W odniesieniu do artykułu: Autor tekstu: Mariusz Agnosiewicz; Oryginał: www.racjonalista.pl/kk.php/s,4224 parę wniosków nt. tła zaniku wiary w Boga.
--
Sami ateiści mi w tym pomagają. Na tym forum jeden mędrek pisze, że będąc ateistą przynajmniej nie czeka bezczynnie (pewnie jako półanalfabeta) na niebo i piekło. Drugi, że nareszcie, (czyli dopiero będąc ateista) może być odpowiedzialny za siebie i swoją rodzinę. Pierwszą osobę trzeba zapytać, czy wie, że jeżeli ktoś poważnie podchodzi do kwestii swojego zbawienia musi rozwijać wszystkie swoje talenty (przynajmniej w religii katolickiej)? A drugą, dlaczego uważa, że wcześniej nie mogła być odpowiedzialna? Czy przypadkiem bezbożne nie podchodziła do spowiedzi? Są też tacy, którzy mówią beztrosko, że wyrośli z wiary tak samo, jak się wyrasta z butów czy z kurtki. Pytanie tylko czy zdobyli się na uczciwy intelektualny wysiłek pogłębienia swej wiary?
--
Na początek chciałabym przytoczyć, w jaki sposób Erich Fromm (ateista) ciekawie scharakteryzował ewolucję obrazu Boga i teizmu. Pragnę tylko zaznaczyć, że jest to czysto ateistyczny punkt widzenia, z którym nie do końca się zgadzam, o czym napiszę w dalszej części.
--
"większość ludzi w swoim rozwoju nie wyszła poza w stan niemowlęctwa i stąd wiara w Boga jest dla nich wiarą w spieszącego z pomocą ojca, dziecinnym złudzeniem. Ciągle, jak dziecko domagam się ojca, który mnie ocali, który będzie nade mną czuwał, będzie mnie karał, ojca który mnie lubi gdy jestem posłuszny, któremu..

Szanowni czytelnicy forum!
Proszę o pomoc czy też poradę w następujących kwestiach:
1. Co "daje" ślub (kościelny lub cywilny) w Polsce?
2. Czy istnieje w naszym kraju status konkubinatu bądź innego, wolnego związku? Jak to wygląda pod względem prawnym?
3. I w konsekwencji: Co ewentualnie może stracić lub an co się naraża (nie myślę tu o kwestiach ideowych, lecz prawnych oraz konsekwencjach społecznych) osoby żyjące w zwiazku bez ślubu.
Z góry dzięki za pomoc
Pozdrawiam Qrczatow

Każdy system totalitarny zaczyna rządy od interwencji w intymne życie człowieka.Hitler za aborcję stawiał pod mur, Stalin fundował w najlepszym razie gułag. Chiny przegięły natomiast w drugą stronę - sterylizacja, przymusowa aborcja, jedno dziecko w rodzinie.
Na nieśmiałe "chęci" złagodzenia ustawy antyaborcyjnej u nas mamy przepiękną odpowiedź - Łódzką makabrę.Czy nic Wam to nie mówi?

Dostałem MYŚLnick.
Podsumowaniem jakiego badania jest "cytat tygodnia"?
"To, w jakim stopniu dziecko jest religijne, zależy nie od poziomu wykształcenia obojga rodziców, ale od wykształcenia matki. To jest ten czynnik, który powoduje, czy dziecko wierzy, czy nie. Im lepsze matka ma wykształcenie, tym mniej dziecko wierzy! Cóż za wspaniałą intuicję wykazuje Kościół, każąc kobiecie siedzieć w domu, w kuchni!"

