Sądzę, że znaczna większość uczestników tego forum wsparła finansowo akcję Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Rozmiar tego wsparcia był oczywiście różny, uzależniony od ofiarności i możliwości finansowych każdego z ofiarodawców. Jedno było jednakże wspólne, każdy ofiarodawca dawał datek dobrowolnie. A jak by każdy z nas zareagował, gdyby usiłowano na nim datek wymusić? I to nie kilka lub kilkadziesiąt złotych, tylko kilkadziesiąt tysięcy? Pytanie jest oczywiście retoryczne, bo jasnym jest, że pogoniłby bezczelnego wolontariusza.
I na taką właśnie reakcję zasłużył Jerzy Owsiak. No bo przecież rezygnacja osób występujących podczas koncertów organizowanych przez WOŚP z wynagrodzenia (czego domagał się Owsiak) byłaby równoznaczna ze złożeniem na rzecz akcji organizowanej przez Orkiestrę takiego właśnie datku. Oczywiście ładnie i szlachetnie byłoby, gdyby wszyscy oni wykazali się taką ofiarnością. Jeżeli jednak niektórzy nie byli skłonni przeznaczyć na wsparcie akcji WOŚP aż takiej kwoty, to nie można ich za to ganić i obrażać. Dobroczynność bowiem jest i powinna być szlachetnym porywem serca, a nie obowiązkowym podatkiem. I nikt nie ma prawa obrażać ludzi z powodu ich niedostatecznej ofiarności, nawet jeżeli sam jest ekstremalnym altruistą. Jeżeli... Bo co do ofiarności Owsiaka mam niejakie wątpliwości. Nie słyszałem bowiem, żeby na akcję WOŚP przeznaczał swoje własne pieniądze, nawet w nieco mniejszej kwocie niż kilkadziesiąt tysięcy.

Czy ta sprawa nie ujawnia upadku państwa? Jak to możliwe, że przez tak długi okres czasu nikt nie kiwnął skutecznie palcem: ministrowie, posłowie, prokuratorzy, policja? Dopiero media dały szansę tej sprawie na wyjaśnienie! Czy tutaj rządzi organizacja przestępcza?

fakty.inte(*)ajemnicy-4-mln-dolarow,1251753

To było do przewidzenia: zaczyna się głośno mówić o sponsorach Solidarności.
O tym, że była to swego rodzaju inwestycja, w której, jak to coraz wyraźniej widać, wydymany został prawie cały naród. Okaże się, że bez niejakiego Pazienzy, który za finansowe afery odsiaduje wyrok, i bez kasy z Watykanu nie byłoby Solidarności. Jeśli to była pożyczka (prędzej uwierzę w boga niż w hojność kleru), to w jakiej formie ją spłacamy? Konkordatem? Komisją rządu i episkopatu do spraw majątkowych?
A jeśli dodamy do tego wątek amerykański - to może i przyjaźnią wobec USA?
Czego jeszcze nie wiemy w tej sprawie?

A swoją drogą - gdzie jest ta łada, arka polskiej niepodległości?
Czy nie należałoby postawić jej pomnik, albo umieścić
w krypcie na Wawelu?

Natknąłem się w sieci na artykuł, opisujący kilka ciekawych faktów: www.frontp(*)7-B36D-4B13-B782-C29BBD5BC29C}

Poniżej wkljam spolszczone strszczenie:

Fragment z New York Post:


"Jesli jest jakas kraina bohaterów miedzy Londynem a Los
Angeles, to na pewno znajduje sie nad Wisla - pisze Ralph Peters.
Kulminacyjny punkt dlugiej walki Zachodu z islamskimi zdobywcami mial
miejsce wieczorem, 12 wrzesnia 1683 r, podczas oblezenia Wiednia przez
Turków.

Wtedy to wlasnie nieliczni polscy husarze - najlepsi kawalerzysci w historii
Europy - uderzyli na nieprzebrane zastepy otomanskie.

Zuchwaly król Jan Sobieski przybyl ratowac Wieden, gdy inni europejscy
monarchowie wybrali cisze i spokój swoich dworów.

Francuzi - o zgrozo! - paktowali nawet z sultanem, bo upokorzenie Habsburgów
bylo dla nich wazniejsze niz los zachodniej cywilizacji.

Tamtego wieczoru polska kawaleria uderzyla z takim impetem, ze 2000
tureckich lanc peklo jak zapalki. Tysiace Turków skakalo do Dunaju, zeby
ujsc z zyciem.

Juz nigdy potem swiat islamu realnie nie zagrozil Zachodowi.
Jak odwdzieczono sie Polakom?

Sto lat pózniej ich kraj zostal niczym tort podzielony miedzy niewdziecznych
austriackich Habsburgów, pruskich Hohenzollernów i rosyjskich Romanowów.
Po I wojnie swiatowej Polska znów pojawila sie na mapie Europy.
Co Zrobili Polacy? Uratowali zachodnia cywilizacje po raz drugi.

W zapomnianym dzis "cudzie nad Wisla" zatrzymali sowieckie hordy..

