I znów mam chęć zniknąć z tego świata na trzy dni, zasnąć, zapaść się pod ziemię, umrzeć, wyjechać itp. Przyczyna?
Oczywiście kolejne święta.Nie jestem już małym dzieckiem. Wtedy, pamiętam święta były czymś tajemniczym, radosnym, magicznym, wesołym i oczekiwanym z utęsknieniem.
Niestety wyrosłem z tego, a później wyrosłem z wiary.
W tej chwili po prostu irytuje mnie ta sytuacja. Nie chodzi o to, że odmawiam ludziom wierzącym obchodzenia świąt. Dlaczego jednak wszędzie pełno tego tematu, jakby nic innego nie działo się na świecie. Telewizja atakuje kolejnymi filmami z Jezusem w roli głównej. Księża brylują w większości programów, ludzie oszołomieni i zdezorientowani biegają bez sensu po sklepach - bo święta. Ręce obciążane zakupami wydłużają się aż do kolan. Skąd ten owczy pęd, dlaczego brak jakiejś refleksji, chwili wytchnienia.
I dlaczego ostatnio przeczytałem w wypowiedzi mojego kolegi z naszej - klasy, że:
Dzień Wielkiej Nocy to jedyny taki dzień w roku,
Tak różny od każdego innego.
Serca nasze okazują tyle życzliwości.
Słyszymy wyznanie miłości, wzajemności, wybaczenia.
Rodzi się dobroć.
To taki piękny dzień, tak inny od innych.
Wszyscy się radują ze Zmartwychwstania Pana Jezusa.
Ludzie się uśmiechają, z drugimi się jednają i śpiewają.

Tak, rzeczywiście różny od każdego innego - dla mnie po prostu gorszy. Wielokrotnie prosiłem żonę, by nie poświęcała tyle pracy i trudu na przygotowania, by odpoczywała. Niestety, tradycja. Jest to dzień, który najchętniej wymazałbym z..

Przeczytałem właśnie o spektakularnym sukcesie mądrości, uczciwości i prawa, który pokazuje, że mamy po raz pierwszy od 14 lat przewagę uczciwych i mądrych ludzi we władzach naszego kraju. Mamy pierwszy w powojennej historii przypadek odzyskania własności zgodnie z prawem w centrum Warszawy.

Historia łamania prawa przez władców Polski trwała 14 lat. Kolejne rządy mimo wyroków wszelkich możliwych trybunałów i administracyjnych decyzji nakazujących realizację tych wyroków, bezczelnie łamały prawo na oczach prawa i nie oddawały ziemi jej właścicielowi, mimo że nie miały żadnego pretekstu np. w postaci planu budowy ulicy.

Sądzę, że dla osób racjonalnie myślących jest to szczególnie ważne subiektywnie wydarzenie, mające wartość nie tylko symboliczną, ale czysto racjonalną, ponieważ zwycięstwo prawa w kwestii tak spektakularnej, jak posesja na Placu Defilad, oznacza realną zmianę w podejściu naszych władców do samego myślenia - uczciwość i prawo sprzyja prawdzie i racjonalnemu myśleniu. To tak jakby władcy Polski wreszcie zadeklarowali: "nie lekceważymy prawdy, walczymy z jawnymi absurdami".

PS. A skoro już jest o sprawach aktualnych, to czuję się w obowiązku, dla równowagi, wyrazić swoje zaniepokojenie, że w kwestii innej, równie spektakularnej, bo w kwestii rzucania nożami podczas meczów, i to akurat na stadionie, który będzie gościł Euro2012, władcy naszego kraju pokazują światu, że w Polsce wolno bezkarnie rzucać nożami w sędziów i w zawodników. Nie rozumiem, dlaczego policja..