Ludzie, dla których logiczne myślenie jest trudne lub wręcz nieosiągalne, łatwo dają się uwieść różnym ideologiom opartym o dogmaty. I nie ma znaczenia czy jest to ide-ologia religijna, faszystowska, czy marksistowsko-leninowska, bowiem wszystkie one potrafią prostego człowieka ukształtować na fanatycznego mordercę. Toteż wszystkie mają na sumieniu akty terroru i ludobójstwa. W ciemnogrodach obwaro-wanych dogmatami zawsze panowała zatęchła atmosfera fałszu, obłudy i obskuran-tyzmu w której szalały demony nietolerancji i szowinistycznej nienawiści. Nigdy też nie było tam miejsca na odżywczy powiew światłej myśli humanistycznej i dlatego stanowiły one i nadal stanowią poważne zagrożenie dla ludzkości. Zwalczać je moż-na tylko poprzez wolną od indoktrynacji oświatę, popularyzowanie wiedzy i świecki charakter państwa.
Jest to jeden z kardynalnych obowiązków prawdziwej lewicy. Niestety, nie rozumieli tego zdeprawowani w ZSMP, bezideowi pseudolewicowcy, którzy rozłożyli SLD.
Na podstawie wypowiedzi Olejniczka obawiam się, że nadal ani on, ani jego drużyna, albo nie poczuwają się do tego obowiązku, albo tchórzliwie chcą problem przemil-czeć i pominąć go w swoim programie. A jest to miara wiarygodności lewicy, bez względu na wiek liderów.

Co myślicie o stworzeniu czegoś na wzór Solidarności z lat jej świetlności? Organizacji ogólnodostępnej i pomocnej. Organizacji, która zmieni coś w ludziach i naszym kochanym kraju? Na razie to tylko marzenia, ale odpowiednio zamienione w plany i akcje, która stworzy reakcje może przynieść efekty. Potrzeba tylko paru ludzi na początek, którzy się tym zainteresują. Ruch narodowo-wyzwoleńczy, który w końcu wygoni tych złodziei z rządu. Nie chce pchać się w politykę, bo jak mówi przysłowie: "Nie dyskutuj z debilem. Najpierw sprowadzi Cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem.", tak i ci idioci z rządu zniszczą nas doświadczeniem na swoim terenie. Dlatego trzeba pokonać ich z zewnątrz. Jakieś 10mln członków naszej organizacji i nikt nam nie podskoczy... Zainteresowanych proszę na: lp.nelt@pop_limak

Można definiować lewicowośc jako stawianie ponad innymi wartosciami praw socjalnych ludności pracującej miast i wsi - to jednak definicja uwikłana zbyt mocno w historię, i nie dająca się ekstrapolować ani w przeszłość ani w przyszłość, a podział prawica/lewica wydaje się byc w dziejach podziałem permanentnym, choć nie zawsze przynoszącym spektakularne następstwa.
Można więc zdefiniować lewicowość inaczej, odnosząc ją nie do konkretnej epoki a do czasu cyklicznego: czasu kiełkowania i więdnięcia koncepcji społeczno- politycznych, jednej po drugiej. W tym ujęciu prawicowość byłaby obroną istniejącego stanu rzeczy, lewicowość zaś - jego krytyką, skoncentrowana wokół nieuchronnej degrengolady rozumnych na początku zasad ustrojowych, zawłaszczania władzy przez coraz węższe i coraz bardziej brutalne i egoistycznie bezideowe kręgi, wokół znalezienia już przez elity władzy wytrychów pokonyjących ustrojowe zabezpieczenia. Czyli - powracającym wciąż sporem elit myśli z elitami władzy.
W tym kontekście do lewicy zaliczał się był Jezus Nazarejczyk, kontestujący skostniałe państwo żydowskie, zaliczali sie i ci, co szturmowali Bastylię; inną konsekwencja jest jednak to, że naturalnym kontynuatorem i spadkobiercą lewicy jest prawica - to ona bowiem dziedziczy wywalczony nowy ląd i broni go przed kolejną lewicą, która prędzej czy później powstanie. Mamy zatem prostopadły do kierunku historycznego rozwoju przepływ ideologii z lewa na prawo - i rodzenie się nowych na lewo od drogi. Kazda..