Słowo czuma w języku rosyjskim znaczy tyle, co nasze 'dżuma'. Boję się dżumy.
Pan Andrzej Czuma, nowy minister sprawiedliwości jest absolwentem niższego seminarium duchownego. Takich ludzi na takim stanowisku się boję.
Pan Andrzej Czuma tym się szczyci, że został kiedyś skazany na odsiadkę za próbę obalenia siłą ustroju socjalistycznego. Owo obalenie miało polegać na podpaleniu muzeum Lenina w Poroninie. Do podpalenia nie doszło, bo wśród spiskowców była ubecka wtyczka.
Nieważne co i po co, podpalenie to czyn kryminalny. Boję się podpalacza na tak wysokim i ważnym stanowisku.
Podpalenie mu nie wyszło, bo to wszystko było nędznie zorganizowane. Boję się żyć w kraju, gdzie ministrem sprawiedliwości jest nieudacznik.
Boję się pobożnych na każdym stanowisku, bo wiem, że sprawiedliwością posługiwać się ani umieją, ani chcą.

<p>
[color=#660000]W USA kryzys finansowy i gospodarczy szczerzy kły. Już nie mleczaki jak kilka miesięcy temu, ale solidnie ukorzenione zębiska.
Każdego dnia media zasypują nas informacjami o prywatnych, zdychających "rekinach biznesu" żebrzących u progu władz państwowych o ratunek - 20, 10, choćby "marne" 5 miliardów $!

Gospodarka USA cofnęła się do poziomu kryzysu naftowego lat 70-tych XX wieku. Blisko 40 lat dorobku poszło się... przejść.

Nastaje dzień zaprzysiężenia Obamy na prezydenta USA. Telewizje, radiostacje, internet - wszędzie relacje na żywo z wielogodzinnej pompy, medialnego show obejmujących wstęp, rozwinięcie i zakończenie tej uroczystości. Informacja, że ten cyrk kosztował 180 mln $ pojawia się przelotnie jak meteor, tak szybko, że nikt tego nie komentuje.

Wypowiedzenie przysięgi przez Obamę trwało minutę i kosztowało amerykańskich podatników 180 mln $.
180 mln $ / min = 10,8 mld / h. Niezła stawka jak na państwową posadę w kraju objętym kryzysem.


Po tym wstępie pora przejść do sedna, które brzmi: skąd ten ogólnoświatowy szał odnośnie Obamy?

Gdzie nie rzucić okiem, gdzie nie przyłożyć oko - wszędzie tylko Obama i Obama. To już jest nie tylko pierwszy ciemnoskóry prezydent USA, to zdaje się być pierwszy prezydent świata! Mało - Obama jawi się jako Mesjasz i Zbawca!


Zauważam podobieństwo Obama - Tusk, Bush - Kaczyński. Zauważam podobieństwa euforii towarzyszącej zwycięstwu Obamy do euforii towarzyszącej zwycięstwu Tuska.

Hej, Ameryko! Hello world!

Obudzicie..

Zaprawdę powiadam wam … . Czy słysząc te słowa wierzący zastanawiają się nad ich sensem? Słowa - zaprawdę, nikt jeszcze nie zmienił na – naprawdę. Oznacza to nic innego jak powiadanie czegoś zamiast prawdy, inaczej posługiwanie się kłamstwem. Tłumaczenie treści biblijnych kościół ocenzurował już na wszystkie sposoby i sztywno trzyma się archaizmów, które często wyrażają coś zupełnie odwrotnego od tłumaczeń duchownych. Choć brzmi to zabawnie w słowach, to jednak przestaje być zabawne w działaniu. Powiada się również, że kościół jest odbiciem Boga na ziemi. Więc jest jego odwrotnością. Stojąc przy lustrze dostrzegamy, że to co nasze prawe w odbiciu staje się lewe i odwrotnie. Czyż trzeba lepszego przykładu na niedorzeczność słów jakimi na co dzień posługują się administratorzy kościoła. To nie żart, a uczciwa diagnoza sensu działania instytucji, która oznajmia światu swoją otwartość na wszelkie dobro, odgradzając się od tego dobra murem tajemniczości. Jeśli złe uczynki duchownych wychodzą na jaw i można je nazwać po imieniu: pedofilią, szalbierstwem, draństwem, korupcją, itd. to natychmiast pojawia się owa tajemnicza siła - ukryte oblicze kościoła - chroniąca zło, które wylęgło się pod jego skrzydłami. Zwyrodnialstwo jest spłycane do nieprzyzwoitości, szalbierstwo do błędu, korupcja do niegodnych zachowań. Chciałoby się powiedzieć, że kościół nie tłumaczy, a mataczy. Przyznaje się jedynie do błędu, a nie do niegodziwości, a i ten błąd to też jest tylko tyci. Żyć w..

