>nazwę je wahadłowym |m|=|n| i percepcyjnym. |n|= 1 -|m|

czarny = 1 - biały? kot = 1 - pies?
A więc
kot + pies = 1?


Wiesz co, rozumiem, co masz na myśli, ale wzory naprawdę nie zawsze prowadzą do uściślenia naszej wypowiedzi.
Ja w ogóle nie widzę tu żadnego MYŚLENIA, tylko skłonności. Podobne mogą mieć muchy.

Człowiek (czy każda inna istota, niekoniecznie myśląca) potrzebuje rzeczy, które w jakiś sposób są do niego podobne, aby były do niego dopasowane, ale jednocześnie inne, aby go uzupełniały. Np. jemy inne zwierzęta i rośliny, a nie ziemię czy minerały, ale z drugiej strony zazwyczaj nie zjadamy innych ludzi. Przynajmniej nie z bliskiej rodziny. Do rozmnażania potrzebujemy osobnika tego samego gatunku, inaczej nic z tego nie wyjdzie, zazwyczaj też szukamy kogoś ze zbliżonego środowiska. Ale jeśli poszukamy zbyt blisko - np. tej samej płci - to też z rozmnażania nici.

---

Wzruszają mnie nutrie.

To ja Ci przedstawię teraz lepszy podział na dwa rodzaje myślenia:

1. Myślenie naukowe

Jest to wyabstrahowany od emocji i własnych opinii punkt widzenia oparty na obserwacjach i badaniach i to na tym opiera się nasza wiedza dotycząca mechanizmów przyczynowych.

2. Mentalne przeniesienie modelu świata do umysłu i myślenie indukcyjne, syntetyczne z tworzeniem HIPOTEZ. Następnie ten pkt 2 jest weryfikowany przez 1...

Ale istnieje taki mechanizm, że niektórzy ludzie przenoszą swoją wiedzę na grunt prawdy absolutnej i budują wnioski oparte na myśleniu 2. które nie są zweryfikowane. Są także zewnętrzne modele wynikające z prostej obserwacji z zewnątrz np wyabstrahowanych sposobów myślenia na jakieś tematy. Tylko, że często takie modele są bezużyteczne i prowadzą na manowce zamiast pomóc.

Ludzie myślący w ten sposób często mówią np, że z logiki wynika, że jest tak, a nie inaczej. Tylko, że z logiki nic nie wynika! Myślimy logicznie na temat wynikania i tyle. To nie znaczy, że samym myśleniem logicznym "zawieszonym w próżni" dojdziemy do konstruktywnych wniosków. Logika jest weryfikatorem negatywnym, czyli na jej podstawie można stwierdzić, że coś nie może być prawdą. Nie możemy (zazwyczaj) jednak stwierdzić, że z faktu X na pewno wyniknie zdarzenie Y. Czyli są chmury -> może padać deszcz, ale już niekoniecznie musi padać. Pewne rzeczy są bardziej lub mniej prawdopodobne, czyli po prostu coś w pamięci zdarzało się częściej niż coś innego i na tej podstawie szacujemy prawdopodobieństwo w codziennym myśleniu. Np ktoś zna wiele przypadków, że napadnięto kogoś w Nowej Hucie, uznaje więc, że Nowa Huta jest niebezpieczna. I potem z tego może tworzyć się mem i inni ludzie idąc do Nowej Huty mogą myśleć, że tam jest niebezpiecznie i wtedy ich ocena prawdopodobieństwa będzie inna.

Mamy jakiś fakt X i jakieś modele, do których X pasuje w jakimś stopniu. Wg mnie Twoje modele nie są zbyt trafne i są zbyt ogólnikowe, przez co nic konkretnego z nich nie wynika.

A rodzaje myślenia można w zasadzie podzielić na bardzo dużo kategorii, wedle uznania kategoryzującego. Cały proces myślenia i wyciągania wniosków to współzależności różnych modeli, do których dopasowujemy obserwację. Obserwacja w wielu miejscach miesza się z interpretacją.