Na sam początek mej wypowiedzi chciałbym przywitać się ze wszystkimi forumowiczami. Czytam racjonalistę od prawie dwóch lat, jednakże dopiero teraz zdecydowałem się zabrać głos na forum.
Jestem tegorocznym maturzystą, absolwentem średniej wielkości LO na dolnośląskiej prowincji. Mimo, że szkoła ta jest z założenia "świecka" (poświęcona jednemu z wybitniejszych polskich uczonych!), to to co się w niej dzieje przechodzi ludzkie pojęcie. Opiszę kilka praktyk, które się tam w ciągu trzech lat odbyły.
1. Apele szkolne organizowane z okazji różnych świąt. I państwowych i kościelnych. O dziwo, niemal żaden uczeń nie był oburzony apelem z okazji świąt wielkanocnych, czy wspólnym kolędowaniu, na których to radośnie odmawiano modlitwy i odprawiano mistyczne rytuały Kościoła katolickiego. Obecność oczywiście obowiązkowa. Szopka odbywała się także w czasie apeli z okazji świąt świeckich. Zawsze zaproszeni byli lokalni księża, a tzw. "część teatralna" poświęcona była dziękowaniu Bogu za wolną i niepodległą ojczyznę, oraz za wsparcie jakie Bóg udzielił Piłsudskiemu, czy też Kościuszce. Gdy kiedyś, po apelu, powiedziałem, że ta szkoła jest totalnie katolicka, to jedna z nauczycielek kazała mi się zamknąć. Dosłownie.
2. Mimo, że do LO uczęszczają również pełnoletni uczniowie, to rodzice decydują o uczęszczaniu swoich pociech na lekcję religii. Gdy mój kolega stwierdził na godzinie wychowawczej (już w klasie maturalnej), że nie będzie chodził na religię, to nauczycielka zadzwoniła do jego rodziców, a ci znów go zapisali. Chłopak nie miał NIC do gadania. To nie był odosobniony przypadek.
3. Gdy wypisałem się z lekcji religii musiałem tłumaczyć się z decyzji przed księdzem katechetą, oraz dyrektorką szkoły. Moja matka przed wychowawczynią i dyrektorką.
4. Uczęszczanie na rekolekcję było obowiązkowe. Za nieobecność otrzymywałem tzw. "enki", czyli nieobecność na godzinach lekcyjnych, bez możliwości usprawiedliwienia.
5. Obowiązkowe dla uczniów i nauczycieli msze święte z okazji wypominek itd., po godzinach lekcyjnych. Nauczyciele mieli wielkie pretensje do uczniów którzy się nie pojawili.
6.Usilna katechizacja na lekcjach j. polskiego, geografii, wf-u i PO. Częste mówienie, z nieukrywanym namaszczeniem, o "Panu Bogu", wyśmiewanie postaw ateistycznych itd. Szanowna pani "profesor" z języka polskiego stwierdziła wręcz, że skoro jestem ateistą, to chyba coś ze mną nie tak i szkoda jej tak inteligentnego chłopaka, bo bez "Pana Boga" nic nie osiągnę.
7. W szkole założono niedawno profil mundurowy. Uczniowie nań uczęszczający mają obowiązek pojawiania się na niedzielnych mszach świętych. Na szczęście tego nikt nie pilnuje.
8. Jeden z księży katechetów, bez żadnych problemów ze strony dyrekcji i innych nauczycieli, (poza protestami nauczycielki wos-u i historii, która była jedną z dwóch normalnych osób w tej szkole) zalecał się do uczennic. Ba! Odwoził je do domu, wychodził z nimi do klubów i obściskiwał się w bocznych korytarzach - i to nie tak jak przyjaciel z przyjaciółką, możecie mi wierzyć.
9. Gdy byłem w klasie maturalnej wprowadzono "Kodeks moralny ucznia naszego LO", w którym zawarte były takie frazy jak szacunek wobec Boga, zakaz bliższych kontaktów fizycznych z uczniami płci przeciwnej (również poza szkołą), czy też BEZWZGLĘDNE posłuszeństwo wobec nauczycieli. A więc nauczyciel kazał mi modlić się razem ze wszystkimi na szkolnej auli podczas apelu, to musiałem chociaż udawać, że to robię pod groźbą sankcji.
To chyba na tyle. Przynajmniej z tych poważniejszych przykładów usilnej chrystianizacji w moim LO. Zapytacie mnie dlaczego nic z tym nie robiłem. Ależ robiłem! Upominałem się o swoje, krytykowałem, pisałem do kuratorium... I to nic nie dało. Za wsparcie miałem SIEDMIU uczniów i dwóch nauczycieli. Wspomnianą już panią od historii i wos-u (protestantka) i pana od fizyki (agnostyk). Mimo, że na religię nie uczęszczało około 20% naszej szkoły, to tylko nieliczni odważyli się mnie poprzeć. Rodzice też skulili uszy i siedzieli cicho. W połowie trzeciej klasy dałem sobie spokój z tą walką z wiatrakami, gdyż moje protesty nie zrobiły na dyrekcji wrażenia, a katecheta stwierdził na lekcji religii (powtórzyli mi to koledzy z klasy), że takich jak ja to powinni z kraju wywieźć. I to tyle. Dziękuję wszystkim którzy doczytali do końca. Dobrze jest wreszcie to z siebie wyrzucić.