Nachalna reklama dóbr duchowych zalewa kraj. Często są to towary wątpliwej jakości wciskane klientom przy pomocy manipulacji. Klienci na mają żadnych szans na sprawdzenie jakości oferowanego towaru ani na reklamację. Szczególnie narażonymi grupami są dzieci, młodzież i osoby starsze. Reklama świadomie i z premedytacją zmierza do trwałego uzależnienia. Nie widać tu żadnych działań stowarzyszeń ochrony konsumentów.
Rozpasany konsumeryzm dóbr duchowych staje się plagą cywilizacyjną. Reklamy tych dóbr są obecne zarówno w instytucjach oświatowych, w miejscach pracy i w mediach publicznych. Interesy firm handlujących tymi dobrami reprezentowane są przez wielu polityków, a lobby producentów nie jest w żaden sposób kontrolowane. Najwyższa pora opowiedzieć się jasno i wyraźnie przeciw tej formie konsumeryzmu.
Nigdzie, w żadnej innej dziedzinie handlu nie ma tak lekceważącego podejścia do interesów klienta i tak beztroskiego podejścia do jakości nachalnie wciskanych klientom towarów. Ten typ reklamy jest nie akceptowalny.

Irytują mnie otrzymywane przeze mnie życzenia wysyłane przez różne podmioty masowo. Bo jak tu się odnieść kiedy ktoś życzy mi ateiście "Pogody w sercu i radości płynącej z faktu Zmartwychwstania Pańskiego"? Rozumiem, że ludzie wierzący radują się pewnymi pamiątkami historyczno-teologicznymi, lecz są jakieś granice szacunku dla inaczej myślących...

Wysyłanie sobie życzeń w okresach świątecznych jest zwyczajem i do niego nic oczywiście nie mam, zwłaszcza, że ludzie świętują w podobnych dniach różne okoliczności. Dobrym zwyczajem jest jednak w przypadku życzeń rozsyłanych przez firmy czy przez dowolne podmioty, które rozsyłają to masowo: z zachowaniem neutralności religijnej. Życzy się wtedy wartości i rzeczy wspólnych wszystkim (lub prawie wszystkim) ludziom. Wysłanie życzeń religijnych masowo to nieładne założenie, że wszyscy są chrześcijanami. Niech więc życzenia religijne pozostaną we wspólnocie ludzi wierzących podobnie.

Jaka jest różnica pomiędzy manipulacjami stosowanymi przez oficjalne Kościoły oraz nieoficjalne sekty(edukacyjne, religijne, ekonomiczne). Czy można to uśrednić i napisać: że to jedno i to samo? Zazwyczaj się o tym milczy(m.in. z tego powodu, aby sobie nie psuć nerwów), ale myślę, że problem jest ciekawy.

Zastanawiałam się nad tym dlaczego ateiści,którzy muszą byc niebywale obrzydzeni wyznaniowym charakterem naszego państwa wciąż tu mieszkają.W państwie,w którym przypominam panują absurdy, przesądy, szarlatanerie, uprzedzenia, kłamstwa, fobie i inne głupoty.W TV.radiu i innych przekaziorach.
Z ateistycznego pkt.widzenia mamy do czynienia z propagandą brodatego faceta w wieku średnim z barankiem czy też inną trzodą chlewną(zależy jaka od święta)

Psychologia mówi że długie mieszkanie w wrogim sobie środowisku silnie,negatywnie oddziałuje na psychikę człowieka.
Myślę że najbardziej przyjaznym krajem dla ateistów są Czechy.
I co?
Pakujecie się,czy uprawiacie kochani ateiści rodzaj sadomasochizmu?

