Taka sytuacja: Egzamin, studenci piszą, jedni czegoś się nauczyli, inni żywcem ściągają, nawet nie ukrywając tego. Prowadzący egzamin udaje, że nic nie widzi. Prace oddane. Ten co się uczył, dostaje 3, ten który zrzynał, nawet 5.
Kto ponosi większą odpowiedzialność za zaistniałą nieuczciwość. Ten, który ściągał, czy ten który na to pozwolił?
Czy system szkolny oparty na ściąganiu jest tylko "małym grzeszkiem", czy poważnym defektem mogącym prowadzić do niewłaściwie dojrzewającego społeczeństwa?

   Zarzuca się Putinowi, że chce ponownie zbudować mocarstwo na wzór Stalina, z jego agresywnymi apetytami i polityką. Czy jest to w ogóle zarzut i czy słuszny?
   Rosja, bez względu na swój stan, bez względu na przywódcę, po prostu jest mocarstwem i na to nie ma rady. Że Polska, w osobach swoich polityków, nie chce się z tym pogodzić, nie ma najmniejszego znaczenia. Starczy się rozejrzeć po świecie.
   Do czego dąży Putin? Oczywiście, do wzmocnienia mocarstwa. Czy można mu się dziwić? Czy można mieć mu to za złe? Przykład Polski wskazuje, że można, przykład Zachodu, że byłoby to głupie. Głupie nie dlatego, że Zachód lubi Rosję, głupie dlatego, że nierealne. Zachód kieruje się realizmem, Polska emocjami.
   Wystąpienie Putina w Monachium jest podobnie realne. Rozważając je zdanie po zdaniu, należy się z nim zgodzić (pomijam, rzecz jasna, puste deklaracje). Za każdym zdaniem stoi konkretny fakt.
   Nawet polski przedstawiciel raczył wyrazić zdziwienie, że niby czego ta Rosja się boi? Że coraz szczelniej otoczona jest państwami, jak się wyraził demokratycznymi i praworządnymi? Tego nie wolno się bać!
   Lecz Putin też ma pamięć, nie gorszą niż Polacy. Wie, jak unikać nieporozumień w rozmowach z Zachodem: po prostu mówić tak samo. Z niezrozumieniem Rosji pogodził się już dawno, z tym jakoś można żyć. Nieporozumień unika skutecznie. No i rośnie w tę siłę, na której mu zależy.
   A my nadal jesteśmy tym samym korkiem w butelce.

Takich sytuacji w historii świata było już wiele. Pojawia się jakiś osobnik, który wie najlepiej, czego jego pobratymcy pragną najbardziej. On jeden wie jak to osiągnąć. Zwołuje grupę łatwowiernych, myślących podobnie i zaczyna realizować swoje pomysły. Wcześniej czy później dochodzi do sytuacji, że trzeba coś zrobić wbrew temu co się głosiło. Trzeba wtedy ogłosić, że ofiary są konieczne, bo cel już blisko...
Na ile znam historię, nigdy z czegoś takiego nic dobrego nie było. Ten opis moim zdaniem idealnie pasuje do hasła: "cel uświęca środki".Coraz częściej odczuwam, że "środki" z jakich zamierzał skorzystać nam miłościwie panujący, czyli jego miłościwi zastępcy, zbyt mocno się uniezależniają i to może być niebezpieczne. Bo wartość celu łatwiej mierzyć nie marzeniami, a właśnie środkami. Czy moje obawy są właściwe?
Chciałbym prosić o zwrócenie uwagi na skutki realizacji hasła z tytułu, a nie na pomstowanie polityczne.

www.darzbor.v24.pl/vb/addentry.php
na zamieszczonym powyżej linku można podpisać protest w sprawie przeprowadzenia VIA BALTICA przez dolinę Rospudy. Zachęcam wszystkich racjonalistów do podpisania tego protestu.

   Trudno uwierzyć, by nikt nie dostrzegł, że powyższe pytanie stanowi jaskrawe pogwałcenie samej istoty sprawiedliwości. Sprawiedliwość, jakkolwiek by ją określać, w swym założeniu ma pozostawać bezstronną. Tymczasem już na wstępie zadaje pytanie głęboko stronnicze, ograniczone dodatkowo rygorem dopuszczalności jedynie odpowiedzi "tak" lub "nie". Inaczej mówiąc, zmusza oskarżonego, by oceniał swój czyn z punktu widzenia samego sądu, który dopiero w toku postępowania ma orzec o winie lub jej braku.
   Potwierdzenie "tak" oznacza "tak, zrobiłem coś, co jest złe", natomiast zaprzeczenie oznacza: "wcale tego nie zrobiłem". Ewentualność "tak, zrobiłem coś, czego nie uważam za złe" - nie jest dopuszczalna. Czyli, albo został popełniony czyn zły, albo nie został popełniony wcale.
   Z punktu widzenia formalnego, sąd od razu na wstępie żąda od oskarżonego kwalifikacji prawnej, która powinna być określona dopiero w trakcie procesu! Prawo określa przecież dobitnie, że winę orzeka sąd w ostatecznym wniosku. Ten sam sąd, domagający się, by uczynił to oskarżony osobiście, nim jeszcze cokolwiek może powiedzieć!
   Kto wymyślił tę bzdurną zasadę?