Mamy wreszcie sprawę, w której wydaje się możliwe uzgodnienie stanowisk pewnego spektakularnego sporu: chodzi o spór srodowisk gejowskich z jednej strony ("Parada Równości"), a środowisk katolickich w rodzaju LPR.
Obie strony widzą bowiem wyraźny własny interes w liberalizacji prawa adopcyjnego: homoseksualiści chcieliby jakoś potomków nabywać, katolikom zaś rozwiązuje to problem dzieci niechcianych acz zrodzonych z ustawy. Wypadałoby zatem (choc rozum mówi co innego) poprzeć inicjatywę mającą szanse powodzenia. Wtedy homoseksualiści nie będą sie mogli dłużej skarżyć na prokreacyjną dyskryminację - katolicy zaś na to, że racjonaliści (pedały, panie dziejku) przeciwstawiają się tak prostemu rozwiązaniu problemu poczęciobójstwa.
A same dzieci? O nie mniejsza; jakoś sobie poradzą, bo co będą miały innego zrobić? Wielkie idee zawsze wymagaja ofiar, gdzie drwa rąbią itd. - a i moja wiecznie pijana sąsiadka, osoba samotna bo jak inaczej, będzie po paru latach wyrzeczeń miała kogo wysyłać po wódkę.
Albo i na żebry, bo kasa z nieba nie spada; ostatecznie sami homoseksualiści wszystkiego wyadoptować nie beda w stanie.

czesto zastanawialem sie nad zrodlami neokonserwatyzmu czy neoliberalizmu - dziwnie czesto stosowanymi wymiennie - bo trudno wywiesc ich rodowod z liberalnych i rewolucyjnych pradow i hasel oswieceniowych typu: liberte, egalite, fraternite... .... to musialo byc cos innego: to dazenie do el-itarnosci, pogarda dla biedakow, umilowanie 'szklanych gor' z ktorych blizej do nieba, szmaragdowych miast i natchnione budowanie piramidalnych konstruktow spolecznych... to z liberalizmem jaki mi sie zawsze kojarzyl nie mialo wiele ideowej spojnosci... az zaczalem grzebac - i co znalazlem? To co tu jest to tylko wierzcholek gory lodowej... sami poszukajcie. wpiszcie w googlach kilka kluczowych slow i krazcie po linkach...
uwazajcie, zeby nie stac sie przy tym antysemitami...
choc pewnie romek wielki z tego ucieszylby sie!

stosunki.pl/main250125520210,2,yisvp.htm

te cytaty to tylko drobne wyjatki - polecam pelna lekture.
i zycze owocnych poszukiwan!

Wydaje mi się, że homofobia jest problemem niejako "przypisanym" płci męskiej. Oto, co następuje:
1. Panowie nie mają problemu z oglądaniem homoseksualnych scenek z udziałem dwóch pań. Mało tego, bardzo takie scenki lubią, o czym świadczą chociażby stosowne zdjęcia w gazetach i filmach dla panów. Ale kiedy zobaczą dwóch facetów, którzy trzymają się za ręce- reagują nerwowo, a czasami wręcz agresywnie. Skąd to się bierze? Co to za piramidalne zakłamanie? A może chodzi tu o strach. Facet, który odnosi się do homoseksualizmu neutralnie, albo- nie daj Boże!- pozytywnie naraża się na docinki kolegów i otoczenia oraz sugestie, że pewnie sam jest gejem (a to w męskim rozumieniu największa chyba tragedia na świecie).
2. Kobiety podchodzą do homoseksualizmu w najgorszym razie obojętnie, ale rzadko agresywnie. Być może jest za to odpowiedzialna nasza zdolność do empatii (większa niż panów) oraz umiejętność postawienia się w sytuacji drugiego człowieka. W kazdym razie kobieca część społ. nei ma z gejami/lesbijkami żadnego problemu i nie rzuca w nich kamieniami.
3. Kaczor i jemu podobni sa podobno zgorszeni jawnym szerzeniem homoseksualizmu. Ja natomiast jestem zgorszona jawnym atakiem heteroseksualizmu, którym nachalnie zionie wszelkiego rodzaju reklama. Gdzie nie spojrzeć- gołe pupy oraz piersi na billboardach. Co z tego, że zazwyczaj ładne? Dla mnie to nachalność i pójście na łatwiznę. Ale gołych bab na billboardach nikt nie krytykuje. A już napewno nie żaden heteroseksualny mężczyzn (z..