W Racjonaliscie ukazal sie ostatnio artykul o rzekomo wydumanym problemie jakim jest dyskryminacja zawodowa kobiet. Dorzucam dwa slowa do tematu. Pracowalam kilka lat w firmie o typowo meskiej branzy ( motoryzacja ) i bylam wlasciwie jedyna kobieta na stanowisku kierowniczym, w dodatku dosyc ambitna. Przez caly okres pracy w firmie bylam traktowana przede wszystkim jak..kobieta, owszem milo ale nieco poblazliwie i zawsze troche "nizej".
Wszelkie moje osiagniecia byly przyjmowane z pewnym niedowierzaniem a oceny osob z zewnatrz na temat obiektywnych osiagniec w mojej pracy (np doskonalej organizacji dzialu) byly publicznie komentowane jako slabosc oceniajacego do blondynek
Dyskryminacja w srodowiskach damsko - meskich byla jest i bedzie, gdyz jest jedynie wynikiem zapisanego w genach programu meskosci. Samiec ma naturalna potrzebe dominacji nad samica (sama zreszta "intuicyjnie"wybieram partnerow stojacych nieco "wyzej" w hierarchii spolecznej a wiec i zawodowej). Taka rywalizujaca a nie daj boze "lepsza" od niego kobieta jest naturalnym sygnalem ze cos jest nie tak...
Ciekawe spostrzezenie wysunal moj znajomy psychiatra ktoremu swego czasu skarzylam sie na klopoty z dyskryminacja. Otoz uprzedzil mnie on ze ze wzgledu na moj wzrost (175 + nierzadko obcasiki) bede miala w przypadku nizszych ode mnie szefow bardzo czesto niemale problemy, z ktorych zreszta przyczyn oni sami rowniez nie beda zdawali sobie do konca sprawy. Kompleks wyzszej ( i podswiadomie niedostepnej" kobiety..

Jaką propozycję mają racjonaliści na rozwiązanie tego problemu? Bo jest on duży, ba... ogromny!!!
I jakie, zdaniem racjonalistów, są powody tych porażających statystyk?
info.onet.pl/977621,11,item.html
Pozdrawiam serdecznie
Ewusia

W wypowiedziach na temat polskiego superszpiega nie zauwazono, ze pomimo iz "okazja czyni zlodzieja" to takim, daje sie tez okazje celowo a potem szantazuje. Wiedzac co nieco o sposobach werbowania szpiegow, nie mam watpliwosci, ze w taki oto sposob "wzieto" Kuklinskiego i jestem przekonany, ze ten czlowiek zostal "bohaterem" wbrew swojej woli..., poprostu bal sie wlasnych przelozonych bo wpadl i byl szantazowany przez CIA. Dlatego zgodzil sie na wspolprace.

Jak przed chwilą podano w TVN Caritas zebrał 150 tys. zł na pomoc dzieciom w Biesłanie. Kupiono za to 1000 plecaków.

Polska Akcja Humanitarna wysyła tam samolot wyładowany sprzętem medycznym za 170 tys. zł.

No comments.

wiadomosci(*)iadomosci/1,53600,2220807.html
nie ma co, zawód zaufania publicznego.
pozdro.

W artykule Zbigniew Nosowskiego ( WIĘŹ Nr 5/2003 ) przytoczone są dane :
"Religijność zdecydowanie sprzyja postawom obywatelskim. I tak na przykład poziom udziału w wyborach samorządowych w roku 1998 wynosił: dla osób praktykujących kilka razy w tygodniu - 79%; praktykujących raz w tygodniu - 63%; praktykujących 1-2 razy w miesiącu - 54%; niepraktykujących - 32% (ogólnopolska frekwencja wyborcza wyniosła wówczas 45,5%). Oznacza to, że osoby regularnie praktykujące dwukrotnie częściej niż niepraktykujące brały udział w akcie wyborczym kluczowym dla tworzenia lokalnego społeczeństwa obywatelskiego"
Czy podobne relacje występują w zachodniej Europie (np. w Szwecjii)?
Możecie polecić jakiś artykuł na ten temat
Pozdrowienia