Wątek ten jest zasadniczo skierowany do osób zainteresowanych Popperowską koncepcją społeczeństwa otwartego i jego oskarżeniem Platona o danie teoretycznych podstaw pod wszelkie ustroje totalitarne.
Jak wiadomo, Popper uznał, iż zapoczątkowana przez Platona filozofia polityczna od początku stawiała niewłaściwe pytanie - a mianowicie "kto powinien rządzić?". Wedle niego, pytanie takie nie ma dobrej odpowiedzi, bo błędnie zakłada ono, że możliwe jest znalezienie/stworzenie kompetentnej władzy, która, zgodnie z zamierzeniem zapewni dobre, sprawiedliwe rządy. W przypadku Platona rządzić miała elita na czele której stał król-filozof, biegły w platońskiej dialektyce i dzięki temu "widzący" ideę państwa - doskonały wzorzec ustroju, który wcielał w życie.

Obraz idealnego państwa jest niesłychanie okrutnym, totalitarnym projektem kastowego, eugenicznego i rasistowskiego państwa, w którym ustawowo tępi się krytycyzm, niezależność jednostki, a sami ludzie liczą się tylko przez przydatność dla całości społeczeństwa (co widać w dialogach "Państwo" i "Prawa"), kontrola zaś nad życiem obywatelskim posunięta jest do poziomu Orwellowskiego.

A jednak, najpewniej przez intelektualną wielkość autora, jego tezy, w tym nienawiść do demokracji, przeniknęły najpierw do jego ucznia Arystotelesa, a następnie do twórczości wielu myślicieli późniejszych.
Jak dotąd największą, najszerzej zakrojoną krytykę platońskiej filozofii politycznej i jej pochodnych przedstawił Karl Popper w swoich książkach "Nędza..

Zauważyłem przed chwilą nową publikację w portalu z fachowo brzmiącym tytułem "Interesy bezpieczeństwa Polski a globalizacja NATO". Na chwilę obecną usadziła się zaraz pod głównym banerem Racjonalisty ale dla tych, którzy będą czytać moje wypociny jutro pozostawiam link: www.racjonalista.pl/kk.php/s,6302.

Chciałem Was zapytać przede wszystkim o powód, dla którego artykuł pojawił się na łamach Racjonalisty. Jakoś mi tu nie pasuje. Z całym szacunkiem dla autora, który zapewne jest specjalistą w swojej (obcej mi zupełnie) dziedzinie i wszystkich bawiących się w wojsko, jakie istotne i warte publikacji tutaj treści za sobą niesie ten pean na cześć współczesnych formacji wojskowych?

Przyznam się od razu, że nie przeczytałem go w całości. Tematyka jest mi ideowo obca i zupełnie nie pociągająca. Zaniepokojony tytułem prześliznąłem jednak wzrokiem, znajdując kilka znanych słów jak Globalizacja, Wojna z Terroryzmem itp. wraz z przylegającymi do nich twierdzeniami.

Całość sprawiła na mnie (pod względem prezentowanych treści) wrażenie kolejnego śliskiego, oficjalnego komunikatu Biura Prasowego USAF lub tej bezmyślnej kukły, Georga W. Autor powiela papkę, jaką serwują/serwowały nam zachodnie media wspierające obowiązujący do niedawna nurt w polityce USA.

Przechodząc do cytatów:

[cytat]Obecnie główne źródła zagrożeń dla bezpieczeństwa Zachodu nie wynikają z groźby inwazji radzieckiej ani z niestabilności na Bałkanach, ale związane są z terroryzmem, bronią masowego rażenia, a..

Wątek ten dotyczy mitów naszej historii, konkretnie postanowień konferencji Jałtańskiej i ich konsekwencjom. Zanim jednak do tego przejdę muszę napisać parę słów tytułem wstępu, by przedstawić moją argumentację w odpowiednim świetle.

Każda nacja ma swoją różnorodną historię, każda nacja ma swoje mity, zdarzenia chwalebne i wstydliwe. Nasza historia jest niezwykle bogata w wiele wydarzeń, które ciężko jednoznacznie zinterpretować.

"Polska Mesjaszem narodów", "Polska Winkelriedem Europy". Czy nie pora wreszcie zerwać z tą XIX - wieczną terminologią?

Rzut okiem na jedne z naszych największych sukcesów militarnych w historii prowokuje pytania czy aby na pewno takimi rzeczywiście były.

Bitwa pod Grunwaldem - niby wielkie zwycięstwo, ograniczenie już na zawsze zapędów Krzyżaków, a z drugiej strony kompletna bierność Jagiełły po bitwie i dyskusyjny sukces polityczny tej wojny - prawdopodobnie można było dorżnąć watahę wedle dzisiejszej terminologii.

Bitwa pod Kircholmem - wielki triumf militarny, w pył roznieśliśmy Szwedów. Konsekwencje - żadne (doraźne odstąpienie od oblężenia Rygi). Niedługo później mieliśmy Potop.

Bitwa pod Wiedniem - wspaniałe zwycięstwo Jana III. Skutki - wzmocnienie Habsburgów, naszych przyszłych zaborców oraz osłabienie Imperium Osmańskiego - może trochę cudacznego ale jednak naszego sojusznika, jak pokazała historia dość wiernego.

Oczywiście łatwo to oceniać teraz, po fakcie, zapewne nie dało się tak dalekosiężnych konsekwencji należycie przewidzieć. Raczej..