Tegoroczny czerwcowy miesiąc przyniósł nam jak dotąd, zamiast oczekiwanych upałów zmorę jesiennej pluchy. Ale to nie tylko za sprawą złej pogody w narodzie naszym rozgorzało, lecz przede wszystkim dzięki rozpoczętej gonitwie przedwyborczej I tak oto doszło do fuzji meteorologii z różnego rodzaju dewiacyjnymi zachowaniami niektórych polityków. A poszło o rzecz w zasadzie błahej natury, mianowicie o możliwość zorganizowania marszu ulicami stolicy. Wychodząc z założenia, że czyn ten na mocy Konstytucji ( por. art. 57 in.) nie jest niczym nagannym, a wręcz przeciwnie jest czymś pozytywnym, umożliwiającym obywatelom czynne uczestnictwo w kształtowaniu ustroju demokratycznego, powstaje pytanie, dlaczego w Warszawie będącej symbolem III RP, Prezydent Miasta nie zezwolił na pochód grupy ludzi o orientacji homoseksualnej? Czyżby Lech Kaczyński uważał, że na mocy ustawy z dnia 5 lipca 1990r., Prawo o zgromadzeniach, przysługuje mu zasadne prawo odrzucenia prośby organizatorów? Ano chyba tą droga poszło rozumowanie naszego drogiego kandydata na prezydenta. Musiał on swoją decyzje jakoś uzasadnić, a mógł to zrobić na dwa sposoby. Po pierwsze uznać, że cel lub odbycie się zgromadzenia publicznego sprzeciwiają się ustawie o zgromadzeniach lub naruszają przepisy ustaw karnych, lub po drugie mógł stwierdzić, że zgromadzenie może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach. Należałoby się teraz zastanowić, czy rzeczywiście obawy takie są słuszne. Otóż wiemy dobrze, że w demokracjach zachodnich, z których wiele czerpiemy, czy wręcz żywcem od nich ściągamy, prawo do organizowania zgromadzeń, jest jednym z filarów tego ustroju. Stąd też partykularne interesy jednostki o światopoglądzie X, nie mogą przesłonić możliwości do wypowiadania osób o poglądach Y. Do zasady tolerancji należy poszanowanie drugiego, nie zaś jakby chcieli tego niektórzy, powołując się na etymologiczne brzmienie tego słowa, pochodzące od łacińskiego tolero, are, czyli znosić ciężar ( kogoś, czegoś), ścierpieć, znosić (coś). Ponieważ w dzisiejszych czasach nie możemy się tylko "znosić", powinniśmy raczej w otwartym dialogu różnych opcji światopoglądowych współtworzyć, budować lepszy świat. Stąd też tolerantia to nie tylko wytrzymałość, ale także dzielność, dzielność bycia dobrymi dla siebie. I wydaje się, że po jednej ze stron zabrakło tego przysłowiowego wyciagnięcia ręki. Po sobotniej manifestacji pozostał jeno gorzki żal, że już któryś raz z rzędu polityka przesądziła o sumieniach obywateli. Pojawia się zatem kolejne pytanie, czy po Krakowie, Warszawie, jest jakieś miasto, które zezwoli na to, aby ludzie mogli swobodnie wyrażać swoje myśli? Być może zachodnia cześć Polski, pomna chlubnych wartości II RP przyjmie niechcianych demonstrantów. Kończąc chciałbym zwrócić jeszcze uwagę czytelnika na to, że problem gejów i lesbijek potraktowany tutaj został jako pewien modelowy przykład, mający służyć za podnietę dla głębszej refleksji nad zagadnieniem pokojowego współistnienia różnych kierunków myślenia. Oczywiście błędem byłoby sądzić, że z tekstu tego bije taka oto teza, że każdy ma prawo do robienia tego co mu się żywnie podoba. Otóż nie. Chodzi o to, że każdy w określonych prawem granicach winien mieć prawo do samostanowienia o sobie. Na zakończenie warto jeszcze dodać, że problem przed którym stanęła dzisiejsza Polska, jest problem starym jak Europa. Dlatego też nie można, jak czynią to niektórzy zabarykadować się we własnym przytulnym gniazdku i nie zauważać, że żyją wśród nas ludzie o odmiennej orientacji seksualnej. A to czy osobiście nam się to podoba czy nie jest sprawą wtórną wobec tego, że takie zjawisko istnieje. Nie da się przemilczeć tego problemu, dlatego trzeba zabierać głos w dyskusji, gdyż tak naprawdę dotyczy to każdego z nas. I nie ważne, że dla mnie jako heteroseksualisty, nadmierne epatowanie przez homoseksualistów swych racji, może być w końcu irytujące, to jednak solidaryzuje się z nimi jako z osobami, które walczą o prawo do swobody wypowiedzi, jak i swobody w codziennym życiu. Łatwo człowieka wytknąć palcem, o wiele trudniej jest go zrozumieć.