Właśnie przeczytałem najnowszy artykuł pana Agnosiewicza "My, opozycja...". Oprócz interesujących i znamiennych faktów na temat popularności serwisu R. pośród internatów przy jednoczesnych manipulacjach portalu Onet mających na celu zbagatelizować i ośmieszyć "Racjonalistę", znalazłem we wspomnianym tekście dwa zdania, które mnie poruszyły. Cytuję:
Chyba tylko nasz dalszy rozwój i nasi czytelnicy mogą pomóc przełamać opór ideologiczny...
Dziś pilnie potrzeba, żeby ludzie niepoddający się państwowej i publicznej ideologii, jak dawniej opozycjoniści wobec komuny, pokazywali, że istnieją, że nie są nic nie znaczącym odchyleniem od normy, lecz wartościową grupą społeczną.

Od pewnego czasu zastanawia mnie właściwie brak "oficjalnej reprezentacji" wspomnianej grupy społecznej, a więc racjonalistów (o ile dobrze zrozumiałem, to ich miał na myśli autor?). Jest stowarzyszenie "Neutrum", jest partia APP "Racja" - czy jest coś jeszcze? Mnie żadna z tych organizacji nie odpowiada na tyle, abym zdecydował się przystąpić do którejś z nich. "Neutrum" zniechęca mnie deklarowaną dbałością o "równouprawnienie" różnych wyznań, co przecież stoi w jawnej sprzeczności z poglądami racjonalistycznymi, a więc antyreligijnymi. "Racja" jawi mi się jako ten "ateista w dresie" - li tylko organizacja antyklerykalna. Czy faktycznie racjonaliści, zwolennicy odseparowania państwa od wszelkich organizacji wyznaniowych, przeciwnicy obowiązywania Konkordatu itd. itp. są "zbieraniną" nie mającą..

Nie wiem czy podobny wątek był poruszny na tym forum. www.racjonalista.pl/kk.php/s,3468
Przeczytałem tekst Pana W. Rudego i nie do końca mogę się z nim zgodzić. Słowa cyt. "...Może więc lepiej zerwać z tym relatywizmem i podwójną etyką i potępić bezwzględnie każdą zdradę - nawet tę "w dobrej sprawie". Tym bardziej, że w żadnym państwie żołnierz, choćby oficer, nie ma prawa decydować o tym, co z punktu widzenia narodowych interesów jest dobre dla kraju, a co nie. To nie jest pole działania i zadanie dla żołnierza w każdym ustroju i państwie - bez wyjątku" nie do końca mnie przekonują. Jak w takim przypadku traktować P. Wybickiego - oficera carskiej armii.

w.ambrosius.tripod.com/priesterseminar_3.htm
www.kidpro(*)x.php?module=13&cat=3&item=267
www.opoka.(*)/austria_stpolten_skandal.html
www.profil(*)/articles/0428/560/86617.shtml
www.cruxnews.com/rose/rose-16july04.html
Widocznie klerycy zapomnieli o tym www.opoka.(*)internet/modlitawswizydor.html przed surfowaniem po necie
Słusznie ktoś napisał, że jeżeli dla biskupa to są młodzieńcze wygłupy, to strach pomyśleć co on może mieć u siebie..

Mam pytanie do redakcji "Racjonalisty".
Jak wiadomo już trochę czasu minęło gdy odwiedził tę stronę milionowy internauta. Dla mnie, gospodarza strony internetowej o podobnym obszarze zainteresowań, jest to ilość odwiedzin IMPONUJĄCA. Życzliwie zazdroszę tego osiągnięcia.
I tu moje pytanie: czy ten fakt został gdziekolwiek w mediach tzw. publicznych , lub komercyjnych odnotowany?
W moim przekonaniu to nie tylko imponująca liczba, ale przede wszystkim to jest zjawisko społeczne, które, w moim przekonaniu, nie powinno być pominięte w informacjach i komentarzach.
Jeśli ktoś twierdzi, że żyjemy w kraju w którym mamy media demokratyczne, obiektywne, nie ulegające określonej opcji światopoglądowej, to ja jestem gotów podjąc dyskusje na ten temat. Uprzedzam jednak, że w tej kwestii poznałem "prozę" życia i służę przykładami.
Ciekawi mnie to, co na ten temat mogą powiedzieć stali bywalcy tej strony?
Joachim Patryas
www.kkwitolerancji.com