Życie wewnętrzne, sposoby czerpania przyjemności, motywacji, budowania światopoglądu znacznie różnią się między róznymi ludźmi i kulturami. Na pewnym poziomie świadomości człowiek dostrzega pewne patterny wspólne dla większości ludzi. Są pewne modele zwiększające szanse na sukces albo na cierpienie. Wychodzę z założenia, że sposób w jaki sporo osób osiąga sukces można skopiować i zastosować - wtedy sami osiągnięmy sukces. Kopnięcie piłki pod odpowniednim kątem i z odpowiednią siłą skutkuje tym, że piłka poleci w dane miejsce. Można to obliczyć i nauczyć się kopać piłkę w ten sposób. To samo tyczy się też innych życiowych umiejętności, bardziej potrzebnych jak np zarabianie pieniędzy. Problem polega na tym, że nie wiadomo co uznać za korzystne żeby mieć pewność, że:
- jest to prawda
- jest to dobre dla mnie
- jest to dobre dla innych
- jest to praktyczne

Czy w ogóle da się to pogodzić? Już sama prawda jest ciężka do ustalenia w świecie sprzecznych informacji, manipulacji. Sporo osób odnosi korzyść z kłamstwa więc konsekwencją tego jest obecność kłamstwa tam gdzie spodziewamy się prawdy. Ale jeśli spodziewamy się kłamstwa to prawdy na pewno nie odkryjemy - stąd masa teorii spiskowych. Z drugiej strony można popaść w ignorancję jeśli każdą niepotwierdzoną jeszcze naukowo informację uznamy za kłamstwo lub wyjaśnimy to za pomocą znanego nam już modelu, który przypadkowo wydaje się pasować, ale w rzeczywistości nie wyjaśnia sprawy tylko wpycha ją do złej szufladki.

Skupiając się na ogólnikach pomijamy często ważne szczegóły, a skupiając się na szczegółach możemy się w nich poplątać i przez to nie rozwiązujemy głównego problemu. Mózg buduje światopogląd na podstawie znanych faktów i znanych sposobów porządkowania faktów. Resztę uzupełnia sam tworząc iluzje, wiarę. Jak zamienić to w wiedzę? Skąd czerpać wiedzę na temat tego, która dziedzina wiedzy jest ważniejsza? Jak unikać błędów w budowaniu światopoglądu skoro różne wycinki wiedzy dają różne rezultaty? Czy powinniśmy brać pod uwagę emocje? Chciałbym poznać Wasze sposoby na budowanie poglądów, ustalanie hierarchii ważności faktów, zamienianie wiary lub niepewności na wiedzę dającą pewność.

W różnych dyskusjach z ludźmi widzę błędy w ich myśleniu, które nieraz uniemożliwiają porozumiewanie się. Często ludzie chcą żeby przyjąć ich modele i sposób patrzenia na świat, który jest oparty o wiarę w dogmaty. Czasem zdarza się, że obalam wszystkie teorie, które istnieją na dany temat albo nie mogę uznać żadnej za wiarygodną więc odrzucam to przyjmując końcowy wniosek "nie wiem". Niepokoi mnie fakt, że im więcej czytam książek i artykułów tym więcej moich dotychczasowych poglądów zamienia się w takie "nie wiem". Przecież robię to po to żeby poszerzać wiedzę i zlikwidować poczucie niepewności, a uzyskuję odwrotny efekt. No i jak pogodzić prawdę z przyjemnością? Kiedy myślę w czysto teoretyczny sposób, w którym wszystkie myśli są wartościami matematycznymi odzwierciedlającymi realne obiekty, a jako szukaną wstawiam szczęście i harmonię możliwe do osiągnięcia dla wszystkich ludzi wychodzi masa sprzeczności i końcowy wniosek, że nic nie wiadomo. Kiedy jako szukaną wstawiam swoje szczęście i swój komfort mam mnóstwo możliwych rozwiązań ale każde z nich opiera się o odrzucenie potrzeby pewności, że robię dobrze.

Szukam zbioru praktycznych modelów dających w efekcie jak największą zgodność myśli z faktami, wiedzę, że robi się dobrze i jednoczesne czerpanie przyjemności z życia.