Zachęcony przez pana posła Krzysztofa B. (nr skrytki: 24) przeczytałem sobie rządowy program "Zero tolerancji dla przemocy w szkole"... Już na poczatku (str. 7) znalazłem cudną perełkę:
`Badaniami objęta była reprezentatywna próba ogólnopolska (uczniowie szkół wszystkich typów: podstawowych, gimnazjów i ponadgimnazjalnych), a więc uprawnionym jest sformułowanie, iż we wszystkich szkołach istnieją sytuacje noszące znamiona naruszeń norm moralnych, prawnych i społecznych.'
Ciekawy związek przyczynowo-skutkowy... już sam fakt objęcia badaniem sprawia, że wśród badanych obserwuje się sytuacje noszące znamiona... A co by było, gdyby objąć badaniem przedszkola i żłobki...? Przypomina mi to rozważania nad teorią względności - już sam fakt obserwowania zjawiska wpływa na to zjawisko...
Ogólnie rzecz ujmując zdecydowana większość zawartych w tym rządowym programie postulatów da się zrealizować natychmiast - wystarczy jedynie we własciwy sposób stosować istniejące uregulowania prawne... Doprawdy nie rozumiem co stoi na przeszkodzie, aby "od teraz" korzystać z dwudziestu ośmiu przepisów prawnych, na które powołuje się program pana Romana G...
Byłbym jednak stronniczy, gdybym nie zauważał nowości w prezentowanym programie rzadowym... Na pierwszy plan wysuwa się punkt VIII.1. "Nałożenie na policję i straż gminną obowiązku informowania rodziców i szkoły o uczniach, którzy w godzinach zajęć szkolnych przebywają w miejscach publicznych." (str. 40).
Szkoda, że do projektu nie został dołączony..

Ciekawi mnie, jak wiele osób w 1939 r. ganiło ludzi zaniepokojonych rozwojem wydarzeń w hitlerowskiej III Rzeszy zbywając ich obawy stwierdzeniem, że "są germanofobami" oraz, "żywią bezpodstawnie obawy, a Niemcy mają prawo mieć takie poglądy, jakie chcą".

Cóż wolność słowa to po części wolność podpiłowywania gałęzi, na której się siedzi, a przesadna tolerancja pozwala nam tolerować również raka krtani.

odchodzą kolejni Polacy. anonimowi alkoholicy, i ci bardziej znani, zasłużeni, żegnani nawet honorową salwą w niebo. coś sie niby dzieje, ale właściwie nic się nie dzieje: tu biografie zaczyna i kończy kropidło księdza. niby maja jakieś poglądy, czasem nawet filozofują, ba - są nawet ateistami, byli tu i ówdzie, coś widzieli,ale przyparci do murów śmierci - sięgaja po odpustową dewocję i frazesy z poradników proboszcza...mamy swoja narodową historię, ale nie mamy dziejów...tu sie w tej materii nic nie dzieje. pamiętam rozmowę z cieślą, który za komuny robił trumny z krzyżem pod wiekiem...dobre, czyż nie?

Witam,
W kontekście ostatnich wydarzeń w polskiej polityce (koronowania Jezusów, finansowania Świątyni Opatrzności Bożej itp.) ze zgrozą dostrzegłem, że nawet partie opozycyjne miewają problemy z powstrzymaniem się od narodowo-katolickiego populizmu.
Stąd mój apel o zastosowanie pewnego amerykańskiego zwyczaju - piszmy do swoich przedstawicieli. Piszcie do posłów lub partii, na które głosowaliście w wyborach - wyraźcie swoje niezadowolenie z powodu np. poparcia projektu finansowania Świątyni, ewentualnie podziękujcie za obronę niezależności ideologicznej państwa.
Możemy nie mieć polityków w wielkiej estymie, ale w ten sposób pokazujemy im, że światopogląd katolicki nie jest jedynym istniejącym w Polsce. Sądzę też, że warto nagrodzić polityków racjonalnych, choćby takimi właśnie listownymi podziękowaniami. Być może nie da to wiele, ale również wiele nie kosztuje - chyba do niemalże każdego polityka można w tej chwili napisać maila, ja od swojego posła odpowiedź dostałem po 5 minutach!

Kolejny przykład etyki Kalego. Co prawda wiele posunięć rządu ma coś wspólnego z tak specyficznie pojmowaną etyką, ale trzeba przyznać że rzadko ktoś tak otwarcie się do tego przyznaje (a nawet nie tyle przyznaję co nieomal chwali).
Za: wiadomosci.onet.pl/1480981,11,item.html
Wasserman: to ja decyduję, kto jest agentem.
Służby specjalne zarówno cywilne, jak i wojskowe mogą werbować dziennikarzy. Koordynator ds. służb specjalnych Zbigniew Wassermann ujawnił, że to on wydaje zgodę na takie werbunki - informuje "Gazeta Wyborcza".
Zdaniem Zbigniewa Wassermanna jego werbunki różnią się od tych krytykowanych przez Antoniego Macierewicza, ponieważ werbunek jest przeprowadzany w "celach zgodnych z ustawą", tzn. jeśli chodzi o bezpieczeństwo państwa.

Pięknie. Czyli wychodzi na to że jak wywiad powiedzmy 2 lata temu pozyskał jakiegoś dziennikarza to był to spisek i działanie mające na celu podporządkowanie mediów, a jak dzisiaj zrobi to Wasserman to ma to na celu bezpieczeństwo państwa. Jakoś trudno mi w to uwierzyć, bo jak słyszę "Wasserman" i "bezpieczeństwo" w jednym zdaniu to pierwszym moim skojarzeniem jest raczej "kaftan bezpieczeństwa" niż "bezpieczeństwo państwa". Ale ważniejsze czy "ciemny lud" to kupi...

A swoją drogą nie rozumiem tego ciągłego wyciągania agentów - i to niedawnych, a nie jakichś PRL-owskich (co prawda wyciągania brudów PRL-u na taką skalę też nie rozumiem, ale to inny temat). Niby od 89 roku mamy wolną Polskę. Niby mamy niepodległość i współpraca..