Około pół roku wstecz przeżyłem coś takiego(nie biorę narkotyków ani nie nadużywam lakoholu!)
W słoneczny dzień przebywałem w moim pokoju i ogarneła mnie przeraźliwa wewnętrzna ciemność, której nie można opisać.
W jednej sekundzie poczułem , że jestem absolutnie martwy i niewyobrażalnie samotny,
bo utraciłem Boga i nie ma we mnie ani jednej komórki mojego ciała , która była by żywa.
Oglądałem moje dłonie przerażony , z zewnątrz dłonie wyglądały normalnie , jednocześnie widziałem samego siebie od środka coś na kształt mojego
ciała lecz tak czarnego i pustego i tak przeraźliwie rozległego, że wydawało się że jestem wszechświatem rozpaczy, bólu, samotności , beznadziei i wszystkiego negatywnego czego nie można sobie nawet wyobrazić. Nie miałem w tym czaie , żadnej możliwości nawet w myślach aby postawić komukolwiek pytanie: za co? dlaczego?
Było to tak stanowcze i nieodwołalne że nie sposób było zaprotestować . Były tylko głośne i dobiegające zewsząd informacje od których nie było ucieczki " jesteś tu od wieków i na wieki" , "nie ma już nadziei i nie będzie" , nie ma już Boga i nie będzie" te wszystkie informacje były bezpośrednio do mnie i tylko do mnie.
Tak wygląda stan duszy , która utraci boże Świato , bo na nie nie zasługuje , pozostaje tylko sama nieśmiertelność.
Proszę Was gorąco zmieńmy wszyscy nasze życie.
Każdego z Was z osobna proszę uwierzcie w Pan Jezusa Chrystusa , że jest prawdziwym odkupicielem ludzi.
Nie ważne co do tej pory robiliśmy z całą mocą zwróćmy się do Jezusa przez Maryję Matkę Jego.
Módlmy się i ofiarowujmy Bogu wszystko , nasze codzienne życie , pracę , troski , choroby , cierpienia .
Nie wolno nic cenić bardziej od Boga !