W naszym kraju powszechnym zrozumieniem i aplauzem cieszą się wyłącznie ci, którzy w wyniku iluminacji duchowej wiarę w boga zyskali. Ten proces nie budzi zastrzeżeń - rodzina, znajomi i każdy, kto się dowie o szczęśliwcu, na którego - jak to mówią - "spłynęła łaska wiary" - wyraża swój zachwyt. To nie jest wydarzenie, które wzbudziłoby serię dociekliwych, powątpiewających pytań. Gorzej, gdy ktoś, kto przez większość życia znany był w kręgach rodziny i znajomych jako osoba wierząca i praktykująca, wiarę traci. Wtedy wydziwianiu nie ma końca.
"Przecież zawsze byłaś taka wierząca, więc jak to jest możliwe?". Ano - jest. Wiara może przyjść, może odejść. Bywa.
"I co, tak NAGLE przestałaś wierzyć???". Nie nagle, dlaczego NAGLE??? Ja przecież nie mówię, że nagle wiarę straciłam, w rzeczywistości było tak, że impuls pojawił się nagle - jak to impuls, potem to chwilę trwało . W tym kontekście słowo "nagle" jest często nadużywane, ale nie bez przyczyny, o nie!!! W oczach naszych rodaków wiarę tracą tylko niezrównoważeni - więc mogą ją tracić wyłącznie NAGLE - jak przystało na niezrównoważonych, którzy tak ważnych wyborów dokonują pod wpływem chwilowych emocji. Wszak nikt z odrobiną oleju w głowie, jak sobie temat przemyśli i dodatkowo zyski i straty zbilansuje, to wiary nie straci ...
"Na kościół się obraziłaś, na pana boga?". Ach, te emocje! Nie dość że delikwent niezrównoważony NAGLE wiarę stracił, to jeszcze się obraża - dosłownie jak dziecko... Zabiera swoje zabawki i odchodzi..

Jeżeli w tylu różnych, odmiennych i nawet odizolowanych od siebie kulturach na Ziemi powstała wiara, czy nie jest to pewny naturalny czynnik mający na celu przetrwanie ludzkości ?
Religie prowadzą do podziału grup ale czy nie także do umocnienia
struktur danego społeczeństwa ?
Według mnie jest to pewien fundament mający na celu kreatywniejszy rozwój społeczeństwa, które jest tak powiązane ze sobą że aby się rozwijac musi działac wspólnie.
Według mnie błędem jest aby racjonalizm i religia stały się odłamem i się wykluczały.
Przykładowo pomimo odmiennych poglądów ateistów i chrześcijan obydwa ugrupowania w dzisiejszych czasach mówią o wspólnocie i
akceptacji.
Jednak problem chyba nie tkwi w poglądach tylko naturze ludzkiej.
Podam prosty przykład, dwóch ludzi nie może współżyc razem w pokoju gdy mają odmienne gusty i nerwowe charaktery..
Gdyby założyc czysto teoretycznie że w jednym momencie wszyscy straciliby wiarę z czym się wiąże także nadzieja, to mogłoby dojśc do zaburzenia funkcjonowania społeczeństwa czego skutków
raczej trudno jest przewidziec..
Nie sądzę też aby bez jakiejkolwiek religji mogła powstac tak wysoko rozwinięta kultura i społecznośc jak w dzisiejszych czasach.
Czy jest możliwym aby połączyc coś co się wzajemnie wyklucza ?

Nie tak dawno natknęłam się na ciekawy projekt, którego celem jest budowanie społeczeństwa obywatelskiego i wrażliwości na przejawy szowinizmu, antysemityzmu i wszelkich fobii.

www.przestrzenmiasta.pl/oprojekcie.php

Przejrzałam zdjęcia zrobione w okolicach mojego miejsca zamieszkania ze zdziwieniem, że jest ich tak dużo.
Bardzo jestem ciekawa co sądzicie o tej inicjatywie. Czy pokazywanie takich bazgrołów i nazywanie ich i piętnowanie mogą wpłynąc na wrażliwość współobywateli? A może da poczucie siły i jedności bazgrzącym?

Witam przed chwilą obejrzałem dość wstrząsający materiał o 2,5 rocznej dziewczynce molestowanej przez rodziców dziecko było ,kopane,bite pięścią ,przypalane,duszone.
Kim są ci którzy to robią ,co oni mają w głowie,jak można niewinne dziecko zakatować tak że będzie niepełnosprawne
fizycznie i psychicznie do końca życia.
Sąd wydał wyrok 5 lat więzienia dla matki i 7 dla ojca ,przecież to śmiech ,moim zdaniem dożywocie to za mało.