyobrażam sobie, żeby pan prezydent nie odniósł się do apelu podczas uroczystości rocznicowych. Może dotąd nie zrobił tego, bo nie chciał wikłać sprawy w bieżącą walkę polityczną. Podczas uroczystości jego głos będzie wybitnie słyszalny" - podkreśla Śpiewak."

całość pod tym linkiem:
www.dziennik.pl/polityka/article130788/Oddajcie_polskie_obywatelstwo_ofiarom_Marca_98.html#reqRss

Nie wiem jak naprawdę wyglądał marzec '68. Mogę tylko liczyć na rzetelność zapisów historycznych, które..

Oto garsc "mysli" z Niedzieli (2/2008):

Cytat:
Cytat:
Cytat:
Cytat:
I niech nikt juz mnie nie pyta, dlaczego nie lubie czarnoksieznikow i ich "nauk". Najbardziej mi sie "podoba" stwierdzenie, ze trzeba uszanowac, ze Pan B. dzieckiem nie obdarzy... Hehehehehehe... No to pewnie tez trzeba uszanowac, ze Pan B. obdarza np. perforowanym zapaleniem wyrostka robaczkowego i zaniechac operacji, bo to przeciez nienaturalna ingerencja w Wole Boza. Nienawidze czarnej zarazy i tego nie zmieni juz nikt i nic.

Kasa nostra

Żeglując po internecie, na katolickim portalu e.kai.pl napotkałem taką oto informację: „Słowenia – dobrobyt materialny powoduje kryzys wiary (...). Dobra sytuacja gospodarcza Słowenii powoduje coraz większą obojętność wobec wiary chrześcijańskiej”. A mówi to metropolita lublański Alojz Uran. Dalej arcybiskup ubolewa, że konsumpcjonizm wyparł praktyki religijne, choć przyznaje, że „nawet ci, którzy są daleko od Kościoła, potrafią rozpoznawać wartości chrześcijańskie”. Czyli ludzie nie stali się gorsi, a jedynie przestali chodzić na msze.

Związek wiary z pieniędzmi jest tak stary jak religie. Wiąże się z relacjami państwo–Kościół, a dokładnie z wieczną walką między czarownikami a władzą świecką o prymat. Bo władza to pieniądze. Tyle że przedstawiciele i wybrańcy narodu – obojętnie czy to wódz plemienia, król czy prezydent – na ogół dbają o siłę swego państwa i potrzeby obywateli, choćby w interesie własnej elekcji czy partii politycznej. Wśród z natury merkantylnie nastawionych Kościołów są, oczywiście, chwalebne wyjątki, np. wyznania protestanckie, które niosą ze sobą idee przedsiębiorczości, pracowitości dla dobra społeczeństwa. Generalnie jednak ksiądz, pastor, pop myślą i działają w interesie swojej organizacji religijnej, czemu sprzyja ich oderwanie od reszty społeczności. A ponieważ nie przestają oni być tylko ludźmi, często robią przy tym własne kariery finansowe, bo naród nie skąpi grosza lekarzowi i dobrodziejowi...

Witam wszystkich..

Czy w dobie postępowań sądowych, pozwów o odszkodowania, walki o swoje prawa przed sądami..

Czy w tej dobie możliwa jest prawne usankcjonowanie zakazu narzucania religii dzieciom na siłę i w brew ich wolnej woli?

Zmierzam do tego, że konstytucja zapewnia nam prawo do wolności wyznania i sumienia, jednocześnie zaś miliony polskich dzieci jest nie waham się użyć tego słowa, "molestowanych" codziennie przez swych rodziców, katechetów i księży, poprzez straszenie diabełkami, gniewem Boga a ich młode bezbronne umysły są na siłę "urabiane" przez dorosłych.
Dzieciom nakazuje się wiarę w bajki, każe im się uczyć modlitw i całej biblijnej mitologii, to czyni ogromne spustoszenie w umysłach i to na etapie gdy są te umysły najbardziej na to podatne..
Dziecku wyrabia się lęki i unieszczęśliwia je dodatkowymi bzdurnymi zakazami i nakazami..

Dodatkowo mamy ciekawe czasy obecnie gdy coraz bardziej zawęża się zakres władzy rodzicielskiej nad dziećmi, już nawet uderzyć dziecka nie wolno bo wyrządza to szkody w ich psychice.

Więc pytania są następujące:

Czy narzucanie wiary siłą dziecku nie jest molestowaniem go?

Czy narzucanie wiary siłą dzieciom jest dla nich szkodliwe?
Albo mogłoby być szkodliwe?

Czy dziecko ma prawo do zachowania naturalnego stanu umysłu i prawo do tego żeby nie poddawano go na siłę urabianiu w wierze?
Szczególnie w kontekście jego praw jako osoby dorosłej do wolności wyznania, jak taka osoba może zachować wolność wyznania gdy narzucono mu je..